Chapter 3 Meeting the other doctors

Chapter 3 Meeting the other doctors The following morning Latto woke up with a terrible headache. He took a couple of aspirin and made himself some coffee. He put on a light blue shirt and some jeans, and sat outside his room. As he looked down on the beach, he could see a few people already playing volleyball. Over to the right, in front of the Coast Santa Cruz Hotel, there were about twenty surfers out on their surfboards. Life here was very different. His hometown of Melrose in the south of Scotland was small compared to Santa Cruz. It wasn’t by the sea and the weather was often cold and wet, especially at this time of year. He smiled to himself and thought about why he was here. There were people at home who needed him, patients with Parkinson’s Disease who needed his help. At the moment that was far more important than sun, sand and surf. Latto realised that he hadn’t checked his email since he arrived. He went back into his room, got his computer out of his suitcase, started it up and got onto the internet. Emails were just starting to appear when there was a knock at the door. He went and opened it. A young woman and an older, rather unhappy-looking man were standing outside. The woman spoke first. ‘Mark Latto?’ she asked. ‘Yes.’ ‘Hi! I’m Sylvia Koning and this is Ray Molinaro.’ She put out her hand. Latto shook hands first with her and then 16
18. with Molinaro. Koning continued, ‘We work, well, we worked with Deborah Spencer. She told us all about you. We’ve just been with Detective Martinez. He said you were staying here so we thought we should come along and introduce ourselves.’ Sylvia Koning was in her late twenties. She had long brown hair tied back, clear grey eyes and a nice smile. She was wearing dark blue trousers and a pink shirt. Ray Molinaro was probably in his late thirties. He was wearing a white T-shirt, jeans and light brown boots. He had thick black hair and there were dark circles under his eyes. ‘Well, it’s nice to meet you,’ said Latto. ‘Actually I was just trying to decide how to find you. Deborah talked about working with two other doctors. I knew you were called Ray and Sylvia, but she didn’t tell me anything else about you. But then, I never thought …’ Latto stopped talking. Nobody spoke for a moment. Then Latto said, ‘It’s a terrible business, her death, but … anyway, sorry, please sit down.’ They sat at the table outside Latto’s room in the warm Californian sunshine. ‘It’s so sad about Deborah,’ began Latto. ‘Are the police saying any more about what happened?’ Molinaro spoke for the first time. He had a high, rather thin voice. ‘Yes,’ he said, ‘the police scientists believe that Deborah had a heart problem and she just suddenly dropped dead. That’s what Martinez told us this morning.’ ‘Strange,’ said Latto, shaking his head. ‘I only met her once a couple of years ago, but she seemed so healthy, so full of life.’ ‘She was,’ said Koning. ‘And it is strange – but sometimes these things happen.’ 17
19. ‘Yes,’ said Latto. ‘True.’ It was quiet for a moment. Then Molinaro spoke. ‘Detective Martinez said you’d had some trouble yourself last night.’ ‘That’s right,’ replied Latto, and started to explain about his visit to Deborah Spencer’s house in the evening. As he described what had happened with the man with the ear- ring, Koning’s hand went up to her mouth. ‘Oh no!’ she said. ‘Her laptop! The book! You say the man stole Deborah’s computer?’ ‘What? Yes.’ Not understanding, Latto looked from Koning to Molinaro and back. ‘Deborah was writing a book,’ explained Molinaro. ‘It was a book about what we do: our work with our patients, what helps them, what doesn’t help them, and so on.’ ‘Oh! I see,’ said Latto. ‘She hadn’t told me that. But are you saying the book was on her computer?’ ‘Yes,’ said Koning, ‘and that was almost certainly the only copy.’ ‘But there must be other copies,’ said Latto, ‘on CD or paper.’ Molinaro shook his head. ‘There aren’t. She wanted to finish it first, then make copies for Sylvia and me to read. That’s what she said. I told her to copy it onto a CD from time to time in case her computer broke down or someone stole it. But I’m sure she never did. She just didn’t worry about things like that.’ Koning put her head in her hands. ‘I can’t believe it,’ she said. ‘All that work – just gone.’ Molinaro looked at his watch, then at Latto. ‘I’m sorry,’ he said. ‘I’ve got to leave. I’ve got some patients waiting for me. Could I use your bathroom before I go?’ 18
20. ‘Sure,’ said Latto, and waved a hand towards the open door of his room. Molinaro stood up and went into Latto’s room. Latto sat quietly, thinking that a lot of people, like Deborah Spencer, didn’t keep copies of important things that they had on computer. Koning was looking out at the ocean and shaking her head slowly. Latto looked at her and said, ‘But you and Ray could write the book again, couldn’t you?’ Koning shook her head. ‘It would take years. Deborah knew so much more about how to help patients than either of us. We were still learning from her. All the time.’ Molinaro came back out of Latto’s room. Hearing Koning’s last words, he said, ‘Deborah was our leader really – she started this new way of looking at the disease. Everything Sylvia and I know Deborah taught us. She was really the only person who could write about it.’ Then, looking at his watch again, he said, ‘I’m sorry. I really must go.’ Latto watched Molinaro walk down the stairs to the road, then he turned to Koning and asked, ‘So Martinez didn’t tell you someone had stolen the computer then?’ ‘No, he didn’t,’ replied Koning. ‘So he doesn’t know about the book?’ asked Latto. ‘Probably not,’ said Koning. ‘Why? Do you think it’s important?’ ‘I don’t know,’ said Latto. He half closed his eyes in thought. ‘It just all seems quite strange to me. Anyway, the police are coming round this afternoon to show me some photos. I’ll tell them about the book and see what Martinez thinks about Deborah’s death then.’ 19
21. Deborah Spencer Re: New ways of … 3/7/06 7:35 am 20 Chapter 4 Talking to Martinez Sylvia Koning left a short time later, after she had agreed to meet Latto for dinner that evening. Latto went back into his motel room and woke up his computer. He looked at the emails that had come in: two from old friends, one from his bank, one from a neighbour in Britain, and then one from Deborah Spencer. It had been sent the day he left Britain. He opened it quickly. Subject: New ways of helping people with Parkinson’s Disease Date: 7 March, 2006 7:35 am From: SPENCER, Deborah To: Mark Latto visit.doc Hi Mark I’m sending an attachment with more information about your visit. It tells you what I’ve planned for each day and who you’ll be working with – me, Ray or Sylvia. I’ve also put Ray and Sylvia’s office addresses. We’re only a few minutes drive from each other and Santa Cruz is an easy place to drive around. From Subject Sent
