Education － China’s most important

Education － China’s most important economic weapon
15 March 2014

Authors: Eva Huang, John Benson & Ying Zhu, University of South Australia

The Chinese education sector is the largest globally. In 2012, it had nearly 200-million full-time students. With admission to the World Trade Organization and the further opening of the Chinese market, coupled with parents’ high expectations of and investment in education and the failure of the current Chinese education system to meet people’s needs, the Chinese education sector has been, and will continue to be, an attractive business for international educational institutions in the near future.



Traditionally, Chinese people have been highly appreciative of the role of education in development. This tradition was strengthened by the introduction of the One-Child Policy which took effect in the late 1970s. Parents usually have huge expectations for their only child and are often willing to sacrifice whatever they can afford to give their child the best opportunities for educational success. Educational expenses comprise a large and increasing proportion of income expenditure for households. For example, parents in most cities spent at least one third of their household income on their children’s education, and, in some cities, the proportion can account for half of household income. In addition to school-related expenditures, after-school extra curriculum activities, such as piano, maths, dancing, and English lessons, represent an increasing proportion of family education expenditure.

The national obsession with education is also reflected in government policy. At the very beginning of the period of economic reform, Deng Xiaoping viewed education as the foundation for the ‘Four Modernisations’: modern agriculture, industry, national defence, and science and technology. In 1983 he proposed ‘Three Orientations’ for the Chinese education system — ‘education must be oriented to modernisation, to the world, and to the future’. In the same year, the Central Committee of the Chinese Communist Party and the State Council promulgated the Outline of Education Reform and Development in China, stressing ‘a strong nation lies in its education and a strong education system lies in its teachers’.

Later, in 1997, the 15th National Congress of the Communist Party decided that the national development strategy would be based on science and education. In 2004, the State Council issued The Action Plan for Invigorating Education 2003 to 2007, which placed education as the top strategic priority for the development of a modern China. According to the National Statistics Bureau of China (2012), the Chinese government has substantially increased the level of investment in education since 2006 (from 5,161 billion Yuan (2.82 per cent of GDP) in 2005 to 20,772 (4 per cent of GDP) billion Yuan in 2012). More recently, in 2010, the Ministry of Education enacted the Outline of China’s National Plan for Medium and Long-term Education Reform and Development (2010-2020), which was aimed at transforming China into a leading knowledge- and technology-based country.

The Chinese education system follows the 6–3–3–3/4 model (6-year primary school, 3-year junior middle school, 3-year senior middle school/vocational school, and either 2- or 3-year college or 4-year university). Attending 9 years of schooling (6-year primary school and 3-year junior middle school) is obligatory for all children under the Compulsory Education Law (1986, 2006). Students in the compulsory education stage usually go to schools within their household registration system. Once finishing primary school education, students usually go on to a junior middle school. However, after junior middle school, students undertake a high school entrance examination (zhongkao), competing for limited places in key senior middle schools, which are almost the only route to key universities.

Career progression for teachers in China happens on a competitive basis, pushing principals and teachers to work hard to achieve better performance. Highly performing principals and teachers are more likely to be promoted and better rewarded. For those not performing well, their chances of career progression are limited. Moreover, the adoption of performance-based pay means that under-achievers not only lose face but also receive less pay. Quite often, student test results are the most critical, if not the only, indicator of teachers’ and students’ performance. As such, teachers and students work extremely hard to improve their test results.

The emphasis on tests has led to Chinese students ranking among the best globally on test results. For example, in the Program for International Student Assessment organised by the OECD every three years, Chinese students from Shanghai in 2009 achieved the best results in mathematics, science and reading. Similar results were achieved in 2012.

Nevertheless, the focus on student test results, which require students to memorise, regurgitate information and follow instructions, has resulted in a lack of critical thinking, creativeness and problem-solving ability among students. This deficiency has been a considerable concern for the Chinese government which aims to build a sustainable and prosperous society based on education and science. Consequently, more radical educational reforms have been conducted following the launch of the Outline of China’s National Plan for Medium and Long-term Education Reform and Development (2010–2020).

The development of the education system has allowed for the training of more professionals and skilled workers to meet the needs of the changing economy. The supply of this educated workforce has also helped boost growth. Education in China is not only big business for public and private investors: it is the key to China’s economic dynamism.

