Five key paradigm shifts are descri

Five key paradigm shifts are described to illustrate the evolution of psychology and counseling in infertility. The first paradigm shift was in the 1930s when psychosomatic concepts were introduced in obstetrics and gynecology as causal factors to explain why some couples could not conceive despite the absence of organic pathology. In the second shift, the nurse advocacy movement of the 1970s stimulated the investigation of the psychosocial consequences of infertility and promoted counseling to help couples grieve childlessness when medical treatments often could not help them conceive. The third shift occurred with the advent of IVF, which created a demand for mental health professionals in fertility clinics. Mental health professionals assessed the ability of couples to withstand the demands of this new high technology treatment as well as their suitability as potential parents. The fourth shift, in the 1990s, saw reproductive medicine embrace the principles of evidence-based medicine, which introduced a much more rigorous approach to medical practice (effectiveness and safety) that extended to psychosocial interventions. The most recent paradigm shift, in the new millennium, occurred with the realization that compliance with protracted fertility treatment depended on the adoption of an integrated approach to fertility care. An integrated approach could reduce treatment burden arising from multiple sources (i.e., patient, clinic, and treatment). This review describes these paradigm shifts and reflects on future clinical and research directions for mental health professionals.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ห้ากะกระบวนทัศน์ที่สำคัญจะมีการอธิบายให้เห็นถึงวิวัฒนาการของจิตวิทยาและให้คำปรึกษาในการมีบุตรยาก ปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์เป็นครั้งแรกในช่วงทศวรรษที่ 1930 เมื่อแนวความคิดจิตใจเป็นที่รู้จักในสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยาเป็นปัจจัยที่เป็นสาเหตุที่จะอธิบายว่าทำไมบางคู่ไม่สามารถตั้งครรภ์แม้จะขาดพยาธิวิทยาอินทรีย์ ในกะที่สองการเคลื่อนไหวพยาบาลสนับสนุนของปี 1970 กระตุ้นการสอบสวนของผลกระทบด้านจิตสังคมของภาวะมีบุตรยากและส่งเสริมการให้คำปรึกษาเพื่อช่วยให้คู่เสียใจซื่อสัตย์เมื่อการรักษาทางการแพทย์มักจะไม่สามารถช่วยให้พวกเขาตั้งครรภ์ กะที่สามเกิดขึ้นกับการถือกำเนิดของการผสมเทียมซึ่งสร้างความต้องการสำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตในคลินิกความอุดมสมบูรณ์ ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตการประเมินความสามารถของคู่สมรสในการทนต่อความต้องการของการรักษาเทคโนโลยีชั้นสูงใหม่นี้เช่นเดียวกับความเหมาะสมของพวกเขาเป็นพ่อแม่ที่มีศักยภาพ การเปลี่ยนแปลงที่สี่ในปี 1990 เห็นการเจริญพันธุ์ทางการแพทย์โอบกอดหลักการของยาตามหลักฐานที่นำวิธีการที่เข้มงวดมากขึ้นเพื่อการปฏิบัติทางการแพทย์ (ประสิทธิผลและความปลอดภัย) ที่ขยายไปถึงการแทรกแซงทางจิตสังคม ปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ล่าสุดในสหัสวรรษใหม่ที่เกิดขึ้นกับความตระหนักว่าการปฏิบัติตามรักษาความอุดมสมบูรณ์ยืดเยื้อขึ้นอยู่กับการยอมรับของวิธีการแบบบูรณาการในการดูแลความอุดมสมบูรณ์ แนวทางบูรณาการสามารถลดภาระการรักษาที่เกิดขึ้นจากหลายแหล่งที่มา (เช่นผู้ป่วยคลินิกและการรักษา) รีวิวนี้จะอธิบายถึงการเปลี่ยนแปลงกระบวนทัศน์เหล่านี้และสะท้อนให้เห็นถึงทิศทางทางคลินิกและการวิจัยในอนาคตสำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ห้ากะกระบวนทัศน์หลักอธิบายแสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของจิตวิทยาและการให้คำปรึกษาในการมีบุตรยาก การเปลี่ยนกระบวนทัศน์เป็นครั้งแรกในช่วงทศวรรษที่ 1930 เมื่อแนวคิดจิตเวชถูกแนะนำในสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา และปัจจัยเชิงสาเหตุที่จะอธิบายว่าทำไมบางคู่อาจไม่คิดแม้จะขาดแห่งอินทรีย์พยาธิวิทยา ในสองกะ พยาบาล สนับสนุนการเคลื่อนไหวของปี 1970 กระตุ้นการศึกษาผลกระทบทางจิตใจของภาวะมีบุตรยากและส่งเสริมการให้คำปรึกษาเพื่อช่วยให้คู่เศร้า ไม่มีบุตร เมื่อวิทยาการทางการแพทย์มักจะไม่สามารถช่วยประดิษฐ์ กะที่สามเกิดขึ้นกับการมาถึงของ IVF ซึ่งสร้างความต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตในคลินิกภาวะเจริญพันธุ์ ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต ประเมินความสามารถของคู่รักที่จะทนต่อความต้องการของการรักษาสูงเทคโนโลยีใหม่ รวมทั้งความเหมาะสมของพวกเขาเป็นผู้ปกครองที่มีศักยภาพ ผลัดที่สี่ในปี 1990 , เห็นเวชศาสตร์การเจริญพันธุ์โอบกอดหลักการมูลฐานการวิเคราะห์ทางเวชศาสตร์ ซึ่งเปิดตัวที่เข้มงวดมากขึ้นแนวทางเวชปฏิบัติ ( ประสิทธิผลและความปลอดภัย ) ที่ขยายเพื่อการแทรกแซงทางจิตสังคม . การเปลี่ยนกระบวนทัศน์ ล่าสุดในสหัสวรรษใหม่ เกิดขึ้นด้วยการรับรู้ที่สอดคล้องกับการรักษาความอุดมสมบูรณ์ยืดเยื้อขึ้นอยู่กับการยอมรับของการบูรณาการเพื่อการดูแลความอุดมสมบูรณ์ การสอนแบบบูรณาการ สามารถลดภาระการรักษาที่เกิดจากแหล่งต่างๆ ( เช่น ผู้ป่วยที่คลินิกและการรักษา ) บทความนี้อธิบายถึงกะกระบวนทัศน์นี้สะท้อนให้เห็นถึงทิศทางทางคลินิกและการวิจัยในอนาคตสำหรับผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต