water levels and extreme temperatur

water levels and extreme temperatures (above 35 °C and below 10 °C) (Wada and Yoshida, 2000).
Snail behaviors both during the experimental induction of estivation and after arousal from this state were studied by Little (1968) in Pomacea lineata and in the current paper for P. canaliculata (Tables 1 and 2, and Fig. 2). The behavioral patterns observed were similar for both species, but the timing was different, for instance, P. lineata (Little, 1968) lasted 4 to 8days to tightly close the operculum, while this occurs within 2 days in P. canaliculata.
We are not aware of any study of the mechanisms of estivation and arousal in the invasive P. canaliculata, but some studies in non- invasive ampullariid species have been published (Lal and Saxena, 1952; Saxena, 1955; Coles, 1968; Little, 1968; Burky et al., 1972; Horne, 1979; Chaturvedi and Agarwal, 1979, 1981; Athawale and Reddy, 2002). However, they have not received an attention comparable to that of estivation in pulmonate gastropods (Hermes- Lima and Storey, 1995a,b; Hermes-Lima et al., 1998; Guppy et al., 2000; Hermes-Lima and Zenteno-Savin, 2002; Ferreira et al., 2003; Ramos-Vasconcelos and Hermes-Lima, 2003; Ramos-Vasconcelos et al., 2005; Nowakowska et al., 2009; Ferreira-Cravo et al., 2010).
The mortality rate observed in the current study was similar to that observed by Yusa et al. (2006) in animals kept in dry conditions and approximately of the same size as those of the current study. Pomacea canaliculata seems to withstand desiccation much longer than P. paludosa (=P. depressa; Little, 1968) but not more than P. lineata (same paper). Comparison with other non-invasive congeneric species is difficult, since most authors preferred to report the extreme survival times observed rather than the changes in the mortality rate with time.
About a 50% of body mass loss was observed after 45 days of estivation in P. canaliculata, which was accompanied by a relatively low mortality rate (17%). This loss should be mostly water loss, since about 73% of body mass was recovered within 20 min of water exposure (with no food). Similar figures of body mass loss were reported by Little (1968) in P. lineata

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระดับน้ำและอุณหภูมิสูงมาก ๆ (สูงก ว่า 35 องศาเซลเซียส และต่ำ กว่า 10 ° C) (วาดะและโยชิดะ 2000)มีศึกษาทั้งพฤติกรรมหอยทากในระหว่างทดลองเหนี่ยวนำ ของ estivation และ หลังเร้าอารมณ์จากสถานะนี้ โดยน้อย (1968) ในหอย lineata และกระดาษปัจจุบันสำหรับ P. เชอรี่ (ตารางที่ 1 และ 2 และ 2 รูป) รูปแบบพฤติกรรมที่สังเกตได้คล้ายกันสำหรับทั้งสองชนิด แต่ระยะเวลาก็แตกต่างกัน เช่น lineata P. (เล็ก ๆ น้อย ๆ 1968) นาน 4-8 วันเพื่อปิดแน่น operculum ในขณะที่ปัญหานี้เกิดขึ้นภายใน 2 วันใน P. เชอรี่เราไม่ทราบถึงการศึกษากลไกของ estivation และเร้าอารมณ์ในเชอรี่ P. การรุกรานใด ๆ แต่บางการศึกษาไม่ใช่ - ampullariid แพร่กระจายสายพันธุ์ได้รับการเผยแพร่ (Lal และเกซสักเสนา 1952 เกซสักเสนา 1955 Coles, 1968 น้อย 1968 Burky et al. 1972 ฮอร์น 1979 Chaturvedi และ Agarwal, 1979, 1981 Athawale และเรดดี้ 2002) อย่างไรก็ตาม ไม่ได้รับเทียบได้กับ estivation ที่มีความสนใจใน pulmonate gastropods (Hermes - ลิมาและชั้น 1995a, b Hermes ลิมา et al. 1998 ปลาหางนกยูง et al. 2000 Hermes ลิมาและ Zenteno-Savin, 2002 พบ et al. 2003 Vasconcelos ฟิตและ Hermes-ลิมา 2003 ดาว-Vasconcelos et al. 2005 Nowakowska et al. 2009 Ferreira-Cravo et al. 2010)อัตราการตายที่พบในการศึกษาปัจจุบันเหมือนกับที่สังเกตโดย Yusa et al. (2006) ในสัตว์ที่เก็บในสภาพแห้ง และการประมาณการขนาดเดียวกันกับปัจจุบันศึกษา หอยเชอรี่น่าจะ ทนต่อการผึ่งแห้งนานกว่า P. พรุ (= P. depressa น้อย 1968) แต่มากกว่า P. lineata (กระดาษเดียวกัน) เปรียบเทียบกับพันธุ์อื่น ๆ congeneric ไม่รุกรานได้ยาก ตั้งแต่ผู้เขียนส่วนใหญ่ต้องการรายงานเวลาอยู่รอดมากสังเกตมากกว่า การเปลี่ยนแปลงในอัตราการตายด้วยเวลาเกี่ยวกับ 50% ที่ร่างกายสูญเสียมวลชนพบว่า หลังจาก 45 วันของ estivation ใน P. เชอรี่ ซึ่งมาพร้อมกับอัตราการตายค่อนข้างต่ำ (17%) ขาดทุนนี้ควรจะเป็นส่วนใหญ่สูญเสียน้ำ ตั้งแต่ 73% ของร่างกาย มวลถูกกู้คืนได้ภายใน 20 นาทีของการสัมผัสน้ำ (มีอาหารไม่มี) มีรายงานตัวเลขที่คล้ายกันของร่างกายสูญเสียมวล โดยน้อย (1968) ใน P. lineata

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระดับน้ำและอุณหภูมิสูง (สูงกว่า 35 องศาเซลเซียสและต่ำกว่า 10 ° C) (ดะและโยชิดะ, 2000).
หอยทากพฤติกรรมทั้งในระหว่างการเหนี่ยวนำการทดลอง estivation และหลังการเร้าอารมณ์จากรัฐนี้ได้รับการศึกษาโดยลิตเติ้ล (1968) ใน Pomacea lineata และ ในกระดาษปัจจุบันพี canaliculata (ตารางที่ 1 และ 2 และรูปที่. 2) รูปแบบพฤติกรรมที่สังเกตมีความคล้ายคลึงกันสำหรับทั้งสองชนิด แต่ระยะเวลาที่แตกต่างกันเช่นพี lineata (ลิตเติ้ล, 1968) กินเวลา 4 8Days ใกล้แน่น operculum ในขณะนี้เกิดขึ้นภายใน 2 วันในพี canaliculata.
เรามี ไม่ได้ตระหนักถึงการศึกษาของกลไกของ estivation และความตื่นตัวในการบุกรุกพี canaliculata แต่บางการศึกษาในสายพันธุ์ที่ไม่ใช่ ampullariid รุกรานใด ๆ ที่ได้รับการตีพิมพ์ (Lal และ Saxena 1952; Saxena 1955; โคลส์ 1968; ลิตเติ้ล 1968; Burky et al, 1972;. ฮอร์น 1979; Chaturvedi และ Agarwal 1979 1981; Athawale และเรดดี้, 2002) แต่พวกเขายังไม่ได้รับความสนใจเทียบเท่ากับที่ของ estivation ในหอย pulmonate (Hermes- ลิมาและชั้น, 1995a, B; Hermes-Lima et al, 1998;. หางนกยูง et al, 2000;. Hermes-ลิมาและ Zenteno-Savin 2002; Ferreira et al, 2003;. Ramos-Vasconcelos และ Hermes-Lima, 2003 Ramos-Vasconcelos et al, 2005;.. Nowakowska et al, 2009;.. Ferreira-Cravo et al, 2010)
อัตราการตายสังเกต ในการศึกษาในปัจจุบันมีความคล้ายคลึงกับที่พบโดย Yusa, et al (2006) ในสัตว์เก็บไว้ในที่แห้งและประมาณขนาดเดียวกับการศึกษาในปัจจุบัน หอยเชอรี่ดูเหมือนจะทนต่อผึ่งให้แห้งนานกว่าพี paludosa (P = depressa. เล็ก ๆ น้อย ๆ , 1968) แต่ไม่เกินพี lineata (กระดาษเดียวกัน) เปรียบเทียบกับสายพันธุ์ congeneric อื่น ๆ ที่ไม่ใช่รุกรานเป็นเรื่องยากเนื่องจากผู้เขียนที่ต้องการมากที่สุดในการรายงานครั้งการอยู่รอดมากสังเกตมากกว่าการเปลี่ยนแปลงในอัตราการตายด้วยเวลา.
