This sonnet attempts to define love

This sonnet attempts to define love, by telling both what it is and is not. In the first quatrain, the speaker says that love—”the marriage of true minds”—is perfect and unchanging; it does not “admit impediments,” and it does not change when it find changes in the loved one. In the second quatrain, the speaker tells what love is through a metaphor: a guiding star to lost ships (“wand’ring barks”) that is not susceptible to storms (it “looks on tempests and is never shaken”). In the third quatrain, the speaker again describes what love is not: it is not susceptible to time. Though beauty fades in time as rosy lips and cheeks come within “his bending sickle’s compass,” love does not change with hours and weeks: instead, it “bears it out ev’n to the edge of doom.” In the couplet, the speaker attests to his certainty that love is as he says: if his statements can be proved to be error, he declares, he must never have written a word, and no man can ever have been in love.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โคลงนี้พยายามที่จะกำหนดความรักด้วยการบอกทั้งสองว่ามันคืออะไรและไม่ได้เป็น ในบรรทัดแรกลำโพงกล่าวว่า love- "การแต่งงานของจิตใจที่แท้จริง" -is ที่สมบูรณ์แบบและไม่มีการเปลี่ยนแปลง; มันก็ไม่ได้ "ยอมรับอุปสรรค" และมันจะไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อมันพบการเปลี่ยนแปลงในคนที่คุณรัก ในบรรทัดที่สองลำโพงบอกว่ารักคืออะไรผ่านอุปมา: ดาวแนวทางให้กับเรือที่หายไป ("เปลือก wand'ring") ที่ไม่ได้เป็นความเสี่ยงที่จะเกิดพายุ (มัน "ดูในพายุและไม่เคยเขย่า") ในบรรทัดที่สามลำโพงอีกครั้งอธิบายถึงสิ่งที่ความรักไม่ได้: มันไม่ได้เป็นความเสี่ยงที่จะเวลา แม้ว่าความงามจ​​างหายไปในเวลาที่ริมฝีปากและแก้มสีดอกกุหลาบมาภายใน "เข็มทิศเคียวดัดของเขา" ความรักไม่เปลี่ยนแปลงที่มีชั่วโมงและสัปดาห์: แทนมัน "หมีออก ev'n ไปที่ขอบของการลงโทษ." ในคู่ที่ ลำโพงพิสูจน์ถึงความเชื่อมั่นของเขาว่ารักเป็นเขาพูดว่า: ถ้างบของเขาสามารถพิสูจน์แล้วว่าเป็นข้อผิดพลาดที่เขาบอกเขาจะต้องไม่เคยได้เขียนคำและไม่มีมนุษย์คนใดเคยได้รับในความรัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โคลงนี้ความพยายามที่จะนิยามความรัก โดยจะบอกทั้งสิ่งที่เป็นและไม่ได้เป็น ในเหลอหลาก่อน ผู้บรรยายบอกว่ารัก - " แต่งงานของจิตใจที่แท้จริง " - เป็นที่สมบูรณ์แบบและไม่เปลี่ยนแปลง ; มันไม่ได้ " ยอมรับอุปสรรค " และมันไม่ได้เปลี่ยนไปเมื่อพบการเปลี่ยนแปลงในดวงตา ในเหลอหลาที่สอง , ประธานบอกว่ารักผ่านคำอุปมา :เป็นดาวนำทางให้สูญหายเรือ ( " wand'ring เห่า " ) ที่ไม่เสี่ยงต่อการถูกพายุ ( " ดูบน tempests และไม่เคยหวั่นไหว " ) ในเหลอหลา 3 ลำโพงอีก อธิบายว่า ความรักไม่ใช่มันไม่ไวต่อครั้ง แม้ว่าความงามจางหายไปในเวลาที่ริมฝีปากและแก้มสีดอกกุหลาบมาภายใน " เขาโค้งเคียวเข็มทิศของ " ความรักไม่ได้เปลี่ยนชั่วโมงสัปดาห์แทน" หมีมันออกมา ev'n ไปขอบของกาล ในโคลง ผู้พูดยืนยันถึงความเชื่อมั่นของเขาว่า ความรักที่เขาบอกว่าถ้างบของเขาสามารถพิสูจน์ให้เป็นความผิดพลาด เขาประกาศว่า เขาจะไม่มีวันได้เขียนคำ และไม่มีผู้ใดเคยได้รับความรัก