Eva Huang was a teacher in China and has recently completed her PhD on the Chinese education system at the University of South Australia.

John Benson is Professor of Management at the University of South Australia.

Professor Ying Zhu is Director of the Australian Centre for Asian Business at the University of South Australia.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษา - อาวุธทางเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของจีน15 2014 มีนาคม ผู้เขียน: หวง Eva จอห์นเบนสัน และหยิง Zhu มหาวิทยาลัยเซาท์ออสเตรเลียภาคการศึกษาที่จีนเป็นใหญ่ที่สุดทั่วโลก ใน 2012 มันมีเกือบ 200 - ล้านนักเรียนเต็มเวลา มีเข้าองค์การการค้าโลกและการเพิ่มเติมเปิดตลาดจีน ควบคู่ไปกับความคาดหวังที่สูงของพ่อแม่และการลงทุนในการศึกษาและความล้มเหลวของระบบการศึกษาจีนปัจจุบันเพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชน ภาคการศึกษาที่จีนแล้ว และจะยังคง ธุรกิจที่น่าสนใจสำหรับสถาบันการศึกษานานาชาติในอนาคตประเพณี คนจีนได้สูง appreciative ของบทบาทของการศึกษาในการพัฒนา ประเพณีนี้มีความเข้มแข็ง โดยการแนะนำนโยบายหนึ่งลูกซึ่งได้ผลในปลายทศวรรษที่ 1970 ผู้ปกครองมักมีความคาดหวังมากสำหรับลูกเท่านั้น และมักยินดีเสียสละสิ่งที่พวกเขาสามารถให้ลูกโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับความสำเร็จทางการศึกษา ค่าใช้จ่ายในการศึกษาประกอบด้วยสัดส่วนขนาดใหญ่ และการเพิ่มขึ้นของรายได้รายจ่ายในครัวเรือน ตัวอย่าง ผู้ปกครองในเมืองส่วนใหญ่ใช้น้อยหนึ่งในสามของรายได้ของพวกเขาในการศึกษาของบุตร และ ในบางเมือง สัดส่วนสามารถบัญชีสำหรับครึ่งหนึ่งของรายได้ในครัวเรือน นอกจากนี้ถึงโรงเรียนเกี่ยวกับค่าใช้จ่าย หลังโรงเรียนเสริมหลักสูตรกิจกรรม เปียโน คณิตศาสตร์ เต้นรำ และบท เรียนภาษาอังกฤษ แสดงถึงการเพิ่มสัดส่วนรายจ่ายของครอบครัวศึกษาครอบงำ ด้วยการศึกษาแห่งชาติยังได้สะท้อนอยู่ในนโยบายรัฐบาล ที่เริ่มต้นของรอบระยะเวลาของการปฏิรูปทางเศรษฐกิจ เต็ง Xiaoping ดูศึกษาเป็นรากฐานสำหรับ 'Modernisations 4': เกษตรสมัยใหม่ อุตสาหกรรม ป้องกัน ประเทศ และวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี ในปี 1983 เขาเสนอ 'สามแนว' ระบบการศึกษาจีน — 'การศึกษาต้องมุ่งเน้น modernisation โลก และอนาคต' ในปีเดียวกัน กรรมการศูนย์กลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและรัฐสภา promulgated เค้าร่างของศึกษาปฏิรูปและพัฒนาในประเทศจีน ย้ำ 'ประเทศที่แข็งแกร่งอยู่ในการศึกษา และระบบการศึกษาที่แข็งแกร่งอยู่ในตัวครู'ภายหลัง ในปี 1997 คองเกรส 15 พรรคคอมมิวนิสต์แห่งตัดสินใจว่า จะใช้กลยุทธ์พัฒนาชาติวิทยาศาสตร์และการศึกษา ในปี 2004 สภารัฐออกแผนปฏิบัติการสดชื่นศึกษา 2003 2007 ที่ทำการศึกษาเป็นความสำคัญทางยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาของจีนสมัยใหม่ ตามชาติสถิติสำนักของจีน (2012), รัฐบาลจีนได้มากขึ้นระดับของการลงทุนในการศึกษาที่ 2549 (จาก 5,161 พันล้านหยวน (2.82 ร้อยละของ GDP) ในปี 2005 กับ 20,772 (4 ร้อยละของ GDP) พันล้านหยวนในปี 2012) เมื่อเร็ว ๆ นี้ ใน 2010 กระทรวงศึกษาธิการตราเค้าจีนวางแผนแห่งชาติกลาง Long-term ที่ ปฏิรูปการศึกษา และพัฒนา (2010-2020), ซึ่งมุ่งเปลี่ยนจีนเข้าสู่ประเทศชั้นนำตามความรู้ และเทคโนโลยีระบบการศึกษาจีนตามแบบ 6 – 3 – 3 – 3/4 (ประถมศึกษา 6 ปี 3 ปีสำหรับเด็กมัธยม โรงเรียน 3 ปีอาวุโสมัธยม/อาชีวศึกษา และ 2 - หรือ 3 ปีวิทยาลัย หรือมหาวิทยาลัย 4 ปี) เข้าปีที่ 9 ของ schooling (ประถมศึกษา 6 ปีและ 3 ปีสำหรับเด็กมัธยม) เป็นจักรยานสำหรับเด็กทั้งหมดภายใต้กฎหมายการศึกษาภาคบังคับ (1986, 2006) ในขั้นตอนการศึกษาภาคบังคับที่นักเรียนมักไปโรงเรียนภายในระบบทะเบียนบ้านของพวกเขา เมื่อจบประถมศึกษา นักเรียนมักจะไปโรงเรียนกลางห้อง อย่างไรก็ตาม หลังสำหรับเด็กมัธยม นักเรียนดำเนินการสอบเข้าโรงเรียนมัธยม (zhongkao), แข่งขันในสถานที่จำกัดในหลักอาวุโสกลางโรงเรียน ที่เกือบเส้นทางเฉพาะมหาวิทยาลัยที่สำคัญความก้าวหน้าอาชีพสำหรับครูผู้สอนในจีนเกิดขึ้นบนพื้นฐานแข่งขัน ผลักดันหลักและครูทำงานอย่างหนักเพื่อให้บรรลุประสิทธิภาพที่ดีขึ้น คำหลักและครูมีแนวโน้มที่จะส่งเสริม และรับรางวัลดี สำหรับผู้ที่ไม่ได้ทำดี โอกาสความก้าวหน้าในอาชีพมีจำกัด ยิ่งไปกว่านั้น ยอมรับประสิทธิภาพการทำงานตามค่าจ้างหมายความ ว่า achievers น้อยไม่เสียหน้า แต่ได้ รับค่าจ้างน้อยกว่า ค่อนข้างบ่อย ผลการทดสอบนักเรียนเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญที่สุด ถ้าไม่เฉพาะ ประสิทธิภาพการทำงานของครูและนักเรียน เช่น ครูและนักเรียนได้มากหนักเพื่อปรับปรุงผลการทดสอบของพวกเขาเน้นทดสอบนำจีนนักเรียนอันดับที่ดีที่สุดทั่วโลกในผลทดสอบ ตัวอย่าง ในโปรแกรมสำหรับการประเมินนักเรียนนานาชาติที่จัด โดย OECD ทุกสามปี นักเรียนจีนจากเซี่ยงไฮ้ในปี 2552 ได้ผลดีสุดในวิชาคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และการอ่าน คล้ายกันสำเร็จใน 2012เน้นนักเรียนผลการทดสอบ ซึ่งต้องเรียน memorise, regurgitate ข้อมูล และทำตามคำแนะนำ แต่ มีผลในการขาดวิจารณญาณ คิดสร้างสรรค์ และความสามารถในการแก้ปัญหาระหว่างเรียน ขาดนี้แล้วกังวลมากสำหรับรัฐบาลจีนซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างสังคมที่ยั่งยืน