Organic chemistry is a chemistry su

Organic chemistry is a chemistry subdiscipline involving the scientific study of the structure, properties, and reactions of organic compounds and organic materials, i.e., matter in its various forms that contain carbon atoms.[1][2] Study of structure includes using spectroscopy (e.g., NMR), mass spectrometry, and other physical and chemical methods to determine the chemical composition and constitution of organic compounds and materials. Study of properties includes both physical properties and chemical properties, and uses similar methods as well as methods to evaluate chemical reactivity, with the aim to understand the behavior of the organic matter in its pure form (when possible), but also in solutions, mixtures, and fabricated forms. The study of organic reactions includes probing their scope through use in preparation of target compounds (e.g., natural products, drugs, polymers, etc.) by chemical synthesis, as well as the focused study of the reactivities of individual organic molecules, both in the laboratory and via theoretical (in silico) study.

The range of chemicals studied in organic chemistry include hydrocarbons (compounds containing only carbon and hydrogen), as well as myriad compositions based always on carbon, but also containing other elements,[1][3][4] especially:

oxygen, nitrogen, sulfur, phosphorus (these, included in many organic chemicals in biology) and the radiostable elements of the halogens.
In the modern era, the range extends further into the periodic table, with main group elements, including:

Group 1 and 2 organometallic compounds, i.e., involving alkali (e.g., lithium, sodium, and potassium) or alkaline earth metals (e.g., magnesium), or
metalloids (e.g., boron and silicon) or other metals (e.g., aluminium and tin).
In addition, much modern research focuses on organic chemistry involving further organometallics, including the lanthanides, but especially the:

