(2) But then one realizes that empt

(2) But then one realizes that emptiness is nonetheless also manifested within these concrete forms, therefore one acknowledges the objective reality of everyday appearances too.

(3) Finally, one comprehends the Middle Path, which means balancing an awareness of both everyday appearances and the awareness of their fundamental emptiness. Both sides (substance and emptiness) are equally integral to reality.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

(2) ได้แล้ว หนึ่งตระหนักว่า ความว่างเปล่าเป็นกระนั้นยังประจักษ์ในแบบฟอร์มเหล่านี้คอนกรีต ดังนั้น หนึ่งยอมรับว่า ความทุกนัดจริงวัตถุประสงค์เกินไป(3) สุดท้าย หนึ่ง comprehends กลางเส้นทาง ซึ่งหมายความว่า สมดุลมีจิตสำนึกทั้งนัดประจำวันและการรับรู้ของความว่างเปล่าของพื้นฐาน ทั้งสองด้าน (สารและความว่างเปล่า) สำคัญเท่า ๆ กับความเป็นจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

(2) แต่แล้วหนึ่งตระหนักดีว่าความว่างเปล่าเป็นกระนั้นยังประจักษ์ภายในรูปแบบที่เป็นรูปธรรมเหล่านี้ดังนั้นหนึ่งยอมรับความเป็นจริงที่วัตถุประสงค์ของการปรากฏตัวในชีวิตประจำวันมากเกินไป. (3) สุดท้ายหนึ่ง comprehends ทางสายกลางซึ่งหมายถึงความสมดุลของการรับรู้ของสิ่งที่ปรากฏทั้งในชีวิตประจำวันและ การรับรู้ของความว่างเปล่าขั้นพื้นฐาน ทั้งสองฝ่าย (สารและความว่างเปล่า) เป็นส่วนหนึ่งที่เท่าเทียมกันกับความเป็นจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

( 2 ) แต่แล้วหนึ่งตระหนักถึงความว่างเปล่ากระนั้นยังประจักษ์ในรูปแบบคอนกรีตเหล่านี้ ดังนั้นจึงยอมรับความเป็นจริงที่ปรากฏมีทุกวันด้วย

( 3 ) สุดท้ายที่ comprehends มัชฌิมาปฏิปทา ซึ่งหมายถึงความสมดุลของการรับรู้ของทั้งสองปรากฏทุกวัน และความว่างพื้นฐานของพวกเขาทั้งสองข้าง ( สารและความว่างเปล่า ) เป็นส่วนประกอบ คือความเป็นจริง .