Although she was a real Princess an

Although she was a real Princess and the Infanta of Spain, she had only one birthday every year, just like the children of quite poor people, so it was naturally a matter of great importance to the whole country that she should have a really fine day for the occasion. And a really fine day it certainly was. The tall striped tulips stood straight up upon their stalks, like long rows of soldiers, and looked defiantly across the grass at the roses, and said: 'We are quite as splendid as you are now.' The purple butterflies fluttered about with gold dust on their wings, visiting each flower in turn; the little lizards crept out of the crevices of the wall, and lay basking in the white glare; and the pomegranates split and cracked with the heat, and showed their bleeding red hearts. Even the pale yellow lemons, that hung in such profusion from the mouldering trellis and along the dim arcades, seemed to have caught a richer colour from the wonderful sunlight, and the magnolia trees opened their great globe-like blossoms of folded ivory, and filled the air with a sweet heavy perfume.

The little Princess herself walked up and down the terrace with her companions, and played at hide and seek round the stone vases and the old moss-grown statues. On ordinary days she was only allowed to play with children of her own rank, so she had always to play alone, but her birthday was an exception, and the King had given orders that she was to invite any of her young friends whom she liked to come and amuse themselves with her. There was a stately grace about these slim Spanish children as they glided about, the boys with their large-plumed hats and short fluttering cloaks, the girls holding up the trains of their long brocaded gowns, and shielding the sun from their eyes with huge fans of black and silver. But the Infanta was the most graceful of all, and the most tastefully attired, after the somewhat cumbrous fashion of the day. Her robe was of grey satin, the skirt and the wide puffed sleeves heavily embroidered with silver, and the stiff corset studded with rows of fine pearls. Two tiny slippers with big pink rosettes peeped out beneath her dress as she walked. Pink and pearl was her great gauze fan, and in her hair, which like an aureole of faded gold stood out stiffly round her pale little face, she had a beautiful white rose.

From a window in the palace the sad melancholy King watched them. Behind him stood his brother, Don Pedro of Aragon, whom he hated, and his confessor, the Grand Inquisitor of Granada, sat by his side. Sadder even than usual was the King, for as he looked at the Infanta bowing with childish gravity to the assembling counters, or laughing behind her fan at the grim Duchess of Albuquerque who always accompanied her, he thought of the young Queen, her mother, who but a short time before - so it seemed to him - had come from the gay country of France, and had withered away in the sombre splendour of the Spanish court, dying just six months after the birth of her child, and before she had seen the almonds blossom twice in the orchard, or plucked the second year's fruit from the old gnarled fig-tree that stood in the centre of the now grass- grown courtyard. So great had been his love for her that he had not suffered even the grave to hide her from him. She had been embalmed by a Moorish physician, who in return for this service had been granted his life, which for heresy and suspicion of magical practices had been already forfeited, men said, to the Holy Office, and her body was still lying on its tapestried bier in the black marble chapel of the Palace, just as the monks had borne her in on that windy March day nearly twelve years before. Once every month the King, wrapped in a dark cloak and with a muffled lantern in his hand, went in and knelt by her side calling out, 'MI REINA! MI REINA!' and sometimes breaking through the formal etiquette that in Spain governs every separate action of life, and sets limits even to the sorrow of a King, he would clutch at the pale jewelled hands in a wild agony of grief, and try to wake by his mad kisses the cold painted face.

To-day he seemed to see her again, as he had seen her first at the Castle of Fontainebleau, when he was but fifteen years of age, and she still younger. They had been formally betrothed on that occasion by the Papal Nuncio in the presence of the French King and all the Court, and he had returned to the Escurial bearing with him a little ringlet of yellow hair, and the memory of two childish lips bending down to kiss his hand as he stepped into his carriage. Later on had followed the marriage, hastily performed at Burgos, a small town on the frontier between the two countries, and the grand public entry into Madrid with the customary celebration of high mass at the Church of La Atocha, and a more than usually solemn AUTO-DA-FE, in which nearly three hundred heretics, amongst whom were many Englishmen, had been delivered over to the secular arm to be burned.

