Jaebum’s breath hitches - he stares

Jaebum’s breath hitches - he stares wide-eyed, finally understanding what his heart did when his brain wasn’t watching. He would have really liked to put the blame on the heat, but his denial can’t fight with the extra dose of suppressants he took while Jinyoung wasn’t watching. He’s completely sane and completely in control of his own body. The frightening need to give himself to an alpha, the one he felt during the first heat, has disappeared. Yet he still wants Yugyeom to hold him, to kiss him and he feels so freakingly at home just by being in his presence that trying to push all of this into the back of his mind is almost impossible.

 

He notices small bruise forming at the edge of Yugyeom’s jaw, feeling ashamed of his own lack of restraint, because the youngest was nothing but considerate of him and the situation he is currently facing. Jaebum chastens himself for all the times he lashed at the boy - Yugyeom never gave Jaebum a reason to believe he wanted to take away his position within the group, he always endured leader’s moods, trying to stay calm and careful as to not upset him.

 

Yugyeom leans into his touch. When Jaebum’s thumb brushes his cheek there is a slight change in the scent around them. The older man tries to figure out what he’s smelling, but the only things that come to his mind are ‘shared blankets’, ‘security’ and ‘happiness’.

 

Always gentle, always patient, always there.

 

Jaebum lets out a breath he didn’t realize he was holding. He realizes that the unconscious decision he made, might actually turn out to be the best decision of his life. But then again - there is no way he’s going to tell it to the alpha who’s still wet behind the ears.

 

Jaebum cradles Yugyeom’s face in his palms, leaning in to kiss thin, pink lips. Yugyeom’s eyelids flutter open. Dazed, he tries to comprehend why he’s being pulled out from his slumber, his own hands wandering to Jaebum’s hips as if in an attempt to anchor himself. Reality catches with him rather quickly and he looks genuinely perplexed by their current position. He does not remove his hands from Jaebum’s waist though, but there is a second of anxiety flashing through his Yugyeom’s big, glazed eyes. The older prays for him to not give in to the uncertainty of their situation, because now is the time they are going to take their first baby-step.

 

“Is everything ok?” Jaebum can’t help, but smile at the sleepiness in other’s tone and the warm feeling of belonging that engulfs him with every unintentional squeeze Yugyeom’s fingers are making over his waist.

 

“No,” he whispers, putting his forehead against Yugyeom’s. In a couple of seconds maknae seems to regain most of his consciousness, squinting at the leader in confusion.

 

“Are you in pain? Should I go get someone?”

 

This time Jaebum lets out a quiet chuckle.

 

“You should get yourself under the blankets with me.”

 

There is a moment of silence between them, with their gazes locking and Jaebum’s arms slowly encircling around Yugyeom. The younger lets himself pull the other closer, angling them into a lying position. They fumble with the quilts, Jaebum hooking his leg around Yugyeom’s thigh, while Yugyeom brings their chests together, allowing the other man to nestle between his outstretched arm and collarbone.

 

They fit - the initial awkwardness is gone in a matter of seconds, limbs tangled under the soft material and the coziness of the night.

And just before Jaebum drifts back to sleep he feels a confession being mouthed into his temple.


