The typical reaction of domestic fo

The typical reaction of domestic fowls after exposure to sudden, intense noise is a short-term startle response. The reaction ceases as soon as the stimulus is ended, and within a few minutes all activity returns to normal. This suggests that the birds habituate relatively quickly (Gladwin et al., 1988). A significant negative effect of acute noise exposure at 80 dB and 100 dB on stressfulness and fearfulness in broilers was observed by Chloupek et al. (2009). Campo et al. (2005) found that laying hens exposed to noise at 90 dB (truck, train and aircraft noises) for 60 minutes were more fearful than control hens kept at 65 dB caused by bird vocalizations and fans. Algers et al. (1978) noted characteristic reactions to long lasting sound (95 dB, 500 Hz) as startle response, latent period, running, total immobility, small jerky head movements, and sleep-like behaviour in chickens. The reaction varied in form and strength according to the age of the experimental birds and was strongest in about 26-day old chickens. Sudden loud noises have also been reported to cause hysteria in various strains of chickens (Mitloehner et al., 2010). Book and Bradley (1990) reported higher panic and aggression in turkeys in response to noise stimuli simulating aircraft overflights. Wild birds have been reported to react with disrupted sitting (Algers et al., 1978). Bright (2008) recorded noise (background machinery and hen vocalisations) in 21 commercial freerange laying hen flocks aged 35 weeks. Ten of the flocks were classified as feather pecking and 11 as non-feather pecking. For the acoustic parameters measured, there were no differences between the general flock noise of feather and non-feather pecking flocks.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปฏิกิริยาทั่วไปของนกในประเทศหลังจากเสียงรบกวนอย่างแรง รุนแรงเป็นการตอบสนอง startle ระยะสั้น ปฏิกิริยาสิ้นสุดสภาพทันทีสิ้นสุดกระตุ้น และกี่นาที กิจกรรมทั้งหมดกลับเป็นปกติ นี้แสดงให้เห็นว่า นก habituate อย่างรวดเร็ว (เยาว et al. 1988) ผลกระทบสำคัญของการสัมผัสเฉียบพลันเสียง 80 dB และ 100 dB stressfulness และ fearfulness ในไก่เนื้อถูกตรวจสอบโดย Chloupek et al. (2009) Campo et al. (2005) พบว่า สัมผัสไก่ไข่เพื่อเสียงที่ 90 dB (เสียงรถบรรทุก รถไฟ และเครื่องบิน) 60 นาทีกลัวกว่าไก่ควบคุมเก็บไว้ที่ 65 dB จากนก vocalizations และแฟน ๆ Algers et al. (1978) สังเกตปฏิกิริยาลักษณะเสียงที่ยาวนาน (95 dB, 500 Hz) เป็น startle ระยะเวลา ทำ งาน ตอบสนอง แฝงรวมไม่สามารถเคลื่อน เคลื่อนไหวหัวกระตุกเล็ก และพฤติกรรมการนอนหลับเหมือนในไก่ ปฏิกิริยาแตกต่างกันและความแข็งแรงตามอายุของนกทดลอง และสูงสุดในเกี่ยวกับไก่ 26 - วันเก่า เสียงฉับพลันได้รับรายงานทำฮิสทีเรียในสายพันธุ์ต่าง ๆ ของไก่ (Mitloehner et al. 2010) จองและ Bradley (1990) รายงานการตกใจและการรุกรานในไก่งวงในการตอบสนองสิ่งเร้าเสียงเลียนแบบ overflights เครื่องบินสูงขึ้น นกได้รับรายงานจะทำปฏิกิริยากับนั่งชะงัก (Algers et al. 1978) สดใส (2008) บันทึกเสียง (เครื่องจักรพื้นหลังและไก่เลียน) ในฝูงไก่วาง freerange พาณิชย์ 21 อายุ 35 สัปดาห์ สิบของฝูงถูกจัดประเภทเป็นขนนกจิกและ 11 เป็นขนนกไม่จิก สำหรับพารามิเตอร์เสียงวัด