Certainly he had loved her madly, and to the ruin, many thought, of his country, then at war with England for the possession of the empire of the New World. He had hardly ever permitted her to be out of his sight; for her, he had forgotten, or seemed to have forgotten, all grave affairs of State; and, with that terrible blindness that passion brings upon its servants, he had failed to notice that the elaborate ceremonies by which he sought to please her did but aggravate the strange malady from which she suffered. When she died he was, for a time, like one bereft of reason. Indeed, there is no doubt but that he would have formally abdicated and retired to the great Trappist monastery at Granada, of which he was already titular Prior, had he not been afraid to leave the little Infanta at the mercy of his brother, whose cruelty, even in Spain, was notorious, and who was suspected by many of having caused the Queen's death by means of a pair of poisoned gloves that he had presented to her on the occasion of her visiting his castle in Aragon. Even after the expiration of the three years of public mourning that he had ordained throughout his whole dominions by royal edict, he would never suffer his ministers to speak about any new alliance, and when the Emperor himself sent to him, and offered him the hand of the lovely Archduchess of Bohemia, his niece, in marriage, he bade the ambassadors tell their master that the King of Spain was already wedded to Sorrow, and that though she was but a barren bride he loved her better than Beauty; an answer that cost his crown the rich provinces of the Netherlands, which soon after, at the Emperor's instigation, revolted against him under the leadership of some fanatics of the Reformed Church.

His whole married life, with its fierce, fiery-coloured joys and the terrible agony of its sudden ending, seemed to come back to him to-day as he watched the Infanta playing on the terrace. She had all the Queen's pretty petulance of manner, the same wilful way of tossing her head, the same proud curved beautiful mouth, the same wonderful smile - VRAI SOURIRE DE FRANCE indeed - as she glanced up now and then at the window, or stretched out her little hand for the stately Spanish gentlemen to kiss. But the shrill laughter of the children grated on his ears, and the bright pitiless sunlight mocked his sorrow, and a dull odour of strange spices, spices such as embalmers use, seemed to taint - or was it fancy? - the clear morning air. He buried his face in his hands, and when the Infanta looked up again the curtains had been drawn, and the King had retired.

She made a little MOUE of disappointment, and shrugged her shoulders. Surely he might have stayed with her on her birthday. What did the stupid State-affairs matter? Or had he gone to that gloomy chapel, where the candles were always burning, and where she was never allowed to enter? How silly of him, when the sun was shining so brightly, and everybody was so happy! Besides, he would miss the sham bull-fight for which the trumpet was already sounding, to say nothing of the puppet-show and the other wonderful things. Her uncle and the Grand Inquisitor were much more sensible. They had come out on the terrace, and paid her nice compliments. So she tossed her pretty head, and taking Don Pedro by the hand, she walked slowly down the steps towards a long pavilion of purple silk that had been erected at the end of the garden, the other children following in strict order of precedence, those who had the longest names going first.

A procession of noble boys, fantastically dressed as TOREADORS, came out to meet her, and the young Count of Tierra-Nueva, a wonderfully handsome lad of about fourteen years of age, uncovering his head with all the grace of a born hidalgo and grandee of Spain, led her solemnly in to a little gilt and ivory chair that was placed on a raised dais above the arena. The children grouped themselves all round, fluttering their big fans and whispering to each other, and Don Pedro and the Grand Inquisitor stood laughing at the entrance. Even the Duchess - the Camerera-Mayor as she was called - a thin, hard-featured woman with a yellow ruff, did not look quite so bad-tempered as usual, and something like a chill smile flitted across her wrinkled face and twitched her thin bloodless lips.

