The same glycemic targets apply to

The same glycemic targets apply to otherwise healthy elderly as to younger people with diabetes.
In older patients with diabetes of several years' duration and established complications, intensive control reduces the risk of microvascular events but does not reduce macrovascular events or mortality (23–25).
However, better glycemic control appears to be associated with less disability and better function (26,27).
It is known that postprandial glucose values are a better predictor of outcome in elderly patients with diabetes than A1C or preprandial glucose values. Recently, it has been demonstrated that older patients with type 2 diabetes who have survived an acute myocardial infarction may have a lower risk for a subsequent cardiovascular (CV) event with targeting of postprandial vs. fasting/preprandial glycemia (28).
In patients with equivalent glycemic control, greater variability of glucose values is associated with worse cognition (29).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Glycemic เป้าหมายเดียวกันกับสุขภาพผู้สูงอายุกับคนอายุน้อยกว่ามีโรคเบาหวาน ในผู้ป่วยที่สูงอายุมีโรคเบาหวานระยะเวลาหลายปีและภาวะแทรกซ้อนขึ้น ควบคุมเร่งรัดช่วยลดความเสี่ยงของเหตุการณ์ microvascular ได้ลดเหตุการณ์ macrovascular หรือตาย (23-25) อย่างไรก็ตาม glycemic ปรับแล้วจะเกี่ยวข้องกับความพิการน้อยและฟังก์ชันดี (26,27) ขอเรียกว่าค่ากลูโคส postprandial predictor ดีผลในผู้ป่วยสูงอายุที่มีโรคเบาหวานกว่าน้ำตาลใน preprandial ค่า A1C ล่าสุด มันได้ถูกแสดงว่า เก่า มีโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ผู้ป่วยมีชีวิตรอดตายมีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจเฉียบพลันอาจมีความเสี่ยงต่ำมีเหตุการณ์ (CV) หัวใจและหลอดเลือดตามมาด้วยการกำหนดเป้าหมายของ postprandial เทียบกับ glycemia ถือศีล อด/preprandial (28) ในผู้ป่วยที่มี glycemic เท่าควบคุม ความแปรผันมากค่ากลูโคสที่สัมพันธ์กับประชานแย่ (29)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระดับน้ำตาลในเลือดเป้าหมายเดียวกันนำไปใช้กับผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดีอย่างอื่นที่เป็นคนหนุ่มสาวที่มีโรคเบาหวาน.
ในผู้ป่วยสูงอายุที่มีโรคเบาหวานในระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาและภาวะแทรกซ้อนที่จัดตั้งขึ้นการควบคุมอย่างเข้มข้นช่วยลดความเสี่ยงของเหตุการณ์ microvascular แต่ไม่ได้ลดการเกิดหลอดเลือดหรือการตาย (วันที่ 23-25 ).
อย่างไรก็ตามการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ดีขึ้นดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับความพิการน้อยลงและฟังก์ชั่นที่ดีกว่า (26,27).
เป็นที่รู้จักกันว่าค่าระดับน้ำตาลภายหลังตอนกลางวันเป็นปัจจัยบ่งชี้ที่ดีขึ้นของผลในผู้ป่วยสูงอายุที่มีโรคเบาหวานกว่า A1C หรือค่าน้ำตาลใน preprandial เมื่อเร็ว ๆ นี้จะได้รับการแสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยสูงอายุที่มีโรคเบาหวานประเภท 2 ที่จะมีชีวิตรอดกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันอาจมีความเสี่ยงที่ต่ำกว่าสำหรับโรคหัวใจและหลอดเลือดตามมา (CV) เหตุการณ์ที่มีการกำหนดเป้าหมายของการอดอาหารเมื่อเทียบกับภายหลังตอนกลางวัน / preprandial glycemia (28).
ในผู้ป่วยที่มี การควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดเทียบเท่าแปรปรวนมากขึ้นของค่าระดับน้ำตาลมีความเกี่ยวข้องกับความรู้ความเข้าใจที่เลวร้ายยิ่ง (29)