High lipid levels in phyllosoma may

High lipid levels in phyllosoma may be associated to their planktonic
lifestyle, as many planktonic crustaceans tend to store lipid
due to its high energy content, low density, and positive buoyancy
(Chu and Ovsianico-Koulikowsky, 1994). Phospholipid is the major
lipid class stored by J. edwardsii phyllosoma possibly due to its characteristic
transparency, which is critical during the planktonic life stage
when phyllosoma are extremely vulnerable to pelagic visual predators
(Jeffs et al., 2001). The ability of phyllosoma to preferentially
store lipid may therefore be an essential physiological survival strategy
to allow accumulation of energy reserves. This strategy is not
unique to spiny lobsters and also occurs in other crustaceans and
aquatic animals. Newly settled Homarus americanus depend on stored
lipid reserves during transformation from a planktonic to benthic life
phase while they are adjusting to a new feeding behaviour and benthic
habitat (Sasaki et al., 1986).
Cultured phyllosoma typically contain between 7 and 21%
lipid (Nelson et al., 2003; Ritar et al., 2003). This is similar to the
6.8 (instar 1) to 19.5% DM (instar 17) lipid range observed in the present
study and reflects the extent of lipid accumulation during culture.
Wild phyllosoma, however, contain up to 35% DM lipid (Phleger et al.,
2001), which suggests this is the amount required for successful completion
of the larval phase. The difference in energy-rich lipid reserves
between wild and cultured phyllosoma may be attributed to the lack
of prey diversity encountered by cultured phyllosoma. Wild phyllosoma
feed on a variety of prey including soft-bodied zooplanktons such as
polychaete worms, medusa, ctenophores, chaetognaths (Johnston and
Ritar, 2001; Saunders et al., 2012) cnidarians, urochordates, and larval
fish (Suzuki et al., 2006, 2008), which provide phyllosoma with quantitatively
and qualitatively diverse energy and nutrient sources. Johnston
et al. (2004) suggested that a lack of shifts in digestive enzyme activity
in cultured phyllosoma fed a constant diet indicated an inability to accommodate
shifts in their nutritional requirements compared to wild
phyllosoma. It is therefore possible that phyllosoma are incapable of accumulating
adequate amounts of energy when fed predominantly on
Artemia, which adversely affects the growth and development of cultured
phyllosoma (Johnston et al., 2004). This suppressed growth has,
however, also been observed in other decapods when cultured on
their normal wild diet (Anger, 2001). Reduced growth of cultured
phyllosoma could therefore also be attributed to biotic and abiotic factors,
including high densities associated with culture conditions and
relatively high temperatures, because wild phyllosoma are widely dispersed