It certainly was a marvellous bull-fight, and much nicer, the Infanta thought, than the real bull-fight that she had been brought to see at Seville, on the occasion of the visit of the Duke of Parma to her father. Some of the boys pranced about on richly- caparisoned hobby-horses brandishing long javelins with gay streamers of bright ribands attached to them; others went on foot waving their scarlet cloaks before the bull, and vaulting lightly over the barrier when he charged them; and as for the bull himself, he was just like a live bull, though he was only made of wicker- work and stretched hide, and sometimes insisted o

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่าเธอเป็นเจ้าหญิงที่แท้จริงและเจ้าหญิงสเปน เธอมีเพียงหนึ่งวันเกิดทุกปี เหมือนเด็กคนยากจนมาก ดังนั้นมันเป็นธรรมชาติเรื่องประเทศทั้งที่เธอควรมีวันที่ดีจริง ๆ สำหรับโอกาสสำคัญยิ่ง และแน่นอนเป็นวันดีจริง ๆ สูงลายดอกทิวลิปยืนตรงขึ้นเมื่อ stalks ของพวกเขา เช่นแถวยาวของทหาร มอง defiantly ข้ามให้หญ้ากุหลาบ และกล่าวว่า: "เราเป็นค่อนข้างเป็นสวยหรูอย่างคุณอยู่ในขณะนี้' ผีเสื้อสีม่วง fluttered เกี่ยวกับกับฝุ่นละอองทองบนปีกของพวกเขา เยี่ยมชมแต่ละดอกจะ กิ้งก่าน้อย crept จาก crevices ของผนัง และนอนท่ามกลางแสงจ้าสีขาว และทับทิมที่แยกแตก ด้วยความร้อน และแสดงให้เห็นว่าหัวใจของพวกเขาสีแดงมีเลือดออก แม้จะซีดเหลืองมะนาว ที่แขวนสลอนเช่นตะแกรงลวดหนา mouldering และ ตามล่งมิติ ดูเหมือนจะ มีติดสีขึ้นจากแสงแดดที่ดี และต้นแมกโนเลียเปิดบลอสซั่มเหมือนโลกของดีของงาช้างพับ เติมอากาศ ด้วยน้ำหอมหนักหวานเจ้าหญิงน้อยตัวเองเดินขึ้นระเบียงสหายของเธอ และเล่นที่ซ่อน และแสวงหารอบแจกันหินและรูปปั้น moss-grown ที่เก่า ในวันปกติ เธอถูกเพียงได้เล่นกับเด็กทั้งของตนเอง เพื่อเธอได้เสมอเล่นคนเดียว แต่วันเกิดของเธอเป็นข้อยกเว้น และพระมหากษัตริย์ได้รับสั่งที่เธอชวนของเพื่อนสาวของเธอที่เธอชอบ มาตลกตัวเองกับเธอ มีพระคุณยิ่งใหญ่เกี่ยวกับเด็กสเปนบางพวกเขาทะยานเกี่ยวกับ เด็กชาย มีหมวก plumed ขนาดใหญ่และสั้น fluttering cloaks ผู้หญิงถือขึ้นรถไฟของ gowns ยาว brocaded ของพวกเขา และ shielding ซันจากตาของพวกเขากับแฟน ๆ ขนาดใหญ่สีดำและเงิน แต่เจ้าหญิงได้สง่ามากที่สุดทั้งหมด และที่สุดรสนิยม attired หลังแฟชั่นค่อนข้าง cumbrous วัน เธอเสื้อคลุมแพรสีเทา กระโปรงแขนกว้าง puffed ที่ปักอย่างมากกับเงิน และรัดแข็งที่ studded กับแถวของไข่มุกที่ดีได้ รองเท้าแตะเล็ก ๆ สองกับ rosettes ใหญ่สีชมพู peeped ออกใต้เสื้อของเธอขณะที่เธอเดิน