The festival originated from The Fe

The festival originated from The Festival to Plead for Skills (乞巧奠; きっこうでん), an alternative name for Qi Xi, which was celebrated in China and also was adopted in the Kyoto Imperial Palace from the Heian Period. The festival spread to the general public by the early Edo period, became mixed with various Obon or Bon (盆）traditions (because Bon was held on 15th of the seventh month then), and developed into the modern Tanabata festival. In the Edo period, girls wished for better sewing and craftsmanship, and boys wished for better handwriting by writing wishes on strips of paper. At this time, the custom was to use dew left on taro leaves to create the ink used to write wishes. Incidentally, Bon is now held on 15 August on the solar calendar, close to its original date on the lunar calendar, making Tanabata and Bon as further separate events.
The name Tanabata is remotely related to the Japanese reading of the Chinese letters 七夕, which used to be read as "Shichiseki" (しちせき). It is believed that a Shinto purification ceremony existed around the same time, in which a Shinto miko wove a special cloth on a loom called a Tanabata 棚機 (たなばた) near waters and offered it to a god to pray for protection of rice crops from rain or storm and for good harvest later in autumn. Gradually this ceremony merged with 乞巧奠（きっこうでん, (The Festival to Plead for Skills) and became Tanabata 七夕. Oddly the Chinese writing 七夕 and the Japanese reading Tanabata (たなばた) joined to mean the same festival, although originally they were two different things, an example of ateji.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เทศกาลนี้เริ่มต้นจากเทศกาลยอมรับในทักษะ (乞巧奠 きっこうでん), ชื่อทดแทนของ Qi สิ ซึ่งมีการเฉลิมฉลองในประเทศจีน และยัง ถูกนำมาใช้ในพระราชวังเกียวโตจากยุคเฮอัง เทศกาลที่แพร่กระจายไปยังประชาชนทั่วไป โดยยุคเอะโดะต้น กลายเป็นผสมกับต่าง ๆ Obon หรือบอน (盆）traditions (เนื่องจากบอนวันที่ 15 ของเดือนเจ็ดแล้ว), และพัฒนาเป็นเทศกาลทะนะบะตะสมัยใหม่ ในยุคเอะโดะ ปรารถนาดีเย็บฝีมือ และชายหญิงปรารถนาสำหรับลายมือดีขึ้น โดยการเขียนความปรารถนาในแถบของกระดาษ ตอนนี้ กำหนดเองมีการ ใช้ดิวดรอพทิ้งใบเผือกเพื่อสร้างหมึกที่ใช้ในการเขียนความปรารถนา บังเอิญ บอนจัดขึ้นในเดือน 15 สิงหาคมในปฏิทินสุริยคติ ใกล้กับวันเดิมบนปฏิทินจันทรคติ ทำทะนะบะตะบอนเป็นอีกเหตุการณ์ที่แยกต่างหากชื่อทะนะบะตะเป็นที่เกี่ยวข้องกับการอ่านภาษาญี่ปุ่นของ七夕ตัวอักษรจีน ซึ่งใช้ในการอ่านเป็น "Shichiseki" (しちせき) จากระยะไกล เชื่อกันว่าว่า พิธีชินโตฟอกอยู่ใกล้กัน ในที่ เป็นมิโกะชินโตเพื่อผ้าพิเศษบนหูกเรียกว่าทะนะบะตะใกล้น้ำ棚機 (たなばた) และเสนอให้พระเจ้าอธิษฐานป้องกันข้าวจากฝนหรือพายุ และดีเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง ค่อย ๆ พิธีนี้รวม乞巧奠（きっこうでん, (เทศกาลจะ Plead สำหรับทักษะ) และกลายเป็น ทะนะบะตะ七夕 น่าจีนเขียนภาษาญี่ปุ่นอ่านทะนะบะตะ (たなばた) และ七夕เข้าร่วมหมายถึง เทศกาลเดียวกัน แม้ว่าแต่เดิม พวกเขาแตกต่างกันสองสิ่ง ตัวอย่างของ ateji

