Our First Christmas Without My Niece
15 June 2011
A couple of years ago, in the middle of Spring, my six-year-old niece passed away. My family, obviously, was devastated by her death. We all pulled together and tried to get through it as best we could. It was a busy year to begin with, and it made grieving that much more difficult. Barely a month after her passing, I got married, then my brother got married the next month and left the U.S. to live in England.
My niece's parents - my sister and her husband - moved their family to another state the month after that, and my mom moved back to her hometown to live with her boyfriend. Adjusting to all the changes was, to say the least, not easy. That Christmas, however, my husband and I, along with Mom and her boyfriend, were all able to stay with my sister in Florida. We felt it was important to visit since the first Christmas without their baby girl would be incredibly hard for them.
But, here's the thing. After all that moving around we all had done that year, we were broke. My mom LOVES Christmas, but since she hadn't found a new job back in her hometown, she wasn't able to get much for anyone. So, she decided we should have a Christmas where we don't buy anything new. That is, almost every gift we gave to each other was re-gifted. Personally, I bought some things from secondhand stores, though I did give away plenty of wedding gifts that my husband and I hadn't used. A lot of the gifts were things we made, as well. My sister, who is quite the crafty devil when it comes to making jewelry and sewing, gave all the ladies handmade jewelry.
The best gifts were the Christmas ornaments she made. She took scraps from some of her daughter's clothes and sewed them into tiny pillows shaped like butterflies. Then, she filled the butterflies with cotton and a little piece of my niece's favorite blanket, which was made of a loud, crinkly material. Every time any of us squeezes one of the butterfly ornaments, it crinkles. They're the perfect tribute to my niece, and helped make that Christmas my favorite ever.
A Return to the West Coast and Oregon
3 June 2011
I live in an area of Minnesota that is as flat as a pancake. My most memorable vacation in recent years took me over the Rocky Mountains, and then the Cascades, to the west coast. I saw the old railroad trestle, now rebuilt, where I had traveled as a child, now seeming to cling precariously to the sides of mountains. I had traveled here before, but had not taken note of the majesty of the landscape. I experienced snow in June in Butte, Montana and then the scariness of Lookout Pass, on the border with Idaho. A side trip took me to the Crow Reservation and the site of Custer’s last stand, and the interpretive center there. I could smell sage when I got out of the car to visit a rock shop, and realized for the first time that eastern Washington is a desert. I stopped at another shop at Ellensburg for the express purpose of viewing their famous, lovely blue agate. And I stopped at Roslyn to buy souvenirs for my neighbors who are Northern Exposure fans. All the while, Mount Rainier, Puget Sound, and the city of Seattle beckoned. That trip took me to Snoqualmie Falls, where I climbed to the bottom and all the way up again, to the antique shops of Snohomish, on a ferry to Vashon Island, and to the University of Washington where I took in a dance recital and a science exhibit. I got to hear Andre Watts in concert with the Seattle Symphony, and attended a lecture at Hugo House, a writers’ center. I attended church at Crown Hill and shopped for Scandinavian gifts in Ballard. Another side trip took me down the Pacific coast to Eugene, Oregon. As a result of that vacation, I now know what a marionberry is, and I know that blackberries can be a nuisance, the eradication of which is an industry all by itself. It was a fun trip.
คริสมาสต์แรกของเราโดยไม่ต้องหลานสาวของฉัน
15 มิถุนายน 2011
สองสามปีที่ผ่านมาในช่วงกลางของฤดูใบไม้ผลิหลานสาวหกปีเก่าของฉันผ่านไป ครอบครัวของฉันเห็นได้ชัดว่าได้รับความเสียหายจากการตายของเธอ เราทุกคนดึงเข้าด้วยกันและพยายามที่จะผ่านมันให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ มันเป็นปีที่ไม่ว่างที่จะเริ่มต้นด้วยและมันทำให้เสียใจที่ยากมากขึ้น แทบจะเดือนหลังจากที่ผ่านเธอฉันได้แต่งงาน,แล้วพี่ชายของฉันได้แต่งงานในเดือนถัดไปและทิ้งเรา ที่จะอาศัยอยู่ในประเทศอังกฤษ
พ่อแม่ของหลานสาวของฉัน -. น้องสาวและสามีของเธอของฉัน - ย้ายครอบครัวของพวกเขาไปอีกรัฐหนึ่งเดือนหลังจากนั้นและแม่ของฉันย้ายกลับไปบ้านเกิดของเธอที่จะอยู่กับแฟนของเธอ ปรับตัวเข้ากับการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดก็จะพูดน้อย, ไม่ง่าย ที่คริสมาสต์ แต่สามีของฉันและฉันพร้อมกับแม่และแฟนของเธอทุกคนสามารถที่จะอยู่กับน้องสาวของฉันในฟลอริด้า เรารู้สึกว่ามันเป็นสิ่งสำคัญที่จะเยี่ยมชมตั้งแต่ครั้งแรกที่คริสมาสต์โดยไม่ต้องสาวทารกของพวกเขาจะเป็นอย่างเหลือเชื่อยากสำหรับพวกเขา.