สีชมพูและไข่มุกผ้าดีแฟนของเธอ และในผม ซึ่งชอบการ aureole ทองซีดยืนออก stiffly รอบจางเธอหน้าเล็กน้อย เธอมีดอกกุหลาบสีขาวสวยงามจากหน้าต่างในวัง กษัตริย์ทันทีเศร้าเฝ้าดูพวกเขา หลังเขายืนน้อง Pedro ดอนโดร ใครเขาเกลียดชัง และพระธรรมสักขี แกรนด์ Inquisitor กรานาดา นั่งเคียงข้างเขา Sadder ยิ่งกว่าปกติมีคิง เขามองเจ้าหญิงโค้งไปเคาน์เตอร์ assembling ด้วยแรงโน้มถ่วงพูดแบบเด็ก หรือหัวเราะหลังแฟนของเธอที่จะน่ากลัวดัชเชสของอัลเบอร์เคอร์กีที่พร้อมเสมอเธอ เขาคิดของราชินีหนุ่ม แม่ของเธอ คนแต่ช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อน - เพื่อให้เหมือนกับเขา-- ได้มาจากประเทศฝรั่งเศสเกย์ และมี withered ไปในไฟ sombre ศาลสเปน ตาย เพียง 6 เดือนหลังคลอดลูก และก่อนที่เธอได้เห็นดอกอัลมอนด์สองในสวน หรือควักผลไม้ปี 2 จากต้นเก่า gnarled-มะเดื่อที่ยืนในตอนปลูกหญ้า-คอร์ทยาร์ด ดีมากได้รับความรักของเขาสำหรับเธอที่เขาไม่ได้ประสบแม้ศพซ่อนเธอจากเขา เธอมี embalmed โดยแพทย์ชาวมัวร์ ที่เพื่อแลกกับบริการนี้ได้รับชีวิต ซึ่งสำหรับคอกและความสงสัยของขลังปฏิบัติได้รับแล้ว forfeited ผู้ชายกล่าวว่า สำนักงานศักดิ์สิทธิ์ และร่างกายของเธอกำลังยังคงนอน bier ของ tapestried ในโบสถ์หินอ่อนสีดำของพาเลซ เหมือนพระสงฆ์ที่ได้แบกรับเธอในวินดี้มีนาคมวันเกือบสิบปีก่อน ทุกเดือนกษัตริย์ ห่อ ในเสื้อคลุมสีดำ และโคม muffled ในมือ ไปใน และ knelt เคียงข้างเธอเรียก ' MI เร MI เร!' และบางครั้งทำลายผ่านมารยาททางที่ในสเปนควบคุมทุกการกระทำแยกของชีวิต และตั้งค่าขีดจำกัดแม้แต่ความเสียใจพระ เขาจะคว้ามือซีด jewelled ควายป่าของความเศร้าโศก พยายามปลุก ด้วยจูบของเขาบ้าเย็นทาสีหน้าวันนี้เขาดูเหมือนจะเห็นเธอ อีก เขาได้เห็นเธอครั้งแรกที่ในปราสาทฟงแตนโบล เมื่อเขามา แต่สิบห้าปี เธอยังอายุน้อย พวกเขาได้รับอย่างเป็นกิจจะลักษณะนั้นรับหมั้นบุตรครั้งนั้นโดย Nuncio สมเด็จพระสันตะปาปาในต่อหน้าของกษัตริย์ฝรั่งเศสและศาลทั้งหมด และเขาได้กลับไป Escurial ลูกปืนกับเขา ringlet น้อยของเหลืองผม และหน่วยความจำของสองพูดแบบเด็กลงไปริมฝีปากจูบมือเขาขณะที่เขาก้าวเข้าสู่รถของเขา ในภายหลังได้ตามงานแต่งงาน รีบทำที่เบอร์กอส เมืองเล็ก ๆ บนชายแดนระหว่างสองประเทศ และแกรนด์สาธารณะรายการในมาดริด มีงานฉลองมวลสูงที่คริสตจักรของลาทันที จารีตประเพณี และ AUTO-DA-FE บุดมากกว่าปกติ พวกนอกรีตเกือบสามร้อย หมู่ที่ได้ถูก Englishmen มาก มีจัดส่งไปให้แขนทางโลกจะเขียนแน่นอนเขาได้รักเธอนัก และการทำลาย จำนวนมากคิด ว่า ของประเทศของเขา แล้วทำสงครามกับอังกฤษในความครอบครองของจักรวรรดิของโลกใหม่ เขาไม่เคยได้รับอนุญาตเธอลับของเขา