operationalized as an additive 4-it

operationalized as an additive 4-items index grounded in work by Gerwin (1993). The
respondents were asked to assess the extent to which four structural firm characteristics
(financial resources, know-how, technical and managerial capacity) hinder short-term
adjustments to strategic choices.
Since the objective of this article is to compare the relations of vertical fit
mechanisms and firm productivity, we used several items in the questionnaire to assign
companies to one of the four considered firm categories. First, strategic planning efforts
are measured by a dummy variable, which is based on the question whether or not the
company develops a strategic plan that includes the future objectives of the company and
the way they try to achieve them. Firms who said that they do not do this were assigned
to the category of traditional planners. Second, to assign the other firms in our sample, we
performed a deductive two-step cluster analysis (Ketchen and Shook, 1996) based on two
variables indicating the level of top-down and bottom-up efforts during the strategic
planning process. Eight items in the questionnaire were used to construct an additive
index for both vertical alignment mechanisms. While the level of top-down efforts was
measured by the degree in which firm’s HR practices are determined by its competitive
position and previous strategic decisions (e.g. competitive strategy), the level of bottomup
efforts was measured by the degree in which the internal HR system (e.g. available
human capital, competencies and experience) influences the future strategic decisions.
Finally, the categorization procedure resulted in a subdivision of the sample in traditional
planners (n=237), moderate top-down planners (n=133), moderate bottom-up planners
(n=108) and advanced planners (n=80).
Analysis of covariance (ANCOVA) was conducted to determine whether the four
planning modes differed in terms of productivity, after the effect of the strategic planning
dummy and the effect of firm size (number of employees), capital intensity and industry
characteristics (munificence, dynamism and complexity) as covariates was removed.
Capital intensity was measured as the tangible fixed assets divided by the number of
employees, industry munificence and dynamism was calculated by the procedure
suggested by Keats and Hitt (1988) and industry complexity was calculated by using the
MINL formula (Schmalensee, 1977).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

operationalized เป็นดัชนีสามารถ 4-รายการสูตรในการทำงาน โดย Gerwin (1993) ที่ผู้ตอบถูกขอให้ประเมินขอบเขตการลักษณะใดของบริษัทโครงสร้าง 4(การเงินทรัพยากร ความรู้ เทคนิค และบริหารจัดการผลิต) ขัดขวางระยะสั้นปรับปรุงทางเลือกเชิงกลยุทธ์วัตถุประสงค์ของบทความนี้เป็นการ เปรียบเทียบความสัมพันธ์ของแนวตั้งพอดีกลไกและประสิทธิภาพของบริษัท เราใช้สินค้าหลายรายการในแบบสอบถามเพื่อกำหนดบริษัทสี่หนึ่งพิจารณาประเภทของบริษัท แรก ความพยายามในการวางแผนเชิงกลยุทธ์วัดจากตัวแปรกระพริบ ซึ่งขึ้นอยู่กับคำถามหรือไม่บริษัทพัฒนาแผนเชิงกลยุทธ์ที่มีวัตถุประสงค์ในอนาคตของบริษัท และวิธีการพวกเขาพยายามที่จะบรรลุพวกเขา บริษัทที่กล่าวว่า พวกเขาไม่ได้กำหนดประเภทของการวางแผนแบบดั้งเดิม สอง การกำหนดให้บริษัทอื่นในตัวอย่างของเรา เราทำเป็นสองขั้นตอน deductive คลัสเตอร์วิเคราะห์ (Ketchen และสั่นเครือ 1996) ตามสองตัวแปรที่บ่งชี้ระดับบนลงล่าง และล่างขึ้นในระหว่างที่เชิงกลยุทธ์กระบวนการวางแผน 8 รายการในแบบสอบถามถูกใช้เพื่อสร้างเสริมการดัชนีสำหรับกลไกทั้งสองแนว ในขณะระดับของความพยายามบนลงล่างวัด โดยระดับในชั่วโมงของบริษัทที่ปฏิบัติถูกกำหนด โดยการแข่งขันตำแหน่งและก่อนหน้านี้กลยุทธ์การตัดสินใจ (เช่นกลยุทธ์การแข่งขัน), ระดับของ bottomupความพยายามถูกวัด โดยระดับที่ HR ระบบภายใน (เช่นมีทุนมนุษย์ ความสามารถและประสบการณ์) มีผลต่อการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ในอนาคตในที่สุด ขั้นตอนการจัดประเภทให้อำเภอตัวอย่างในแบบดั้งเดิมวางแผน (n = 237), บรรเทาการวางแผนบนลงล่าง (n = 133), บรรเทาการวางแผนด้านล่างขึ้น(n = 108) และวางแผนขั้นสูง (n = 80)วิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) เพื่อกำหนดว่าสี่วางแผนวิธีการแตกต่างในแง่ของผลผลิต หลังจากลักษณะพิเศษของการวางแผนเชิงกลยุทธ์หุ่นและผลของขนาดของบริษัท (จำนวนพนักงาน), ความเข้มทุน และอุตสาหกรรมลักษณะ (munificence สามัคคี และความซับซ้อน) เป็น covariates ถูกเอาออกความเข้มหลวงถูกวัดเป็นสินทรัพย์ถาวรที่จับต้องได้หาร ด้วยจำนวนพนักงาน munificence อุตสาหกรรม และสามัคคีได้ตามขั้นตอนแนะนำ โดย Keats และ Hitt (1988) และมีคำนวณซับซ้อนอุตสาหกรรมโดยสูตร MINL (Schmalensee, 1977)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