22. Latto opened the attachment and looked through it. The programme looked interesting. He felt sad though when he realised it was something he might never now be a part of. But maybe Sylvia and Ray would still share their ideas with him before he left. After all, that was why he had come here. Sylvia and Ray’s work addresses were there too, as promised. Latto found the map he had of Santa Cruz and made a note on it of their addresses. He closed the attachment, got off the internet and shut down his computer. He looked at his watch. Twelve o’clock. His head was feeling a bit better. He was hungry, but he had to wait in for the police. He made a sandwich and took it outside to eat in the sunshine. After a few minutes Martinez appeared round the corner. He was carrying a laptop in one hand. ‘It’s a beautiful day and I wanted some fresh air so I came myself,’ he explained, smiling. Then he waved a hand out towards the beach and the ocean. ‘Nice place you found here.’ 21 Don’t worry – I’ve also left you some free time to have a look at our beautiful California coast. You’ve got a free weekend when you could either visit San Francisco or go south to Monterey and Big Sur. Looking forward to seeing you. Ciao Deborah
23. ‘Good, isn’t it,’ said Latto, pushing a chair out and inviting Martinez to sit down. ‘I’ve got some cold beer in the fridge. Would you like one?’ he asked. ‘That’s kind of you,’ said Martinez, ‘but I’m working. A glass of water would be good.’ Latto brought some water and then sat down next to Martinez. Martinez opened up the computer and handed it to Latto. ‘A twenty-first-century book of photos,’ he explained. ‘Have a look through these. Press the “down” key to go to the next photo. Let me know if you see the man who hit you.’ ‘OK.’ Latto started to look through the photos. While Latto was doing this, Martinez spoke again. ‘You were telling me about Parkinson’s Disease,’ he said. ‘You were saying that western medicine can’t do much for people who have it.’ ‘That’s right,’ replied Latto, continuing to look at the photos. ‘We have a number of different drugs we can give people. The drugs can help the patient, but only for a few years. After that, the drugs stop working and the patient’s condition will be the same as before. Maybe worse.’ Martinez thought about this for a few moments. ‘Sounds bad,’ he said. ‘It is bad,’ agreed Latto. ‘So how were Ms Spencer’s ideas different?’ ‘Well, I don’t know too much about it yet – that’s why I’m here,’ said Latto, smiling at Martinez. ‘However, it seems to work by holding the patient’s arms and legs so that they have a chance to get better by themselves.’ Martinez looked thoughtfully at Latto. ‘And this works?’ he asked, looking surprised. 22
24. 23 ‘For some people, yes, I believe so,’ said Latto. ‘For some

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 3 การประชุมแพทย์อื่น ๆ เช้า Latto ตื่นขึ้น ด้วยอาการปวดหัวแย่ เขาเอาคู่ของแอสไพริน และทำกาแฟบางตัวเอง เขาใส่เสื้อสีฟ้าอ่อนและกางเกงยีนส์บาง และนั่งอยู่นอกห้องพัก ขณะที่เขามองลงไปบนชายหาด เขาสามารถเห็นไม่กี่คนที่เล่นวอลเล่ย์บอล ผ่านทางขวา จอดฝั่งซานตาครูซ มีเซอร์เฟอร์ประมาณยี่สิบออกบน surfboards ของพวกเขา ชีวิตที่นี่แตกต่างกันมาก พระบ้านของเมลโรทางใต้ของสกอตแลนด์มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับซานตาครูซ มันไม่ได้ทะเล และสภาพอากาศมักจะมีอากาศเย็น และ เปียก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลานี้ของปี เขายิ้มกับตัวเอง และคิดแต่ว่า ทำไมเขามาอยู่ที่นี่ คนที่บ้านจำเขา ผู้ป่วย ด้วยโรคที่ต้องการความช่วยเหลือได้ ในช่วงเวลาที่สำคัญมากขึ้นกว่าอาทิตย์ ทราย และท่อง Latto เองก็ยังคิดว่า เขาไม่ได้ตรวจสอบอีเมล์ของเขาเนื่องจากเขามา เขาก็กลับเข้าไปในห้องพัก คอมพิวเตอร์ของเขาออกมาจากกระเป๋าเดินทางของเขา เริ่มต้นขึ้น และมีลงบนอินเทอร์เน็ต อีเมล์เพียงได้เริ่มปรากฏขึ้นเมื่อมีเสียงเคาะที่ประตู เขาไป และเปิด หญิงสาวและคนมีอายุ ค่อนข้างเศร้ามองก็ยืนอยู่ภายนอก ผู้หญิงพูดก่อน 'เครื่องหมาย Latto "เธอถาม 'ใช่' ' สวัสดี ฉัน Koning ซิลเวีย และเป็น Ray Molinaro .' เธอดับมือของเธอ Latto จับมือกับเธอแล้ว 1618. กับ Molinaro ต่อ Koning ' เราทำ งาน ดี เราทำงานกับสเปนเซอร์เบล เธอบอกเราเกี่ยวกับคุณ เราเพิ่ง มีมาติเน่นักสืบ เขากล่าวว่า คุณได้เข้าพักที่นี่ดังนั้นเราคิดว่า เราควรมาตลอด และแนะนำตนเอง " ซิลเวีย Koning ยี่ของสายงานได้ เธอมีผมสีน้ำตาลยาวที่ผูกกลับ ล้างสีเทาดวงตาและรอยยิ้มดี เธอกำลังสวมใส่เสื้อสีชมพูและกางเกงสีน้ำเงินเข้ม Molinaro เรย์คงถูกใน thirties ของเขาล่าช้า เขาได้สวมใส่เสื้อขาว กางเกงยีนส์และรองเท้าสีน้ำตาลอ่อน เขามีผมหนาดำ และมีคล้ำใต้ตา 'ดี มันจะดีกับคุณ กล่าวว่า Latto ' จริง ผมเพียงแค่พยายามตัดสินใจว่า จะค้นหาคุณ เบลพูดคุยเกี่ยวกับการทำงานกับแพทย์อื่น ๆ 2 ผมรู้ว่า คุณเรียกว่า Ray และซิลเวีย แต่เธอไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับคุณ แต่แล้ว ฉันไม่เคยคิดว่า...' Latto หยุดพูด ไม่มีใครพูดถึงอึด แล้ว Latto กล่าวว่า, "มันเป็นธุรกิจน่ากลัว ความตายของเธอ แต่...ต่อไป ขออภัย กรุณานั่งลง ' พวกเขานั่งในตารางภายนอกห้องพักของ Latto ในแสงแดดอุ่นละม้าย 'มันจะเศร้ามากเกี่ยวกับเบล เริ่ม Latto 'กำลังตำรวจพูดอีกเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น" Molinaro การพูดครั้งแรก เขามาก ค่อนข้าง บางเสียง 'ใช่ เขากล่าวว่า, ' นักวิทยาศาสตร์ตำรวจเชื่อว่า เบลมีปัญหาหัวใจ และเธอก็เพียงแค่ต้นตาย คืออะไรมาติเน่บอกเราเช้านี้ ' 'แปลก Latto สั่นศีรษะกล่าว 'ฉันเพียงพบเธอเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่เธอดูเหมือนสุขภาพดังนั้น ดังนั้นเต็มไปด้วยชีวิต' 'เธอ กล่าวว่า Koning 'และก็แปลก – แต่บางครั้งสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น' 1719. ‘Yes,’ said Latto. ‘True.’ It was quiet for a moment. Then Molinaro spoke. ‘Detective Martinez said you’d had some trouble yourself last night.’ ‘That’s right,’ replied Latto, and started to explain about his visit to Deborah Spencer’s house in the evening. As he described what had happened with the man with the ear- ring, Koning’s hand went up to her mouth. ‘Oh no!’ she said. ‘Her laptop! The book! You say the man stole Deborah’s computer?’ ‘What? Yes.’ Not understanding, Latto looked from Koning to Molinaro and back. ‘Deborah was writing a book,’ explained Molinaro. ‘It was a book about what we do: our work with our patients, what helps them, what doesn’t help them, and so on.’ ‘Oh! I see,’ said Latto. ‘She hadn’t told me that. But are you saying the book was on her computer?’ ‘Yes,’ said Koning, ‘and that was almost certainly the only copy.’ ‘But there must be other copies,’ said Latto, ‘on CD or paper.’ Molinaro shook his head. ‘There aren’t. She wanted to finish it first, then make copies for Sylvia and me to read. That’s what she said. I told her to copy it onto a CD from time to time in case her computer broke down or someone stole it. But I’m sure she never did. She just didn’t worry about things like that.’ Koning put her head in her hands. ‘I can’t believe it,’ she said. ‘All that work – just gone.’ Molinaro looked at his watch, then at Latto. ‘I’m sorry,’ he said. ‘I’ve got to leave. I’ve got some patients waiting for me. Could I use your bathroom before I go?’ 1820. ' แน่ กล่าวว่า Latto และ waved มือไปเปิดประตูห้องของเขา Molinaro ลุกขึ้นยืน และเดินเข้าไปในห้องของ Latto Latto นั่งเงียบ ๆ คิดมาก เช่นมารีน่าสเปนเซอร์ ไม่เก็บสำเนาของสิ่งสำคัญที่พวกเขาในคอมพิวเตอร์ Koning มองออกทะเล และสั่นศีรษะของเธออย่างช้า ๆ Latto มองเธอ และกล่าวว่า 'แต่คุณและเรย์ได้เขียนหนังสืออีกครั้ง ไม่คุณ' Koning จับศีรษะของเธอ ' มันจะใช้เวลาปี มารีน่ารู้เกี่ยวกับวิธีการช่วยให้ผู้ป่วยกว่าของเรามาก เรายังได้เรียนรู้จากเธอ เวลาทั้งหมด ' Molinaro กลับมาจากห้องของ Latto ได้ยินคำสุดท้ายของ Koning เขากล่าวว่า, ' มารีน่าเป็นผู้นำของเราจริง ๆ – เธอเริ่มวิธีใหม่นี้โรค ทุกอย่างซิลเวียและฉันรู้ว่า เบลสอนเรา เธอเป็นผู้เดียวที่สามารถเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้จริง ๆ ' แล้ว มองที่นาฬิกาของเขาอีกครั้ง เขากล่าวว่า, ' ขอ จริง ๆ ต้องไปกัน ' Latto ดู Molinaro เดินลงบันไดไปอยู่ แล้วเขาหันไป Koning และ ถาม 'มาติเน่จึงไม่ได้บอกคุณคนได้ขโมยคอมพิวเตอร์แล้ว' 'ไม่ เขาไม่ได้ ตอบกลับ Koning 'ดังนั้นเขาไม่รู้หนังสือหรือไม่' ขอ Latto 'คงไม่ Koning กล่าว ' ทำไม