Seahorses (Syngnathidae: Hippocampu

Seahorses (Syngnathidae: Hippocampus) today are common throughout the world's tropical, subtropical and temperate marine regions (Kuiter 2000), but fossil seahorses are exceptionally rare. The genus is represented at only two well-documented sites, namely Tunjice in Slovenia (Middle Miocene, approx. 13 Myr; Žalohar et al. 2009) and Marecchia in Italy (Late Pliocene, approx. 3 Myr; Sorbini 1988). In both cases, the fossil seahorses are considered to be morphologically similar to certain extant species rather than being primitive transitional forms, suggesting that seahorses must have evolved earlier.

The genus Hippocampus is one of four genera in the subfamily Hippocampinae, which also includes three genera of pygmy pipehorses (Acentronura, Amphelikturus and Idiotropiscis) that some authors treat as a single genus (Kuiter 2004). Pygmy pipehorses are morphologically very similar to seahorses, but all lack the upright posture. This suggests that they could be a surviving evolutionary link between seahorses and the remaining members of the family Syngnathidae, all of which have a horizontal posture. The species of the temperate Australian pygmy pipehorse genus Idiotropiscis are by far the most seahorse-like in appearance (Kuiter 2004), and the time when these shared a common ancestor with the seahorses is therefore likely to be close to the time when the seahorses’ upright posture evolved. An Australasian origin of seahorses is supported by the fact that the most basal and second most basal Hippocampus lineages occur in the Indo-West Pacific and in Australia, respectively (Teske et al. 2004).

Central to understanding why the seahorses’ upright posture was favoured by natural selection is to determine what environmental conditions prevailed in Australasia during the time when seahorses and pygmy pipehorses diverged from their common ancestor. To this end, we reconstructed phylogenetic relationships among species of Hippocampus and Idiotropiscis, determined their placement among six other syngnathid genera representing the major evolutionary lineages of the family Syngnathidae (Wilson et al. 2003) and dated the split between seahorses and pygmy pipehorses using a relaxed molecular clock.