Perhaps, Isshiki was fond of this s

Perhaps, Isshiki was fond of this scenery and decided to frequent this store. That’s not to say that she’s the only customer that came here.
“Do you use this store for the student council?” I asked, remembering the two we saw from earlier. Isshiki turned towards me and shook her head.
Then, Isshiki clapped her hands, moved her hand to her chin, and thought.
“Ahh, you’re talking about the VP and secretary. I think it might’ve been because we talked about it last week.”
“You don’t say…”
So that’s why we came across them.
No, maybe the vice president decided to use that as a chance to invite the secretary. “Hey, do you recall that store Isshiki-san talked about the other day? Wanna try going there?” or something! Pfft, disgusting. What the heck are they doing at the student council? Don’t screw with me, do your jobs.
…No, wait. It’s not necessarily the vice president who did the inviting. If it’s the frail secretary girl who mustered her courage to invite him, that made me want to root for her! Of course, I had no intention of cheering for the vice president, though! Because internally, I think I put the vice president in the same category as Tobe. And I mean that in the sense that he’s a victim of Isshiki Iroha.
As I was thinking, the perp in question, Isshiki Iroha, spoke to me.
“I asked the vice president if there was any place I could go out to to have fun on the weekend. And that’s just for today. Just for today!” Isshiki said, emphasizing that last part as she looked up at me. You have to emphasize what’s important, huh…? Being that blunt isn’t very high in Hachiman points.
“I appreciate the gesture, but I would’ve liked it if you just prepared the more basic things first…”
You know, like checking my opinion on the matter or giving me a clear explanation of what our objective is in going out to have fun. There’s definitely plenty of things you should’ve done beforehand…
But letting my complaints in one ear and out the other, Isshiki candidly averted her gaze and changed the topic while mumbling. “Well, I wasn’t expecting to see them here, so that was kind of a close call…”
She stopped speaking there, moved her gaze back and looked directly at me. And then, she softly supported her mouth with her hand as if hesitant of her surroundings and with a smile, whispered secretly, “Next time, let’s go somewhere where we won’t see many people we know.”
“There’s a next time…?” I said. When I was surprised by her words and imagined how much trouble it’d be, my voice came out slightly hoarse.
Hearing that, Isshiki glared back. “Why do you look like you don’t like it?”
“Oh no, it’s not that I don’t like it or anything… Well, let’s just say, I’ll coordinate something in the direction that can consider any positive possibilities as much as I can.”
“Jeez, that doesn’t sound realistic at all…” Isshiki sighed and looked at me with a wry smile. Then, her mouth formed a circle and an excited glitter appeared in her eyes. I turned around to the direction where Isshiki was looking—namely, behind me—and a waiter was carrying over a cake set to us.
The macaron, tea, gelato and coffee were elegantly placed on the table. After looking at the items in joy, Isshiki took out her cellphone and began snapping pictures. For some reason, she even took pictures of my gelato as well.
Why do girls take pictures of their food anyway? Were they recording their diet or something? Or did their RIZAP trainers tell them to send the pictures to them?
Once Isshiki was satisfied with taking pictures, she lowered her cellphone. Just when I thought I could finally eat, Isshiki raised her hand.
“Ah, excuse me. Can you take the picture?”
When she called the waiter, the waiter quickly appeared and accepted her cellphone. Taking pictures again? Just how much longer are you going to make me wait!? I want to eat my gelato already! I took the spoon and my hand was hit.
Upon looking, Isshiki was leaning over and posing in front of the waiter with her cellphone in camera mode.
“Come on, senpai, make a peace sign. Peace.”
“I don’t wanna. You don’t really need a picture of me. The gelato’s going to melt, you know.”
“It won’t melt that fast. So, come on,” Isshiki said quickly, not turning. Apparently, she couldn’t hold her posing face for very long. As if getting impatient, the waiter’s politeness turned a bit crude.
“Um, sir…?” The waiter said, looking at me with a troubled smile. The waiter’s gaze had a feeling of oppression than confusion of wondering what to do… I-I’m sorry for getting in the way of your work…
“Senpai, come on, come on.” Isshiki hurried me. Since I didn’t have much of a choice, I slightly moved the plates and leaned over the table.