Moving closer, with lips ghosting over Yugyeom’s nose, he answers, letting his alpha kiss him goodnight.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลมหายใจของ Jaebum hitches - เขา stares wide-eyed ในที่สุด เข้าใจว่าหัวใจของเขาได้เมื่อสมองของเขาไม่ได้ดู เขาจะได้ชอบโยนในความร้อน แต่ปฏิเสธไม่สามารถต่อสู้กับยาพิเศษของเขาได้ในขณะที่ไม่ได้ดู Jinyoung suppressants เขาเป็นบุคคลอย่างสมบูรณ์ และครบถ้วน ในการควบคุมร่างกายของเขาเอง น่ากลัวต้องให้ตัวเองมีอัลฟา หนึ่งเขารู้สึกว่าในช่วงแรกความร้อน เสียหาย ยังยังอยาก Yugyeom เขา จูบเขา และความรู้สึกของเขาเพื่อ freakingly ที่บ้านเพียง โดยอยู่ในสถานะของเขาที่พยายามผลักดันทั้งหมดนี้เป็นการกลับมาของจิตใจของเขาเป็นไปไม่ได้เกือบ เขาสังเกตพบว่า ระบมขนาดเล็กขึ้นที่ขอบของขากรรไกรของ Yugyeom รู้สึกละอายใจตนเองขาดความยับยั้งชั่งใจ เพราะอายุน้อยที่สุดคืออะไร แต่ความมีน้ำใจของเขาและสถานการณ์ คงจะกำลังหัน Jaebum chastens ตัวเองทุกครั้งที่เขา lashed ที่เด็ก - Yugyeom ไม่ให้ Jaebum เหตุผลที่จะเชื่อว่า เขาต้องนำตำแหน่งภายในกลุ่มของเขา เขาเสมอทนอารมณ์ของผู้นำ การพักผ่อนเงียบสงบ และระมัดระวังเพื่อไม่อารมณ์เสียเขา Yugyeom เอนในสัมผัสของเขา เมื่อนิ้วหัวแม่มือของ Jaebum แปรงแก้มของเขา มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยกลิ่นรอบ ๆ คนเก่าพยายามเข้าใจสิ่งที่เขาจะร้าย แต่สิ่งเดียวที่ใจของเขามาเป็น "ผ้าห่มร่วม' 'ความปลอดภัย' และ 'ความสุข' อ่อนโยนเสมอ ผู้ ป่วยเสมอ มีเสมอ Jaebum ให้ออกลมเขาไม่รู้เขาได้จับ เขาตระหนักว่า การตัดสินใจสติเขาทำ อาจจะเปิดออกเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดของชีวิต แต่แล้วอีก - มีวิธีจะไปบอกอัลฟาที่ยังถ่ายปัสสาวะรดหลังหู Jaebum cradles หน้าของ Yugyeom ในปาล์มของเขา เอนเอียงจะจูบริมฝีปากบาง สีชมพู เปลือกตาของ Yugyeom กระพือเปิด งง เขาพยายามที่จะเข้าใจเหตุผลที่เขาจะถูกดึงออกจากสมที่เขาได้สุด มือของตัวเองหลงไปสะโพกของ Jaebum เป็นความพยายามที่จะยึดตัวเอง ความจริงจับกับเขาค่อนข้างรวดเร็ว และเขาดูจริงใจงง โดยตำแหน่งปัจจุบันของพวกเขา เขาไม่เอามือจากเอวของ Jaebum แม้ว่า แต่เป็นวิตกกังวลกระพริบผ่านสายตาของเขา Yugyeom ใหญ่ เคลือบ เก่าอธิษฐานให้เขาได้ทำให้ในความไม่แน่นอนของสถานการณ์ของพวกเขา เนื่องจากขณะนี้ เป็นเวลาที่พวกเขากำลังจะใช้ของเด็กขั้นตอนแรก "คือทุกอย่างโอเค Jaebum ไม่ ช่วย แต่ยิ้มที่ sleepiness ในเสียงของผู้อื่น และรู้สึกอบอุ่นที่เป็นสมาชิกที่ engulfs เขา ด้วยมือของ Yugyeom ตั้งใจบีบทุก ทำเหนือเอว "ไม่ เขา whispers ใส่หน้าผากของเขากับของ Yugyeom ในไม่กี่วินาทีที่ maknae น่าจะ ฟื้นสติของเขา squinting ที่ผู้นำในความสับสนของ "หากท่านมีอาการปวดหรือไม่ ควรฉันไปรับคน" เวลานี้ Jaebum ให้ออก chuckle เงียบ "คุณควรได้รับด้วยตนเองภายใต้ผ้าห่มที่กับฉัน" มีช่วงเวลาของความเงียบระหว่าง กับ gazes ของล็อก และอาร์มของ Jaebum ช้ารสถาน Yugyeom อายุน้อยกว่าให้ตัวเองดึงที่อื่นใกล้ angling เหล่านั้นลงในตำแหน่ง lying พวกเขา fumble กับงาน Jaebum สะดวกเขาขารอบสะโพกของ Yugyeom ในขณะที่ Yugyeom เป็นที่รวมของทรวงอก ให้คนอื่น ๆ ไปรวมระหว่างเขาแขน outstretched collarbone พอ - awkwardness เริ่มต้นก็หายไปในไม่กี่วินาที ราพันเซลภายใต้วัสดุอ่อนและหย่อนของแขนขาและก่อน Jaebum กระเซอะกระเซิงไปนอน รู้สึกสารภาพถูกมาแล้วด้วยในวัดของเขาย้ายใกล้ชิด มี ghosting ผ่าน Yugyeom ของจมูก ริมฝีปากเขาตอบ อัลฟาเขาจูบเขาอวยให้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลมหายใจของแจบอม Hitches - เขาจ้องมองกว้างตาในที่สุดก็เข้าใจสิ่งที่หัวใจของเขาได้เมื่อสมองของเขาก็ไม่ได้ดู เขาจะชอบมากที่จะโยนความผิดที่เกี่ยวกับความร้อน แต่การปฏิเสธของเขาจะไม่สามารถต่อสู้กับยาระงับความพิเศษของเขาเข้ามาในขณะที่จินยองก็ไม่ได้ดู เขาเป็นคนที่มีสติสมบูรณ์และสมบูรณ์ในการควบคุมของร่างกายของเขาเอง จำเป็นที่จะต้องกลัวที่จะให้ตัวเองเพื่ออัลฟาหนึ่งเขารู้สึกว่าในช่วงร้อนครั้งแรกที่ได้หายไป แต่เขาก็ยังคงต้องการ Yugyeom จะถือเขาจะจูบเขาและเขารู้สึก freakingly ที่บ้านเพียงแค่อยู่ในการแสดงตนของเขาว่าพยายามที่จะผลักดันทั้งหมดนี้เข้าด้านหลังของใจของเขาเกือบจะเป็นไปไม่ได้. เขาสังเกตเห็นรอยช้ำขนาดเล็กสร้างที่ขอบ ของขากรรไกร Yugyeom ของความรู้สึกละอายใจของเขาขาดความยับยั้งชั่งใจตัวเองของเพราะน้องคนสุดท้องเป็นอะไร แต่มีน้ำใจของเขาและสถานการณ์ที่เขากำลังเผชิญ แจบอมตีสอนตัวเองทุกครั้งที่เขาฟาดที่เด็ก - Yugyeom ไม่เคยให้แจบอมเหตุผลที่จะเชื่อว่าเขาต้องการที่จะนำมาใช้ตำแหน่งของเขาในกลุ่มเขาทนเสมออารมณ์ความรู้สึกของผู้นำพยายามที่จะอยู่ในความสงบและความระมัดระวังที่จะไม่พอใจเขาYugyeom โน้มตัวเข้าไปสัมผัสของเขา เมื่อนิ้วหัวแม่มือของแจบอมแปรงแก้มของเขามีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในกลิ่นรอบตัวพวกเขา ชายที่มีอายุมากกว่าพยายามที่จะคิดออกสิ่งที่เขาได้กลิ่น แต่สิ่งเดียวที่มาใจของเขาเป็น 'ผ้าห่มที่ใช้ร่วมกัน', 'ความปลอดภัย' และ 'ความสุข'. อ่อนโยนเสมอเสมอผู้ป่วยมักจะมี. แจบอมช่วยให้ออกจากลมหายใจของเขา didn 'ทีรู้ว่าเขาถูกจับ เขารู้ดีว่าการตัดสินใจที่ไม่ได้สติเขาทำจริงอาจเปิดออกเพื่อจะตัดสินใจที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา แต่แล้วอีกครั้ง -. ไม่มีทางที่เขาจะบอกให้อัลฟาที่ยังคงเปียกหลังหูที่แจบอมประคองใบหน้าYugyeom ในฝ่ามือของเขาพิงในบางที่จะจูบริมฝีปากสีชมพู เปลือกตา Yugyeom ของกระพือเปิด มึนงงเขาพยายามที่จะเข้าใจว่าทำไมเขาถูกดึงออกมาจากการนอนหลับของเขามือของเขาเองที่หลงทางไปที่สะโพกของแจบอมเช่นถ้าในความพยายามที่จะยึดตัวเอง ความเป็นจริงจับกับเขาค่อนข้างรวดเร็วและเขามองงงอย่างแท้จริงโดยตำแหน่งปัจจุบันของพวกเขา เขาไม่ได้เอามือของเขาจากเอวของแจบอมว่า แต่จะมีความวิตกกังวลที่สองของการกระพริบผ่าน Yugyeom ของเขาใหญ่ตาเคลือบ สวดภาวนาเก่าสำหรับเขาที่จะไม่ให้ในความไม่แน่นอนของสถานการณ์ของพวกเขาเพราะตอนนี้เป็นเวลาที่พวกเขาจะไปใช้เวลาแรกของพวกเขาทารกขั้นตอน. "คือทุกอย่างโอเค?" แจบอมไม่สามารถช่วย แต่ยิ้มให้ง่วงนอนใน เสียงอื่น ๆ และความรู้สึกที่อบอุ่นเป็นของที่โอบล้อมเขาด้วยการบีบนิ้วมือโดยไม่ได้ตั้งใจทุก Yugyeom จะทำให้เอวของเขามากกว่า. "ไม่มี" เขากระซิบใส่หน้าผากของเขากับของ Yugyeom ในสองสามวินาทีน้องเล็กน่าจะฟื้นที่สุดของความมีสติของเขาหรี่ตาที่เป็นผู้นำในความสับสน. "คุณอยู่ในความเจ็บปวด? ฉันควรจะไปรับใครบางคน? "ครั้งนี้จะช่วยให้แจบอมออกหัวเราะเงียบสงบ." คุณควรจะได้รับตัวเองภายใต้ผ้าห่มกับฉัน. "มีช่วงเวลาของความเงียบระหว่างพวกเขาคือมีของพวกเขาอาศัยการมองตาล็อคและแขนของแจบอมช้าล้อมรอบYugyeom ที่อายุน้อยกว่าตัวเองช่วยให้ดึงคนอื่น ๆ ที่ใกล้ชิดและตกปลาให้เป็นตำแหน่งที่โกหก พวกเขามกับผ้าห่มที่แจบอม hooking ขาของเขาไปรอบ ๆ ต้นขา Yugyeom ในขณะที่ Yugyeom นำหีบของพวกเขากันที่ช่วยให้คนอื่น ๆ ที่จะเนสท์เล่ระหว่างแขนที่เหยียดออกของเขาและกระดูกไหปลาร้า. พวกเขาพอดี - อึดอัดเริ่มต้นจะหายไปในไม่กี่วินาทีแขนขาพันกัน ภายใต้วัสดุที่อ่อนนุ่มและความผาสุกของคืน. และก่อนที่จะลอยแจบอมกลับไปนอนที่เขารู้สึกสารภาพเป็นปากเข้าไปในพระวิหารของเขา. ย้ายใกล้ชิดกับริมฝีปาก ghosting มากกว่าจมูก Yugyeom เขาตอบให้อัลฟาของเขาจูบเขาราตรีสวัสดิ์

