Fear seized Barlow. He was alone in

Fear seized Barlow. He was alone in a strange world. somehow he must have gone back in time - perhaps even to the days before white men settled in North America. He started to run madly, fighting his way through fallen timber. When he stopped at last to catch his breath, he saw the second growth timber round him once again. There were no more of the great ancient trees and no more pigeons. He sobbed with relief.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลัวยึด Barlow เขาเป็นคนเดียวในโลกที่แปลก อย่างใด เขาต้องไปกลับในเวลา - บางทีแม้แต่วันก่อนจ่ายคนขาวในอเมริกาเหนือ เขาเริ่มทำ นักต่อสู้ทางของเขาผ่านไม้ลดลง เมื่อเขาหยุดในที่สุดการจับลมหายใจของเขา เขาเห็นไม้เจริญเติบโตสองรอบเขาอีกครั้ง มีไม่มีต้นไม้โบราณดีและนกไม่เพิ่มเติม เขา sobbed กับบรรเทา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลัวคว้าบาร์โลว์ เขาเป็นคนเดียวในโลกที่แปลกประหลาด อย่างใดเขาจะต้องได้ไปกลับในเวลา - บางทีแม้กระทั่งวันก่อนที่คนขาวตั้งรกรากอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ เขาเริ่มที่จะเรียกนักต่อสู้ทางของเขาผ่านป่าไม้ลดลง เมื่อเขาหยุดที่สุดท้ายที่จะจับลมหายใจของเขาที่เขาได้เห็นการเจริญเติบโตของไม้รอบสองเขาอีกครั้ง ไม่มีมากขึ้นของต้นไม้โบราณที่ดีและไม่มีนกพิราบมากขึ้นได้ เขาร้องไห้ด้วยความโล่งอก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลัวจับบาร์ เขาเป็นคนเดียวในโลกแปลก . เขาต้องกลับไปในเวลา - บางทีแม้แต่ชายสีขาวก่อนวันตัดสินในทวีปอเมริกาเหนือ เขาเริ่มวิ่งอย่างบ้าคลั่ง , การต่อสู้ทางของเขาผ่านการล้มไม้ เมื่อเขาหยุดที่จะจับลมหายใจสุดท้ายของเขา เขาเห็นสองรอบไม้ของเขาอีกครั้ง ไม่มีของที่ดีโบราณต้นไม้และไม่มีนกพิราบเขาสะอื้นด้วยความโล่งอก