Political attention to antimicrobia

Political attention to antimicrobial resistance (AMR) has never been greater. Governments worldwide are concerned that AMR threatens to undo modern medical achievements with the spectre of a post antibiotic era in which commonplace infections, once eminently treatable, become nontreatable causes of serious morbidity and mortality [1]. With suggestions that AMR and multi-drug resistant organisms are as important as climate change and could cast the world back into the dark ages of medicine, ranking alongside terrorism as matters of national risk [2,3], the political landscape on this subject has been clearly set. Concerns about AMR and its health impact are, of course, not new and began at almost thesame time as the introduction of antimicrobials. In 1945, just after the introduction of penicillin as a therapeutic agent in humans and animals,Fleming warned in his Nobel Prize acceptance speech that misuse of antimicrobials could result in bacterial resistance. This prediction rapidly became true with the discovery of each new class of antimicrobial quickly followed by the appearance of resistance to it. By the 1960s there was widespread realisation, and acceptance in the scientific community and lay press, that antimicrobial use (and misuse) resulted in rapid selection for resistance against all classes of antimicrobials. What is new, and has changed the political and regulatory landscape for AMR completely, is the realisation that science is not able to out-pace the microbes. There have been no completely new classes of antimicrobials discovered and brought to market since the 1980s, perhaps not surprising given the relatively small range of bacterial targets and the rapid rate of antimicrobial discovery during the ‘golden age’ from the mid 1940s onwards [4]. Although there are some rays of hope, for example the recently reported new compound ‘teixobactin’ [5], the pipeline for new antimicrobials is practically dry. In other words, the solutions to AMR must come from within the medical, veterinary and animal industry sectors by addressing the underlying causes of, and changing the therapeutic approaches to, infectious disease. The political and scientific view that antimicrobials can no longer be regarded as the panacea or ‘magic bullet’ capable of eradicating infectious disease is widely accepted, and it is now clear that the human and animal health care sectors need to respond accordingly. A major challenge for the politicians is that there are still significant gaps in the surveillance data required to fully understand the drivers of AMR in both humans and animals [6,7] and, critically, to measure the effects of interventional measures to reduce AMR. It is therefore not surprising that scientific opinion continues to be divided on practically every key question about AMR except that it is now a serious global problem causing significant economic loss with welfare, morbidity and mortality impacts in humans and animals.