The month of waiting was near its e

The month of waiting was near its end. Every day I climbed the
hill above the valley to see if there was a black cloth over the
stone. But Lorna gave me no sign that she needed help. I thought
about her every day. I was only a farmer, and I was afraid that a
rich young lord would take her from me.
Then one afternoon, five days before the end of the month, I
had been to feed the horses. I was just going back into the house,
when a man came to our gate.
He held something up in his hand and shouted at me, 'In the
king's name, come here!'I walked slowly towards him. I was not going to hurry when
someone shouted at me like that.
'Is this Ridd's farm?' he asked.
'Yes, sir, it is,' I answered. 'Come in and we'll give you
something to eat.'
He was a man of about forty years of age, with a hard face and
small, quick eyes.
'I'm hungry,' he said, 'but I won't eat or drink until I've seen
and touched John Ridd.'
'You have seen and touched him,' I said. 'I'm John Ridd.'
'You're a big man, John Ridd,' he said. 'My name's Jeremy
Stickles, and I'm a servant at the courts of law in London. In the
king's name, take this.'
He gave me a letter and I read it carefully. It ordered me to go
to London and answer questions from the king's judges. The
government did not think that this part of the country was safe,
and they wanted information. They also wanted information
about the Doones.
The letter told me to hurry to London, but I waited for five
days, hoping for a sign from Lorna Doone. But no black cloth
appeared on the white rock, so I left my home and travelled with
Jeremy Stickles to London.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เดือนแห่งการรอคอยก็ใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของมัน ทุกวันฉันปีนขึ้น
เนินเขาเหนือหุบเขาเพื่อดูว่ามีผ้าสีดำมากกว่า
หิน แต่ลอร์นาให้ฉันสัญญาณว่าเธอต้องการความช่วยเหลือไม่ ฉันคิดว่า
เกี่ยวกับเธอทุกวัน ฉันเป็นเพียงชาวนาและฉันก็กลัวว่า
เจ้านายหนุ่มที่อุดมไปด้วยจะพาเธอไปจากฉัน.
จากนั้นในบ่ายวันหนึ่งห้าวันก่อนสิ้นเดือนของเดือนที่ฉัน
ได้รับที่จะเลี้ยงม้า ผมก็จะกลับเข้าไปในบ้าน
เมื่อชายคนหนึ่งมาถึงประตูของเรา.
เขาจัดขึ้นบางสิ่งบางอย่างในมือของเขาและตะโกนมาที่ผม "ใน
ชื่อของกษัตริย์มาที่นี่! 'ผมเดินช้า ๆ ต่อเขา ผมจะไม่รีบร้อนเมื่อ
ใครบางคนตะโกนฉันอย่างนั้น.
'เป็นฟาร์ม Ridd นี้หรือไม่?' เขาถาม.
'ใช่ครับมันเป็น' ฉันตอบ 'มาและเราจะให้คุณ
บางสิ่งบางอย่างที่จะกิน.'
เขาเป็นคนที่มีประมาณสี่สิบปีของอายุที่มีใบหน้าอย่างหนักและ
ขนาดเล็กดวงตาอย่างรวดเร็ว.
'ฉันหิว "เขากล่าว" แต่ฉันได้รับรางวัล' T กินหรือดื่มจนกว่าฉันจะได้เห็น
และสัมผัสจอห์น Ridd. '
' คุณได้เห็นและสัมผัสเขาว่า 'ฉันกล่าวว่า 'ฉันจอห์น Ridd.'
'คุณเป็นชายร่างใหญ่จอห์น Ridd' เขากล่าวว่า 'ฉันชื่อเจเรมี
Stickles และฉันคนรับใช้ที่ศาลของกฎหมายในลอนดอน ใน
ชื่อของกษัตริย์, ใช้เวลานี้. '
เขาให้ฉันเป็นตัวอักษรและผมอ่านอย่างรอบคอบ มันสั่งให้ฉันไป
ยังกรุงลอนดอนและตอบคำถามจากผู้พิพากษาของกษัตริย์
รัฐบาลไม่ได้คิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศนี้มีความปลอดภัย
และพวกเขาต้องการข้อมูล พวกเขายังต้องการข้อมูล
เกี่ยวกับ Doones.
ตัวอักษรบอกให้ผมรีบไปลอนดอน แต่ฉันรอเป็นเวลาห้า
วันหวังสำหรับการเข้าสู่ระบบจากลอร์นา Doone แต่ไม่มีผ้าสีดำ
ที่ปรากฏบนหินสีขาวเพื่อให้ผมออกจากบ้านของฉันและเดินทางไปกับ
เจเรมี Stickles ไปยังกรุงลอนดอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เดือนแห่งการรอคอยใกล้จะจบลงแล้ว ทุกๆวันฉันปีนเนินเขาเหนือหุบเขา เพื่อดูว่ามีผ้าสีดำมากกว่าหิน แต่ลอร่าให้มาไม่มีวี่แววว่าเธอต้องการความช่วยเหลือ ฉันคิดว่าเรื่องเธอทุกวัน ฉันเป็นชาวนา และผมกลัวว่ารวย คุณชายจะพาเธอไปจากฉันแล้วบ่ายวันหนึ่ง วันสิ้นเดือน ผมเคยเลี้ยงม้า ผมเพิ่งกลับเข้าบ้านเมื่อมีคนเข้ามาที่ประตูของเราเขาถืออะไรในมือของเขาและตะโกนใส่ฉัน " ในชื่อของกษัตริย์มาที่นี่ ! ฉันเดินช้าๆ ไปยังเขา ผมไม่ได้จะเร็วเมื่อใครบางคนตะโกนใส่ฉันแบบนี้" นี่ ridd ฟาร์ม ? เขาถาม" ใช่ค่ะ มันคือ " " ฉันตอบ เข้ามา แล้วเราจะให้คุณบางสิ่งบางอย่างที่จะกิน .เขาเป็นผู้ชายประมาณสี่สิบปีของอายุ หน้าตา หนัก และเล็ก เร็วสิ" ฉันหิวแล้ว " เขากล่าว " แต่ผมจะไม่กิน หรือ ดื่มจนกว่าจะได้เห็นและสัมผัสจอ ridd ’" คุณได้เห็นและสัมผัสเขา , " ผมพูด " ผม จอห์น ridd ’" นายเป็นผู้ชาย บิ๊ก จอห์น ridd , " " เขากล่าวว่า ฉันชื่อ เจเรมี่Stickles และฉันเป็นคนรับใช้ที่ศาลในกรุงลอนดอน ในชื่อของกษัตริย์นี่ "เขาให้จดหมายและฉันอ่านมันอย่างรอบคอบ มันสั่งให้ผมไปลอนดอน และตอบคำถามจากผู้พิพากษาของกษัตริย์ ที่รัฐบาลไม่คิดว่าส่วนหนึ่งของประเทศนี้ปลอดภัยและพวกเขาต้องการข้อมูล พวกเขายังต้องการข้อมูลเกี่ยวกับ doones .ในจดหมายบอกให้รีบไปลอนดอน แต่ ฉันรอห้าวันรอคอยสัญญาณจากลอร่าดูน . แต่ไม่มีสีดำผ้าปรากฏบนหินขาว ดังนั้นผมจึงออกจากบ้านและเดินทางกับเจเรมี่ Stickles ลอนดอน