and inhabit cooler waters at certain times of the year (Booth,
1994). Future research should also investigate the maternal effects of
broodstock feeding on different diets to determine if this has an influence
on phyllosoma quality, particularly their ability to accumulate energy
reserves.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระดับไขมันสูงใน phyllosoma อาจเชื่อมโยงกับการ planktonicชีวิต planktonic พบมากมักจะ เก็บไขมันเนื่องจากเนื้อหาพลังงานสูง ความหนาแน่นต่ำ ความบวกพยุง(ชูและ Ovsianico-Koulikowsky, 1994) ฟอสโฟลิพิดเป็นวิชาเก็บ โดย J. edwardsii phyllosoma อาจเป็นเพราะลักษณะของชั้นไขมันความโปร่งใส ซึ่งมีความสำคัญระหว่างระยะชีวิต planktonicเมื่อ phyllosoma มีมากเสี่ยงต่อการล่าเกี่ยวกับภาพ(Jeffs และ al., 2001) ความสามารถของ phyllosoma กับโน้ตเก็บไขมันดังนั้นอาจเป็นกลยุทธ์สำคัญสรีรวิทยารอดการอนุญาตให้มีการสะสมพลังงานสำรอง กลยุทธ์นี้ไม่เฉพาะกุ้งก้ามกรามหัวโขน และยัง เกิดในพบอื่น ๆ และสัตว์น้ำ ชำระใหม่ Homarus americanus พึ่งเก็บไว้ไขมันสำรองระหว่างการเปลี่ยนแปลงจากการ planktonic ชีวิตธรรมชาติขั้นตอนในขณะที่การปรับปรุงการพฤติกรรมการให้อาหารใหม่ และธรรมชาติอยู่อาศัย (ซะซะกิ et al., 1986)Phyllosoma อ่างโดยทั่วไปประกอบด้วย 7 และ 21%ไขมัน (เนลสันและ al., 2003 Ritar et al., 2003) นี่คือคล้ายกับการ6.8 (instar 1) ช่วงไขมัน DM (instar 17) 19.5% ในปัจจุบันศึกษา และสะท้อนให้เห็นถึงขอบเขตของไขมันสะสมในระหว่างวัฒนธรรมPhyllosoma ป่า อย่างไรก็ตาม ประกอบด้วยค่ากับไขมัน DM 35% (Phleger et al.,2001), ซึ่งแนะนำนี้เป็นยอดเงินที่ต้องการสำเร็จของระยะ larval ความแตกต่างในการสำรองพลังงานอุดมไปด้วยไขมันระหว่างป่า และอ่าง phyllosoma อาจเกิดจากการขาดของความหลากหลายของเหยื่อประสบ phyllosoma อ่าง Phyllosoma ป่าอาหารหลากหลายรวม bodied อ่อน zooplanktons เป็นเหยื่อโพลีคีทาหนอน เมดูซ่า ctenophores, chaetognaths (จอห์นสตัน และRitar, 2001 ซอนเดอร์ส et al., 2012) cnidarians, urochordates และ larvalปลา (ซูซูกิและ al., 2006, 2008), ให้ phyllosoma กับ quantitativelyและพลังงานหลากหลาย qualitatively และแหล่งธาตุอาหาร จอห์นสตันal. ร้อยเอ็ด (2004) แนะนำที่ขาดกะในเอนไซม์ย่อยอาหารในอ่าง phyllosoma เลี้ยงอาหารคงที่ระบุไม่สามารถรองรับกะในความต้องการทางโภชนาการเมื่อเทียบกับป่าphyllosoma จึงเป็นไปได้ว่า phyllosoma เป็นหมันหลังยอดเงินเพียงพอของพลังงานเมื่อเลี้ยงส่วนใหญ่ในArtemia ซึ่งมีผลกระทบการเจริญเติบโตและพัฒนาของอ่างphyllosoma (จอห์นสตัน et al., 2004) นี้หยุดการเจริญเติบโตได้อย่างไรก็ตาม ยังถูกพบใน decapods อื่น ๆ เมื่ออ่างบนอาหารของพวกเขาปกติป่า (โกรธ 2001) เจริญเติบโตที่ลดลงของอ่างphyllosoma สามารถจึงยังเกิดจากปัจจัย biotic และ abioticรวมทั้งความหนาแน่นสูงที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมเงื่อนไข และอุณหภูมิค่อนข้างสูง เนื่องจาก phyllosoma ป่ามีกระจายอย่างกว้างขวางและอาศัยอยู่ในน้ำเย็นในบางช่วงเวลาของปี (บูธ1994) การวิจัยอนาคตยังควรตรวจสอบผลของแม่สูตรอาหารในอาหารต่าง ๆ เพื่อดูว่า นี้มีอิทธิพลต่อphyllosoma คุณภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการสะสมพลังงานสำรอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระดับไขมันสูงใน phyllosoma อาจจะเกี่ยวข้องกับ planktonic