สำหรับเธอ เขาได้ลืม หรือดูเหมือนจะ ลืม กิจการทั้งหมดภัยรัฐ และ มีที่แย่ผู้พิการทางสายตาที่รักตามข้าราชการ มีไม่สังเกตว่า พิธีอย่างประณีตที่เขาขอใจเธอได้ แต่ซ้ำเติม malady แปลกที่ที่เธอประสบ เมื่อเธอเสียชีวิต เขาได้ ครั้ง เช่นหนึ่ง bereft ของเหตุผล แน่นอน มีข้อสงสัยแต่ว่าเขาจะมีอย่างเป็นกิจจะลักษณะราชาสละราช และถอนการทร๊าบปิสท์ดีที่กรานาดา ซึ่งเขาก่อนแล้ว titular เขาไม่เคยกลัวที่จะปล่อยให้เจ้าหญิงน้อยที่ ความเมตตาของพี่ชายของเขา ที่โหดร้าย แม้ในสเปน ถูกอื้อฉาว และที่ถูกสงสัยว่า โดยมากมีสาเหตุการตาย โดยคู่ของถุงมือยาพิษที่เขาได้แสดงเธอโอกาส ของเธอเยี่ยมวิมานในอารากอน แม้หลังจากหมดอายุ 3 ปีไว้อาลัยสาธารณะที่เขาได้ออกบวชตลอดสรรพของเขาทั้ง โดยพระบรมราชโองการพระราช เขาจะไม่ทรมานเขารัฐมนตรีว่าด้วยพันธมิตรใหม่ใด ๆ และเมื่อจักรพรรดิตัวเองส่งไปเขา และให้เขามือของรักอาร์ชดัชเชสของโบฮีเมีย หลานสาวของเขา ในงานแต่งงาน เขาคนแอมบาสเดอร์บอก หลักการว่ากษัตริย์สเปนแล้วแต่งงานกับความเสียใจ และที่ว่าเธอเป็นสาวเป็นหมันแต่ รักเธอดีกว่าความงาม คำตอบที่มงกุฎของเขาจังหวัดรวยของประเทศเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเร็ว ๆ นี้ หลังจาก ที่ยุยงส่งเสริมของจักรพรรดิ revolted เขาภายใต้การนำของบางชั้นล่างของคริสตจักรปฏิรูปชีวิตสมรสทั้งหมด ความรุนแรง คะนองสีสุขและทุกข์ทรมานสาหัสของจุดสิ้นสุดอย่างฉับพลัน ประจักษ์มากลับไปเขาไปวันเขาได้ดูเจ้าหญิงที่เล่นบนระเบียง เธอมี petulance สวยของพระราชินีทั้งหมดของลักษณะ wilful เหมือนที่ผ่านมาของ tossing ศีรษะของเธอ ความภาคภูมิใจเหมือนโค้งปากสวยงาม มหัศจรรย์เหมือนยิ้ม -ฝรั่งเศส VRAI SOURIRE เดอแน่นอน - นาง glanced อัพตอนนี้แล้วที่หน้าต่าง หรือเหยียดเธอมือเล็ก ๆ สำหรับสุภาพบุรุษสเปนสูง ๆ จะจูบกัน แต่ยังหัวเราะใด ๆ ของเด็กบนหูของเขา และแสงอาทิตย์สดใส pitiless เลียนความเสียใจ และกลิ่นน่าเบื่อแปลกเครื่องเทศ เครื่องเทศเช่นใช้ embalmers ประจักษ์ taint - หรือถูกแฟนซี -อากาศตอนเช้าที่ชัดเจน เขาฝังใบหน้าของเขาในมือของเขา และเมื่อเจ้าหญิงที่มองขึ้น อีก มีการดึงม่าน กษัตริย์ได้ถอนเธอทำ MOUE เล็ก ๆ น้อย ๆ ของความผิดหวัง และยักไหล่ไหล่ของเธอ แน่นอน เขาอาจมีอยู่กับเธอในวันเกิดของเธอ สิ่งที่ไม่โง่เรื่องกิจการรัฐ หรือมีเขาไปโบสถ์ที่มืดมน เทียนถูกเขียนเสมอ และเธอไม่เคยได้รับอนุญาตให้ป้อน ว่าโง่ของเขา เมื่อดวงอาทิตย์ส่องแสงให้สดใส และทุกคนมีความสุขมาก นอกจากนี้ เขาจะพลาดในซัมซุยโปวัวที่เขาถูกแล้วเสียง พูดไม่ดูหุ่นและสิ่งดีอื่น ๆ ลุงของเธอและ Inquisitor แกรนด์ได้เหมาะสมมาก พวกเขามีออกมาบนระเบียง และชำระชมเชยเธอดี