คุณคิดว่า สำคัญหรือไม่ ' 'ฉันไม่รู้ กล่าวว่า Latto ครึ่งหนึ่งเขาปิดตาของเขาในความคิด ' เพียงดูค่อนข้างแปลกกับผม อย่างไรก็ตาม ตำรวจจะมารอบบ่ายนี้เพื่อแสดงภาพถ่ายบางภาพ ฉันจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับหนังสือ และเห็นมาติเน่ที่คิดเกี่ยวกับความตายของเบลแล้วกัน ' 1921. เบลสเปนเซอร์ Re: วิธีการใหม่ของ... 3/7/06 7:35 น. 20 บทที่ 4 พูดกับมาติเน่ซิลเวีย Koning ซ้ายเวลาสั้น ๆ ภายหลัง หลังจากที่เธอได้ตกลงที่จะพบกับ Latto ในค่ำคืนนั้น Latto ก็กลับเข้าห้องพักโรงแรม และตื่นคอมพิวเตอร์ของเขา เขาดูที่อีเมล์ที่มีอยู่ใน: สองจากเพื่อนเก่า จากธนาคารของเขา จากเพื่อนบ้านในสหราชอาณาจักร และจากมารีน่าสเปนเซอร์ จะได้ส่งไปวันที่เขาออกจากสหราชอาณาจักร เขาเปิดมันอย่างรวดเร็ว หัวข้อ: วิธีใหม่ในการช่วยคนด้วยโรคพาร์กินสันวัน: 7 มีนาคม 2006 7:35 am จาก: สเปนเซอร์ เบล ถึง: Latto หมาย visit.doc Hi หมายขอส่งสิ่งที่แนบมากับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเดินทางของคุณ จะบอกคุณสิ่งที่ฉันได้วางแผนในแต่ละวันและ ที่คุณจะทำงานกับ – ฉัน ซิลเวียหรือเรย์ นอกจากนี้ฉันยังได้ใส่ที่อยู่สำนักงานของเรย์และของซิลเวีย เราเพียงไม่กี่นาทีจากแต่ละอื่น ๆ และซานตาครูซเป็นสถานที่สะดวกเที่ยว จากเรื่องส่ง22. Latto เปิดสิ่งที่แนบ และมองผ่านมัน โปรแกรมดูน่าสนใจ เขารู้สึกเศร้าแต่เมื่อเขาเองก็ยังคิด ว่าเป็นสิ่งที่เขาอาจไม่เคยจะเป็นส่วนของ แต่บางทีซิลเวียและเรย์จะร่วมความคิดกับเขาก่อนเขา หลังจากที่ทุก ที่เป็นเหตุผลที่เขามาที่นี่ ซิลเวียและของเรย์ทำงานอยู่ได้มีมากเกินไป ตามที่สัญญาไว้ Latto พบแผนที่เขามีของซานตาครูซ และทำหมายเหตุมันอยู่ เขาปิดสิ่งที่แนบมา ได้ปิดอินเทอร์เน็ต และปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ของเขา เขาดูที่นาฬิกาของเขา สิบสองโมง ศีรษะรู้สึกดีมาก กำลังหิว แต่เขาต้องรอในตำรวจ เขาทำเป็นแซนวิช และเอาอยู่กินในแสงแดด หลังจากไม่กี่นาที มาติเน่ปรากฏรอบมุม เขาถูกแบกแล็ปท็อปมือหนึ่ง "เป็นวันที่สวยงาม และก้อบางอากาศนั้นเอง เขาอธิบาย ยิ้ม แล้ว เขา waved มือออกไปทางชายหาดและทะเล 'ดีสถานที่คุณพบที่นี่' ไม่ต้องกังวล 21 – ฉันได้ยังเหลือคุณบางเวลาว่างต้องไปดูที่ชายฝั่งแคลิฟอร์เนียของเราสวยงาม คุณได้มีวันหยุดฟรีเมื่อคุณสามารถเยี่ยมชม San Francisco หรือไปใต้มอนเทอเรย์และบิ๊ก Sur. รอดูคุณ Ciao เบล23. ‘Good, isn’t it,’ said Latto, pushing a chair out and inviting Martinez to sit down. ‘I’ve got some cold beer in the fridge. Would you like one?’ he asked. ‘That’s kind of you,’ said Martinez, ‘but I’m working. A glass of water would be good.’ Latto brought some water and then sat down next to Martinez. Martinez opened up the computer and handed it to Latto. ‘A twenty-first-century book of photos,’ he explained. ‘Have a look through these. Press the “down” key to go to the next photo. Let me know if you see the man who hit you.’ ‘OK.’ Latto started to look through the photos. While Latto was doing this, Martinez spoke again. ‘You were telling me about Parkinson’s Disease,’ he said. ‘You were saying that western medicine can’t do much for people who have it.’ ‘That’s right,’ replied Latto, continuing to look at the photos. ‘We have a number of different drugs we can give people. The drugs can help the patient, but only for a few years. After that, the drugs stop working and the patient’s condition will be the same as before. Maybe worse.’ Martinez thought about this for a few moments. ‘Sounds bad,’ he said. ‘It is bad,’ agreed Latto. ‘So how were Ms Spencer’s ideas different?’ ‘Well, I don’t know too much about it yet – that’s why I’m here,’ said Latto, smiling at Martinez. ‘However, it seems to work by holding the patient’s arms and legs so that they have a chance to get better by themselves.’ Martinez looked thoughtfully at Latto. ‘And this works?’ he asked, looking surprised. 2224. 