และเจริญตามการศึกษาและวิทยาศาสตร์ ดังนั้น ปฏิรูปการศึกษาที่รุนแรงขึ้นได้ดำเนินตามการเปิดตัวของเค้าจีนวางแผนแห่งชาติกลาง Long-term ที่ ปฏิรูปการศึกษา และพัฒนา (2010-2020)การพัฒนาระบบการศึกษาได้รับอนุญาตสำหรับการฝึกอบรมอย่างมืออาชีพและฝีมือแรงงานเพื่อตอบสนองความต้องการของการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ อุปทานของแรงงานศึกษานี้ได้นอกจากนี้ยังช่วยเพิ่มการเจริญเติบโต การศึกษาในประเทศจีนไม่เพียงธุรกิจขนาดใหญ่สำหรับนักลงทุน และเอกชน: เป็นคีย์เพื่อสามัคคีเศรษฐกิจของจีนEva หวงถูกครูในประเทศจีน และเสร็จสมบูรณ์ล่าสุดของเธอระดับปริญญาเอกในระบบการศึกษาจีนที่มหาวิทยาลัยของเซาท์ออสเตรเลียจอห์นเบนสันเป็นอาจารย์การจัดการที่มหาวิทยาลัยของเซาท์ออสเตรเลียศาสตราจารย์คุณหญิงซูเป็นผู้อำนวยการศูนย์ธุรกิจเอเชียที่มหาวิทยาลัยของเซาท์ออสเตรเลียออสเตรเลีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษา - อาวุธทางเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของจีน
15 มีนาคม 2014 ผู้เขียน: Eva Huang, จอห์นเบนสัน & Ying จู้ University of South Australia ภาคการศึกษาภาษาจีนที่ใหญ่ที่สุดทั่วโลก ในปี 2012 มีเกือบ 200 ล้านนักศึกษาเต็มเวลา ด้วยการเข้าสู่องค์การการค้าโลกและการเปิดตัวต่อไปของตลาดจีนควบคู่กับความคาดหวังที่สูงของผู้ปกครองและการลงทุนในการศึกษาและความล้มเหลวของระบบการศึกษาของจีนปัจจุบันเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้คน, ภาคการศึกษาที่จีนได้รับและจะ ยังคงเป็นธุรกิจที่น่าสนใจสำหรับสถาบันการศึกษาต่างประเทศในอนาคตอันใกล้. ตามเนื้อผ้าคนจีนได้รับการชื่นชมอย่างมากในบทบาทของการศึกษาในการพัฒนา ประเพณีนี้ก็มีมากขึ้นโดยการแนะนำของเด็กคนหนึ่งนโยบายที่มีผลบังคับใช้ในปี 1970 พ่อแม่ผู้ปกครองมักจะมีความคาดหวังอย่างมากสำหรับลูกคนเดียวของพวกเขาและมักจะยินดีที่จะเสียสละสิ่งที่พวกเขาสามารถที่จะให้บุตรหลานของพวกเขาโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับความสำเร็จในการศึกษา ค่าใช้จ่ายในการศึกษาประกอบด้วยสัดส่วนขนาดใหญ่และเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายรายได้ให้กับผู้ประกอบการ ยกตัวอย่างเช่นพ่อแม่ผู้ปกครองในเมืองส่วนใหญ่ใช้เวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของรายได้ของครัวเรือนของพวกเขาเกี่ยวกับการศึกษาของบุตรหลานและในบางเมืองสัดส่วนสามารถบัญชีสำหรับครึ่งหนึ่งของรายได้ของครัวเรือน