“You should get just a little closer…” The waiter instructed me while posing with the camera and I adjusted my body a little more. And then, I was suddenly met with the smell of shampoo. I looked with just my eyes and Isshiki’s soft hair fluttered. Her face was surprisingly close. The moment I instinctively moved my body away, the waiter called out.
“Ah, there, that should be good. Okay, here we go.”
And then, there were two to three snapping sounds.
“Thank you very much.”
After giving her thanks, Isshiki took back her cellphone and looked at the pictures while sinking deeply into the sofa. I didn’t think it’d be so tiring to take pictures… The thing about how your soul getting sucked out when taking pictures might actually be true.
I let out a sigh and the ascending steam from the coffee disappeared. I wanted to drink it before it got any colder.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บางที Isshiki ไม่ชอบฉากนี้ และตัดสินใจไปร้านนี้บ่อย ที่จะไม่บอกว่า เธอเป็นลูกค้าเท่านั้นที่มาที่นี่"คุณใช้ร้านนี้ในสภานักเรียน" ถาม จดจำสองเราเห็นจากก่อนหน้านี้ Isshiki เปิดต่อฉัน และจับศีรษะของเธอ, Isshiki ปรบมือเพื่อเรียกมือของเธอ ย้ายมือของเธอไปเธอชิน แล้วคิด"ตื่นเต้น คุณกำลังพูดถึง VP และเลขานุการ ผมคิดว่า มันอาจได้รับเนื่องจากที่เราคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้สัปดาห์สุดท้าย""คุณอย่าพูด..."เพื่อที่ว่าทำไมเรามาข้ามไปไม่ ทีรองประธานตัดสินใจที่จะใช้เป็นโอกาสเชิญเลขานุการ "Hey ทำคุณจำร้าน Isshiki ซังคุยกันในวันอื่น ๆ หรือไม่ ต้องลองไป "หรือบางสิ่งบางอย่าง Pfft น่าขยะแขยง การ heck ทำที่สภานักเรียน ไม่น็อตกับฉัน ทำงานของคุณ… ไม่ รอ ไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายที่ไม่ได้เชิญ ถ้าเป็นสาว frail เลขานุการที่ mustered ความกล้าหาญของเธอชวนเขา ที่ที่ทำให้ฉันต้องการรากสำหรับเธอ แน่นอน ผมขอเชียร์ฝ่าย แม้ว่า เนื่องจากภายใน ฉันคิดว่า ฉันใส่รองประธานในประเภทเดียวกันเป็น Tobe และผมหมายถึง ที่ในแง่ที่ว่า เขาเป็นเหยื่อของ Isshiki ฮะขณะที่ผมคิด perp ยู่ Isshiki ฮะ พูดกับฉัน"ฉันถามรองประธานว่า มีตำแหน่งใด ๆ สามารถไปออกจะมีความสนุกสนานในวันหยุด และที่เป็นเพียงสำหรับวันนี้ สำหรับวันนี้" Isshiki กล่าว เน้นที่ส่วนสุดท้ายที่เธอมองขึ้นที คุณต้องเน้นสิ่งสำคัญ ฮะ... การที่ทื่อไม่สูงมากในจุดคิ"ฉันขอบคุณรูปแบบลายเส้น แต่ฉันจะได้ชอบมันถ้าคุณเพียงเตรียมสิ่งพื้นฐานก่อน..."คุณทราบ เช่นตรวจสอบความคิดของฉันในเรื่อง หรือให้คำอธิบายที่ชัดเจนของวัตถุประสงค์ของเราคือในจะสนุกอะไรฉัน มีแน่นอนสิ่งที่คุณควรได้ทำไว้ล่วงหน้ามากมาย...แต่ให้ฉันร้อง ในหู และอื่น ๆ Isshiki ดี ๆ averted สายตาของเธอ และหัวข้อการเปลี่ยนแปลงในขณะที่ mumbling "ดี ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะดูที่นี่ เพื่อที่ถูกปิดการเรียกชนิดของ..."