Frost inhaled deeply but did not re

Frost inhaled deeply but did not reply. Instead, kneeling on one knee, she faced him saying “Karl, I understand the feeling of losing Carter but the mission had to go on. This was Luo Lin’s order. Carter’s group defended against the Barbarian’s frontal attack. Only then were we able to ambush them during the night and kill the Barbarians over a huge area. Please believe me, that Emperor Luo Lin’s doings are for the good of Dragon City, and not for his personal gain!”

Karl shouted furiously: “Bullsh*t! You guys meant to ruin Carter’s life. I can never forget Carl’s expression before he died!”

“Clang!”

Frost lifted her hand. Behind her a sword rose high into the air rushing at her white neck. Frost looked at Karl and said indifferently: “If it needs to be paid with my life. I will gladly give my life for the King. Karl, after I die, I wish for you to be able to forget your hatred. Do not live a life filled only with hate.

“You !!” Karl’s face flushed red, not knowing what else to say.

I hastily walked forwards, grabbing Frost’s sword by the handle. A sudden breeze of cold flowed through my arm. This wasn’t an ordinary sword! Holding the sword tightly, I prevented the sword from cutting through her skin. I said with a deep tone, “Frost. You were under an order. You shouldn’t waste your life on such a small matter. Didn’t you say I am one of your own? If you die here and now, who will I be relying on in Dragon City?

Frost lifted her head and looked at me stupidly: “I…… sorry……”

……

Seeing all this, Karl suddenly let out a smirk: “Hmph, then it would be better this way……”

Frost looked distantly: “How?”

Karl swept a glance at me, saying: “Since he is one of your men then let him replace you in this. Let this boy venture into the depths of the Dragon’s Tomb and accept his destiny! If he lives, then I, Karl, will never bring this issue up again. If he dies in there, I will similarly bury this matter and take it that this boy has accompanied Carter in death. How about it?”

“Out of the question!”

Alarmed, Frost’s pretty eyes revealed a hint of anger: “Karl, you’re too despicable. How can you let him, who is so young, take such a risk? Don’t forget, he is your disciple……”

“Hmph!……” Karl let out a sneer, “At that time, Carter was also that young when he left me. This boy is not my disciple. In my entire life, I’ve only had Carter as my disciple!”

……

I started and immediately a system notification bell sounded–

“Ding!”

System Notification: Please take note: you have been expelled by your mentor. You have lost the name, Tomb Guardian of Dragon City!

……

“What..”

I groaned as I stood there stiffly saying, “Then from now on who will be my mentor? I… what should I do?”