เพื่อเธอเพราะเธอสวยหัว และการดอน Pedro โดยมือ เธอเดินช้าลงตอนต่อศาลายาวผ้าไหมสีม่วงที่มีการเกร็งที่ท้ายสวน อื่น ๆ เด็ก ๆ ตามลำดับอย่างเข้มงวดความสำคัญ ผู้ที่มีชื่อยาวที่สุดที่ไปครั้งแรกขบวนของเด็กชายโนเบิล แต่งตัวเป็น TOREADORS น่าออกมาเพื่อตอบสนองเธอ แล้วหนุ่มสาวนับของเทียร์ลนูว่า ลาดเยี่ยมยอดหล่อประมาณสิบสี่ปีของอายุ เปิดเจอทุ่นระเบิดหัวของเขา มีพระคุณทั้งหมด hidalgo เกิดและแกรนด์ดีของสเปน นำเธอสาบานในปีกเล็กน้อยและเก้าอี้งาช้างที่ถูกวางบน dais ยกข้างเวที เด็กจัดเองทั้งหมดรอบ fluttering ของแฟนใหญ่ และวิสเปอริ่งกับแต่ละ อื่น ๆ และดอน Pedro และ Inquisitor แกยืนหัวเราะที่ทางเข้า แม้ดัชเชส - นายกเทศมนตรี Camerera เธอถูกเรียก - ผู้หญิงบาง ยากที่โดดเด่น ด้วย ruff เหลือง ไม่ได้ดูดังนั้นค่อนข้างเสียอารมณ์ตามปกติ และบางอย่างเช่นรอยยิ้มชิ flitted ข้ามเธอรอยย่นใบหน้า และ twitched ของเธอริมฝีปากรับการตบบางแน่นอนมันเป็นมกราคมวัว และ ไป เจ้าหญิงคิดว่า กว่าจริงวัวที่ เธอได้รับมาให้ดูที่เซวิลล์ โอกาสชมของดุ๊กปาร์มาพ่อของเธอ ของเด็กชาย pranced เกี่ยวกับบนมั่งคั่ง - caparisoned งานอดิเรกม้า brandishing javelins ยาวกับ streamers เกย์ของ ribands สดใสแนบอยู่ คนอื่น ๆ ไปเท้าโบก cloaks ตัวสีแดงก่อนวัว และ vaulting เบา ๆ ผ่านอุปสรรคเมื่อเขาคิดได้ และสำหรับวัวตัวเอง เขาเหมือนวัวสด ว่าเขาเพียงทำงานหวายยืดซ่อน และบางครั้งยืนยัน o

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าเธอจะเป็นเจ้าหญิงจริงและธิดาของสเปนที่เธอมีเพียงหนึ่งวันเกิดทุกปีเช่นเดียวกับเด็กของคนยากจนมากดังนั้นมันจึงเป็นธรรมชาติว่ามีความสำคัญมากที่จะทั้งประเทศว่าเธอควรจะมีวันที่ดีจริงๆ สำหรับโอกาส และวันที่ดีจริงๆมันอย่างแน่นอน ดอกทิวลิปลายสูงยืนอยู่ตรงขึ้นเมื่อต้นของพวกเขาเช่นแถวยาวของทหารและมองข้ามท้าทายหญ้าที่ดอกกุหลาบและกล่าวว่า. เราจะค่อนข้างเป็นที่สวยงามในขณะที่คุณอยู่ในขณะนี้ ' ผีเสื้อสีม่วง fluttered เกี่ยวกับฝุ่นละอองทองบนปีกของพวกเขาเยี่ยมชมดอกไม้ในการเปิดแต่ละ จิ้งจกน้อยพุ่งออกมาจากรอยแยกของผนังและวาง basking ในแสงจ้าสีขาว; และทับทิมแยกและแตกด้วยความร้อนและแสดงให้เห็นว่ามีเลือดออกหัวใจสีแดงของพวกเขา แม้มะนาวสีเหลืองอ่อนที่แขวนอยู่ในความอุดมสมบูรณ์ดังกล่าวออกจากตาข่ายซึ่งผุพังและตามร้านค้าสลัวดูเหมือนจะได้จับสียิ่งขึ้นจากแสงแดดที่ยอดเยี่ยมและต้นไม้แมกโนเลียเปิดดอกโลกเหมือนที่ยอดเยี่ยมของพวกเขาจากงาช้างพับและเต็มไปด้วย อากาศที่มีน้ำหอมหวานหนัก. ปริ๊นเซเล็ก ๆ น้อย ๆ ของตัวเองเดินขึ้นและลงที่ระเบียงกับสหายของเธอและการเล่นที่ซ่อนและแสวงหารอบแจกันหินและรูปปั้นมอสโต