นอกเหนือไปจากค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนกิจกรรมหลักสูตรพิเศษหลังเลิกเรียนเช่นเปียโน, คณิตศาสตร์, การเต้นรำและบทเรียนภาษาอังกฤษเป็นตัวแทนของสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายการศึกษาครอบครัว. ครอบงำจิตใจของชาติที่มีการศึกษายังสะท้อนให้เห็นในการกำหนดนโยบายของรัฐบาล ที่จุดเริ่มต้นของช่วงเวลาของการปฏิรูปทางเศรษฐกิจที่เติ้งเสี่ยวผิงมองการศึกษาเป็นรากฐานสำหรับ 'สี่ modernisations: การเกษตรสมัยใหม่อุตสาหกรรมป้องกันประเทศและวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในปี 1983 เขาเสนอ 'สามปฐมนิเทศสำหรับระบบการศึกษาจีน -' การศึกษาจะต้องมุ่งเน้นที่จะสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ให้กับโลกและเพื่ออนาคต ' ในปีเดียวกันคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและสภาแห่งรัฐประกาศใช้โครงร่างของการปฏิรูปการศึกษาและการพัฒนาในประเทศจีนเน้น 'เป็นชนชาติที่เข้มแข็งอยู่ในการศึกษาและระบบการศึกษาที่แข็งแกร่งอยู่ในครู'. ต่อมา ในปี 1997 สภาแห่งชาติที่ 15 ของพรรคคอมมิวนิสต์ตัดสินใจว่ากลยุทธ์การพัฒนาประเทศจะต้องอยู่บนพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์และการศึกษา ในปี 2004 สภาแห่งรัฐที่ออกแผนปฏิบัติการสำหรับการศึกษาแบบอย่าง 2003-2007 ซึ่งวางการศึกษาเป็นลำดับความสำคัญเชิงกลยุทธ์ชั้นนำสำหรับการพัฒนาของประเทศจีนยุคใหม่ ตามที่สำนักสถิติแห่งชาติของจีน (2012) รัฐบาลจีนได้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญระดับของการลงทุนในการศึกษาตั้งแต่ปี 2006 (จาก 5,161 พันล้านหยวน (ร้อยละ 2.82 ของ GDP) ในปี 2005 เพื่อ 20,772 (ร้อยละ 4 ของ GDP) พันล้าน หยวนในปี 2012) เมื่อเร็ว ๆ นี้ในปี 2010 กระทรวงศึกษาธิการประกาศใช้โครงร่างของแผนปฏิบัติการระดับชาติของจีนสำหรับขนาดกลางและการปฏิรูปการศึกษาในระยะยาวและการพัฒนา (2010-2020) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเปลี่ยนประเทศจีนเป็นความรู้ชั้นนำและประเทศที่ใช้เทคโนโลยีระบบการศึกษาของจีนตาม 6-3-3-3 / 4 รูปแบบ (6 ปีโรงเรียนประถมศึกษา 3 ปีโรงเรียนมัธยมจูเนียร์ 3 ปีสุดท้ายของโรงเรียนมัธยม / โรงเรียนอาชีวศึกษาและทั้ง 2 หรือวิทยาลัย 3 ปีหรือ 4 ปีในมหาวิทยาลัย) เข้าร่วม 9 ปีของการศึกษา (6 ปีโรงเรียนประถมศึกษาและ 3 ปีจูเนียร์โรงเรียนมัธยม) เป็นหน้าที่สำหรับเด็กทุกคนอยู่ภายใต้บังคับกฎหมายการศึกษา (1986, 2006) นักเรียนในขั้นตอนการศึกษาภาคบังคับมักจะไปโรงเรียนที่อยู่ในระบบการลงทะเบียนของพวกเขาที่ใช้ในครัวเรือน เมื่อจบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่นักเรียนมักจะไปโรงเรียนมัธยมจูเนียร์ อย่างไรก็ตามหลังจากที่จูเนียร์โรงเรียนมัธยมนักเรียนดำเนินการสอบเข้าโรงเรียนมัธยม (zhongkao) การแข่งขันสำหรับสถานที่ จำกัด ในโรงเรียนกลางที่สำคัญอาวุโสซึ่งเกือบจะเป็นเส้นทางเดียวที่จะมหาวิทยาลัยที่สำคัญ. ความก้าวหน้าในอาชีพสำหรับครูผู้สอนในประเทศจีนที่เกิดขึ้นบนพื้นฐานการแข่งขัน, ผลักดันให้ผู้บริหารและครูในการทำงานอย่างหนักเพื่อให้บรรลุประสิทธิภาพที่ดีขึ้น หลักที่มีประสิทธิภาพสูงและครูมีแนวโน้มที่จะได้รับการส่งเสริมที่ดีขึ้นและได้รับรางวัล สำหรับผู้ที่ทำงานได้ไม่ดีโอกาสในการก้าวหน้าในอาชีพมีจำนวน จำกัด นอกจากนี้ยังมีการนำไปใช้จ่ายตามผลการดำเนินงานหมายความว่าภายใต้การประสบความสำเร็จไม่เพียง แต่เสียหน้า แต่ยังได้รับค่าจ้างน้อย บ่อยครั้งมากที่นักเรียนมีผลการทดสอบที่สำคัญที่สุดถ้าไม่ได้เป็นเพียงตัวบ่งชี้ของการปฏิบัติงานของครูและนักเรียน เช่นครูและนักเรียนทำงานหนักมากเพื่อปรับปรุงผลการทดสอบของพวกเขา. เน้นในการทดสอบได้นำไปสู่การจัดอันดับนักศึกษาจีนที่ดีที่สุดทั่วโลกผลการทดสอบ ยกตัวอย่างเช่นในโปรแกรมสำหรับการประเมินผลนักเรียนนานาชาติที่จัดขึ้นโดยโออีซีดีทุกสามปีนักศึกษาจีนจากเซี่ยงไฮ้ในปี 2009 ประสบความสำเร็จได้ผลดีที่สุดในวิชาคณิตศาสตร์วิทยาศาสตร์และการอ่าน ผลที่คล้ายกันกำลังประสบความสำเร็จในปี 2012 แต่มุ่งเน้นไปที่ผลการทดสอบของนักเรียนที่ต้องการให้นักเรียนจดจำไหลของข้อมูลและปฏิบัติตามคำแนะนำที่ได้ผลในการขาดการคิดเชิงวิพากษ์ความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการแก้ปัญหาในหมู่นักเรียน ขาดนี้ได้รับความกังวลมากสำหรับรัฐบาลจีนซึ่งมีจุดมุ่งหมายที่จะสร้างสังคมที่ยั่งยืนและความเจริญรุ่งเรืองอยู่บนพื้นฐานของการศึกษาและวิทยาศาสตร์ ดังนั้นการปฏิรูปการศึกษาที่รุนแรงมากขึ้นได้รับการดำเนินการดังต่อไปนี้การเปิดตัวของเค้าร่างของประเทศจีนแผนแห่งชาติเพื่อการขนาดกลางและระยะยาวการปฏิรูปการศึกษาและการพัฒนา (2010-2020). การพัฒนาระบบการศึกษาได้รับอนุญาตให้สำหรับการฝึกอบรมของผู้เชี่ยวชาญด้านอื่น ๆ และ แรงงานที่มีทักษะในการตอบสนองความต้องการของเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลง อุปทานของแรงงานที่มีการศึกษานี้ยังช่วยเพิ่มการเจริญเติบโต การศึกษาในประเทศจีนไม่ได้เป็นเพียงธุรกิจขนาดใหญ่สำหรับนักลงทุนภาครัฐและเอกชน: มันเป็นกุญแจสำคัญในการพลวัตทางเศรษฐกิจของจีน. Eva Huang เป็นครูในประเทศจีนและเพิ่งเสร็จสิ้นการปริญญาเอกของเธอในระบบการศึกษาภาษาจีนที่มหาวิทยาลัยเซาท์ออสเตรเลีย. จอห์นเบนสัน เป็นศาสตราจารย์ด้านการบริหารจัดการที่มหาวิทยาลัยเซาท์ออสเตรเลีย. ศาสตราจารย์ Ying จู้เป็นผู้อำนวยการของศูนย์ออสเตรเลียสำหรับธุรกิจของเอเชียที่มหาวิทยาลัยเซาท์ออสเตรเลีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

