Most of New York City's subway stat

Most of New York City's subway stations are examples of the triumph of function over form. It's an industrial-strength system that (sometimes) gets the job done really well. But aside from tiled signs with station names and directions, there is little truly architectural about the network's contemporary trappings. However, there was a time when form was very much taken into consideration. That was during the City Beautiful movement around the turn of the last century—during which Grand Central Terminal and Washington Square Park's arch were both completed. In the midst of that age, on October 27, 1904, New York City's first subway station opened to the public. At City Hall. Service was discontinued on the last day of 1945, but interested visitors can still ogle its tiles, skylights, and chandeliers—and the next chance to do so is this weekend.

Its architects were George Lewis Heins and Christopher Grant LaFarge, the men responsible for the Cathedral of St. John the Divine. Also working on the both projects were engineers Raphael Guastavino and William Barclay Parsons and sculptor Gutzon Borglum (yes, the man who would be responsible for Mount Rushmore).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนใหญ่ของสถานีรถไฟใต้ดินของนิวยอร์กเป็นตัวอย่างของชัยชนะของฟังก์ชันผ่านแบบฟอร์ม มันเป็นระบบอุตสาหกรรมแรงที่ (บางครั้ง) รับงานทำดีจริง ๆ แต่นอกเหนือจากกระเบื้องป้ายชื่อสถานีและเส้นทาง มีสถาปัตยกรรมอย่างแท้จริงเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสุขร่วมสมัยของเครือข่าย อย่างไรก็ตาม มีถูกเวลาเมื่อฟอร์มถูกมากนำมาพิจารณา ที่เป็นการเคลื่อนไหวที่สวยงามเมืองรอบเปิดของศตวรรษที่ผ่านมาซึ่งระหว่างที่แกรนด์เซ็นทรัลเทอร์มินัลและวอชิงตันสแควร์สวนซุ้มมีทั้งสมบูรณ์ ท่ามกลางยุคที่ บน 27 ตุลาคม 1904 สถานีรถไฟใต้ดินของนิวยอร์กแรกเปิดให้ประชาชน ที่ศาลาว่าการเมือง บริการถูกยกเลิกในวันสุดท้ายของ 1945 แต่นักท่องเที่ยวที่สนใจยังสามารถ ogle กระเบื้องของ หน้าต่างบนหลังคา และโคมไฟระย้า — และโอกาสต่อไปต้องเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์นี้สถาปนิกมีจอร์จ Lewis Heins และคริสโตเฟอร์ให้ LaFarge ผู้ชายรับผิดชอบในตัวมหาวิหารของเซนต์จอห์นพระ นอกจากนี้ยัง ทำงานในโครงการทั้งสองได้วิศวกร Guastavino ราฟาเอล และ William คอยพาร์สันส์ และประติมากร Gutzon Borglum (ใช่ คนที่จะรับผิดชอบในภูเขารัชมอร์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Most of New York City's subway stations are examples of the triumph of function over form. It's an industrial-strength system that (sometimes) gets the job done really well. But aside from tiled signs with station names and directions, there is little truly architectural about the network's contemporary trappings. However, there was a time when form was very much taken into consideration.ที่ในเมืองที่สวยงามเคลื่อนไหวรอบหันของศตวรรษที่ผ่านมาในช่วงที่แกรนด์เซ็นทรัลเทอร์มินัล และโค้งวอชิงตันปาร์คทั้งคู่เรียบร้อยแล้ว ในท่ามกลางของอายุที่ ตุลาคม 27 , 1904 , สถานีรถไฟใต้ดินครั้งแรกของนครนิวยอร์กเปิดสู่สาธารณะ ที่ศาลากลางจังหวัด บริการถูกยกเลิกไปในวันสุดท้ายของปี แต่ผู้สนใจยังสามารถควงไพ่ของ skylights, and chandeliers—and the next chance to do so is this weekend.

Its architects were George Lewis Heins and Christopher Grant LaFarge, the men responsible for the Cathedral of St. John the Divine. Also working on the both projects were engineers Raphael Guastavino and William Barclay Parsons and sculptor Gutzon Borglum (yes, the man who would be responsible for Mount Rushmore).