In experiment 1B, on the 1-minute t

In experiment 1B, on the 1-minute time scale at radar onset, movement rate significantly increased (Table 2) from before (11.9 ± 1.8 movements min−1) to after (22.2 ± 2.1 movements min−1) radar onset. Body mass and ambient temperature did not significantly affect any behavior at radar offset in experiment 1B and were removed from the models (Table 2). Radar offset did not significantly affect any behavior in experiment 1B (Table 2). In experiment 1B, on the 1-minute time scale at radar offset, peck rate decreased with body mass (coefficient -0.027 ± 0.012, t17 = -2.24, P = 0.039) and head up rate increased with body mass at radar offset in experiment 1B (coefficient 0.036 ± 0.016, t16 = 2.31, P = 0.035; Table 2). Ambient temperature did not have a significant effect on any behavior at radar offset in experiment 1B and was removed from the models (Table 2

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในทดสอบ 1B บนมาตราส่วนเวลา 1 นาทีที่เริ่มมีอาการของเรดาร์ อัตราการเคลื่อนไหวอย่างมีนัยสำคัญเพิ่มขึ้น (ตารางที่ 2) จากก่อน (11.9 ± 1.8 ไหว min−1) หลังจากเริ่มมีอาการของเรดาร์ (22.2 ± 2.1 เคลื่อนไหว min−1) อุณหภูมิแวดล้อม และมวลร่างกายได้อย่างมีนัยสำคัญมีผลต่อพฤติกรรมใด ๆ ที่ออฟเซ็ตเรดาร์ใน 1B ทดลอง และถูกเอาออกจากแบบจำลอง (ตาราง 2) ออฟเซ็ตเรดาร์ได้อย่างมีนัยสำคัญมีผลต่อพฤติกรรมใด ๆ ใน 1B ทดลอง (ตารางที่ 2) ในการทดลอง 1B บนมาตราส่วนเวลา 1 นาทีที่เรดาร์ออฟเซ็ต เป็กอัตราที่ลดลงกับมวลร่างกาย (สัมประสิทธิ์-0.027 ± 0.012, t17 =-2.24, P = 0.039) และหัวค่าอัตราที่เพิ่มขึ้นกับมวลร่างกายที่ตรงข้ามเรดาร์ใน 1B ทดลอง (สัมประสิทธิ์ 0.036 ± 0.016, t16 = 2.31, P = 0.035 ตาราง 2) อุณหภูมิไม่มีผลสำคัญในลักษณะใด ๆ ที่ออฟเซ็ตเรดาร์ใน 1B ทดลอง และถูกลบออกจากรูปแบบ (ตารางที่ 2

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการทดลองที่ 1B, ในช่วงเวลา 1 นาทีที่เริ่มมีอาการเรดาร์อัตราการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้นอย่างมาก (ตารางที่ 2) จากก่อน (11.9 ± 1.8 เคลื่อนไหวนาที 1) หลังจากที่ (22.2 ± 2.1 เคลื่อนไหวนาที 1) การโจมตีเรดาร์ มวลกายและอุณหภูมิไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมใด ๆ ที่เรดาร์ชดเชยในการทดลองที่ 1B และถูกถอดออกจากตัวแบบ (ตารางที่ 2) เรดาร์ชดเชยไม่ได้ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมใด ๆ ในการทดลองที่ 1B (ตารางที่ 2) ในการทดลองที่ 1B, ในช่วงเวลา 1 นาทีที่เรดาร์ชดเชยอัตราถากถางลดลงมวลกาย (ค่าสัมประสิทธิ์ -0.027 ± 0.012, T17 = -2.24, P = 0.039) และหัวขึ้นอัตราการเพิ่มขึ้นกับมวลกายที่เรดาร์ชดเชยในการทดลอง 1B (ค่าสัมประสิทธิ์ 0.036 ± 0.016, T16 = 2.31, P = 0.035; ตารางที่ 2) อุณหภูมิไม่ได้มีผลต่อพฤติกรรมใด ๆ ที่เรดาร์ชดเชยในการทดลองที่ 1B และถูกลบออกจากรูปแบบ (ตารางที่ 2

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการทดลองที่ 1 1B , มาตราส่วนเวลาที่การโจมตีเรดาร์ , อัตราการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้น ( ตารางที่ 2 ) จากเมื่อก่อน ( 11.9 ± 1.8 ความเคลื่อนไหวมิน− 1 ) หลังจาก ( 22.2 ± 2.1 การเคลื่อนไหวมิน− 1 ) การโจมตีเรดาร์ มวลของร่างกายและอุณหภูมิไม่มีผลต่อพฤติกรรมใดๆที่เรดาร์ชดเชยในการทดลอง 1B และถูกถอดออกจากรุ่น ( ตารางที่ 2 )ชดเชยเรดาร์ไม่มีผลต่อพฤติกรรมในการทดลอง 1B ( ตารางที่ 2 ) ในการทดลองที่ 1 1B , มาตราส่วนเวลาที่ออฟเซตเรดาร์ , อัตราเพ็คลดลงมวลร่างกาย ( ค่าสัมประสิทธิ์ -0.027 ± 0.012 , t17 = -2.24 , p = 0.001 ) และอัตราการเพิ่มมวลกายที่ขึ้นหัวด้วยเรดาร์ชดเชยในการทดลอง 1B ( เท่ากับ 0.036 ± 0.016 , t16 = 2.31 , p = 0.035 ; ตาราง ( 2 ) .อุณหภูมิไม่มีผลต่อพฤติกรรมใดๆที่เรดาร์ชดเชยใน 1B ทดลองและถูกลบออกจากแบบจำลอง ( ตารางที่ 2