-
－จีนเป็นอาวุธสำคัญที่สุดของเศรษฐกิจ 15 มีนาคม 2014

เขียน : Eva Huang , จอห์นเบนสัน&ยองซู มหาวิทยาลัยของออสเตรเลีย

ภาคการศึกษาจีนเป็นที่ใหญ่ที่สุดทั่วโลก ในปี 2012 ก็มีนักเรียนเกือบ 200 ล้านเต็ม กับเข้าสู่องค์การการค้าโลกและการเปิดต่อไปของตลาดจีนคู่กับพ่อแม่คาดหวังสูง และการลงทุนด้านการศึกษา และความล้มเหลวของระบบการศึกษาในปัจจุบันจีนเพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชน ภาคการศึกษาของจีนได้รับและจะยังคงเป็นธุรกิจที่น่าสนใจต่างประเทศ สถาบันการศึกษาในใกล้อนาคต



ผ้าคนจีนได้ขอชื่นชมบทบาทของการศึกษาในการพัฒนา ประเพณีนี้มีความเข้มแข็งโดยการแนะนำของเด็กหนึ่งนโยบายซึ่งมีผลบังคับในปลายทศวรรษ พ่อแม่มักจะมีความคาดหวังที่ยิ่งใหญ่สำหรับเด็กของพวกเขาและมักจะเต็มใจที่จะเสียสละสิ่งที่พวกเขาสามารถที่จะให้เด็กของพวกเขามีโอกาสที่ดีที่สุดเพื่อความสำเร็จในการศึกษาค่าใช้จ่ายในการศึกษาประกอบด้วยสัดส่วนขนาดใหญ่และการเพิ่มขึ้นของรายได้รายจ่ายในครัวเรือน ตัวอย่างเช่น ผู้ปกครองในเมืองส่วนใหญ่ใช้เวลาอย่างน้อย 1 ใน 3 ของรายได้ของพวกเขาในการศึกษาของบุตรหลาน และในบางเมือง มีสามารถบัญชีสำหรับครึ่งหนึ่งของรายได้ครัวเรือน เวลา to บอก related expenditures งอใน extra curriculum activities ,เช่น เปียโน , คณิตศาสตร์ , เต้นรำ , บทเรียนภาษาอังกฤษ , เป็นตัวแทนของการเพิ่มสัดส่วนของรายจ่ายการศึกษาครอบครัว

ครอบงำแห่งชาติพร้อมกับการศึกษายังสะท้อนให้เห็นในนโยบายของรัฐบาล ที่จุดเริ่มต้นของระยะเวลาของการปฏิรูปเศรษฐกิจ เติ้ง เสี่ยวผิง มองการศึกษาเป็นรากฐานสำหรับสี่ ' ' : modernisations การเกษตรสมัยใหม่ อุตสาหกรรมป้องกันประเทศและวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ขงจื๊อคุณโมเต็ลของตั๋วว่าจะ ' for the มากขึ้น education system จะ ' education must : oriented to modernisation , เอง , ( to the future ' . ในปีเดียวกัน คณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและสภาแห่งรัฐประกาศใช้ร่างของการปฏิรูปการศึกษา และการพัฒนาในประเทศจีนเน้น ' ประเทศที่แข็งแกร่งอยู่ในการศึกษา และระบบการศึกษาที่แข็งแกร่งอยู่ในครู ' .

ต่อมาในปี 1997 สภาแห่งชาติ 15 ของพรรคคอมมิวนิสต์ตัดสินใจว่ายุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศจะขึ้นอยู่กับวิทยาศาสตร์และการศึกษา ในปี 2004 , สภาแห่งรัฐออกแผนปฏิบัติการการศึกษา 2003 กับ 2007 เติมพลังวังชาซึ่งวางการศึกษาเป็นลําดับความสําคัญเชิงกลยุทธ์สำหรับการพัฒนาของประเทศจีนที่ทันสมัย ตามที่สำนักสถิติแห่งชาติของจีน ( 2555 ) รัฐบาลจีนได้เพิ่มขึ้นอย่างมากในระดับของการลงทุนในการศึกษาตั้งแต่ปี 2006 ( จาก 5161 พันล้านหยวน ( 2.82 ร้อยละของ GDP ) ในปี 2005 เพื่อ 20772 ( 4 ร้อยละของ GDP ) พันล้านหยวนในปี 2012 ) more recently กับ 2010 ,กระทรวงศึกษาธิการประกาศใช้ร่างแผนแห่งชาติจีนขนาดกลางและการปฏิรูปการศึกษาในระยะยาวและการพัฒนา ( 2010-2020 ) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อเปลี่ยนจีนเป็นประเทศชั้นนำด้านเทคโนโลยีและความรู้