ของพวกเขาดำเนินชีวิตที่เป็นplanktonic
กุ้งจำนวนมากมีแนวโน้มที่จะเก็บไขมันเนื่องจากเนื้อหาพลังงานสูงความหนาแน่นต่ำและลอยตัวบวก
(จือและ Ovsianico-Koulikowsky, 1994) เรียมเป็นสำคัญระดับไขมันที่เก็บไว้โดยเจ edwardsii phyllosoma อาจเนื่องมาจากลักษณะของความโปร่งใสซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในระหว่างขั้นตอนชีวิตplanktonic เมื่อ phyllosoma มีความเสี่ยงมากที่จะมองเห็นทะเลล่า(เจฟฟ์ et al., 2001) ความสามารถของ phyllosoma พิเศษเพื่อเก็บไขมันดังนั้นจึงอาจจะเป็นกลยุทธ์การอยู่รอดทางสรีรวิทยาที่สำคัญที่จะช่วยให้การสะสมของพลังงานสำรอง กลยุทธ์นี้จะไม่ซ้ำกันเพื่อหนามกุ้งและยังเกิดขึ้นในกุ้งและสัตว์น้ำ ตั้งรกรากใหม่ americanus Homarus ขึ้นอยู่กับการจัดเก็บสำรองไขมันในช่วงการเปลี่ยนแปลงจากplanktonic ไปหน้าดินชีวิตขั้นตอนในขณะที่พวกเขาจะปรับตัวเข้ากับพฤติกรรมการให้อาหารใหม่และหน้าดินที่อยู่อาศัย(ซาซากิ et al., 1986). เพาะเลี้ยง phyllosoma มักจะมีระหว่างวันที่ 7 และ 21% ของไขมัน ( เนลสัน, et al, 2003;.. ริทาร์, et al, 2003) นี้มีความคล้ายคลึงกับ6.8 (วัย 1) 19.5% DM (วัย 17) ช่วงไขมันพบว่าในปัจจุบันการศึกษาและการสะท้อนให้เห็นถึงขอบเขตของการสะสมไขมันในระหว่างวัฒนธรรม. ป่า phyllosoma แต่มีถึง 35% ของไขมัน DM (Phleger et al., 2001) ซึ่งแสดงให้เห็นนี้เป็นจำนวนเงินที่จำเป็นสำหรับการประสบความสำเร็จของระยะตัวอ่อน ความแตกต่างในไขมันสำรองพลังงานที่อุดมไปด้วยระหว่าง phyllosoma ป่าและเพาะเลี้ยงอาจนำมาประกอบกับการขาดความหลากหลายของเหยื่อที่พบโดยphyllosoma เลี้ยง phyllosoma ป่าฟีดบนความหลากหลายของเหยื่อรวมทั้งแพลงก์ตอนสัตว์นุ่มฉกรรจ์เช่นหนอนโพลีคีทาแมงกะพรุน, ctenophores, chaetognaths (จอห์นสันและริทาร์2001. แซนเดอ et al, 2012) cnidarians, urochordates และตัวอ่อน. ปลา (ซูซูกิเอตอัล 2006, 2008) ที่ให้ phyllosoma กับปริมาณและพลังงานที่มีความหลากหลายในเชิงคุณภาพและแหล่งที่มาของสารอาหาร จอห์นสันและอัล (2004) ชี้ให้เห็นว่าการขาดการเปลี่ยนแปลงในการทำงานของเอนไซม์ย่อยอาหารในphyllosoma เพาะเลี้ยงเป็นอาหารคงไม่สามารถที่จะระบุไว้รองรับการเปลี่ยนแปลงในความต้องการทางโภชนาการของพวกเขาเมื่อเทียบกับป่าphyllosoma ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่า phyllosoma มีความสามารถในการสะสมปริมาณที่เพียงพอของพลังงานเมื่อเลี้ยงส่วนใหญ่ในอาร์ทีเมียซึ่งมีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตและการพัฒนาของการเพาะเลี้ยงphyllosoma (จอห์นสตัน et al., 2004) การเจริญเติบโตของการปราบปรามนี้ได้แต่ก็ถูกตั้งข้อสังเกตใน decapods อื่น ๆ เมื่อเพาะเลี้ยงในอาหารของพวกเขาป่าปกติ(ความโกรธ, 2001) การเจริญเติบโตที่ลดลงของการเพาะเลี้ยงphyllosoma จึงยังสามารถนำมาประกอบกับปัจจัยทางชีววิทยาและ abiotic, รวมทั้งความหนาแน่นสูงที่เกี่ยวข้องกับเงื่อนไขทางวัฒนธรรมและอุณหภูมิที่ค่อนข้างสูงเพราะ phyllosoma ป่ากระจายอย่างกว้างขวางและอาศัยอยู่ในน้ำเย็นน้ำในบางช่วงเวลาของปี(บูธ1994) การวิจัยในอนาคตนอกจากนี้ยังควรตรวจสอบผลกระทบที่มารดาของการให้อาหารพ่อแม่พันธุ์ในอาหารที่แตกต่างกันเพื่อตรวจสอบว่ามีอิทธิพลต่อคุณภาพphyllosoma โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการสะสมพลังงานสำรอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ระดับไขมันในเลือดสูงใน phyllosoma อาจจะเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กมากในน้ำ