Behind me, Frost’s faint voice drifted over: “Don’t worry. Should you really be able to return alive from the depths of this dragon tomb then your mentor will be me. You will study under me……”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟรอสต์สูดดมลึก แต่ไม่ได้ตอบ แต่คุกเข่าบนเข่าข้างหนึ่งเธอต้องเผชิญกับเขาว่า "คาร์ลผมเข้าใจความรู้สึกของการสูญเสียคาร์เตอร์ แต่มีภารกิจที่จะไป นี้เป็นคำสั่งลูหลิน กลุ่มคาร์เตอร์ป้องกันการโจมตีหน้าผากเถื่อนของ จากนั้นก็เพียง แต่เราสามารถที่จะซุ่มโจมตีพวกเขาในช่วงเวลากลางคืนและฆ่าป่าเถื่อนมากกว่าพื้นที่ขนาดใหญ่ โปรดเชื่อฉันว่าจักรพรรดิ Luo กระทำหลินเป็นเพื่อประโยชน์ของ Dragon City และไม่เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของเขา " คาร์ลตะโกนคึก "bullsh * t! พวกคุณหมายถึงการทำลายชีวิตของคาร์เตอร์ ฉันไม่เคยลืมการแสดงออกของคาร์ลก่อนที่เขาจะเสียชีวิต! " "เสียงดังกราว!" ฟรอสต์ยกมือของเธอ ด้านหลังของเธอดาบเพิ่มขึ้นสูงขึ้นไปในอากาศวิ่งที่คอสีขาวของเธอ ฟรอสต์มองไปที่คาร์ลและกล่าวว่าเอาใจใส่: "ถ้าจะต้องมีการจ่ายเงินให้กับชีวิตของฉัน ผมยินดีที่จะให้ชีวิตของฉันสำหรับพระมหากษัตริย์ คาร์ลหลังจากที่ฉันตายฉันต้องการให้คุณสามารถที่จะลืมความเกลียดชังของคุณ อย่าใช้ชีวิตที่เต็มไปเท่านั้นที่มีความเกลียดชัง. "คุณ !!" ใบหน้าของคาร์ลล้างสีแดงไม่ทราบว่าสิ่งที่จะพูด. ผมรีบเดินไปข้างหน้าคว้าดาบของฟรอสต์โดยจับ สายลมเย็นฉับพลันไหลผ่านแขนของฉัน นี้ไม่ได้เป็นดาบธรรมดา! โฮลดิ้งดาบแน่นผมป้องกันดาบตัดผ่านจากผิวของเธอ ที่ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงลึก "ฟรอสต์ คุณอยู่ภายใต้การสั่งซื้อสินค้า คุณไม่ควรเสียชีวิตของคุณในการดังกล่าวเป็นเรื่องเล็ก ๆ คุณไม่ได้บอกว่าผมของคุณเอง? ถ้าคุณตายที่นี่และตอนนี้ที่ผมจะอาศัยในเมืองมังกรฟรอสต์ยกหัวของเธอและมองมาที่ฉันโง่ "ผมขอโทษ ...... ...... " ...... เห็นทั้งหมดนี้คาร์ลก็ให้ออกย้ิมเย้ย "Hmph แล้วมันจะดีกว่าวิธีนี้ ...... " ฟรอสต์ดูห่างไกล "วิธีการ"? คาร์ลกวาดทันทีที่ฉันกล่าวว่า "นับตั้งแต่ที่เขาเป็นหนึ่งในคนของคุณแล้วให้เขาเปลี่ยนคุณในเรื่องนี้ ร่วมให้เด็กคนนี้ในระดับความลึกของหลุมฝังศพของมังกรและยอมรับชะตากรรมของเขา! ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่แล้วฉัน, คาร์ลจะไม่นำเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าเขาตายในที่นั่นผมจะฝังในทำนองเดียวกันเรื่องนี้และนำไปที่เด็กคนนี้มีมาพร้อมกับคาร์เตอร์ในความตาย วิธีการเกี่ยวกับมัน "? "ออกจากคำถาม!" ตกใจตาสวยฟรอสต์เผยคำใบ้ของความโกรธ "คาร์ลคุณน่ารังเกียจเกินไป วิธีที่คุณสามารถปล่อยให้เขาซึ่งเป็นหนุ่มสาวจึงใช้ความเสี่ยงดังกล่าวได้หรือไม่ อย่าลืมว่าเขาเป็นลูกศิษย์ของคุณ ...... " "Hmph ...... " คาร์ลให้ออกหัวเราะเยาะ "ในขณะที่คาร์เตอร์ยังเป็นหนุ่มสาวว่าตอนที่เขาทิ้งฉัน เด็กคนนี้ไม่ได้เป็นสาวกของเรา ในชีวิตทั้งหมดของฉันฉันได้มีเพียงคนขับรถเป็นสาวกของเรา " ...... ผมเริ่มและทันทีที่ระฆังระบบการแจ้งเตือน sounded- "Ding" ระบบการแจ้งเตือน: โปรดทราบ: คุณได้รับการขับออกจากที่ปรึกษาของคุณ คุณได้สูญเสียชื่อที่หลุมฝังศพของการ์เดียนของเมืองมังกร! ...... "คืออะไร .. " ฉันครางขณะที่ผมยืนอยู่ที่นั่นเคร่งครัดพูด "แล้วจากนี้ไปผู้ที่จะเป็นผู้ให้คำปรึกษาของฉันได้อย่างไร ฉัน ... สิ่งที่ฉันควรจะทำอย่างไร " ข้างหลังผมเสียงลมฟรอสต์ลอยมากกว่า: "ไม่ต้องกังวล หากคุณจริงๆจะสามารถที่จะกลับขึ้นมาจากความลึกของหลุมฝังศพมังกรนี้แล้วผู้ให้คำปรึกษาของคุณจะเป็นฉัน คุณจะศึกษาภายใต้ฉัน ...... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟรอสต์สูดดมลึกๆ แต่ไม่ตอบ แทน คุกเข่าขอแต่งงาน เธอต้องเผชิญหน้ากับเขาแล้วพูดว่า " คาร์ล ผมเข้าใจความรู้สึกของการสูญเสีย คาร์เตอร์ แต่ภารกิจที่ต้องไปต่อ นี่เป็นคำสั่งของลู่หลิน กลุ่มของคาร์เตอร์ ปกป้องต่อต้านของอนารยชน โดนโจมตี เท่านั้นแล้วเราสามารถที่จะโจมตีพวกเขา ในช่วงกลางคืน และฆ่าป่าเถื่อนมากกว่าพื้นที่ขนาดใหญ่ ได้โปรดเชื่อผมที่จักรพรรดิของ Luo หลินการกระทำจะดีสำหรับเมืองมังกร และ ไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของเขา "

คาร์ลตะโกนอย่างร่าเริง " BullSh * t ! พวกเธอตั้งใจที่จะทำลายชีวิตของคาร์เตอร์ ฉันไม่เคยลืม การแสดงออกของคาร์ล ก่อนที่เขาจะตาย ! "

" เคร้ง ! "

น้ำค้างแข็งยกเธอมือ ข้างหลังเธอ ดาบกุหลาบสูงในอากาศวิ่งที่ลำคอขาวผ่อง ฟรอสต์มองคาร์ลและบอกว่าไม่แตกต่างกัน :" ถ้ามันต้องจ่ายด้วยชีวิตของฉัน ผมยินดีมอบชีวิตให้พระราชา คาร์ล หลังจากที่ฉันตาย ฉันอยากให้คุณสามารถลืมความเกลียดชังของคุณ อย่าใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง .

" ! ! ! " ใบหน้าของคาร์ล หน้าแดง แดง ไม่รู้จะพูดอะไร ผมรีบเดิน

ส่งต่อคว้าดาบของฟรอสต์โดยจัดการ สายลมเย็น ๆไหลผ่านแขนของฉันนี่ไม่ใช่ดาบธรรมดา ! จับดาบไว้แน่น ฉันได้ดาบจากการตัดผ่านผิวหนังของเธอ ฉันพูดด้วยน้ำเสียงลึก " ฟรอสต์ นายอยู่ภายใต้คำสั่ง คุณไม่ควรมาเสียเวลากับเรื่องเล็กๆ คุณไม่ได้บอกว่า ผมเป็นหนึ่งในของคุณเอง ? ถ้าเจ้าตายที่นี่และตอนนี้ที่ผมจะอาศัยในเมืองมังกร

น้ำค้างแข็งยกหัวของเธอ แล้วมองผมอย่างโง่เขลา :" ฉัน . . . . . . . ขอโทษ . . . . . . . "

. . . . . . .

เห็นทั้งหมดนี้ คาร์ลก็ปล่อยออกมายิ้มเยาะ " หึ คงจะดีกว่าวิธีนี้ . . . . . . . "

ฟรอสต์มองสุดลูกหูลูกตา : " อย่างไร ? "

คาร์ลกวาดมองฉันว่า : " เขาเป็นหนึ่งในคนของคุณ ก็ให้เขาแทน เธออยู่ในนี้ ให้เด็กร่วมในระดับความลึกของหลุมฝังศพของมังกร และยอมรับชะตากรรมของเขา ถ้าเขาอยู่ แล้วผม คาร์ลจะไม่นำปัญหานี้ขึ้นมาอีก ถ้าเขาตายในนั้น ผมจะเหมือนกับฝังเรื่องนี้แล้วว่าเด็กคนนี้มีคาร์เตอร์ในความตาย มันเป็นยังไง "

" เป็นไปไม่ได้ ! "

ตกใจของฟรอสท์ สวยตา พบคำใบ้ของความโกรธ " คาร์ล นายมันน่ารังเกียจ คุณจะปล่อยให้เขายังไง ก็ยังรับความเสี่ยง ? อย่าลืมว่า เขาคือ . . . . . . . " ลูกศิษย์คนนี้

" ฮึ่ม !. . . . . . . " คาร์ลปล่อยออกมายิ้มเยาะ " ตอนนั้น คาร์เตอร์ ยังเด็ก ตอนที่เขาทิ้งฉันไป เด็กคนนี้ไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของฉัน ในชีวิตของฉันฉันมีเพียงคาร์เตอร์เป็นลูกศิษย์ของฉัน ! "

. . . . . . .

ฉันเริ่มต้นทันทีและระบบการแจ้งเตือนเสียงระฆัง )

" ติ๊ง ! "

ระบบการแจ้งเตือน : โปรดทราบ : คุณจะถูกไล่ออก โดยพี่เลี้ยงของคุณ คุณได้สูญเสียชื่อ สุสานของผู้ปกครองเมืองมังกร


. . . . . . ." อะไร . . . . . . . "

ฉันครางออกมาเบาๆ ขณะที่ผมยืนตัวแข็งว่า " จากนี้ไปใครจะเป็นพี่เลี้ยงของฉัน ผมควรจะทำยังไงดี "

ด้านหลังผม เสียงของฟรอสท์ จางๆ ลอยข้าม : " ไม่ต้องกังวล " คุณควรจะสามารถที่จะมีชีวิตอยู่ได้จากความลึกของมังกรนี้ สุสานแล้วอาจารย์จะเป็นฉัน คุณจะได้เรียนมา . . . . . . . "