เกี่ยวกับ 50% ของร่างกายสูญเสียมวลพบว่าหลังจาก 45 วันนับจากวัน estivation ใน P . canaliculata ซึ่งมาพร้อมกับอัตราการตายค่อนข้างต่ำ (17%) การสูญเสียนี้ควรจะเป็นส่วนใหญ่สูญเสียน้ำตั้งแต่ประมาณ 73% ของมวลกายก็หายภายใน 20 นาทีของการสัมผัสน้ำ (ไม่มีอาหาร) ตัวเลขที่ใกล้เคียงของการสูญเสียมวลกายได้รับรายงานจากลิตเติ้ล (1968) พี lineata

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ระดับน้ำและอุณหภูมิเกิน 35 องศา C และด้านล่าง 10 ° C ( Wada และโยชิดะ , 2000 )หอยทากพฤติกรรมทั้งในช่วงการทดลองการจำศีลในฤดูร้อนและหลังการกระตุ้นจากรัฐนี้ได้รับการศึกษาโดยน้อย ( 1968 ) ที่ lineata และกระดาษปัจจุบันหน้าลาย ( ตารางที่ 1 และ 2 และรูปที่ 2 ) การศึกษาแบบแผนพฤติกรรมที่สังเกตได้เหมือนกันทั้งสองชนิด แต่จังหวะที่แตกต่างกัน เช่น หน้า lineata เล็ก ( 2511 ) กินเวลา 4 8days แน่นปิดโอเพอร์คูลัม ขณะนี้เกิดขึ้นภายใน 2 วัน หน้าลาย .เราไม่ทราบใด ๆที่ศึกษากลไกของการจำศีลในฤดูร้อน และตื่นตัวในการบุกรุกหน้าลาย แต่บางการศึกษาในที่ไม่ใช่ชนิดที่ได้รับการตีพิมพ์และ ampullariid ( ลาล เนสตา , 1952 ; Saxena 2498 ; โคล , 1968 ; เล็ก ๆน้อย ๆ , 1968 ; burky et al . , 1972 ; ฮอร์น , 1979 ; chaturvedi และ กลางวัน , 2522 , 1981 ; และ athawale Reddy , 2002 ) อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้รับความสนใจที่เทียบเท่ากับที่ของการจำศีลในฤดูร้อนในชนิดหอย ( Hermes - ลิมา และชั้น 1995a , B ; Hermes ลิมา et al . , 1998 ; ปลาหางนกยูง et al . , 2000 ; Hermes และเก็บ zenteno ลิมา , 2002 ; เฟร์ et al . , 2003 ; รามอส Vasconcelos และเฮอร์เมส ลิมา , 2546 ; รามอส Vasconcelos et al . , 2005 ; nowakowska et al . , 2009 ; เฟร์ cravo et al . , 2010 )อัตราการตาย พบในการศึกษาปัจจุบันคือคล้ายกับที่พบโดยยูสะ et al . ( 2006 ) ในสัตว์ที่เลี้ยงในสภาวะแห้งและประมาณขนาดเดียวกับของการศึกษาในปัจจุบัน หอยเชอรี่จะทนต่อการผึ่งให้แห้งนานกว่าหน้า paludosa ( = P depressa ; เล็ก ๆน้อย ๆ , 1968 ) แต่ไม่เกินหน้า lineata กระดาษ ( เดียวกัน ) การเปรียบเทียบกับอื่น ๆชนิด eneric ไม่ยาก เพราะผู้เขียนที่ต้องการมากที่สุดเพื่อรายงาน extreme รอดครั้งสังเกตมากกว่าการเปลี่ยนแปลงของอัตราการเสียชีวิต ด้วยเวลาประมาณ 50% ของร่างกาย การสูญเสียมวลที่ถูกพบหลังจาก 45 วันของการจำศีลในฤดูร้อนในหน้าลาย ซึ่งมีอัตราการเสียชีวิตค่อนข้างต่ำ ( ร้อยละ 17 ) การสูญเสียนี้ควรจะส่วนใหญ่การสูญเสียน้ำ ตั้งแต่ร้อยละ 73 ของมวลกายก็หายภายใน 20 นาทีของการสัมผัสน้ำ ( ไม่มีอาหาร ) ตัวเลขที่คล้ายกัน ของร่างกายสูญเสียมวลถูกรายงานโดย เล็ก ๆน้อย ๆ ( 1968 ) ใน lineata P