ระบบการศึกษาจีนตาม 6 – 3 – 3 – 3 / 4 รุ่น ( 6 หลักโรงเรียน 3 ปี จูเนียร์กลางโรงเรียนโรงเรียนกลาง 3 , 6 - โรงเรียนและทั้ง 2 - 3 หรือ 4 ปีในมหาวิทยาลัยหรือวิทยาลัย ) attending 9 years . นัก ( 6-year primary ว ( 3-year junior middle บอก ) เผาศพ for all ด้วย under และล่ะ compulsory ( 1986 , 2006 ) . นักเรียนในการศึกษาภาคบังคับระยะมักจะไปโรงเรียนในระบบทะเบียนบ้านของตน เมื่อจบการศึกษาระดับประถมศึกษานักเรียนมักจะไปโรงเรียนน้อง อย่างไรก็ตาม หลังจาก ม.ต้น ม.ปลาย นักศึกษา ดำเนินการสอบ ( zhongkao ) , การแข่งขันเพื่อจำกัดสถานที่ในคีย์กลางโรงเรียนอาวุโสซึ่งเกือบจะเดินทางไปยังมหาวิทยาลัยที่สำคัญ

ความก้าวหน้าในอาชีพสำหรับครูในประเทศจีนเกิดขึ้นบนพื้นฐานการแข่งขันผลักดันครูผู้บริหารและทำงานอย่างหนักเพื่อบรรลุประสิทธิภาพที่ดีขึ้น สูงเนินผู้บริหารและครูจะได้เลื่อนขึ้นเป็นรางวัล สำหรับผู้ที่ไม่ได้เล่นดี โอกาสของความก้าวหน้าในอาชีพมีจำกัด นอกจากนี้ การยอมรับผลงานจ่ายหมายความว่าภายใต้ความไม่เพียง แต่สูญเสียใบหน้า แต่ยังได้รับค่าจ้างน้อยลง ค่อนข้างบ่อยผลการทดสอบของนักเรียนเป็นสำคัญที่สุด ถ้าไม่เพียง ตัวบ่งชี้ของครูและการปฏิบัติของนักเรียน as such พรุ่งนี้ ( students work extremely สัญญาไม่ไปน results their . เก็บกวาดเก็บกวาด the เรื่องจริง tests has led to มากขึ้น students ranking ไปด้วยดีกว่า จะ on results . ตัวอย่างเช่นในโปรแกรมสำหรับการประเมินผลนักเรียนนานาชาติจัดโดย OECD ทุกสามปี นักศึกษาจีนจากเซี่ยงไฮ้ ในปี 2009 ได้รับผลลัพธ์ที่ดีที่สุดในคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และการอ่าน ซึ่งการบรรลุในปี 2012

แต่มุ่งเน้นไปที่ผลการทดสอบนักเรียน ที่ต้องการให้นักเรียนท่องจำเพลย์บอย , ข้อมูลและปฏิบัติตามคำแนะนำมีผลในการขาดการคิดอย่างมีวิจารณญาณ คิดสร้างสรรค์ และความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียน ขาดนี้มีความกังวลมากสำหรับรัฐบาลจีน ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความเจริญรุ่งเรืองที่ยั่งยืนและสังคมบนพื้นฐานของการศึกษาและวิทยาศาสตร์ จากนั้นการปฏิรูปการศึกษาที่รุนแรงมากขึ้นได้ดำเนินการดังต่อไปนี้การเปิดตัวของร่างแผนแห่งชาติจีนขนาดกลางและการปฏิรูปการศึกษาในระยะยาวและการพัฒนา ( 2010 - 2020 ) .

การพัฒนาระบบการศึกษาที่ได้รับอนุญาตสำหรับการฝึกอบรมของผู้เชี่ยวชาญและแรงงานฝีมือ เพื่อตอบสนองความต้องการของการเปลี่ยนแปลงเศรษฐกิจการจัดหาบุคลากรศึกษานี้ยังช่วยเพิ่มการเติบโต . การศึกษาในประเทศจีนไม่เพียงธุรกิจสำหรับนักลงทุนสาธารณะและส่วนบุคคล : มันเป็นกุญแจของพลวัตทางเศรษฐกิจของจีน

Eva Huang เป็นครูในประเทศจีนและมีเพิ่งจบปริญญาเอกของเธอในจีน ระบบการศึกษา ในมหาวิทยาลัยของออสเตรเลีย .

จอห์นเบนสันเป็นศาสตราจารย์ของการจัดการที่มหาวิทยาลัยของออสเตรเลีย

อาจารย์ยองซูเป็นผู้อำนวยการศูนย์ออสเตรเลียสำหรับธุรกิจในเอเชียมหาวิทยาลัยทางใต้ของประเทศออสเตรเลีย .