Nevertheless, identical results wer

Nevertheless, identical results were observed in the control after
28 days of fermentation. It has been reported by Riebroy, Benjakul,
and Visessanguan (2008) that MHC was significantly degraded
during the ripening of fermented fish. Actin in the samples fermented
with mixed starter cultures was degraded more remarkably
compared with that in the control during fermentation. A
lower band intensity of actin was discerned during 28 days of
fermentation. The bands at 29.2 and 20.1 kDa were observed
during fermentation, which might be attributed to the comigration
with degraded high-molecular-weight proteins. This
result is consistent with that reported by Casaburi et al. (2007)
that the inoculation with the strains of S. xylosus CVS11, Lactobacillus
curvatus AVL3, S. xylosus FVS21 affected the protein degradation
of Italy fermented sausages profoundly. Furthermore, MHC
was more susceptible to proteolysis than actin, which has also
been verified by Verplaetse, Demeyer, Gerard, and Buys (1992) and
García de Fernando and Fox (1991).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์เหมือนสุภัคควบคุมหลังจากวันที่ 28 ของหมักดอง มีการรายงาน โดย Riebroy, Benjakulและ Visessanguan (2008) ที่เอ็มเอชซีที่เสื่อมโทรมอย่างมากในระหว่าง ripening ของปลาร้า แอกตินในตัวอย่างหมักกับ starter ที่ผสมวัฒนธรรมที่เสื่อมโทรมมากอย่างยิ่งเทียบกับค่าในตัวควบคุมในระหว่างการหมัก Aวงความเข้มที่ด้านล่างของแอกตินถูกเข้าใจในระหว่างวันที่ 28หมัก วงที่ 29.2 และ 20.1 kDa สุภัคในระหว่างการหมัก ซึ่งอาจเกิดจากการ comigrationมีโปรตีนสูงโมเลกุลน้ำหนักเสื่อมโทรม นี้จะสอดคล้องกับที่รายงานโดย Casaburi et al. (2007)ที่ inoculation กับสายพันธุ์ของ S. xylosus CVS11 แลคโตบาซิลลัสcurvatus AVL3, S. xylosus FVS21 ย่อยสลายโปรตีนที่ได้รับผลกระทบของอิตาลีหมักไส้กรอกและลึกซึ้ง นอกจากนี้ เอ็มเอชซีถูกมากไวต่อการ proteolysis กว่าแอกติน ซึ่งยังมีการตรวจสอบ ทาง Verplaetse, Demeyer, Gerard จำหน่าย (1992) และFernando de García และฟ็อกซ์ (1991)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่างไรก็ตามผลที่เหมือนกันถูกตั้งข้อสังเกตในการควบคุมหลังจาก
28 วันของการหมัก มันได้รับรายงานจาก Riebroy, เบญจกุล,
และ Visessanguan (2008) ที่ MHC
อย่างมีนัยสำคัญที่เสื่อมโทรมในระหว่างการสุกของปลาหมัก โปรตีนในตัวอย่างหมักกับเชื้อจุลินทรีย์เริ่มต้นผสมได้เสื่อมโทรมมากขึ้นอย่างน่าทึ่งเมื่อเทียบกับที่ในการควบคุมในระหว่างการหมัก เข้มวงล่างของโปรตีนได้รับการมองเห็นในช่วง 28 วันของการหมัก วงดนตรีที่ 29.2 และ 20.1 กิโลดาลตันถูกตั้งข้อสังเกตในระหว่างการหมักซึ่งอาจนำมาประกอบกับcomigration กับการสลายโปรตีนสูงน้ำหนักโมเลกุล ซึ่งผลที่ได้คือความสอดคล้องกับที่รายงานโดย Casaburi et al, (2007) ที่มีการฉีดวัคซีนสายพันธุ์ของเอส xylosus CVS11 ที่ Lactobacillus curvatus AVL3 เอส xylosus FVS21 ได้รับผลกระทบการย่อยสลายโปรตีนของอิตาลีไส้กรอกหมักอย่างสุดซึ้ง นอกจากนี้ MHC เป็นอ่อนแอมากขึ้นเพื่อ proteolysis กว่าโปรตีนซึ่งยังได้รับการยืนยันโดยVerplaetse, Demeyer เจอราร์ดและซื้อ (1992) และการ์เซียเดอเฟอร์นันโดและฟ็อกซ์(1991)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ที่เหมือนกันที่พบในการควบคุมหลังจาก
28 วันของการหมัก มันถูกรายงานโดย รัตนบุษยาพรกูล และ visessanguan
, , ( 2008 ) ที่ MHC เสื่อมโทรมอย่างมีนัยสำคัญ
ในระหว่างการสุกของการหมักปลา แอคตินในตัวอย่างที่หมักด้วยเชื้อบริสุทธิ์เริ่มต้นผสมเกิดขึ้น

อีกอย่างน่าทึ่งเมื่อเทียบกับที่ในการควบคุมในระหว่างการหมัก
เป็นเข้มวงล่างของ actin คือเข้าใจในช่วง 28 วัน
หมัก วงดนตรีที่ทามะ 20.1 กิโลดาลตันและพบ
ในระหว่างการหมัก ซึ่งอาจจะเกิดจากการ comigration
ที่มีโปรตีนน้ำหนักโมเลกุลต่ำสูง ผลนี้
สอดคล้องกับที่รายงานโดย casaburi et al . ( 2007 )
ว่าเชื้อที่มีสายพันธุ์ S . xylosus cvs11 , Lactobacillus curvatus avl3
Sxylosus fvs21 มีผลต่อการสลายตัวของโปรตีน
อิตาลีไส้กรอกหมักอย่างสุดซึ้ง นอกจากนี้ MHC
เป็นอ่อนแอมากขึ้นเพื่อโปรตีโ ลซิสมากกว่า actin ซึ่งได้ถูกตรวจสอบ โดย verplaetse demeyer
, เจอราร์ด และซื้อ ( 1992 ) และ
กาโอ การ์ซีอา เดอ เฟอร์นันโด และหมาจิ้งจอก ( 1991 )