แต่นี่คือสิ่งที่ หลังจากที่ย้ายไปรอบ ๆ เราทุกคนได้ทำในปีนั้นเราได้ยากจน แม่ของฉันรักคริสมาสต์ แต่เนื่องจากเธอไม่เคยพบกลับงานใหม่ในบ้านเกิดของเธอเธอก็ไม่สามารถที่จะได้รับมากสำหรับทุกคน ดังนั้นเธอตัดสินใจว่าเราควรจะมีคริสมาสต์ที่เราไม่ซื้ออะไรใหม่ นั่นคือเกือบของขวัญเราให้กับแต่ละอื่น ๆ ทุกคนอีกครั้งพรสวรรค์ ส่วนตัวผมซื้อบางสิ่งบางอย่างจากร้านค้ามือสอง แต่ผมไม่ให้ออกไปมากมายของของขวัญแต่งงานที่สามีของฉันและฉันไม่ได้ใช้ จำนวนมากของของขวัญเป็นสิ่งที่เราทำเช่นกัน น้องสาวของฉัน,ที่ค่อนข้างปีศาจเจ้าเล่ห์เมื่อมันมาถึงการทำเครื่องประดับและตัดเย็บให้ผู้หญิงเครื่องประดับทำด้วยมือ.
ของขวัญที่ดีที่สุดเป็นเครื่องประดับคริสต์มาสเธอทำ เธอเอาเศษจากบางส่วนของเสื้อผ้าของลูกสาวของเธอและตัดเย็บให้เป็นหมอนเล็ก ๆ ที่มีรูปร่างเหมือนผีเสื้อ แล้วเธอก็เต็มไปด้วยผีเสื้อด้วยผ้าฝ้ายและชิ้นส่วนเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผ้าห่มที่ชื่นชอบหลานสาวของฉันซึ่งเป็นที่ทำมาจากเสียงดัง,วัสดุที่วกไปเวียนมา ทุกครั้งที่ใด ๆ ของเรา squeezes หนึ่งในเครื่องประดับผีเสื้อ crinkles มัน พวกเขากำลังที่สมบูรณ์แบบเพื่อส่งส่วยหลานสาวของฉันและช่วยทำให้คริสมาสต์ที่ชื่นชอบของผม.
กลับไปทางทิศตะวันตกและชายฝั่งโอเรกอน
3 มิถุนายน 2011
ผมอาศัยอยู่ในพื้นที่ของมินนิโซตาที่เป็นแบนเป็นแพนเค้ก . วันหยุดที่น่าจดจำมากที่สุดของฉันในปีที่ผ่านมาพาฉันข้ามภูเขาหินและจากนั้นพรู,ไปยังฝั่งตะวันตก ฉันเห็นขาหยั่งรถไฟเก่าสร้างขึ้นมาใหม่ในขณะนี้ที่ฉันได้เดินทางเป็นเด็กตอนนี้ดูเหมือนจะติดอยู่อย่างหมิ่นเหม่ไปที่ด้านข้างของภูเขา ที่ผมได้เดินทางที่นี่มาก่อน แต่ไม่ได้มีบันทึกของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของภูมิทัศน์ ฉันพบหิมะตกในเดือนมิถุนายนในบัตต์, มอนแทนาแล้ว scariness ของผ่านระวังบนชายแดนกับไอดาโฮด้านการเดินทางพาฉันไปที่สำรองอีกาและเว็บไซต์ของการยืนของคัสเตอร์และมีศูนย์แปล ผมได้กลิ่นสะระแหน่เมื่อฉันได้ออกจากรถไปที่ร้านร็อค, และตระหนักเป็นครั้งแรกที่วอชิงตันตะวันออกเป็นทะเลทราย ผมหยุดที่ร้านขายของที่ Ellensburg อีกประสงค์ของการดูที่มีชื่อเสียงของพวกเขาหินโมราสีฟ้าน่ารักและฉันหยุดที่ Roslyn ไปซื้อของที่ระลึกสำหรับเพื่อนบ้านของฉันที่เป็นแฟนแสงเหนือ ทั้งหมดในขณะที่, Mount Rainier เสียง Puget และเมืองซีแอตเติกวักมือเรียก การเดินทางที่พาฉันไป Snoqualmie Falls ที่ฉันปีนขึ้นไปด้านล่างและตลอดทางขึ้นอีกครั้งร้านค้าโบราณจาก Snohomish, บนเรือข้ามฟากไปยังเกาะ Vashon,และมหาวิทยาลัยวอชิงตันที่ฉันใช้เวลาในการบรรยายการเต้นรำและพื้นที่จัดแสดงวิทยาศาสตร์ ผมจะได้ยินวัตต์อังเดรในคอนเสิร์ตกับแอตเทิลซิมโฟนีและเข้าร่วมการบรรยายที่บ้านฮิวโก้, ศูนย์นักเขียน ' ฉันเข้าร่วมคริสตจักรที่พระมหากษัตริย์และเนินเขา shopped สำหรับของขวัญสแกนดิเนเวียนในบัลลาร์ด การเดินทางอีกด้านหนึ่งเอาฉันลงชายฝั่งแปซิฟิกเพื่อยูจีนโอเรกอน เป็นผลจากการที่วันหยุด,ตอนนี้ผมรู้ว่าสิ่งที่ marionberry เป็นและฉันรู้ว่าแบล็กสามารถเป็นความรำคาญให้กำจัดซึ่งเป็นอุตสาหกรรมทั้งหมดด้วยตัวเอง มันเป็นการเดินทางที่สนุก.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)