มีไม่มีความแตกต่างระหว่างเสียงฝูงทั่วไปของนกและฝูงนกไม่ยุ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปฏิกิริยาทั่วไปของนกในประเทศหลังจากที่สัมผัสกับฉับพลันเสียงที่รุนแรงคือการตอบสนองความตกใจในระยะสั้น ปฏิกิริยาสิ้นสุดลงเร็วที่สุดเท่าที่จะกระตุ้นเศรษฐกิจสิ้นสุดลงและภายในไม่กี่นาทีทุกกิจกรรมส่งกลับเข้าสู่ภาวะปกติ นี้แสดงให้เห็นว่านกทำให้เกิดความเคยชินค่อนข้างรวดเร็ว (Gladwin et al., 1988) ผลกระทบเชิงลบของการสัมผัสเสียงเฉียบพลันที่ 80 เดซิเบลและ 100 เดซิเบลใน stressfulness และความหวาดกลัวในไก่เนื้อได้รับการตรวจสอบโดย Chloupek et al, (2009) Campo et al, (2005) พบว่าไก่ไข่สัมผัสกับเสียงที่ 90 เดซิเบล (รถบรรทุก, รถไฟและเสียงเครื่องบิน) 60 นาทีเป็นที่น่ากลัวมากกว่าไก่ควบคุมเก็บไว้ที่ 65 เดซิเบลที่เกิดจากการเปล่งเสียงนกและแฟน ๆ Algers et al, (1978) ตั้งข้อสังเกตปฏิกิริยาลักษณะเสียงที่ยาวนาน (95 เดซิเบล 500 เฮิร์ตซ์) เป็นคำตอบตกใจระยะเวลาแฝงวิ่งเคลื่อนรวมการเคลื่อนไหวของหัวเหวี่ยงขนาดเล็กและพฤติกรรมการนอนหลับเหมือนในไก่ ปฏิกิริยาที่แตกต่างกันในรูปแบบและความแข็งแรงตามอายุของนกทดลองและเป็นที่แข็งแกร่งที่สุดในประมาณ 26 วันไก่เก่า ฉับพลันเสียงดังยังได้รับรายงานว่าจะก่อให้เกิดโรคฮิสทีเรียในสายพันธุ์ต่างๆของไก่ (Mitloehner et al., 2010) หนังสือและแบรดลีย์ (1990) รายงานความหวาดกลัวที่สูงขึ้นและการรุกรานในไก่งวงในการตอบสนองต่อสิ่งเร้าเสียงจำลองการบินเครื่องบิน นกป่าที่ได้รับรายงานการทำปฏิกิริยากับนั่งกระจัดกระจาย (Algers et al., 1978) สดใส (2008) บันทึกเสียง (เครื่องจักรพื้นหลังและ vocalisations ไก่) ในเชิงพาณิชย์ 21 FreeRange ฝูงไก่ไข่อายุ 35 สัปดาห์ที่ผ่านมา หนึ่งในสิบของฝูงถูกจัดให้เป็นจิกขนนกและ 11 ไม่เป็นขนนกจิก สำหรับพารามิเตอร์อะคูสติกที่วัดได้มีความแตกต่างระหว่างเสียงฝูงทั่วไปของขนนกและไม่ใช่ขนนกฝูงจิกไม่มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยทั่วไปปฏิกิริยาของนกในประเทศหลังจากการเปิดรับในทันทีที่เสียงเข้มเป็นระยะสั้นปลุกการตอบสนอง ปฏิกิริยาสิ้นสุดทันทีที่เศรษฐกิจจะสิ้นสุดลง และภายในไม่กี่นาที กิจกรรมทั้งหมดจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติ นี้แสดงให้เห็นว่านกเป็นนิสัยค่อนข้างรวดเร็ว ( gladwin et al . , 1988 ) มีความสัมพันธ์ทางลบผลของการสัมผัสเสียงแหลมที่ 80 เดซิเบล และ 100 เดซิเบล และในที่มีความน่ากลัวในไก่เนื้อ 2 chloupek et al . ( 2009 ) Campo et al . ( 2005 ) พบว่า ไก่ไข่ที่สัมผัสกับเสียงที่ 90 ดีบี ( รถบรรทุก รถไฟ และเครื่องบิน เสียง ) สำหรับ 60 นาทีกลัวมากกว่าไก่ควบคุมไว้ที่ 65 dB เกิดจากการเปล่งเสียง นก และ แฟนๆ algers et al . ( 1978 ) สังเกตลักษณะปฏิกิริยาเสียงยาวนาน ( 95 dB , 500 Hz ) เป็นตกใจการแฝงระยะเวลา , วิ่ง , ไม่สามารถเคลื่อนรวมเล็ก ๆกระตุก การเคลื่อนไหวของหัว และนอน เช่น พฤติกรรมในไก่ ปฏิกิริยาที่แตกต่างกันในรูปแบบและความแข็งแกร่งตามอายุของนก และแข็งแกร่งที่สุดในไก่ทดลองอายุประมาณ 26 วัน ฉับพลันเสียงดังรบกวน นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าทำให้เกิดโรคฮิสทีเรียในสายพันธุ์ต่าง ๆของไก่ ( mitloehner et al . , 2010 ) หนังสือ และ แบรดลี่ย์ ( 1990 ) รายงานที่สูงตื่นตระหนกและความก้าวร้าวในไก่งวงในการตอบสนองต่อสิ่งเร้า overflights เสียงจากอากาศยาน นกป่าได้รับการรายงานเพื่อตอบสนองกับต้องนั่ง ( algers et al . , 1978 ) สดใส ( 2551 ) บันทึกเสียง ( เครื่องจักรพื้นหลังและไก่ vocalisations ) ใน 21 พาณิชย์ freerange ฝูงไก่ไข่อายุ 35 สัปดาห์ สิบฝูง จำแนกเป็นนกจิกและ 11 เป็นไม่ได้นกจิก . สำหรับเสียงพารามิเตอร์วัด ไม่มีความแตกต่างระหว่างเสียงของนกฝูงทั่วไปและไม่จิกขนแกะ