 



 



 



 



 



 



 



 



 



 



 



 

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เจย์ลมหายใจ hitches - เขาจ้องมองดวงตาเบิกกว้าง ในที่สุดก็เข้าใจสิ่งที่หัวใจของเขาได้ เมื่อสมองของเขาไม่ได้ดู เขาจะชอบโยนความผิด ความร้อน แต่การปฏิเสธของเขาไม่สามารถสู้กับ dose เพิ่มระงับเขาเอาขณะที่จินยองไม่ได้จับตาดู เขามีเหตุผลและสมบูรณ์ในการควบคุมของร่างกายของเขาเอง ต้องขู่ให้ตัวเองกับอัลฟ่าหนึ่งที่เขารู้สึกในช่วงอากาศร้อน ก่อนหายตัวไป แต่เขาก็ยังต้องการให้ yugyeom จะกอดเขา จูบเขา และเขารู้สึก freakingly ที่บ้านโดยการปรากฏตัวของเขา ที่พยายามผลักดันเรื่องนี้ในด้านหลังของจิตใจของเขาเกือบจะเป็นไปไม่ได้

ไหม

เขาประกาศขนาดเล็ก แผลขึ้นที่ขอบของ yugyeom ขากรรไกร รู้สึกอายที่ขาด ของตัวเองของการกักขังเพราะน้องเล็กก็ไม่มีอะไร แต่ใจของเขา และสถานการณ์ที่เขากำลังเผชิญอยู่ แจบอม chastens ตัวเองตลอดเวลาที่เขา lashed ในเด็ก - yugyeom ไม่เคยให้แจบอมมีเหตุผลที่จะเชื่อว่าเขาต้องการยึดตำแหน่งภายในกลุ่ม เขามักจะทนกับอารมณ์ของหัวหน้า พยายามสงบสติอารมณ์ และระมัดระวังที่จะไม่ทำให้เขาผิดหวัง

รึเปล่า

yugyeom เอนเข้าสัมผัสเมื่อเจย์นิ้วหัวแม่มือแปรงแก้มของเขามีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในกลิ่นรอบ ๆพวกเขา ชายแก่คนนั้นพยายามที่จะคิดออกว่าเขากำลังดม แต่สิ่งที่อยู่ในใจของเขา ' ผ้าห่ม ' แบ่งปัน ' ความปลอดภัย ' และ ' ความสุข ' .