transition metals (e.g., zinc, copper, palladium, nickel, cobalt, titanium, chromium, etc.).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เคมีอินทรีย์เป็นเคมี subdiscipline เกี่ยวข้องกับการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของโครงสร้าง สมบัติ และปฏิกิริยาของสารอินทรีย์และวัสดุอินทรีย์ เช่น เรื่องในรูปแบบต่าง ๆ ที่ประกอบด้วยคาร์บอนอะตอมได้[1][2] การศึกษาโครงสร้างรวมถึงใช้ก (เช่น NMR), โตรเมทรี และวิธีการทางกายภาพ และสารเคมีอื่น ๆ เพื่อกำหนดองค์ประกอบทางเคมีและรัฐธรรมนูญของสารอินทรีย์และวัสดุ ศึกษาคุณสมบัติรวมทั้งคุณสมบัติทางกายภาพและคุณสมบัติทางเคมี และใช้คล้ายวิธีตลอดจนวิธีการประเมินการเกิดปฏิกิริยาเคมี มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เข้าใจพฤติกรรมของอินทรีย์ ในรูปแบบบริสุทธิ์ (เมื่อเป็นไปได้), แต่ยังอยู่ ในโซลูชั่น ส่วนผสม และแบบฟอร์มประกอบ การศึกษาปฏิกิริยาอินทรีย์รวมโดยอาศัยขอบเขตของพวกเขาผ่านการใช้ในการเตรียมสารเป้าหมาย (เช่น ผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ ยา โพลิเมอร์ ฯลฯ) โดยการสังเคราะห์ทางเคมี ตลอดจนการศึกษาเน้นการ reactivities ของแต่ละโมเลกุลอินทรีย์ ทั้ง ในห้องปฏิบัติการ และ ทางทฤษฎี (ใน silico) ศึกษาช่วงเรียนเคมีอินทรีย์เคมีรวมถึงสารไฮโดรคาร์บอน (สารที่ประกอบด้วยคาร์บอนและไฮโดรเจนเท่านั้น), และองค์พักเสมอตามคาร์บอน แต่ยัง ประกอบด้วยองค์ประกอบอื่น ๆ, [1] [3] [4] โดยเฉพาะอย่างยิ่ง:ออกซิเจน ไนโตรเจน กำมะถัน ฟอสฟอรัส (เหล่านี้ รวมในสารอินทรีย์มากในวิชาชีววิทยา) และ radiostable องค์ประกอบของ halogensในยุคสมัยใหม่ ช่วงขยายเพิ่มเติมลงในตารางธาตุ มีองค์ประกอบหลักของกลุ่ม รวมทั้ง:กลุ่ม 1 และ 2 organometallic สารประกอบ เช่น เกี่ยวข้องกับด่าง (เช่น แบตเตอรี่ลิเธียม โซเดียม และโพแทสเซียม) เอิร์ทโลหะ (เช่น แมกนีเซียม), หรือmetalloids (เช่น โบรอนและซิลิกอน) หรือโลหะอื่น ๆ (เช่น อะลูมิเนียมและดีบุก)นอกจากนี้ วิจัยทันสมัยมากเน้นเคมีอินทรีย์เกี่ยวเพิ่มเติม organometallics, lanthanides แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งการรวม:เปลี่ยนโลหะ (เช่น สังกะสี ทองแดง พาลาเดียม นิกเกิล โคบอลต์ ไทเทเนียม โครเมียม ฯลฯ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เคมีอินทรีย์เป็น subdiscipline เคมีที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของโครงสร้างคุณสมบัติและปฏิกิริยาของสารอินทรีย์และสารอินทรีย์เช่นเรื่องในรูปแบบต่าง ๆ ที่มีอะตอมของคาร์บอน. [1] [2] การศึกษาของโครงสร้างรวมถึงการใช้สเปกโทรสโก ( เช่น NMR) มวลสารและวิธีการทางกายภาพและทางเคมีอื่น ๆ เพื่อตรวจสอบองค์ประกอบทางเคมีและรัฐธรรมนูญของสารประกอบอินทรีย์และวัสดุ การศึกษาคุณสมบัติรวมถึงคุณสมบัติทั้งทางกายภาพและสมบัติทางเคมีและใช้วิธีการที่คล้ายกันเช่นเดียวกับวิธีการประเมินการเกิดปฏิกิริยาเคมีโดยมีจุดประสงค์ที่จะเข้าใจพฤติกรรมของสารอินทรีย์ในรูปของสารบริสุทธิ์ (เมื่อเป็นไปได้) แต่ยังอยู่ในการแก้ปัญหาการผสม และรูปแบบประดิษฐ์ การศึกษาปฏิกิริยาอินทรีย์รวมละเอียดขอบเขตของพวกเขาผ่านการใช้งานในการเตรียมความพร้อมของสารเป้าหมาย (เช่นผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ, ยาเสพติด, โพลีเมอ ฯลฯ ) โดยการสังเคราะห์สารเคมีเช่นเดียวกับการศึกษาที่มุ่งเน้นของปฏิกิริยาของโมเลกุลอินทรีย์ของแต่ละบุคคลทั้งใน ห้องปฏิบัติการและผ่านทางทฤษฎี (ใน silico) การศึกษา. ช่วงของสารเคมีที่ศึกษาในเคมีอินทรีย์ ได้แก่ ไฮโดรคาร์บอน (สารประกอบที่มีเพียงคาร์บอนและไฮโดรเจน) เช่นเดียวกับองค์ประกอบมากมายขึ้นอยู่เสมอในคาร์บอน แต่ยังมีองค์ประกอบอื่น ๆ [1] [3 ] [4] โดยเฉพาะออกซิเจนไนโตรเจนฟอสฟอรัสกำมะถัน (เหล่านี้รวมอยู่ในสารอินทรีย์หลายชีววิทยา) และองค์ประกอบ radiostable ของฮาโลเจน. ในยุคสมัยใหม่ช่วงขยายต่อไปในตารางธาตุที่มีองค์ประกอบกลุ่มหลัก รวมทั้งกลุ่มที่ 1 และ 2 สารประกอบอินทรีย์เช่นที่เกี่ยวข้องกับอัลคาไล (เช่นลิเธียมโซเดียมและโพแทสเซียม) หรือโลหะอัลคาไลน์ (เช่นแมกนีเซียม) หรือmetalloids (เช่นโบรอนและซิลิกอน) หรือโลหะอื่น ๆ (เช่นอลูมิเนียม . และดีบุก) นอกจากนี้การวิจัยที่ทันสมัยมากมุ่งเน้นไปที่อินทรีย์เคมีที่เกี่ยวข้องกับโลหะอินทรีย์ต่อไปรวมทั้ง lanthanides แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง: โลหะการเปลี่ยนแปลง (เช่นสังกะสี, ทองแดง, แพลเลเดียมนิกเกิลโคบอลต์ไททาเนียมโครเมียม ฯลฯ )