เป็นพวกสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กมากในน้ำมากมีแนวโน้มที่จะเก็บไขมัน
เนื่องจากพลังงานสูงปริมาณความหนาแน่นต่ำและ
ลอยบวก ( ชู และ ovsianico koulikowsky , 1994 ) ฟอสโฟลิพิดเป็นหลัก
ไขมันชั้นเก็บไว้โดย edwardsii phyllosoma อาจเนื่องจากลักษณะ
ความโปร่งใสซึ่งเป็นสิ่งสําคัญในชีวิต
เมื่อสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กมากในน้ำขั้นตอน phyllosoma มีมากเสี่ยงต่อทะเลภาพล่า
( เจฟ et al . , 2001 ) ความสามารถของ phyllosoma เพื่อ preferentially
ของร้านจึงอาจจะสรุปกลยุทธ์การอยู่รอดทางสรีรวิทยา
ให้สะสมสำรองพลังงาน กลยุทธ์นี้จะไม่ซ้ำกับหนามกุ้งมังกร
และยังเกิดขึ้นในสัตว์อื่น ๆและ
สัตว์น้ำ ใหม่ตัดสินโฮมารัส มริกานัสพึ่งเก็บไขมันสำรองในระหว่างการแปลงจาก

( สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กมากในน้ำเพื่อสัตว์ชีวิตในขณะที่พวกเขาจะปรับพฤติกรรมการให้อาหารใหม่และสัตว์หน้าดิน
เคอ ( ซาซากิ et al . , 1986 )
2 phyllosoma ทั่วไปประกอบด้วยระหว่าง 7 และ 21 %
2 ( Nelson et al . , 2003 ; ritar และ al . , 2003 ) นี้จะคล้ายกับ
6.8 ( ระยะที่ 1 ) 19 .5% DM ( 17 ) ในช่วงวัย ) ในการศึกษา
และสะท้อนให้เห็นถึงขอบเขตของการสะสมไขมันในวัฒนธรรม .
ป่า phyllosoma , อย่างไรก็ตาม , มีถึง 35 % และไขมัน ( phleger et al . ,
, 2001 ) ซึ่งแสดงให้เห็นว่านี่คือจำนวนเงินที่จำเป็นสำหรับความสำเร็จของระยะตัวอ่อน
. ความแตกต่างของพลังงานสำรองไขมันรวย
ระหว่างป่าและเลี้ยง phyllosoma อาจเกิดจากการขาดของความหลากหลายที่พบเหยื่อ
เลี้ยง phyllosoma . อาหาร phyllosoma
ป่าในความหลากหลายของเหยื่อรวมถึงนุ่มฉกรรจ์ zooplanktons เช่น
หนอน เจน ฟอนดา เมดูซ่า , ctenophores chaetognaths , ( จอห์นสตันและ
ritar , 2001 ; Saunders et al . , 2012 ) urochordates เลอาโคอันและตัวอ่อนปลา ,
( Suzuki et al . , 2006 , 2008 )ซึ่งให้ปริมาณและเชิงคุณภาพ ด้วย
phyllosoma หลากหลายพลังงานและแหล่งสารอาหาร จอห์นสตัน
et al . ( 2004 ) พบว่า การขาดเอนไซม์ย่อยอาหารในระ
phyllosoma เพาะเลี้ยงอาหารแบบคงที่ ไม่สามารถรองรับความต้องการทางโภชนาการของพวกเขา
กะใน เมื่อเทียบกับป่า
phyllosoma .จึงเป็นไปได้ว่า phyllosoma ไม่สามารถสะสมในปริมาณที่เพียงพอของพลังงานที่ได้รับ

เด่นในอาร์ทีเมีย ซึ่งมีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตและพัฒนาการเพาะเลี้ยง
phyllosoma ( Johnston et al . , 2004 ) นี้ยับยั้งการเจริญเติบโตได้
อย่างไรก็ตาม ยังพบว่าใน decapods อื่น ๆ เมื่อเพาะเลี้ยงในอาหารปกติของพวกเขาป่า
( โกรธ , 2001 ) การเจริญของวัฒนธรรม
phyllosoma อาจจึงยังสามารถเกิดจากปัจจัยทางชีวภาพและความหนาแน่นสูง รวมทั้งสิ่งมีชีวิต
, ที่เกี่ยวข้องกับสภาพวัฒนธรรมและ
อุณหภูมิค่อนข้างสูง เพราะป่า phyllosoma อย่างกว้างขวางและกระจายตัวในน้ำ
เย็นในบางช่วงเวลาของปี ( บูธ
1994 ) วิจัยในอนาคตควรศึกษาผลของมารดา
เลี้ยงอาหารในอาหารที่แตกต่างกันเพื่อตรวจสอบว่ามีอิทธิพลต่อคุณภาพ phyllosoma
โดยเฉพาะความสามารถในการสะสมพลังงานสำรอง