ไหม

มักจะอ่อนโยนเสมอ ผู้ป่วยมักจะมี

ไหม

บอมให้ออกลมหายใจ เขาคงไม่คิดว่าเขา ไว้เขาตระหนักว่าเขาไม่ได้สติการตัดสินใจทำ อาจจะเปิดออกเพื่อจะตัดสินใจที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา แต่แล้วอีกครั้ง ไม่มีทางที่เขาจะบอกกับเราที่ยังเปียกหลังหู

ไหม

ถึงอู่ yugyeom หน้าในฝ่ามือของเขาพาดไปจูบริมฝีปากบาง ๆสีชมพู yugyeom ของหนังตากระพือเปิด มึนงงเขาพยายามที่จะเข้าใจเหตุผลที่เขาถูกดึงออกมาจากการนอนหลับของเขา มือของเขาเอง หลงไปถึงสะโพก ถ้าในความพยายามที่จะยึดตัวเอง จริงจับกับเขาค่อนข้างรวดเร็ว และเขาดูจริงใจงงงวยโดยตำแหน่งปัจจุบันของพวกเขา เขาไม่ได้ปล่อยมือจากเอวของเจย์นะ แต่มันเป็นครั้งที่สองของความกังวลแว๊บผ่าน yugyeom ของเขาใหญ่ , เคลือบตาพี่ให้เขาไปให้ในความไม่แน่นอนของสถานการณ์ของพวกเขา เพราะว่าตอนนี้พวกเขาจะใช้ขั้นตอนทารกแรก

รึเปล่า

" ทุกอย่างโอเคมั้ย " แจบอมที่ไม่สามารถช่วย แต่รอยยิ้มที่ง่วงนอน เสียงอื่น ๆและความอบอุ่นของบ้านที่เขาเผลอบีบ yugyeom ครอบคลุมทุกนิ้วของาเหนือเอว

รึเปล่า

" ไม่ " เขากระซิบใส่หน้าผากของเขากับ yugyeom . ในคู่ของน้องเล็กวินาทีน่าจะฟื้นที่สุดของจิตสำนึกของเขา , squinting ที่ผู้นำในความสับสน

รึเปล่า

" คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ฉันควรจะไปหาใคร "

ไหม

คราวนี้แจบอมส่งเสียงเงียบๆ

รึเปล่า

" คุณควรจะได้รับด้วยตัวเองภายใต้ผ้าห่มมาด้วย "

ไหม

มีช่วงเวลาของความเงียบระหว่างพวกเขากับของพวกเขาชื่นชอบและล็อคแขนเจย์ค่อยๆล้อมรอบรอบ yugyeom . น้องช่วยให้ตัวเองดึงอื่น ๆใกล้ๆ มุมเข้าไปนอนตำแหน่ง พวกเขาเงอะงะกับผ้าห่ม แจบอมเกี่ยวขาของเขารอบ yugyeom ของต้นขา ในขณะที่ yugyeom ทำให้ทรวงอกของพวกเขาเข้าด้วยกัน ให้ชายอื่นเบียดระหว่างแขนยื่นออกไปของเขา และไหปลาร้า รึเปล่า



พอดี - อึดอัดแรกไปแล้วในเรื่องของการวินาที ขาพันกันอยู่ใต้วัสดุที่อ่อนนุ่ม และความผาสุกของคืน

และก่อนที่แจบอมลอยกลับไปนอนที่เขารู้สึก สารภาพถูกปากเข้าไปในวัดของเขา


ย้ายใกล้ชิดกับริมฝีปาก yugyeom ghosting เหนือจมูก เขาตอบ ให้เราจูบของเขาเขา
ฝันดีค่ะ