เธอหยุดพูด ย้ายสายตาของเธอกลับไป และมองมาที่ผมโดยตรง แล้ว เธอเบา ๆ สนับสนุนปากของเธอ ด้วยมือของเธอ ว่าลังเล ของสภาพแวดล้อมของเธอ และ มีรอย ยิ้ม เกมส์แอบ "ครั้ง ลองไปที่ใดที่หนึ่งซึ่งเราจะเห็นผู้คนมากมายเรารู้""มีครั้งต่อไป..." ฉันเคยพูด เมื่อประหลาดคำของเธอ และจินตนาการมากปัญหามันจะ เสียงของฉันออกมาเล็กน้อยเครือIsshiki glared ได้ยินที่ หรือกลับกัน "ทำไมคุณมองเหมือนคุณไม่ชอบหรือไม่""โอ้ ไม่ ไม่ว่า ไม่ชอบหรืออะไร... ดี เราว่า จะประสานสิ่งในทิศทางที่สามารถพิจารณาใด ๆ ไปบวกเท่าที่ฉันสามารถ ""Jeez ที่ไม่ได้เสียงเหมือนจริงเลย..." Isshiki ถอนหายใจ และมองฉัน ด้วยรอยยิ้ม wry แล้ว เธอปากรูปวงกลม และมีกลิทเทอร์ตื่นเต้นปรากฏในสายตาของเธอ ฉันเปิดรอบทิศทางที่ถูกมอง Isshiki — คือ หลังฉัน — และการเสิร์ฟที่ถูกถือครองมากกว่าเค้กตั้งเราตกแต่งอย่างไร macaron ชา gelato และกาแฟถูกวางบนโต๊ะ หลังจากดูที่สินค้าในจอย Isshiki เอาออกโทรศัพท์มือถือของเธอ และเริ่มจัดระยะภาพ ดัง เธอยังเอาภาพของเจลาของฉันเช่นกันทำไมทำหญิงถ่ายรูปอาหาร พวกเขาถูกบันทึกอาหารของพวกเขาหรืออะไร หรือฝึกอบรม RIZAP ของพวกเขาไม่ได้บอกให้ส่งรูปภาพไปเมื่อ Isshiki ไม่พอใจกับการถ่ายภาพ เธอลดลงโทรศัพท์มือถือของเธอ เมื่อฉันคิดว่า ฉันสุดท้ายได้กิน Isshiki ยกมือของเธอ"อา ขอโทษ คุณสามารถใช้รูปภาพหรือไม่"เมื่อเธอเรียกว่าเสิร์ฟ เสิร์ฟปรากฏอย่างรวดเร็ว และโทรศัพท์มือถือของเธอที่ยอมรับ การถ่ายภาพอีกครั้งหรือไม่ เพียงจำนวนอีกต่อไปคุณจะให้ฉันรอ อยากกินเจลาของฉันแล้ว ผมเอาช้อน และมือของฉันถูกตีเมื่อมอง Isshiki เอียงมากกว่า และตั้งหน้าเสิร์ฟกับโทรศัพท์มือถือของเธอใน camera โหมด"โธ่ senpai ทำเครื่องหมายสันติภาพ เป็นสุข""ฉันไม่ต้องการ นอกจากนี้คุณจริง ๆ ไม่จำเป็นรูปภาพของฉัน Gelato ของไปละลาย คุณรู้""มันจะไม่ละลายเร็วขนาดนั้น ดังนั้น มา Isshiki กล่าวอย่างรวดเร็ว ไม่ เห็นได้ชัด เธอไม่สามารถเก็บใบหน้าของเธอ posing นาน ๆ ถ้าการรัก politeness ของเสิร์ฟเปิดบิตหยาบ"อึม รัก...? " เสิร์ฟกล่าว มองฉันดีปัญหา สายตาของพนักงานเสิร์ฟมีความรู้สึกที่ถูกกดขี่กว่าความสับสนของการสงสัยว่า จะทำอย่างไร... ฉัน-ฉันขอรับทางกาย..." Senpai มา มา" Isshiki รีบฉัน เนื่องจากไม่มีทางเลือกมาก ฉันเล็กน้อยย้ายแผ่น และตัวเอง"คุณควรได้รับเพียงเล็กน้อยใกล้ชิด..." เสิร์ฟรับคำแนะนำฉันในขณะที่วางตัวกับกล้อง และฉันปรับเปลี่ยนร่างกายของฉันน้อย แล้ว ฉันได้ก็พบกับกลิ่นแชมพู ผมมองแค่ตาและผมนุ่มของ Isshiki fluttered ใบหน้าของเธอจู่ ๆ ปิด ขณะที่ instinctively ย้ายร่างกายของฉัน เสิร์ฟเรียกออก"อา มี ที่ควรจะดี เอาล่ะ นี่เราไป"แล้ว มีเสียง snapping สองถึงสาม"ขอบคุณมาก"หลังจากให้เธอขอบคุณ Isshiki กลับเอาโทรศัพท์มือถือของเธอ และมองภาพในขณะที่จมลึกเข้าไปในโซฟา ผมไม่คิดว่า มันจะเหนื่อยมากในการถ่ายรูป... สิ่งที่เกี่ยวกับวิธีชีวิตของคุณการดูดออกเมื่อถ่ายภาพจริง ๆ อาจเกิดฉันให้ออกแยกกันเป็น และไอน้ำน้อยจากกาแฟหายไป อยากจะดื่มก่อนได้หนาวใด ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บางทีอาจจะเป็น Isshiki ชอบฉากนี้และตัดสินใจที่จะบ่อยร้านนี้ ที่ไม่ได้บอกว่าเธอเป็นคนเดียวที่ลูกค้ามาที่นี่.