23 'สำหรับบางคน ใช่ ฉันเชื่อ กล่าวว่า Latto ' สำหรับบาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 3 การประชุมแพทย์อื่น ๆ เช้าวันต่อ Latto ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวแย่ เขาเอาคู่ของยาแอสไพรินและทำให้ตัวเองกาแฟบาง เขาใส่เสื้อสีฟ้าและกางเกงยีนส์บางส่วนและนั่งอยู่นอกห้องของเขา ในขณะที่เขามองลงไปบนชายหาดที่เขาจะได้เห็นไม่กี่คนแล้วเล่นวอลเลย์บอล กว่าไปทางขวาในด้านหน้าของชายฝั่งซานตาครูซโรงแรมมีอยู่ประมาณยี่สิบนักเล่นกระดานโต้คลื่นออกในของพวกเขา ชีวิตที่นี่เป็นที่ที่แตกต่างกันมาก บ้านเกิดของ Melrose ในภาคใต้ของสกอตแลนด์น้อยเมื่อเทียบกับซานตาครูซ มันไม่ได้เป็นที่ริมทะเลและสภาพอากาศมักจะหนาวเย็นและเปียกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาของปีนี้ เขายิ้มให้กับตัวเองและคิดว่าเกี่ยวกับสาเหตุที่เขาอยู่ที่นี่ มีคนที่บ้านที่ต้องการให้เขาผู้ป่วยที่มีโรคพาร์กินสันที่ต้องการความช่วยเหลือของเขา ในขณะที่ได้รับความสำคัญมากกว่าดวงอาทิตย์ทรายและคลื่น Latto ตระหนักว่าเขาได้ไม่ได้ตรวจสอบอีเมลของเขาตั้งแต่เขามาถึง เขาเดินกลับเข้ามาในห้องของเขามีคอมพิวเตอร์ของเขาออกมาจากกระเป๋าเดินทางของเขาเริ่มต้นขึ้นและได้รับการเข้าสู่อินเทอร์เน็ต อีเมล์เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นที่จะปรากฏขึ้นเมื่อมีการเคาะประตู เขาเดินไปและเปิดมัน หญิงสาวและพี่ชายที่ค่อนข้างมีความสุขที่ดูกำลังยืนอยู่ข้างนอก ผู้หญิงคนนั้นพูดเป็นครั้งแรก 'มาร์ค Latto? เธอถาม. 'ใช่.' 'Hi! ฉันซิลเวีย Koning และนี่คือเรย์ Molinaro. เธอใส่ออกมือของเธอ Latto จับมือครั้งแรกกับเธอแล้ว 16
18. มี Molinaro Koning อย่างต่อเนื่อง 'เราทำงานร่วมกันเราทำงานร่วมกับสเปนเซอร์เดโบราห์ เธอบอกพวกเราทุกคนเกี่ยวกับคุณ เราได้รับเพียงกับมาร์ติเนนักสืบ เขาบอกว่าคุณอยู่ที่นี่ดังนั้นเราจึงคิดว่าเราควรจะมาพร้อมและแนะนำตัวเอง. ซิลเวีย Koning อยู่ในวัยยี่สิบปลายของเธอ เธอมีผมยาวสีน้ำตาลผูกด้านหลังดวงตาสีเทาที่ชัดเจนและรอยยิ้มที่มีความสุข เธอได้รับการสวมใส่กางเกงขายาวสีน้ำเงินเข้มและเสื้อสีชมพู Molinaro เรย์อาจจะอยู่ในวัยสามสิบปลายของเขา เขาเป็นคนที่สวมเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์และรองเท้าสีน้ำตาลอ่อน เขามีผมสีดำหนาและมีรอยคล้ำใต้ดวงตาของเขา 'ดีก็เป็นเรื่องดีที่ได้พบคุณกล่าวว่า Latto 'อันที่จริงผมก็แค่พยายามที่จะตัดสินใจว่าจะได้พบกับคุณ เดโบราห์พูดคุยเกี่ยวกับการทำงานร่วมกับสองแพทย์อื่น ๆ ผมรู้ว่าคุณถูกเรียกว่าเรย์และซิลเวีย แต่เธอก็ไม่ได้บอกอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับคุณ แต่แล้วฉันไม่เคยคิดว่า ... 'Latto หยุดพูด ไม่มีใครพูดสักครู่ จากนั้น Latto กล่าวว่า 'มันเป็นธุรกิจที่น่ากลัวตายของเธอ แต่ ... แล้วขอโทษกรุณานั่งลง. พวกเขานั่งอยู่ที่โต๊ะนอกห้อง Latto ในแสงแดดอบอุ่นแคลิฟอร์เนีย 'มันเศร้าเกี่ยวกับเดโบราห์' เริ่ม Latto 'กำลังตำรวจพูดใด ๆ เพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น? Molinaro พูดเป็นครั้งแรก เขามีความสูงเสียงค่อนข้างบาง 'ใช่' เขากล่าวว่า 'ตำรวจนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเดโบราห์มีปัญหาหัวใจและเธอก็ลดลงอย่างกระทันหันที่ตายแล้ว นั่นคือสิ่งที่มาร์ติบอกกับเราว่าในเช้าวันนี้. 'แปลก' กล่าวว่า Latto สั่นหัวของเขา 'ผมได้พบกับเธออีกครั้งเพียงสองสามปีที่ผ่านมา แต่ดูเหมือนเธอมีสุขภาพดีดังนั้นเต็มไปด้วยชีวิต. 'เธอกล่าวว่า Koning 'และมันเป็นเรื่องที่แปลก - แต่บางครั้งสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น. 17
19. 'ใช่' กล่าวว่า Latto 'ทรู. มันเป็นที่เงียบสงบสักครู่ จากนั้น Molinaro พูด 'นักสืบมาร์ติเนกล่าวว่าคุณจะมีปัญหาบางอย่างที่ตัวเองคืนที่ผ่านมา. 'ที่เหมาะสม' ตอบ Latto และเริ่มที่จะอธิบายเกี่ยวกับการเยือนของเขาไปที่บ้านของเดโบราห์สเปนเซอร์ในตอนเย็น ในขณะที่เขาอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่มีแหวนหูมือ Koning ของขึ้นไปยังปากของเธอ 'ไม่นะ!' เธอพูด. 'แล็ปท็อปของเธอ! หนังสือ! คุณบอกว่าคนที่ขโมยคอมพิวเตอร์เดโบราห์หรือไม่? ' 'อะไร? ใช่. ' ไม่เข้าใจ Latto มองจาก Koning เพื่อ Molinaro และด้านหลัง 'เดโบราห์เขียนหนังสือ' อธิบาย Molinaro 'มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับสิ่งที่เราทำ. การทำงานของเรากับผู้ป่วยของเราสิ่งที่จะช่วยให้พวกเขาสิ่งที่ไม่ได้ช่วยให้พวกเขาและอื่น ๆ ' 'Oh! ฉันเห็น 'กล่าวว่า Latto เธอไม่เคยบอกผมว่า แต่คุณบอกว่าหนังสือเล่มนี้อยู่ในคอมพิวเตอร์ของเธอ? 