3.4. CompensationThere is little tr

3.4. Compensation
There is little transparency in the compensation systems that apply in both public and
private sectors in Indonesia. A paternalistic attitude continues as evidenced by the rice
allowance, which although difficult to quantify creates interesting economic behavior, e.g., it is
not unusual for middle to senior government officials to sell their rice allocation to more lowly
paid members of their organization, who in turn sell the rice back to the (government) rice
market. This is attributed to the rice being very old and of poor quality. On the other hand,
some give their rice allocation to others in return for special favors, such as information. These
allowances do not exist in the same way in the private sector; however, the private sector
employee is likely to earn as much as four times that of a civil service employee (Rohdewohld,
1995).
What is very obvious in Indonesia is the enormous difference between the lowest and
highest paid employees in many organizations. For example, this ranges from 1:7 in the civil
service (Rohdewohld, 1995) to 1:20–1:150 in the private sector.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.4. ค่าตอบแทนมีความโปร่งใสน้อยในระบบค่าตอบแทนที่ใช้ในที่สาธารณะทั้งสอง และภาคเอกชนในอินโดนีเซีย ทัศนคติ paternalistic ยังคงเป็นเป็นหลักฐาน โดยข้าวเบี้ยเลี้ยง ที่แม้ยากที่จะกำหนดปริมาณสร้างน่าสนใจพฤติกรรมทางเศรษฐกิจ เช่น เป็นไม่ผิดปกติสำหรับไปยังเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้ขายปันส่วนข้าวของให้คนยากจนมากสมาชิกขององค์กรของพวกเขา ได้รับค่าจ้างที่จะขายข้าวไปข้าว (รัฐบาล)ตลาด นี้จะเกิดจาก กับข้าวที่มีอายุมาก และมีคุณภาพดี ในทางตรงข้ามบางให้ปันส่วนข้าวของผู้อื่นเพื่อแลกกับหอมพิเศษ เช่นข้อมูล เหล่านี้เบี้ยเลี้ยงไม่มีอยู่ในแบบเดียวกับภาคเอกชน อย่างไรก็ตาม ภาคเอกชนพนักงานจะได้รับมากเป็นสี่เท่าของพนักงานราชการ (Rohdewohld1995)ชัดในอินโดนีเซียคือ ความแตกต่างมหาศาลระหว่างต่ำสุด และพนักงานได้รับค่าจ้างสูงสุดในหลายองค์กร ตัวอย่าง นี้ช่วง 1:7 ในการโยธาบริการ (Rohdewohld, 1995) 1:20 – 1:150 ในภาคเอกชน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.4 ค่าตอบแทนมีความโปร่งใสน้อยในระบบค่าตอบแทนที่นำไปใช้ในทั้งภาครัฐและเป็นภาคเอกชนในประเทศอินโดนีเซีย ทัศนคติที่บิดายังคงเป็นหลักฐานโดยข้าวค่าเผื่อซึ่งถึงแม้จะเป็นเรื่องยากที่จะหาจำนวนสร้างพฤติกรรมทางเศรษฐกิจที่น่าสนใจเช่นมันเป็นเรื่องปกติสำหรับกลางที่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลที่จะขายการจัดสรรข้าวพวกเขาที่จะต่ำต้อยมากขึ้นจ่ายสมาชิกขององค์กรของพวกเขาซึ่งในทางกลับขายข้าวกลับไป (รัฐบาล) ข้าวตลาด ซึ่งมีสาเหตุมาจากข้าวเป็นเก่ามากและมีคุณภาพไม่ดี ในขณะที่คนอื่น ๆบางคนให้การจัดสรรข้าวกับคนอื่น ๆ ในทางกลับกันการที่โปรดปรานเป็นพิเศษเช่นข้อมูล เหล่านี้ค่าใช้จ่ายที่ไม่อยู่ในลักษณะเดียวกับในภาคเอกชน แต่ภาคเอกชนของพนักงานมีแนวโน้มที่จะได้รับมากที่สุดเท่าที่สี่เท่าของพนักงานราชการ (Rohdewohld, 1995). อะไรคือสิ่งที่เห็นได้ชัดมากในประเทศอินโดนีเซียเป็นความแตกต่างอย่างมากระหว่างต่ำสุดและจ่ายสูงสุดพนักงานในหลายองค์กร ตัวอย่างเช่นนี้มีตั้งแต่ 1: 7 ในทางแพ่งบริการ(Rohdewohld, 1995) เป็น 1: 20-1: 150 ในภาคเอกชน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.4 . ค่าตอบแทน
มีความโปร่งใสน้อยในการชดเชยระบบที่ใช้ทั้งในภาครัฐและเอกชน
ในอินโดนีเซีย ทัศนคติของบิดายังคงเป็น evidenced โดยข้าว
เบี้ยเลี้ยง ซึ่งแม้ว่าจะยากที่จะหาที่สร้างพฤติกรรมทางเศรษฐกิจที่น่าสนใจเช่นมัน
ปกติสำหรับกลางถึงข้าราชการระดับสูงที่จะขายข้าวให้ต่ำต้อยกว่า
การจัดสรรสมาชิกจ่ายขององค์กรของตนเอง ซึ่งในการเปิดขายข้าวกลับไป ( รัฐบาล ) ตลาดข้าว

ครั้งนี้ว่า ข้าวที่เก่ามากและมีคุณภาพไม่ดี บนมืออื่น ๆ ,
บางอย่างให้จัดสรรข้าวของตนเองให้ผู้อื่นตอบแทนบุญพิเศษ เช่นข้อมูล เงินเหล่านี้
ไม่มีอยู่ในลักษณะเดียวกันในภาคเอกชน อย่างไรก็ตาม ภาคเอกชน
พนักงานมีแนวโน้มที่จะได้รับมากที่สุดเท่าที่สี่เท่าของข้าราชการ ลูกจ้าง ( rohdewohld
, 1995 ) .
อะไรที่ชัดเจนมากในอินโดนีเซีย มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างต่ำสุด และสูงสุดจ่าย
พนักงานในหลายองค์กร ตัวอย่างเช่นนี้ช่วงจาก 1 : 7 ในราชการพลเรือน
( rohdewohld , 1995 ) 1 : 20 – 1:150
ในภาคเอกชน