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ม้า (Syngnathidae: Hippocampus) วันนี้ทั่วโลกเขตร้อน และเขตอบอุ่น กึ่งเขตร้อนภูมิภาคทะเล (Kuiter 2000), แต่ม้าฟอสซิลอยู่หายากอย่างยิ่ง แสดงสกุลที่สองได้รับไซต์ Tunjice คือในสโลวีเนีย (ภูมิกลาง Myr ประมาณ 13; Žalohar et al. 2009) และ Marecchia ในอิตาลี (Pliocene สาย Myr 3 ประมาณ ทาง Sorbini ที่ 1988) ในทั้งสองกรณี ม้าซากดึกดำบรรพ์เป็นไป morphologically บางสายพันธุ์ที่ยังหลงเหลืออยู่มากกว่าการถูกดั้งเดิมแบบช แนะนำที่ ม้าน้ำต้องมีพัฒนาก่อนหน้านี้สกุล Hippocampus เป็นหนึ่งในสี่จำพวกในวงศ์ย่อย Hippocampinae ซึ่งรวมถึงสามจำพวกของแคระ pipehorses (Acentronura, Amphelikturus และ Idiotropiscis) ที่ผู้เขียนบางคนถือเป็นสกุลเดียว (Kuiter 2004) Pipehorses แคระจะ morphologically คล้ายกับม้า แต่ทั้งหมดขาดท่างู นี้แสดงให้เห็นว่า พวกเขาอาจจะเชื่อมโยงวิวัฒนาการรอดตายระหว่างม้าและสมาชิกที่เหลือของครอบครัว Syngnathidae ซึ่งมีท่าทางแนวนอน สปีชีส์ของสกุล pipehorse แคระออสเตรเลียหนาว Idiotropiscis คือโดยไกลสุดม้าน้ำเหมือนในลักษณะ (Kuiter 2004), และเวลาเมื่อเหล่านี้ร่วมบรรพบุรุษร่วมกับม้าจึงน่าจะใกล้เคียงกับเวลาเมื่อพัฒนาของม้าน้ำตรงท่า แหล่งกำเนิดออกของม้าน้ำได้รับการสนับสนุน โดยความจริงที่สุดแรกเริ่ม และสองแรกเริ่มสุด Hippocampus ชาติเกิดขึ้น ในตะวันตกอินโดแปซิฟิก และ ออสเตรเลีย ตามลำดับ (Teske et al. 2004)เซ็นทรัลการเข้าใจเหตุของม้าน้ำตรงท่าก็ชื่นชอบ โดยการคัดเลือกโดยธรรมชาติเป็นการ ตรวจสอบสภาพสิ่งแวดล้อมตระหนักในออสเตรเลียในช่วงเวลาเมื่อม้าน้ำและ pipehorses แคระที่แยกออกมาจากบรรพบุรุษของพวกเขาทั่วไป เพื่อการนี้ เราสร้างความสัมพันธ์ phylogenetic ระหว่างพันธุ์ Hippocampus และ Idiotropiscis กำหนดตำแหน่งของหมู่ 6 syngnathid สกุลอื่นแทนชาติวิวัฒนาการสำคัญของครอบครัว Syngnathidae (Wilson et al. 2003) และลงวันที่แยกระหว่างม้าน้ำแคระ pipehorses ใช้นาฬิกาโมเลกุลผ่อนคลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ม้าน้ำ (วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ: Hippocampus) วันนี้มีร่วมกันตลอดเขตร้อนค่อนข้างร้อนและเย็นภูมิภาคทางทะเลของโลก (Kuiter 2000) แต่ม้าน้ำฟอสซิลเป็นของหายากเป็นพิเศษ ประเภทที่เป็นตัวแทนเพียงสองเว็บไซต์ดีเอกสารคือ Tunjice ในสโลวีเนีย (ยุคกลางประมาณ 13 ล้านปี. Žalohar, et al. 2009) และ Marecchia ในอิตาลี (สาย Pliocene ประมาณ 3 ล้านปี. Sorbini 1988) ในทั้งสองกรณีม้าน้ำฟอสซิลจะถือว่าเป็นสัณฐานคล้ายกับสายพันธุ์ที่ยังหลงเหลืออยู่บางอย่างแทนที่จะเป็นรูปแบบการนำส่งดั้งเดิมบอกว่าม้าน้ำจะต้องมีการพัฒนาก่อนหน้านี้. ฮิบโปสกุลเป็นหนึ่งในสี่จำพวกในอนุวงศ์วงศ์ย่อยม้าน้ำซึ่งยังรวมถึงสามจำพวก ของ pipehorses แคระ (Acentronura, Amphelikturus และ Idiotropiscis) ที่เขียนบางคนรักษาเป็นประเภทเดียว (Kuiter 2004) pipehorses แคระมีสัณฐานคล้ายกันมากกับม้าน้ำ แต่ทั้งหมดขาดท่าตรง นี้แสดงให้เห็นว่าพวกเขาอาจจะมีชีวิตรอดการเชื่อมโยงระหว่างวิวัฒนาการม้าน้ำและสมาชิกที่เหลืออยู่ของครอบครัววงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำทั้งหมดที่มีท่าแนวนอน สายพันธุ์ของกาลเทศะออสเตรเลียแคระ pipehorse สกุล Idiotropiscis ไกลโดยส่วนใหญ่ม้าน้ำเหมือนในลักษณะ (Kuiter 