ในวันธรรมดาที่เธอได้รับอนุญาตเท่านั้นที่จะเล่นกับเด็ก ๆ ของการจัดอันดับของตัวเองของเธอเพื่อให้เธอได้เสมอที่จะเล่นคนเดียว แต่วันเกิดของเธอคือข้อยกเว้นและพระมหากษัตริย์ได้รับคำสั่งว่าเธอเป็นคนที่จะเชิญใด ๆ ของเพื่อนสาวของเธอซึ่งเธอชอบ ที่จะมาและเป็นที่ชอบใจตัวเองกับเธอ มีพระคุณยิ่งใหญ่เกี่ยวกับเด็กสเปนเหล่านี้บางเช่นเดียวกับที่พวกเขาเดินเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้ชายที่มีหมวกขนาดใหญ่ขนนกของพวกเขาและเสื้อคลุมกระพือสั้นสาวถือขึ้นรถไฟชุดผ้าปักดอกยาวของพวกเขาและการป้องกันดวงอาทิตย์จากตาของเขากับแฟน ๆ อย่างมาก ของสีดำและสีเงิน แต่ธิดาของพระเจ้าแผ่นดินเป็นส่วนใหญ่สง่างามของทั้งหมดและส่วนใหญ่แต่งกายอย่างมีรสนิยมหลังจากที่แฟชั่นค่อนข้าง cumbrous ของวัน เสื้อคลุมของเธอเป็นผ้าซาตินสีเทาของกระโปรงและแขนพองกว้างปักอย่างมากที่มีเงินและรัดตัวแข็งเรียงรายด้วยแถวของไข่มุกที่ดี สองรองเท้าแตะขนาดเล็กที่มีโบสีชมพูขนาดใหญ่ peeped ออกภายใต้ชุดของเธอขณะที่เธอเดิน มุกสีชมพูและผ้าโปร่งเป็นแฟนที่ดีของเธอและในผมของเธอที่เหมือนรัศมีทองจาง ๆ ออกมายืนเคร่งครัดใบหน้ากลมเล็ก ๆ ของเธอซีดเธอมีสีขาวที่สวยงามเพิ่มขึ้น. จากหน้าต่างในพระราชวังเศร้าเศร้าคิงเฝ้าดูพวกเขา ยืนอยู่ข้างหลังเขาพี่ชายของเขา Don Pedro แห่งอารากอนเกลียดชังเขาและสารภาพของเขาสอบสวนของกรานาดานั่งอยู่เคียงข้างเขา เศร้ามากยิ่งขึ้นกว่าปกติเป็นกษัตริย์สำหรับในขณะที่เขามองไปที่ราชธิดาของพระเจ้าโค้งที่มีแรงโน้มถ่วงหน่อมแน้มไปประกอบเคาน์เตอร์หรือหัวเราะอยู่ข้างหลังแฟนของเธอที่ดัชเชสที่น่ากลัวของเคอร์กีที่พร้อมเสมอเธอเขาคิดของสมเด็จพระราชินีสาวแม่ของเธอ ที่ แต่เวลาสั้น ๆ ก่อน - ดังนั้นจึงดูเหมือนกับเขา - ได้มาจากประเทศที่เป็นเกย์ของฝรั่งเศสและเหี่ยวแห้งไปในความงดงามมืดของศาลสเปน, ตายเพียงหกเดือนหลังคลอดลูกของเธอและก่อนที่เธอมี เห็นอัลมอนด์เบ่งบานครั้งที่สองในสวนผลไม้หรือดึงผลไม้ปีที่สองจากตะปุ่มตะป่ำมะเดื่อเก่าที่ยืนอยู่ในใจกลางของลานตอนนี้ grass- ปลูก ดังนั้นที่ดีได้รับความรักของเขากับเธอว่าเขาไม่ได้รับความเดือดร้อนแม้แต่หลุมฝังศพของเธอที่จะซ่อนตัวจากเขา เธอได้รับการดองโดยแพทย์มัวร์ซึ่งในทางกลับกันสำหรับบริการนี้ได้รับการอนุมัติในชีวิตของเขาซึ่งบาปและความสงสัยของการปฏิบัติที่มีมนต์ขลังที่ได้รับการปรับแล้วคนกล่าวว่าพระ Office และร่างกายของเธอก็ยังคงนอนอยู่ในตัวของมัน tapestried ศพในโบสถ์หินอ่อนสีดำของพระราชวังเช่นเดียวกับพระสงฆ์ได้เป็นพาหะในของเธอในวันที่มีลมแรงมีนาคมเกือบสิบสองปีก่อน เมื่อทุกเดือนคิงห่อด้วยเสื้อคลุมสีเข้มและมีโคมไฟอู้อี้ในมือของเขาไปและคุกเข่าข้างเธอโทรออก 'MI