operationalized เป็นสารเติมแต่งดัชนี 4 รายการเหตุผลในการทำงานโดย Gerwin (1993)
ตอบแบบสอบถามถูกถามเพื่อประเมินขอบเขตที่สี่ลักษณะ บริษัท ที่มีโครงสร้าง
(ทรัพยากรทางการเงินความรู้ความสามารถทางเทคนิคและการบริหารจัดการ)
ขัดขวางในระยะสั้นการปรับตัวเลือกเชิงกลยุทธ์.
เนื่องจากวัตถุประสงค์ของบทความนี้คือการเปรียบเทียบความสัมพันธ์พอดีในแนวตั้ง
กลไกและการผลิต บริษัท เราใช้หลายรายการในแบบสอบถามที่จะกำหนดให้
บริษัท ที่จะเป็นหนึ่งในสี่ประเภทที่ บริษัท พิจารณา
ครั้งแรกที่ความพยายามในการวางแผนเชิงกลยุทธ์จะวัดจากตัวแปรดัมมี่ซึ่งจะขึ้นอยู่กับคำถามที่ว่าหรือไม่ที่
บริษัท พัฒนาแผนกลยุทธ์ที่มีวัตถุประสงค์ในอนาคตของ บริษัท
และวิธีที่พวกเขาพยายามที่จะบรรลุพวกเขา บริษัท
ที่กล่าวว่าพวกเขาไม่ทำเช่นนี้ได้รับมอบหมายในหมวดหมู่ของนักวางแผนแบบดั้งเดิม ประการที่สองการกำหนด บริษัท อื่น ๆ
ในตัวอย่างของเราเราดำเนินการสรุปการวิเคราะห์กลุ่มสองขั้นตอน(Ketchen และสั่นสะเทือน, 1996) ขึ้นอยู่กับสองตัวแปรที่แสดงถึงระดับของการจากบนลงล่างและความพยายามด้านล่างขึ้นในช่วงยุทธศาสตร์ขั้นตอนการวางแผน แปดรายการในแบบสอบถามถูกนำมาใช้ในการสร้างสารเติมแต่งดัชนีกลไกการจัดแนวทั้งแนวตั้ง ในขณะที่ระดับของความพยายามจากบนลงล่างถูกวัดโดยระดับที่ บริษัท การบริหารทรัพยากรบุคคลจะถูกกำหนดโดยการแข่งขันของตำแหน่งและการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ก่อนหน้า(เช่นกลยุทธ์การแข่งขัน) ระดับของ bottomup ความพยายามโดยวัดจากระดับที่ระบบการบริหารทรัพยากรบุคคลภายใน (เช่นที่มีอยู่ทุนมนุษย์, ความสามารถและประสบการณ์) มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ในอนาคต. ในที่สุดขั้นตอนการจัดหมวดหมู่ผลในแผนกของกลุ่มตัวอย่างในแบบดั้งเดิมวางแผน (n = 237) วางแผนจากบนลงล่างในระดับปานกลาง (n = 133) ด้านล่างในระดับปานกลาง นักวางแผนอัพ (n = 108) และการวางแผนขั้นสูง (n = 80). การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) ได้ดำเนินการเพื่อตรวจสอบว่าสี่โหมดวางแผนแตกต่างกันในแง่ของการผลิตหลังจากที่ผลของการวางแผนเชิงกลยุทธ์หุ่นและผลกระทบของขนาดของ บริษัท (จำนวนคน) ความเข้มเงินทุนและอุตสาหกรรมลักษณะ(ความกรุณาชีวิตชีวาและความซับซ้อน) เป็นตัวแปรจะถูกลบออก. เข้มทุนวัดเป็นสินทรัพย์ถาวรที่มีตัวตนหารด้วยจำนวนของพนักงานความกรุณาอุตสาหกรรมและชีวิตชีวาที่คำนวณได้จากขั้นตอนแนะนำโดยคีตส์และ Hitt (1988) และความซับซ้อนของอุตสาหกรรมที่คำนวณโดยใช้สูตรMINL (Schmalensee, 1977)