In the northern Atlantic Ocean, a d

In the northern Atlantic Ocean, a distinct tropical cyclone season occurs from 1 June to 30 November.[16] The statistical peak of the Atlantic hurricane season is 10 September. The Northeast Pacific Ocean has a broader period of activity, but in a similar time frame to the Atlantic. The Northwest Pacific sees tropical cyclones year-round, with a minimum in February and March and a peak in early September. In the North Indian basin, storms are most common from April to December, with peaks in May and November. In the Southern Hemisphere, the tropical cyclone season runs from 1 November until the end of April with peaks in mid-February to early March.

Thunderstorm season in the USA and Canada runs in the spring through summer. These storms can produce hail, strong winds and tornadoes, usually during the afternoon and evening.

In Australia and New Zealand, Summer officially begins on 1 December and ends on 28 and 29 February.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ฤดูพายุหมุนเขตร้อนทั้งหมดเกิดจากวันที่ 1 มิถุนายนถึง 30 พฤศจิกายน[16] สูงสุดตามสถิติของฤดูเฮอร์ริเคนแอตแลนติกเป็น 10 กันยายน มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือมีระยะกว้าง ของกิจกรรม แต่ ในกรอบเวลาคล้ายกับมหาสมุทรแอตแลนติก แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือเห็นไซโคลนเขตร้อนตลอดทั้งปี ต่ำสุดในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคมและสูงสุดในช่วงเดือนกันยายน ในอ่างอินเดียเหนือ พายุได้ทั่วจากเมษายนถึงธันวาคม มียอดในพฤษภาคมและพฤศจิกายน ในซีกโลกใต้ ฤดูพายุหมุนเขตร้อนทำงาน 1 เดือนพฤศจิกายนจนถึงสิ้นเดือนเมษายน มียอดในกลางเดือนกุมภาพันธ์ไปช่วงต้นเดือนมีนาคมพายุฤดูกาลในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาทำงานในฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูร้อน พายุเหล่านี้สามารถผลิต hail แรงลม และ tornadoes ปกติในช่วงบ่ายและเย็นในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ฤดูร้อนทางเริ่มวันที่ 1 ธันวาคม ถึง 28 และ 29 กุมภาพันธ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือฤดูพายุหมุนเขตร้อนที่แตกต่างเกิดขึ้นจาก 1 มิถุนายน - 30 พฤศจิกายน. [16] จุดสูงสุดสถิติของฤดูเฮอริเคนในมหาสมุทรแอตแลนติกเป็น 10 กันยายน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกมีระยะเวลาที่กว้างขึ้นของกิจกรรม แต่ในกรอบเวลาที่คล้ายกับมหาสมุทรแอตแลนติก แปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือเห็นพายุไซโคลนเขตร้อนตลอดทั้งปีกับต่ำสุดในเดือนกุมภาพันธ์และเดือนมีนาคมและสูงสุดในช่วงต้นเดือนกันยายน ในอ่างอินเดียเหนือพายุจะพบมากที่สุดตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนธันวาคมมียอดในเดือนพฤษภาคมและพฤศจิกายน ในซีกโลกใต้ในฤดูกาลพายุหมุนเขตร้อนจะเริ่มต้นตั้งแต่ 1 พฤศจิกายนจนถึงสิ้นเดือนเมษายนมียอดในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคม. ฤดูพายุฝนฟ้าคะนองในประเทศสหรัฐอเมริกาและแคนาดาทำงานในฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านฤดูร้อน พายุเหล่านี้สามารถผลิตลูกเห็บลมแรงและพายุทอร์นาโดปกติในช่วงบ่ายและเย็น. ในประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ในช่วงฤดูร้อนอย่างเป็นทางการจะเริ่มขึ้นวันที่ 1 ธันวาคมและสิ้นสุดในวันที่ 28 และ 29 กุมภาพันธ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ฤดูกาลพายุหมุนเขตร้อนที่แตกต่างกันเกิดขึ้นจาก 1 มิถุนายน - 30 พฤศจิกายน [ 16 ] ยอดสถิติของฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก 10 กันยายน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก มีช่วงกว้างของกิจกรรม แต่อยู่ในกรอบเวลาที่คล้ายกับแอตแลนติก ภาคตะวันตกเฉียงเหนือแปซิฟิกเห็นร้อนตลอดทั้งปีกับต่ำสุดในเดือนกุมภาพันธ์และมีนาคม และสูงสุดในช่วงต้นเดือนกันยายน ในอ่างอินเดียเหนือ พายุที่ถูกพบมากที่สุดตั้งแต่เดือนเมษายน ถึง เดือนธันวาคม กับยอดในเดือนพฤษภาคม และพฤศจิกายน ในซีกโลกใต้ฤดูกาลพายุหมุนเขตร้อน เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน จนถึงสิ้นเดือนเมษายนมียอดในกลางเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคม

ฝนฟ้าฤดูกาลในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา ทํางานในฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูร้อนพายุเหล่านี้สามารถผลิตลูกเห็บ ลมแรงและพายุทอร์นาโด โดยปกติในช่วงบ่ายและเย็น

ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ฤดูร้อน เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 ธันวาคม และสิ้นสุดในวันที่ 28 และ 29 กุมภาพันธ์