'ใช่' Koning กล่าวว่า 'และนั่นก็คือเกือบจะแน่นอนเพียงสำเนา. แต่จะต้องมีสำเนาอื่น ๆ 'Latto กล่าวว่า' ในแผ่นซีดีหรือกระดาษ. Molinaro ส่ายหัว 'ไม่มีอยู่ เธออยากจะจบก่อนแล้วจึงทำสำเนาสำหรับซิลเวียและฉันไปอ่าน นั่นคือสิ่งที่เธอพูด. ฉันบอกเธอเพื่อคัดลอกมันลงบนแผ่นซีดีเป็นครั้งคราวในกรณีที่เครื่องคอมพิวเตอร์ของเธอยากจนลงหรือใครบางคนขโมยมัน แต่ผมแน่ใจว่าเธอไม่เคยทำ เธอก็ไม่ได้กังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องการที่. Koning ใส่หัวของเธอในมือของเธอ 'ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย "เธอกล่าวว่า 'สิ่งที่ทำงาน - ไปเพียง. Molinaro มองที่นาฬิกาของเขาแล้วที่ Latto 'ฉันขอโทษ "เขากล่าว "ผมได้มีการออก ฉันมีผู้ป่วยบางรายรอให้ฉัน ฉันสามารถใช้ห้องน้ำของคุณก่อนที่จะไป? 18
20 'แน่นอน' กล่าวว่า Latto และโบกมือมือไปทางประตูที่เปิดกว้างของห้องของเขา Molinaro ลุกขึ้นยืนและเดินเข้าไปในห้องพักของ Latto Latto นั่งเงียบ ๆ คิดว่าผู้คนจำนวนมากเช่นเดียวกับเดโบราห์สเปนเซอร์ไม่ได้เก็บสำเนาของสิ่งที่สำคัญที่พวกเขามีในคอมพิวเตอร์ Koning ถูกมองออกไปในมหาสมุทรและสั่นหัวของเธออย่างช้าๆ Latto มองที่เธอและพูดว่า 'แต่คุณและเรย์สามารถเขียนหนังสืออีกครั้งไม่ได้คุณ? Koning ส่ายหัวของเธอ 'มันจะใช้เวลาหลายปี เดโบราห์รู้มากขึ้นเกี่ยวกับวิธีการช่วยให้ผู้ป่วยกว่าทั้งของเรา เราก็ยังคงเรียนรู้จากเธอ ตลอดเวลา.' Molinaro กลับมาออกมาจากห้องของ Latto ได้ยินคำพูดสุดท้ายของ Koning เขากล่าวว่า 'เดโบราห์เป็นหัวหน้าของเราจริงๆ - เธอเริ่มวิธีใหม่ของการมองไปที่โรค ทุกสิ่งที่ซิลเวียและฉันรู้ว่าเดโบราห์สอนเรา เธอเป็นจริงเพียงคนเดียวที่จะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้. แล้วมองไปที่นาฬิกาของเขาอีกครั้งเขากล่าวว่า 'ฉันขอโทษ ผมต้องไป. Latto ดู Molinaro เดินลงบันไดไปที่ถนนแล้วเขาหันไป Koning และถามว่า 'มาร์ติเนดังนั้นไม่ได้บอกคุณเป็นคนขโมยเครื่องคอมพิวเตอร์แล้ว? 'ไม่มีเขาไม่ได้' ตอบ Koning 'ดังนั้นเขาจึงไม่ทราบเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้? ถาม Latto 'อาจจะไม่ได้กล่าวว่า Koning 'ทำไม? คุณคิดว่ามันเป็นสิ่งสำคัญ? 'ผมไม่ทราบว่า' กล่าวว่า Latto เขาครึ่งหนึ่งปิดตาของเขาในความคิด 'มันก็ทุกอย่างดูเหมือนจะค่อนข้างแปลกฉัน อย่างไรก็ตามเจ้าหน้าที่ตำรวจจะมารอบช่วงบ่ายวันนี้เพื่อแสดงให้เห็นภาพบางส่วน ฉันจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้และดูสิ่งที่มาร์ติเนคิดเกี่ยวกับการตายของเดโบราห์แล้ว. 19
21. สเปนเซอร์เดโบราห์ Re: วิธีการใหม่ของ ... 3/7/06 7:35 20 บทที่ 4 การพูดคุยกับซิลเวียมาร์ติเน Koning ซ้ายหลังจากนั้นไม่นานหลังจากที่เธอได้ตกลงที่จะตอบสนองความ Latto สำหรับอาหารค่ำในเย็นวันนั้น Latto เดินกลับเข้าไปในห้องพักโรงแรมของเขาและตื่นขึ้นมาคอมพิวเตอร์ของเขา เขามองไปที่อีเมลที่ได้มาในสองจากเพื่อนเก่าคนหนึ่งจากธนาคารของเขาคนหนึ่งจากเพื่อนบ้านในสหราชอาณาจักรแล้วจากสเปนเซอร์เดโบราห์ มันได้รับการส่งไปวันที่เขาออกจากสหราชอาณาจักร เขาเปิดมันได้อย่างรวดเร็ว เรื่องวิธีการใหม่ในการช่วยให้คนที่มีวันโรคพาร์กินสัน: 7 มีนาคม 2006 07:35 จาก: SPENCER เดบอราห์ เรียนมาร์ค Latto visit.doc สวัสดีมาร์คฉันส่งสิ่งที่แนบมามีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเยี่ยมชมของคุณ มันจะบอกคุณสิ่งที่ฉันได้วางแผนสำหรับในแต่ละวันและที่คุณจะได้ร่วมงานกับ - ฉันเรย์หรือซิลเวีย ฉันยังใส่เรย์และซิลเวียที่อยู่สำนักงาน เรากำลังขับรถเพียงไม่กี่นาทีจากแต่ละอื่น ๆ และซานตาครูซเป็นสถานที่ที่ง่ายต่อการขับรถไปรอบ จากเรื่องที่ถูกส่ง
22 Latto เปิดสิ่งที่แนบมาและมองผ่านมัน โปรแกรมดูน่าสนใจ เขารู้สึกเศร้า แต่เมื่อเขารู้ว่ามันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยในขณะนี้อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของ แต่บางทีซิลเวียและเรย์ยังคงแบ่งปันความคิดของพวกเขากับเขาก่อนที่เขาจะออกจาก หลังจากที่ทุกคนนั่นคือเหตุผลที่เขาได้มาที่นี่ ซิลเวียและการทำงานของเรย์ก็มีมากเกินไปตามที่สัญญา Latto พบแผนที่เขามีของซานตาครูซและทำให้ทราบเกี่ยวกับมันที่อยู่ของพวกเขา เขาปิดสิ่งที่แนบมาได้ออกอินเทอร์เน็ตและปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ของเขา เขามองไปที่นาฬิกาของเขา สิบสองนาฬิกา. ศีรษะของเขารู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เขาเป็นคนที่หิว แต่เขาจะต้องรอในตำรวจ เขาทำแซนวิชและเอามันออกไปข้างนอกที่จะกินในแสงแดด หลังจากไม่กี่นาทีมาร์ติเนปรากฏรอบมุม เขาถือแล็ปท็อปในมือข้างหนึ่ง "มันเป็นวันที่สวยงามและฉันต้องการอากาศบริสุทธิ์เพื่อให้ผมมาที่ตัวเอง" เขาอธิบายยิ้ม จากนั้นเขาก็โบกมือมือออกไปทางชายหาดและมหาสมุทร 'สถานที่ที่ดีที่คุณพบได้ที่นี่. 21 ไม่ต้องกังวล - ฉันคุณซ้ายยังมีบางเวลาว่างให้มีลักษณะที่ชายฝั่งรัฐแคลิฟอร์เนียของเราที่สวยงาม คุณได้มีวันหยุดสุดสัปดาห์ได้ฟรีเมื่อคุณทั้งสองสามารถเยี่ยมชมซานฟรานซิหรือไปทางใต้เพื่อมอนเทอร์และบิ๊กอาย รอคอยที่จะเห็นคุณ Ciao เดโบราห์
23 'ดีไม่ได้กล่าวว่า Latto ผลักดันเก้าอี้ออกไปและเชิญชวนให้มาร์ติเนที่จะนั่งลง 'ฉันมีบางเบียร์เย็นในตู้เย็น คุณต้องการที่หนึ่ง? เขาถาม. 'นั่นเป็นชนิดของคุณ' มาร์ติเนกล่าวว่า 'แต่ฉันทำงาน แก้วน้ำจะดี. Latto นำน้ำบางส่วนและจากนั้นนั่งลงต่อไปที่มาร์ติเน มาร์ติเนเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์และมอบให้ Latto 'หนังสือที่ยี่สิบเอ็ดศตวรรษของภาพถ่าย "เขาอธิบาย 'มีลักษณะเหล่านี้ผ่าน กดปุ่ม "ลง" กุญแจสำคัญในการไปที่ภาพถัดไป ให้ฉันรู้ว่าถ้าคุณเห็นคนที่คุณตี. 'ตกลง.' Latto เริ่มที่จะมองผ่านภาพถ่าย ในขณะที่ Latto ทำเช่นนี้มาร์ติเนพูดอีกครั้ง 'คุณได้บอกฉันเกี่ยวกับโรคพาร์กินสัน "เขากล่าวว่า 'คุณได้รับการบอกว่ายาตะวันตกไม่สามารถทำอะไรได้มากสำหรับคนที่มีมัน. 'ที่เหมาะสม' ตอบ Latto อย่างต่อเนื่องเพื่อดูภาพถ่าย "เรามีจำนวนของยาเสพติดที่แตกต่างกันเราสามารถให้คน ยาเสพติดที่สามารถช่วยให้ผู้ป่วย แต่เพียงไม่กี่ปี หลังจากนั้นยาเสพติดหยุดทำงานและอาการของผู้ป่วยจะเป็นเช่นเดียวกับก่อน . อาจจะเลวร้ายยิ่ง ' มาร์ติเนคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้สักครู่ 'เสียงที่ไม่ดี "เขากล่าว 'มันไม่ดี' ตกลงกัน Latto ดังนั้นวิธีการที่มีความคิดนางสาวสเปนเซอร์ที่แตกต่างกัน? 'ดีฉันไม่ทราบว่ามากเกินไปเกี่ยวกับมันยัง - ที่ว่าทำไมฉันอยู่ที่นี่' กล่าวว่า Latto ยิ้มที่มาร์ติเน 'แต่ก็ดูเหมือนว่าจะทำงานโดยถือแขนของผู้ป่วยและขาเพื่อให้พวกเขามีโอกาสที่จะได้รับที่ดีขึ้นโดยตัวเอง. มาร์ติเนมองความคิดที่ Latto 'และงานนี้? เขาถามว่ามองแปลกใจ 22
24 23 'สำหรับบางคนใช่ผมเชื่อว่าเป็นเช่นนั้นกล่าวว่า Latto 'สำหรับบางคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 3 การประชุมอื่น ๆ แพทย์ต่อไปนี้เช้า latto ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวแย่ เขาใช้เวลาสองแอสไพรินและทำให้ตัวเองดื่มกาแฟ เขาใส่เสื้อสีฟ้าอ่อนและกางเกงยีนส์ นั่งอยู่หน้าห้องของเขา เมื่อเขามองไปบนชายหาด เขาอาจเห็นไม่กี่คนแล้วการเล่นวอลเลย์บอล ไปที่ขวาในด้านหน้าของโรงแรมชายฝั่งซานตา ครูซมีประมาณยี่สิบนักเล่นกระดานโต้คลื่นบนของพวกเขา ชีวิตที่นี่มันต่างกันมาก บ้านเกิดของ Melrose ในตอนใต้ของสกอตแลนด์มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับ ซานตา ครูซ มันไม่ได้โดยทะเลและอากาศมักเย็นและเปียก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลานี้ของปี เขายิ้มกับตัวเอง และคิดว่าทำไมเขามาที่นี่ มีคนอยู่ที่บ้านใครต้องการเขาผู้ป่วยพาร์กินสันที่ต้องการความช่วยเหลือ ในช่วงเวลานั้นสำคัญยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ทรายและท่อง latto ตระหนักว่าเขาไม่ได้ตรวจสอบอีเมลของเขาตั้งแต่เขามาถึง เขาก็กลับเข้าไปในห้องของเขา มีคอมพิวเตอร์ของเขาออกมาจากกระเป๋าของเขาเริ่มขึ้นและได้รับบนอินเทอร์เน็ต อีเมล์ที่เพิ่งจะปรากฏเมื่อมีการเคาะที่ประตู เขาไปและเปิดมันหญิงสาวที่อายุมากกว่า แต่ไม่มีความสุข มองผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างนอก ผู้หญิงที่พูดก่อน ' มาร์ค latto ? ' เธอถาม ' ใช่ ' ' สวัสดี ผม ซิลเวีย koning และนี้คือ เรย์ molinaro ' เธอใส่มือของเธอ latto จับมือครั้งแรกกับเธอแล้ว 16
18 กับ molinaro . koning อย่างต่อเนื่อง เราทำงาน เราก็ทำงานกับเดโบราห์ สเปนเซอร์ เธอ บอกเราทุกอย่างเกี่ยวกับคุณเราเพิ่งเจอกับนักสืบ มาร์ติเนซ เขาบอกว่าคุณอยู่ที่นี่ ดังนั้นเราจึงคิดว่าเราควรจะมาแนะนำตัวเอง koning ' ซิลเวียใน twenties ปลายของเธอ เธอมีขนสีน้ำตาลยาวผูกหลัง ดวงตาสีเทาที่ชัดเจน และรอยยิ้ม เธอสวมกางเกงสีน้ำเงินเข้ม และเสื้อสีชมพู เรย์ molinaro น่าจะเป็นใน thirties ปลายของเขา เขาสวมเสื้อยืดสีขาว