Fourth, we propose that the two typ

Fourth, we propose that the two types of helping are driven by different identity orientations. Given the self-interested focus of proactive helping, it is likely that those who engage in proactive helping have a personal identity orientation. A personal identity orientation represents a differentiated, individuated self-concept (Brewer & Gardner, 1996). Thus, it is compatible with the desire to satisfy personal needs in the process of helping others (Flynn, 2005). In comparison, reactive helping, with its other-interested focus on benefiting others, should be associated with a relational or collective identity orientation. A relational identity orientation is derived from connections and role relationships with others, whereas a collective identity orientation originates from membership in a social group or collective (Brewer & Gardner, 1996). Accordingly, those who define themselves as interrelated and connected with others should be more likely to engage in reactive helping.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สี่ เราเสนอว่า ช่วยสองชนิดขับเคลื่อน ด้วยแนวตัวตนแตกต่างกัน ให้ความสนใจด้วยตนเองของช่วยเชิงรุก มีแนวโน้มว่า คนช่วยเชิงรุกมีแนวตัวตนส่วนบุคคล แนวตัวตนส่วนบุคคลแทน self-concept สังเกต individuated (Brewer และการ์ดเนอร์ 1996) ดังนั้น จึงเข้ากันได้กับความปรารถนาที่จะตอบสนองความต้องการส่วนบุคคลในกระบวนการช่วยเหลือผู้อื่น (Flynn, 2005) ในการเปรียบเทียบ ปฏิกิริยาช่วย มีความสนใจอื่น ๆ เน้นเกียรติยศผู้อื่น ควรเชื่อมโยงกับแนวเชิง หรือรวมตัว ปฐมนิเทศเชิงตัวได้มาจากการเชื่อมต่อและบทบาทความสัมพันธ์กับผู้อื่น ในขณะที่แนวรวมตัวมาเป็นสมาชิก ในกลุ่มสังคม หรือรวม (Brewer และการ์ดเนอร์ 1996) ดังนั้น ที่กำหนดเองเป็นสัมพันธ์กัน และเชื่อมต่อกับผู้อื่นควรจะมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในปฏิกิริยาช่วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประการที่สี่การที่เราเสนอว่าทั้งสองประเภทของการให้ความช่วยเหลือจะขับเคลื่อนด้วยการหมุนตัวตนที่แตกต่างกัน ได้รับการมุ่งเน้นที่ตัวเองสนใจในการช่วยเหลือเชิงรุกก็มีแนวโน้มว่าผู้ที่มีส่วนร่วมในการช่วยให้การเชิงรุกมีการวางแนวทางเอกลักษณ์ส่วนตัว การวางแนวทางส่วนบุคคลหมายถึงการที่แตกต่าง individuated อัตมโนทัศน์ (บรูเออร์และการ์ดเนอร์, 1996) ดังนั้นจึงเป็นที่เข้ากันได้กับความปรารถนาที่จะตอบสนองความต้องการส่วนบุคคลในกระบวนการของการช่วยเหลือผู้อื่น (ฟลินน์, 2005) ในการเปรียบเทียบช่วยปฏิกิริยาที่มีความสำคัญอื่น ๆ ที่สนใจในวันที่คนอื่น ๆ ได้รับประโยชน์ควรจะเชื่อมโยงกับการวางแนวตัวตนเชิงสัมพันธ์หรือส่วนรวม การวางแนวทางเอกลักษณ์ของความสัมพันธ์ที่ได้มาจากการเชื่อมต่อบทบาทและความสัมพันธ์กับคนอื่น ๆ ในขณะที่การวางแนวตัวตนรวมมาจากการเป็นสมาชิกในกลุ่มสังคมหรือส่วนรวม (บรูเออร์และการ์ดเนอร์, 1996) ดังนั้นผู้ที่จะกำหนดตัวเองเป็นความสัมพันธ์และเชื่อมต่อกับคนอื่น ๆ ควรจะมีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในการช่วยให้ปฏิกิริยา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประการที่สี่ เราเสนอว่าสองชนิดที่ช่วยขับเคลื่อนโดยการหมุนของอัตลักษณ์ที่แตกต่างกัน ให้ตนเองสนใจเน้นเชิงรุกช่วย มันคือโอกาสที่ผู้ต่อสู้ในเชิงรุกช่วยมีเอกลักษณ์ส่วนตัว การวางแนว เอกลักษณ์ส่วนบุคคลการปฐมนิเทศเป็นแตกต่าง individuated อัตมโนทัศน์ ( Brewer , &การ์ดเนอร์ , 1996 ) ดังนั้นมันเข้ากันได้กับความปรารถนาที่จะตอบสนองความต้องการส่วนบุคคลของกระบวนการในการช่วยผู้อื่น ( ฟลินน์ , 2005 ) ในการเปรียบเทียบปฏิกิริยาช่วยโดยเน้นความสนใจของ บริษัท อื่น ๆที่ได้รับประโยชน์ผู้อื่น ควรจะเชื่อมโยงกับฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์หรือกลุ่มที่มีเอกลักษณ์ การจัดวางตัวแบบได้มาจากบทบาทการเชื่อมต่อและความสัมพันธ์กับผู้อื่นในขณะที่ตนร่วมปฐมนิเทศมาจากสมาชิกในกลุ่มสังคมหรือกลุ่ม ( Brewer &การ์ดเนอร์ , 1996 ) ดังนั้นผู้ที่นิยามตัวเองเป็นคาบ และเชื่อมต่อกับคนอื่น ๆควรจะมีโอกาสที่จะมีส่วนร่วมในปฏิกิริยาที่ช่วย