Table 1 shows detailed information

Table 1 shows detailed information of the study population. A higher proportion of females, elderly (≥65 years), and low educated (no diploma or primary school) individuals were observed among mildly and severely disabled subjects compared to individuals without disability. Proxy interviews represented 9 % of the total number of interviews, reaching 29 % in the individuals with severe disability. The hospitalization rate in the 2004 and 2008 BHIS was 12.5 %, with an increasing trend with disability severity. Mobility limitation was the most frequent limitation, with increasing proportion according to disability severity level. For example, the proportion of mobility limitation was 77 % in severely disabled individuals and 65 % in mildly disabled individuals. The most common ADL limitations among individuals with mild disability were transfer in and out of bed (39.8 %) and transfer in and out of chair (35.5 %) while for severely disabled individuals, dressing and undressing (41.9 %) and transfer in and out of bed (35.5 %) were the most frequent ADL limitations

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตารางที่ 1 แสดงข้อมูลรายละเอียดของประชากรศึกษา สัดส่วนสูงกว่าหญิง ผู้สูงอายุ (≥65 ปี), และต่ำศึกษา (ประกาศนียบัตรไม่หรือโรงเรียนหลัก) บุคคลที่ถูกสังเกตระหว่าง mildly และรุนแรงพิการเรื่องเปรียบเทียบกับบุคคลโดยไม่มีความพิการ สัมภาษณ์พร็อกซี่แทน 9% ของจำนวนรวมของการสัมภาษณ์ การเข้าถึง 29% ในบุคคลที่มีความพิการรุนแรง อัตราโรงพยาบาลใน BHIS 2004 และ 2008 12.5% มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นกับความรุนแรงของความพิการได้ เห็นข้อจำกัดข้อจำกัดบ่อย มีการเพิ่มสัดส่วนตามระดับความรุนแรงของความพิการได้ ตัวอย่าง สัดส่วนของการเคลื่อนไหวจำกัดได้ 77% ในบุคคลพิการรุนแรงและ 65% ในบุคคลพิการ mildly ข้อจำกัด ADL ทั่วในหมู่บุคคลพิการอ่อนถูกโอนออกจากเตียง (39.8%) และโอนย้ายเข้าและออกจากเก้าอี้ (35.5%) ในขณะที่สำหรับคนพิการรุนแรง แต่งตัว และ undressing (41.9%) และถ่ายโอนออกจากเตียง (35.5%) ได้จำกัด ADL บ่อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตารางที่ 1 แสดงข้อมูลรายละเอียดของประชากรการศึกษา สัดส่วนที่สูงขึ้นของหญิงสูงอายุ (≥65ปี) และต่ำการศึกษา (ไม่มีประกาศนียบัตรหรือโรงเรียนประถม) บุคคลที่ถูกตั้งข้อสังเกตในหมู่อย่างอ่อนโยนและวิชาพิการอย่างรุนแรงเมื่อเทียบกับบุคคลโดยไม่ต้องพิการ สัมภาษณ์พร็อกซี่เป็นตัวแทนของ 9% ของจำนวนเสียงทั้งหมดของการสัมภาษณ์ถึง 29% ในบุคคลที่มีความพิการรุนแรง อัตราการรักษาในโรงพยาบาลในปี 2004 และ 2008 เป็น BHIS 12.5%​​ โดยมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นกับความรุนแรงของความพิการ การเคลื่อนไหว จำกัด เป็นข้อ จำกัด ที่พบบ่อยที่สุดมีสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นตามระดับความรุนแรงความพิการ ยกตัวอย่างเช่นสัดส่วนของข้อ จำกัด การเคลื่อนย้ายเป็น 77% ในบุคคลที่พิการอย่างรุนแรงและ 65% ในบุคคลที่พิการอย่างอ่อนโยน ข้อ จำกัด ADL ที่พบมากที่สุดในกลุ่มบุคคลที่มีความพิการรุนแรงได้โอนเข้าและออกจากเตียง (39.8%) และการโอนเงินเข้าและออกจากเก้าอี้ (35.5%) ในขณะที่สำหรับผู้พิการอย่างรุนแรงทั้งการตกแต่งและเสื้อผ้า (41.9%) และการโอนเข้าและออก เตียง (35.5%) เป็นข้อ จำกัด ADL ที่พบบ่อยที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตารางที่ 1 แสดงข้อมูลรายละเอียดของประชากรศึกษา สัดส่วนที่สูงของหญิงสูงอายุ ( ≥ 65 ปี ) และระดับการศึกษา ( ประกาศนียบัตรหรือประถม ) พบว่าระหว่างบุคคลอย่างอ่อนโยนและรุนแรงพิการวิชาเทียบกับบุคคล โดยไม่มีความพิการ สัมภาษณ์ตัวแทนเป็นตัวแทน 9% ของจำนวนของการสัมภาษณ์ถึง 29 % ในบุคคลที่มีความพิการรุนแรง อัตราการเสียชีวิตใน 2004 และ 2008 bhis เป็น 12.5% มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นกับความรุนแรงของความพิการ การเคลื่อนไหวข้อ เป็นข้อที่พบบ่อยที่สุด มีสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นตามระดับความรุนแรงของความพิการ ตัวอย่างเช่นสัดส่วนของการ จำกัด อายุ 77 % ในบุคคลอย่างรุนแรงคนพิการและ 65% ในบุคคลอย่างอ่อนโยนของคนพิการ ที่พบบ่อยที่สุดระหว่างข้อจำกัดระหว่างบุคคลที่มีความพิการรุนแรงถูกโอนเข้าและออกจากเตียง ( เลี้ยง ) และโอนเข้าและออกจากเก้าอี้ ( 35.5 % ) ในขณะที่สำหรับบุคคลพิการอย่างรุนแรง เครื่องแต่งกาย และเสื้อผ้า ( 41.9 % ) และการถ่ายโอนในและออกจากเตียง ( 355% ) เป็นวัดที่พบบ่อยที่สุดข้อ