reinforcement, punishment, extincti

reinforcement, punishment, extinction)
delivered in both groups and individual
formats. The aim was to improve child
behavioral management techniques, which
ultimately led to decreased parental stress.
Other interventions including case
management services and respite care also
show some benefit (Chan & Sigafoos, 2001).
Another area of research relevant to
improving parent well-being involves an
understanding of problem-focused coping.
Problem-focused coping includes the use of
cognitive and behavioral problem-solving in
order to manage the source of stress. That is,
with problem-focused coping the person takes
some action to reduce their stress. For
example, the person can develop a problem
list and then prioritize the problem list starting
with the most pressing issue. Conversely,
emotional focused coping seeks to change a
person’s negative emotional state by focusing
on moderating the negative emotion. These
could include such techniques as using
relaxation techniques, rethinking the problem
in a more positive light, and denial. Essex,
Seltzer, and Krauss (1999) found that mothers
who coped with their child’s disability using
problem-focused coping experienced less
burden and depression than those who
employed emotion-focused coping, which
simply seeks to manage the emotions
surrounding the source of stress. However
Essex et al. (1999) found that fathers did not
get the same benefits from problem-focused
coping and only experienced decreases in
burden when they refrained from emotionfocused
coping. Similarly, Ylven et al. (2006)
point out that emotion-focused coping is only
beneficial in situations that are beyond the
caregiver’s control. These findings suggest
that clinicians may be able to decrease
caregiver stress by helping the caregiver to
focus on aspects of the disability that are
under his/her control (such as asking for
assistance and advice when needed or
advocating for the child’s needs)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสริมสร้าง ลงโทษ การสูญพันธุ์)จัดส่งสินค้าในกลุ่มและบุคคลรูปแบบการ จุดมุ่งหมายคือการ พัฒนาเด็กเทคนิคการจัดการพฤติกรรม ซึ่งในที่สุด นำไปความเครียดผู้ปกครองลดลงมาตรการอื่น ๆ รวมถึงกรณีบริการจัดการลูกค้ามายังแสดงประโยชน์ (จันทร์ & Sigafoos, 2001)ของงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับปรับปรุงหลักเกี่ยวข้องกับการความเข้าใจของการเผชิญปัญหาที่มุ่งเน้นรับมือกับปัญหารวมถึงการใช้รับรู้ และพฤติกรรมการแก้ปัญหาในสั่งจัดการแหล่งที่มาของความเครียด นั่นก็คือพร้อมเผชิญกับปัญหา ผู้ใช้ดำเนินการบางอย่างเพื่อลดความเครียดของพวกเขา สำหรับตัวอย่าง บุคคลสามารถพัฒนาปัญหารายการ และจากนั้น จัดลำดับความสำคัญเริ่มต้นปัญหารายการมีมากที่สุดกดออก ในทางกลับกันเน้นเผชิญอารมณ์พยายามที่จะเปลี่ยนเป็นสถานะทางอารมณ์ลบของบุคคล โดยเน้นในการดูแลอารมณ์ลบ เหล่านี้อาจรวมถึงเทคนิคดังกล่าวโดยใช้เทคนิคการผ่อนคลาย การทบทวนปัญหายิ่งบวกแสง และปฏิเสธ เอสเซ็กซ์Seltzer และ Krauss (1999) พบที่แม่ที่ coped กับความพิการของลูกโดยใช้เผชิญปัญหาที่มุ่งเน้นมีประสบการณ์น้อยภาระงานและภาวะซึมเศร้ามากกว่าผู้ที่เน้นอารมณ์เผชิญ ที่ทำงานเพียงแค่พยายามที่จะจัดการอารมณ์สภาพแวดล้อมแหล่งที่มาของความเครียด อย่างไรก็ตามเอสเซ็กซ์และ al. (1999) พบว่า บิดาได้ไม่ได้รับสิทธิประโยชน์เดียวกันจากปัญหาเน้นเผชิญและมีประสบการณ์ลดในภาระงานเมื่อพวกเขา refrained จาก emotionfocusedรับมือ ร้อยเอ็ด Ylven al. (2006) ในทำนองเดียวกันออกที่เผชิญกับอารมณ์ก็เท่านั้นเป็นประโยชน์ในสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของภูมิปัญญา แนะนำผลการวิจัยเหล่านี้ว่า clinicians อาจสามารถลดภูมิปัญญาความเครียด โดยการช่วยภูมิปัญญาการมุ่งเน้นในด้านของการพิการที่ภายใต้การควบคุม (เช่นขอให้เขา/เธอความช่วยเหลือและคำแนะนำเมื่อจำเป็น หรือadvocating ความต้องการของเด็ก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เสริมการลงโทษสูญพันธุ์) ส่งมอบในทั้งสองกลุ่มและบุคคลรูปแบบ จุดมุ่งหมายคือการปรับปรุงเด็กเทคนิคการจัดการพฤติกรรมซึ่งที่สุดนำไปสู่การลดลงความเครียดของผู้ปกครอง. แทรกแซงอื่น ๆ รวมทั้งกรณีการบริการการจัดการและการดูแลพักผ่อนนอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นผลประโยชน์บางอย่าง(จันและ Sigafoos, 2001). พื้นที่ของการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอีกปรับปรุงพ่อแม่เป็นอยู่ที่ดีเกี่ยวข้องกับความเข้าใจในปัญหาที่มุ่งเน้นการเผชิญปัญหา. การเผชิญปัญหาที่มุ่งเน้นปัญหารวมถึงการใช้องค์ความรู้และพฤติกรรมการแก้ปัญหาในการจัดการแหล่งที่มาของความเครียด นั่นคือปัญหาที่มุ่งเน้นการรับมือคนจะใช้เวลาดำเนินการเพื่อลดความเครียดของพวกเขา สำหรับตัวอย่างเช่นคนที่สามารถพัฒนาปัญหารายการแล้วจัดลำดับความสำคัญรายการปัญหาเริ่มต้นที่มีปัญหาเร่งด่วนที่สุด ตรงกันข้ามการเผชิญปัญหาที่เน้นอารมณ์พยายามที่จะเปลี่ยนอารมณ์เชิงลบของบุคคลของรัฐโดยมุ่งเน้นในการดูแลอารมณ์เชิงลบ เหล่านี้อาจรวมถึงเทคนิคเช่นการใช้เทคนิคการผ่อนคลายทบทวนปัญหาที่เกิดขึ้นในแง่บวกมากขึ้นและการปฏิเสธ Essex, โซดาและอูส (1999) พบว่ามารดาที่รับมือกับความพิการของเด็กโดยใช้ปัญหาที่มุ่งเน้นการเผชิญปัญหาที่มีประสบการณ์น้อยภาระและภาวะซึมเศร้ามากกว่าคนที่มีงานทำการเผชิญปัญหาอารมณ์ความรู้สึกที่มุ่งเน้นที่เพียงแค่พยายามที่จะจัดการกับอารมณ์โดยรอบแหล่งที่มาของความเครียด อย่างไรก็ตามเอสเซ็กซ์ et al, (1999) พบว่าบรรพบุรุษไม่ได้รับประโยชน์เช่นเดียวกับปัญหาที่เกิดขึ้นจากการที่มุ่งเน้นการเผชิญปัญหาและลดลงมีประสบการณ์เฉพาะในภาระเมื่อพวกเขางดเว้นจากการemotionfocused รับมือ ในทำนองเดียวกัน Ylven et al, (2006) ชี้ให้เห็นว่าการเผชิญปัญหาอารมณ์ความรู้สึกที่มุ่งเน้นเป็นเพียงประโยชน์ในสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ดูแล การค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าแพทย์อาจจะสามารถลดความเครียดด้วยการช่วยให้การดูแลผู้ป่วยผู้ดูแลที่จะมุ่งเน้นไปในด้านของความพิการที่อยู่ภายใต้การ/ การควบคุมของตน (เช่นขอความช่วยเหลือและให้คำแนะนำเมื่อมีความจำเป็นหรือเรียกร้องให้ตอบสนองความต้องการของเด็ก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเสริมแรง , การลงโทษ , การสูญพันธุ์ )
ส่งในทั้ง 2 กลุ่ม และรูปแบบแต่ละคน

มีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับปรุงเทคนิคการจัดการพฤติกรรมเด็ก

ในที่สุด ซึ่งทำให้ลดความเครียดของผู้ปกครอง การแทรกแซงอื่น ๆรวมถึงบริการบริหารจัดการคดี

และการดูแลการพักผ่อนยัง
แสดงผลประโยชน์บางอย่าง ( ชาน& sigafoos , 2001 )


พื้นที่อื่นของงานวิจัยที่เกี่ยวข้องการปรับปรุงความเป็นอยู่ของผู้ปกครองที่เกี่ยวข้องกับการเข้าใจปัญหาเครียด
.
ปัญหาเครียดรวมถึงการใช้

ความรู้ความเข้าใจและพฤติกรรมการแก้ปัญหาในการจัดการแหล่งที่มาของความเครียด นั่นคือ
กับปัญหาเครียด คนที่ใช้เวลา
การกระทำบางอย่างเพื่อลดความเครียดของพวกเขา สำหรับ
ตัวอย่าง บุคคลสามารถพัฒนารายการปัญหาและจัดลำดับความสำคัญปัญหา

รายการเริ่มต้นกับประเด็น . โดย
อารมณ์เครียดพยายามที่จะเปลี่ยนแปลง
คนลบอารมณ์โดยเน้น
เมื่อควบคุมอารมณ์เชิงลบ เหล่านี้อาจรวมถึงเทคนิคเช่นใช้

เทคนิคการผ่อนคลาย ทบทวนปัญหา
ในไฟบวกมากขึ้นและการปฏิเสธ เอสเซกซ์ ,
โซดาและเคราส์ ( 2542 ) พบว่า มารดา
ที่รับมือกับเด็กของพวกเขาพิการใช้
ปัญหาเครียดและภาวะซึมเศร้าที่มีภาระน้อยลง

มากกว่าคนที่ใช้อารมณ์เครียด ซึ่งเพียงแค่พยายามที่จะจัดการอารมณ์

รอบ ๆแหล่งที่มาของความเครียด อย่างไรก็ตาม
Essex et al . ( 2542 ) พบว่า พ่อไม่ได้
ได้รับประโยชน์เดียวกันจากปัญหาเน้น
เผชิญปัญหาและประสบการณ์การลดภาระเมื่อเขา refrained จาก emotionfocused

การเผชิญปัญหา ในทํานองเดียวกันylven et al . ( 2006 )
ชี้ให้เห็นว่าอารมณ์เครียดเท่านั้น
ประโยชน์ในสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม
เป็นผู้ดูแล ข้อมูลเหล่านี้ชี้ให้เห็น
ที่แพทย์อาจลดความเครียด โดยให้ญาติผู้ดูแล


เน้นลักษณะของความพิการที่
ภายใต้เขา / เธอควบคุม ( เช่นขอให้ช่วยเหลือและคำแนะนำเมื่อต้องการหรือ

สนับสนุนความต้องการของเด็ก )