"คุณใช้สำหรับร้านนี้สภานักเรียน" ฉันถามจำทั้งสองที่เราเห็นจากก่อนหน้านี้ Isshiki หันไปทางผมและส่ายหัวของเธอ.
จากนั้น Isshiki ปรบมือของเธอย้ายมือของเธอไปที่คางของเธอและความคิด.
"อ่าคุณกำลังพูดถึงรองประธานและเลขานุการ ผมคิดว่ามันอาจจะได้รับเพราะเราได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว. "
"คุณไม่ได้บอกว่า ... "
นั่นคือเหตุผลที่เรามาข้ามพวกเขา.
ไม่มีอาจจะรองประธานตัดสินใจที่จะใช้เป็นโอกาสที่จะเชิญเลขานุการ "เฮ้คุณจำได้ว่าร้านค้า Isshiki ซังพูดคุยเกี่ยวกับวันอื่น ๆ ? อยากลองไปที่นั่น? "หรือบางสิ่งบางอย่าง! pfft น่าขยะแขยง ห่าพวกเขาทำในสภานักเรียน? ไม่กรูกับฉันทำงานของคุณ.
... ไม่รอ มันไม่จำเป็นต้องเป็นรองประธานที่ไม่น่าดึงดูดใจ ถ้าเป็นสาวเลขานุการอ่อนแอที่รวบรวมความกล้าหาญของเธอที่จะเชิญเขาที่ทำให้ฉันต้องการที่จะขุดรากถอนโคนสำหรับเธอ! แน่นอนผมมีความตั้งใจที่จะเชียร์รองประธานไม่มี แต่! เพราะภายในฉันคิดว่าฉันใส่รองประธานในประเภทเดียวกับ Tobe และฉันหมายความว่าในแง่ที่ว่าเขาเป็นเหยื่อของ Isshiki Iroha.
ขณะที่ผมกำลังคิด perp ในคำถามที่ Isshiki Iroha, พูดกับฉัน.
"ฉันถามรองประธานถ้ามีสถานที่ที่ฉันจะออกไปที่จะมีการใด ๆ ความสนุกสนานในช่วงสุดสัปดาห์ และนี่เป็นเพียงสำหรับวันนี้ แค่เพียงวันนี้! "Isshiki กล่าวเน้นว่าส่วนสุดท้ายที่เธอมองมาที่ฉัน คุณจะต้องเน้นสิ่งที่สำคัญเหรอ ... ? เป็นทื่อที่ไม่สูงมากในจุด Hachiman.
"ฉันขอขอบคุณท่าทาง แต่ฉันจะได้ชอบมันถ้าคุณเพียงแค่เตรียมสิ่งพื้นฐานมากขึ้นเป็นครั้งแรก ... "
คุณรู้เช่นการตรวจสอบความคิดของฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือให้ฉัน คำอธิบายที่ชัดเจนของสิ่งที่วัตถุประสงค์ของเราคือในการที่จะออกมาจะมีความสนุกสนาน แน่นอนคือมีมากมายของสิ่งที่คุณควรได้ทำไว้ก่อน ...
แต่ให้ข้อร้องเรียนของฉันในหูและออกอื่น ๆ , Isshiki หันไปจ้องมองตรงไปตรงมาของเธอและเปลี่ยนหัวข้อในขณะที่พึมพำ "ดีฉันไม่ได้คาดหวังที่จะเห็นพวกเขาที่นี่เพื่อให้เป็นชนิดของสายใกล้ ... "
เธอหยุดพูดมีย้ายสายตาของเธอกลับมาและมองตรงมาที่ผม และแล้วเธอเบา ๆ ได้รับการสนับสนุนปากของเธอด้วยมือของเธอราวกับลังเลของสภาพแวดล้อมของเธอและด้วยรอยยิ้มกระซิบแอบ "ครั้งต่อไปให้เป็นไปที่ไหนสักแห่งที่เราจะไม่ได้เห็นคนจำนวนมากที่เรารู้ว่า."
"มีครั้งต่อไปคือ ... ? "ผมพูด เมื่อฉันรู้สึกประหลาดใจโดยคำพูดของเธอและคิดว่าปัญหามากมันจะเป็นเสียงของฉันออกมาแหบเล็กน้อย.
ได้ยินว่า Isshiki จ้องกลับ "ทำไมคุณมีลักษณะเหมือนที่คุณไม่ชอบมันได้หรือไม่"
"โอ้ไม่มันไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบมันหรืออะไร ... ดีขอเพียงบอกว่าผมจะประสานงานบางอย่างในทิศทางที่สามารถพิจารณาความเป็นไปได้ในเชิงบวกใด ๆ เท่าที่ฉันสามารถ. "
"Jeez ที่ไม่ได้เสียงเหมือนจริงที่ทุกคน ... " Isshiki ถอนหายใจและมองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้มเบี้ยว จากนั้นปากของเธอเกิดขึ้นเป็นวงกลมและแววรู้สึกตื่นเต้นที่ปรากฏอยู่ในดวงตาของเธอ ผมหันไปทิศทางที่ถูกมอง Isshiki-คือที่อยู่ข้างหลังผมและบริกรถือมากกว่าเค้กตั้งค่าให้เรา.
macaron, ชา, ไอศครีมและเครื่องชงกาแฟที่ถูกวางไว้อย่างหรูหราบนโต๊ะ หลังจากดูที่รายการในความสุข Isshiki หยิบเอาโทรศัพท์มือถือของเธอและเริ่มถ่ายภาพ ด้วยเหตุผลบางอย่างที่เธอยังเอาภาพของไอศครีมของฉันเช่นกัน.
ทำไมสาวถ่ายภาพของอาหารของพวกเขาหรือไม่? พวกเขาได้รับการบันทึกการรับประทานอาหารหรือสิ่งที่พวกเขา? หรือไม่ผู้ฝึกสอน RIZAP ของพวกเขาบอกพวกเขาที่จะส่งภาพไปยังพวกเขา?
เมื่อ Isshiki ก็พอใจกับการถ่ายภาพเธอลดลงโทรศัพท์มือถือของเธอ เพียงเมื่อฉันคิดว่าในที่สุดผมก็สามารถกิน Isshiki ยกมือของเธอ.
"อาขอโทษ คุณสามารถถ่ายภาพได้หรือไม่ "
เมื่อเธอเรียกว่าบริกรบริกรได้อย่างรวดเร็วปรากฏและเป็นที่ยอมรับโทรศัพท์มือถือของเธอ การถ่ายภาพอีกครั้งหรือไม่ เพียงแค่ว่านานคุณจะทำให้ฉันรอ !? ฉันต้องการที่จะกินไอศครีมของฉันอยู่แล้ว! ผมเอาช้อนและมือของฉันถูกตี.
เมื่อมอง Isshiki พิงมากกว่าและวางตัวในด้านหน้าของบริกรที่มีโทรศัพท์มือถือของเธอในโหมดกล้อง.
"Come on, รุ่นพี่ให้สัญญาณสันติภาพ สันติภาพ. "
"ฉันไม่อยาก คุณไม่ได้จริงๆต้องภาพของฉัน ไอศครีมจะละลายคุณรู้ว่า. "
"มันจะไม่ละลายอย่างรวดเร็วที่ ดังนั้นมา "Isshiki กล่าวได้อย่างรวดเร็วไม่เปิด เห็นได้ชัดว่าเธอไม่สามารถจับใบหน้าของเธอวางตัวนานมาก ถ้าเป็นเริ่มหมดความอดทน, ความสุภาพของบริกรหันน้ำมันดิบบิต.