2004) และเมื่อถึงเวลาที่เหล่านี้ร่วมกันมีบรรพบุรุษร่วมกันกับม้าน้ำจึงเป็นแนวโน้มที่จะใกล้เคียงกับเวลาที่ม้าน้ำ ' การพัฒนาท่าตรง ต้นกำเนิดเซียนของม้าน้ำรับการสนับสนุนจากความจริงที่ว่าพื้นฐานที่สุดและครั้งที่สองฐานมากที่สุดฮิบโป lineages เกิดขึ้นในอินโดแปซิฟิกตะวันตกและในประเทศออสเตรเลียตามลำดับ (Teske et al. 2004). กลางในการทำความเข้าใจว่าทำไมม้าน้ำ 'ท่าตรงเป็น ที่ชื่นชอบโดยการคัดเลือกโดยธรรมชาติคือการกำหนดสิ่งที่สภาพแวดล้อมที่ชนะในออสในช่วงเวลาที่ม้าน้ำแคระและ pipehorses แยกจากบรรพบุรุษร่วมกันของพวกเขา ด้วยเหตุนี้เราสร้างขึ้นใหม่ phylogenetic สัมพันธ์ในหมู่สายพันธุ์ของฮิบโปและ Idiotropiscis กำหนดตำแหน่งของพวกเขาในหมู่หกจำพวก syngnathid อื่น ๆ ที่เป็นตัวแทนของ lineages วิวัฒนาการที่สำคัญของครอบครัววงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (ที่วิลสัน et al. 2003) และลงวันที่แยกระหว่างม้าน้ำและ pipehorses แคระใช้ที่ นาฬิกาโมเลกุลผ่อนคลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ม้าน้ำ ( ม้าน้ำแคระ : ฮิปโปแคมปัส ) วันนี้มีทั่วไปทั่วโลกเขตร้อน กึ่งเขตร้อนและเขตอบอุ่น มารีน ( kuiter 2000 ) แต่ฟอสซิล seahorses หายากโคตร สกุลจะแสดงเพียงสองแหล่งข้อมูล ได้แก่ tunjice ในสโลวีเนีย ( กลางสมัยไมโอซีน ประมาณ 13 , MYR ; Ž alohar et al . 2009 ) และ marecchia ในอิตาลี ( สายสมัยไพลโอซีนประมาณ 3 MYR ; sorbini 1988 ) ในทั้งสองกรณี , ฟอสซิลม้าน้ำถือว่าจากคล้ายกับบางชนิดยังมากกว่าถูกดั้งเดิมเปลี่ยนรูปแบบ แนะนำว่า ม้าน้ำ ต้องพัฒนากว่านี้สกุล Hippocampus เป็นหนึ่งใน 4 สกุลใน subfamily hippocampinae ซึ่งยังรวมถึงสามสกุล pipehorses ( acentronura แคระ , และ amphelikturus idiotropiscis ) ที่ผู้เขียนถือว่าเป็นสกุลเดียว ( kuiter 2004 ) คนแคระจาก pipehorses จะคล้ายกันมากกับม้าน้ำ แต่ขาดตรงท่า . นี้แสดงให้เห็นว่าพวกเขาสามารถเชื่อมโยงระหว่างการวิวัฒนาการ seahorses และสมาชิกที่เหลือของม้าน้ำแคระ ครอบครัว ซึ่งมีท่าในแนวนอน ชนิดของกาลเทศะออสเตรเลียแคระ pipehorse สกุล idiotropiscis โดยไกลที่สุด ม้าน้ำชอบในลักษณะที่ปรากฏ ( kuiter 2004 ) และเวลาที่ใช้ร่วมกันเหล่านี้บรรพบุรุษกับม้าน้ำจึงมีแนวโน้มที่จะใกล้ชิดกับเวลาเมื่อม้าน้ำ ' ตรงท่าวิวัฒนาการ เป็นแหล่งกำเนิดของม้าน้ำ Australasian ได้รับการสนับสนุนโดยความจริงที่ว่าพื้นฐานที่สุดและครั้งที่สองเมื่อแรกเริ่มที่สุดสมองเกิดขึ้นในอินโดแปซิฟิกตะวันตก และ ออสเตรเลีย ตามลำดับ ( เทสก์ et al . 2004 )กลางเพื่อความเข้าใจว่าทำไมม้าน้ำ ' ตรงท่าเป็น favoured โดยการคัดเลือกตามธรรมชาติคือการตรวจสอบสภาพสิ่งแวดล้อมตระหนักในออสเตรเลียตอนที่ม้าน้ำแคระ pipehorses และแยกออกจากบรรพบุรุษของพวกเขา จุดนี้เราได้สร้างความสัมพันธ์ระหว่างชนิดของส่วนต่างๆ idiotropiscis กำหนดตำแหน่งของพวกเขาในหก syngnathid สกุลเป็นตัวแทนวิวัฒนาการเผ่าพันธุ์หลักของม้าน้ำแคระครอบครัว ( วิลสัน et al . 2546 ) และลงวันที่แยกระหว่างม้าน้ำแคระ pipehorses ผ่อนคลายและการใช้โมเลกุลนาฬิกา