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เทศกาลมาจากเทศกาลวอนขอทักษะ (乞巧奠;きっこうでん) ชื่อทางเลือกสำหรับฉีจินซึ่งกำลังโด่งดังในประเทศจีนและยังถูกนำมาใช้ในพระราชวังอิมพีเรียลเกียวตั้งแต่สมัยเฮอัน การแพร่กระจายเทศกาลให้กับประชาชนทั่วไปโดยสมัยเอโดะต้นกลายเป็นผสมกับ Obon ต่างๆหรือบอน (盆) ประเพณี (เพราะบอนถูกจัดขึ้นในวันที่ 15 ของเดือนที่เจ็ดแล้ว) และพัฒนาเป็นเทศกาลทานาบาตะที่ทันสมัย. ในสมัยเอโดะ สาว ๆ อยากให้ตัดเย็บที่ดีและงานฝีมือและเด็กชายอยากให้เขียนด้วยลายมือที่ดีขึ้นโดยการเขียนความปรารถนาในแถบกระดาษ. ในเวลานี้เองคือการใช้น้ำค้างซ้ายบนเผือกใบเพื่อสร้างหมึกที่ใช้ในการเขียนความปรารถนา. บังเอิญบอนเป็น ตอนนี้จัดขึ้นวันที่ 15 สิงหาคมในปฏิทินแสงอาทิตย์ใกล้เคียงกับวันเดิมในปฏิทินจันทรคติทำให้ทานาบาตะบอนและเป็นเหตุการณ์ที่แยกต่างหากต่อไป.
ชื่อทานาบาตะที่เกี่ยวข้องระยะไกลเพื่อการอ่านภาษาญี่ปุ่นของตัวอักษรจีน七夕ซึ่งใช้ในการอ่านได้ ขณะที่ "Shichiseki" (しちせき). ก็เชื่อว่าพิธีบริสุทธิ์ชินโตมีอยู่ในเวลาเดียวกันซึ่งในศาสนาชินโตโกะทอผ้าเป็นพิเศษในการทอผ้าที่เรียกว่าทานาบาตะ棚機(たなばた) ใกล้น่านน้ำและเสนอไปยัง พระเจ้าจะอธิษฐานสำหรับการป้องกันของพืชข้าวจากฝนหรือพายุและสำหรับการเก็บเกี่ยวที่ดีต่อไปในฤดูใบไม้ร่วง ค่อยๆพิธีนี้รวมกับ乞巧奠(きっこうでん(เทศกาลวอนขอทักษะ) และกลายเป็นทานาบาตะ七夕 แปลกจีนเขียน七夕และญี่ปุ่นอ่านทานาบาตะ (たなばた) เข้าร่วมหมายถึงเทศกาลเดียวกันแม้ว่า แต่เดิมพวกเขาเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันตัวอย่างของ ateji

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เทศกาลที่มาจากเทศกาลเพื่อร้องขอทักษะ ( 乞巧奠 ; きっこうでん ) ชื่อทางเลือกสำหรับ Qi Xi ซึ่งมีการเฉลิมฉลองในประเทศจีน และยังเป็นลูกบุญธรรมในพระราชวังเกียวโตจากฮันเหียน . เทศกาลกระจายไปยังประชาชนทั่วไป โดยสมัยเอโดะในวัยเด็ก มาผสมกับโอบ้งต่างๆหรือบอน ( 盆 ) ประเพณี ( เพราะบอน จัดขึ้น ในวันที่ 15 ของเดือนที่เจ็ดแล้ว )และพัฒนาเข้าสู่ยุคใหม่เทศกาลทานาบาตะค่ะ . ในสมัยเอโดะ หญิงปรารถนาดีตัดเย็บและฝีมือ และเด็กชายหวังดีกว่าลายมือเขียนอวยพรบนแผ่นกระดาษ ในเวลานี้เองคือใช้น้ำค้างบนใบซ้ายทาโร่สร้างหมึกที่ใช้เขียนความปรารถนา อนึ่ง บอน ตอนนี้วันที่ 15 สิงหาคมในปฏิทินพลังงานแสงอาทิตย์ใกล้จะถึงวันที่เดิมในปฏิทินจันทรคติทำให้ทานาบาตะและ Bon เป็นเหตุการณ์ที่แยกเพิ่มเติม
ชื่อทานาบาตะ คือจากระยะไกลที่เกี่ยวข้องกับการอ่านภาษาญี่ปุ่นของ七夕ตัวอักษรภาษาจีนซึ่งใช้เป็น อ่านเป็น " shichiseki " ( しちせき ) เชื่อกันว่า พิธีบริสุทธิ์ชินโตมีอยู่รอบเวลาเดียวกันซึ่งในศาสนาชินโตมิโกะทอพิเศษผ้าบนกี่ เรียกว่า ทานาบาตะ 棚機 ( たなばた ) ใกล้น้ำและมอบให้กับพระเจ้า อธิษฐานสำหรับการป้องกันของพืชข้าวจากฝนหรือพายุ และผลผลิตดีต่อมาในฤดูใบไม้ร่วง ค่อย ๆ พิธีนี้รวมกับ乞巧奠 ( きっこうでん ( เทศกาลเพื่อร้องขอทักษะ ) และกลายเป็นทานาบาตะ七夕 .อย่างจีนและญี่ปุ่น อ่าน เขียน七夕ทานาบาตะ ( たなばた ) เข้าร่วมหมายถึงเทศกาลกันแม้ว่า แต่เดิมพวกเขาเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกัน ตัวอย่างของ ateji .