Adam closed his eyes and dropped hi

Adam closed his eyes and dropped his head. “She’s in college.”
Sam’s next words were softly spoken. “ I believe her name’s
Carmen, right?”
Adam nodded. “How did you know?” he asked.
“The voice. You sound like your father. Why’d you come here?”
“Eddie sent me.”
Their eyes met briefly, then Sam looked away. He placed his
right hand over his eyes.
“We need to talk,” Adam said quietly.
Sam nodded. “So you’re really Alan,” he said. “My first
grandson. You disappeared in 1967.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาดัมปิดตา และศีรษะของเขาลดลง "เธออยู่ในวิทยาลัย"เบา ๆ ได้พูดของสามคำถัดไป "ผมเชื่อว่าชื่อของเธอคาร์เมน ขวา"อาดัมพยักหน้า "ว่าคุณรู้ไหม" เขาถาม"การสั่งงานด้วยเสียง คุณเสียงเหมือนคุณพ่อ ทำไมต้องมาที่นี่""เอ็ดดี้ไปฉันนั้น"พบตาสั้น ๆ นั้นแซมมองไป เขาอยู่ของเขาขวามือผ่านตา"เราจำเป็นต้องพูด อดัมกล่าวอย่างเงียบ ๆสามพยักหน้า "ดังนั้นคุณจริง ๆ Alan เขากล่าวว่า "ของฉันแรกหลาน คุณหายไปในค.ศ. 1967 "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อดัมปิดตาของเขาและหัวของเขาลดลง "เธออยู่ในวิทยาลัย."
แซมต่อไปคำพูดเบา ๆ
"ผมเชื่อว่าชื่อของเธอคาร์เมนใช่มั้ย?"
อดัมพยักหน้า "คุณรู้ได้ยังไง?" เขาถาม.
"เสียง คุณเสียงเหมือนคุณพ่อของคุณ ทำไมคุณมาที่นี่?
"" เอ็ดดี้ส่งฉัน.
"สายตาของพวกเขาได้พบในเวลาสั้นๆ แล้วมองออกไปแซม
เขาวางของเขามือข้างขวาเหนือดวงตาของเขา.
"เราต้องการที่จะพูดคุย" อดัมกล่าวว่าเงียบ ๆ .
แซมพยักหน้า "ดังนั้นคุณจริงๆลัน" เขากล่าว
"ครั้งแรกของฉันหลานชาย คุณหายไปในปี 1967 "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อดัมหลับตาลงและลดลงหัวของเขา " เธออยู่ในวิทยาลัย "
คำพูดต่อไปเป็นเบา แซมพูด " ฉันเชื่อว่าเธอชื่อ
คาร์เมน ใช่ไหม ? "
อดัมพยักหน้า " คุณรู้ได้ไง ? " เขาถาม .
" เสียง เสียงเธอเหมือนพ่อของเธอ คุณมาที่นี่ทำไม ? "
" เอ็ดดี้ส่งฉัน . "
ตาของพวกเขาสั้น ๆ จากนั้น แซม มองออกไป เขาอยู่ทางด้านขวามือของเขา ตาของเขา
.
" เราต้องคุยกัน" อดัมกล่าวเงียบๆ
แซมพยักหน้า " นายอลัน " เขากล่าว " หลานชายคนแรก
ของฉัน เธอหายตัวไปในปี 1967 "
.