REINA! MI REINA! และบางครั้งทะลุมารยาทอย่างเป็นทางการว่าในสเปนควบคุมทุกการกระทำที่แยกต่างหากจากชีวิตและได้กำหนดขีด จำกัด แม้จะเป็นความเศร้าโศกของกษัตริย์เขาจะคว้าที่อยู่ในมือประดับด้วยเพชรพลอยอ่อนในความทุกข์ทรมานป่าของความเศร้าโศกและพยายามที่จะตื่นโดยบ้าของเขา จูบเย็นวาดใบหน้า. เพื่อวันดูเหมือนว่าเขาจะได้เห็นเธออีกครั้งในขณะที่เขาได้เห็นเป็นครั้งแรกของเธอที่ปราสาท Fontainebleau เมื่อเขาเป็น แต่สิบห้าปีบริบูรณ์และเธอยังอายุน้อย พวกเขาได้รับอย่างเป็นทางการคู่หมั้นในโอกาสโดยเอกอัครสมณทูตของสมเด็จพระสันตะปาปาในการปรากฏตัวของกษัตริย์ฝรั่งเศสและทุกศาลนั้นและเขาได้กลับไป Escurial แบริ่งกับเขาหยิกหยองเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผมสีเหลืองและความทรงจำของสองริมฝีปากหน่อมแน้มดัดลง จะจูบมือของเขาในขณะที่เขาก้าวเข้าสู่สายการบินของเขา ต่อมาเมื่อได้ปฏิบัติตามแต่งงานดำเนินการอย่างเร่งด่วนที่กอสเป็นเมืองเล็ก ๆ ชายแดนระหว่างสองประเทศและรายการสาธารณะแกรนด์ลงในอัลมาดริดที่มีการเฉลิมฉลองประเพณีของมวลสูงที่โบสถ์ลา Atocha และมากกว่ามักจะเคร่งขรึม AUTO-DA-FE ซึ่งในรอบเกือบสามร้อยนอกรีตในหมู่คนถูกหลายอังกฤษได้รับการส่งมอบไปยังแขนฆราวาสที่จะถูกเผาไหม้. แน่นอนเขาได้รักเธออย่างบ้าคลั่งและทำลายความคิดจำนวนมากของประเทศของเขา แล้วที่ทำสงครามกับอังกฤษเพื่อครอบครองอาณาจักรของโลกใหม่ที่ เขาแทบจะไม่เคยได้รับอนุญาตของเธอที่จะออกจากสายตาของเขา สำหรับเธอเขาลืมหรือดูเหมือนจะลืมทุกเรื่องหลุมฝังศพของรัฐ; และด้วยความที่ตาบอดที่น่ากลัวความรักที่นำบรรดาข้าราชการของเขาล้มเหลวที่จะแจ้งให้ทราบว่าพิธีที่ซับซ้อนโดยที่เขาพยายามที่จะโปรดของเธอได้ แต่ซ้ำเติมโรคภัยแปลกที่เธอทุกข์ทรมาน เมื่อเธอเสียชีวิตเขาเป็นเวลาเช่นเดียวสูญเสียของเหตุผล อันที่จริงมีข้อสงสัย แต่ที่เขาจะต้องสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการและออกไปวัด Trappist ดีที่กรานาดาซึ่งเขาเป็นก่อนยศแล้วเขาไม่กลัวที่จะออกจากธิดาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ความเมตตาของพี่ชายของเขาที่มีความโหดร้าย แม้จะอยู่ในประเทศสเปนที่มีชื่อเสียงและผู้ที่ถูกสงสัยว่ามีหลายคนที่ได้ทำให้เกิดการตายของพระราชินีโดยวิธีการของถุงมือพิษที่เขาได้นำเสนอให้กับเธอในโอกาสที่เธอเข้ามาเยี่ยมชมปราสาทของเขาในแคว้นอารากอนที่ แม้หลังจากพ้นกำหนดสามปีของการไว้ทุกข์ประชาชนว่าเขาได้บวชตลอดอาณาจักรทั้งหมดของเขาโดยพระราชกฤษฎีกาเขาไม่เคยจะประสบรัฐมนตรีของเขาจะพูดเกี่ยวกับพันธมิตรใหม่ ๆ และเมื่อจักรพรรดิตัวเองส่งให้เขาและให้เขามือ ของเจ้าหญิงที่น่ารักของโบฮีเมียหลานสาวของเขาในการแต่งงานของเขาส