"อืมครับ ... ?" บริกรกล่าวว่ามองผมด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข สายตาของบริกรมีความรู้สึกของการกดขี่กว่าสับสนสงสัยว่าสิ่งที่จะทำ ... ฉันเป็นฉันขอโทษสำหรับการเดินทางในทางของการทำงานของคุณ ...
"Senpai มาในมาใน." Isshiki รีบฉัน เพราะผมไม่ได้มีทางเลือกมากผมเล็กน้อยย้ายจานและโน้มตัวไปข้างโต๊ะ.
"คุณควรจะได้รับเพียงเล็กน้อยใกล้ชิด ... " บริกรสั่งฉันในขณะที่วางตัวกับกล้องและผมปรับร่างกายของฉันเล็ก ๆ น้อย ๆ และจากนั้นผมก็พบกับกลิ่นของแชมพู ผมมองที่มีเพียงตาของฉันและผมนุ่มของ Isshiki เบาโผบิน ใบหน้าของเธอได้ใกล้เคียงที่น่าแปลกใจ ช่วงเวลาที่ฉันสัญชาตญาณย้ายร่างกายของฉันออกไปบริกรที่เรียกว่าออก.
"อามีที่ควรจะดี เอาล่ะนี่เราไป. "
แล้วมี 2-3 เสียง snapping.
"ขอบคุณ. มาก"
หลังจากที่ให้ขอบคุณเธอ Isshiki เอาโทรศัพท์มือถือของเธอกลับมาและมองไปที่ภาพในขณะที่จมลึกลงไปในโซฟา ฉันไม่คิดว่ามันจะเหนื่อยเพื่อที่จะถ่ายภาพ ... สิ่งที่เกี่ยวกับวิธีการที่จิตวิญญาณของคุณได้รับการดูดออกเมื่อถ่ายภาพอาจจะจริงจริง.
ฉันให้ออกถอนหายใจและไอน้ำจากน้อยไปมากจากเครื่องชงกาแฟหายไป ผมอยากที่จะดื่มมันก่อนที่มันจะมีอากาศหนาวเย็นใด ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บางที ชิกิ ชอบฉากนี้และตัดสินใจที่จะบ่อย ร้านนี้ ที่ไม่ได้ที่จะกล่าวว่าเป็นเพียงลูกค้าที่มาที่นี่ .
" คุณใช้นี้ร้านสำหรับนักเรียนสภา " ฉันถามว่าจำสองที่เราเห็นก่อน ชิกิ หันมาทางฉันแล้วส่ายหน้า
แล้วชิกิ ตบมือเธอย้ายมือของเธอไปถึงคาง ของเธอและคิดว่า .
" เฮ้อคุณกำลังพูดถึง รองประธานและเลขานุการ ฉันคิดว่ามันคงเป็นเพราะเราคุยกันเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว "
" เธอไม่พูด . . . . . . . "
เราก็เลยมาเจอพวกเขา .
ไม่ บางที รองประธาน ตัดสินใจที่จะใช้เป็นโอกาสในการเชิญเลขาฯ " นี่ คุณจำที่ร้านชิกิ ซังพูดถึง วันนั้น อยากจะลองไปที่นั่น ? " อะไรกัน ! จุ๊ ขยะแขยงพวกเขาเป็นบ้าอะไรที่สภานักศึกษา อย่ายุ่งกับผม ทำงานของคุณ .
. . . . . . . ไม่สิ มันไม่จำเป็น รองประธานที่ไม่ได้เชิญ ถ้ามันบอบบาง เลขาสาวที่รวบรวมความกล้า เธอชวนเขา นั่นทำให้ฉันต้องการที่จะช่วยเธอ แน่นอน ผมไม่ได้มีเจตนาเชียร์รองประธานนะ เพราะภายในฉันคิดว่าฉันใส่รองประธานในประเภทเดียวกับโทเบะ ผมหมายถึงว่าในความรู้สึกว่าเขาเป็นเหยื่อของชิกิ อีเลียด .
อย่างที่ผมคิด งงในคำถาม ชิกิ อีเลียด คุยกับฉัน .
" ฉันถามรองประธานหากมีสถานที่ที่ฉันสามารถไปที่จะมีความสนุกสนานในวันหยุด และที่เป็นเพียงสำหรับวันนี้ เพียงแค่สำหรับวันนี้ ! " ชิกิ กล่าว