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เคมีอินทรีย์เป็นเคมี subdiscipline เกี่ยวข้องกับการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของโครงสร้าง สมบัติและปฏิกิริยาของสารอินทรีย์และวัสดุอินทรีย์ เช่น เรื่องในรูปแบบต่าง ๆ ที่ประกอบด้วยอะตอมคาร์บอน [ 1 ] [ 2 ] การศึกษาโครงสร้าง รวมถึงใช้สเปกโทรสโกปี ( เช่นคุณ ) , แมสและวิธีทางกายภาพและเคมีอื่น ๆเพื่อหาองค์ประกอบทางเคมี และรัฐธรรมนูญของสารอินทรีย์และวัสดุ การศึกษาคุณสมบัติของรวมทั้งคุณสมบัติทางกายภาพและเคมี และใช้วิธีที่คล้ายกันเป็นวิธีประเมินปฏิกิริยาเคมี มีจุดมุ่งหมายที่จะเข้าใจพฤติกรรมของอินทรีย์ในรูปแบบบริสุทธิ์ ( เมื่อเป็นไปได้ )แต่ยังมีโซลูชั่นผสมและสร้างรูปแบบ การศึกษาปฏิกิริยาอินทรีย์รวมถึงขอบเขตของพวกเขาผ่านการใช้ในการเตรียมสารประกอบเป้าหมาย ( เช่น ผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ , ยาเสพติด , พอลิเมอร์ , ฯลฯ ) โดยการสังเคราะห์ทางเคมี รวมทั้งเน้นการศึกษาคุณสมบัติของโมเลกุลอินทรีย์ของบุคคล ทั้งในห้องปฏิบัติการและทางทฤษฎี ( สำหรับ

) เรียนช่วงของสารเคมีใช้ในเคมีอินทรีย์ ( สารประกอบที่มีคาร์บอน ได้แก่ ไฮโดรคาร์บอน และไฮโดรเจน ) , เช่นเดียวกับองค์ประกอบมากมายอยู่เสมอในคาร์บอน แต่ยังประกอบด้วยองค์ประกอบอื่น ๆ , [ 1 ] [ 2 ] [ 4 ] โดย :

ออกซิเจน ไนโตรเจน และกำมะถัน ฟอสฟอรัส ( เหล่านี้ รวมอยู่ในสารเคมีอินทรีย์มากใน ชีววิทยา ) และ radiostable ธาตุแฮโลเจน .
ในยุคทันสมัยช่วงขยายเพิ่มเติมลงในตารางธาตุ , ธาตุ , กลุ่มหลัก ได้แก่ กลุ่มที่ 1 และ 2

ของสารประกอบ เช่น เกี่ยวข้องกับด่าง ( เช่น ลิเทียม โซเดียม และโพแทสเซียม ) หรือโลหะแอลคาไลน์เอิร์ท ( เช่น แมกนีเซียม ) หรือ
กึ่งโลหะ ( เช่น โบรอน ซิลิคอน ) หรือโลหะอื่น ๆ ( เช่น อลูมิเนียม ดีบุก ) .
นอกจากนี้การวิจัยสมัยใหม่มากเน้นเคมีอินทรีย์ที่เกี่ยวข้องกับ organometallics เพิ่มเติมรวมทั้ง lanthanides , แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง :

การเปลี่ยนโลหะ เช่น สังกะสี ทองแดง แพลเลเดียมนิกเกิล , โคบอลต์ , ไทเทเนียม , โครเมียม , ฯลฯ )