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความสนใจทางการเมืองการต่อต้านต้านจุลชีพ (AMR) ได้มากขึ้น รัฐบาลทั่วโลกมีความกังวลว่า AMR ขู่ว่า จะเลิกทำความสำเร็จทางการแพทย์ทันสมัยกับสางโพสต์ยุคยาปฏิชีวนะที่เชื้อธรรมดา เมื่อคนรักษา กลายเป็น nontreatable ที่ทำให้เจ็บป่วยร้ายแรงและตาย [1] ข้อแนะนำว่า AMR และทนยาหลายสิ่งมีชีวิตที่สำคัญเป็นการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ และสามารถโยนโลกกลับเข้าสู่ยุคมืดของแพทย์ จัดอันดับควบคู่ไปกับการก่อการร้ายเป็นเรื่องของความเสี่ยงแห่งชาติ [2, 3], ภูมิทัศน์ทางการเมืองในเรื่องนี้อย่างชัดเจนตั้งไว้ ความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อสุขภาพและ AMR มี แน่นอน ไม่ใหม่ และเริ่มเกือบจะในเวลาเดียวกันเป็นการแนะนำของยาต้านจุลชีพ ในปี 1945 หลังจากการแนะนำของยาเพนนิซิลลินเป็นตัวแทนรักษาโรคในมนุษย์และสัตว์ เฟลมิงเตือนในคำพูดของเขารับรางวัลโนเบลว่า การใช้ยาต้านจุลชีพอาจส่งผลในการต้านทานเชื้อแบคทีเรีย ทำนายนี้อย่างรวดเร็วกลายเป็นจริงกับการค้นพบของแต่ละระดับชั้นของสารต้านจุลชีพตามอย่างรวดเร็ว ด้วยลักษณะของความต้านทานนั้น โดยทศวรรษ 1960 ได้รับรู้อย่างกว้างขวาง และการยอมรับในชุมชนวิทยาศาสตร์กดวาง ที่ใช้ยาต้านจุลชีพ (และใช้) ให้เลือกอย่างรวดเร็วสำหรับความต้านทานต่อยาต้านจุลชีพทุกประเภท มีอะไรใหม่ และมีการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางการเมือง และกฎระเบียบสำหรับ AMR อย่างสมบูรณ์ เป็นที่รับรู้ว่า วิทยาศาสตร์ไม่สามารถที่จะก้าวออกจุลินทรีย์ มีการเรียนไม่สมบูรณ์ใหม่ของยาต้านจุลชีพที่ค้นพบ และนำมาสู่ตลาดตั้งแต่ปี 1980 น่าแปลกใจอาจจะไม่ได้รับช่วงของเชื้อแบคทีเรียเป้าหมายค่อนข้างเล็กและอัตราเร็วของการค้นพบยาต้านจุลชีพในช่วง 'ยุคทอง' จากกลางปี 1940 เป็นต้นไป [4] แม้ว่าจะมีแดดความหวัง ตัวอย่างเช่นการรายงานเมื่อเร็ว ๆ นี้ใหม่ผสม 'teixobactin' [5], ไปป์ไลน์สำหรับยาต้านจุลชีพใหม่เป็นแห้งจริง ในคำอื่น ๆ วิธี AMR ต้องมาจากภายในภาคอุตสาหกรรมการแพทย์ สัตวแพทย์ และสัตว์ โดยจัดการกับสาเหตุพื้นฐานของ และการเปลี่ยนวิธีการรักษา โรคติดเชื้อ ทางวิทยาศาสตร์ และทางการเมืองมุมมองที่ยาต้านจุลชีพไม่สามารถถือเป็นยาครอบจักรวาล หรือ 'magic bullet' สามารถกำจัดโรคติดเชื้อเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง และมันเป็นขณะนี้ ชัดเจนว่า ภาคการดูแลสุขภาพมนุษย์ และสัตว์ต้องเหมาะสมต่อ การ ความท้าทายหลักของนักการเมืองคือ ว่า มีช่องว่างที่สำคัญยังคงในข้อมูลการเฝ้าระวังที่ต้องเข้าใจไดรเวอร์ AMR ในมนุษย์และสัตว์ [6, 7] และ วิกฤต การวัดผลกระทบของมาตรการรักษาลด AMR จึงไม่น่าแปลกใจว่า ความเห็นทางวิทยาศาสตร์ยังคงแบ่งจริงทุกคำถามสำคัญเกี่ยวกับ AMR ยกเว้นว่าตอนนี้มันเป็นปัญหาระดับโลกร้ายแรงที่ก่อให้เกิดการสูญเสียทางเศรษฐกิจที่สำคัญสวัสดิการ เจ็บป่วย และผลกระทบต่ออัตราการตายในมนุษย์และสัตว์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความสนใจทางการเมืองที่จะดื้อยา (AMR) ได้เคยมีมากขึ้น รัฐบาลทั่วโลกมีความกังวลว่า AMR ขู่ว่าจะยกเลิกความสำเร็จทางการแพทย์ที่ทันสมัย​​พร้อมสางของยุคโพสต์ยาปฏิชีวนะในการติดเชื้อซึ่งเป็นเรื่องธรรมดาเมื่อเห็นได้ชัดรักษาได้กลายเป็นสาเหตุของการเจ็บป่วย nontreatable ร้ายแรงและการเสียชีวิต [1] มีข้อเสนอแนะว่า AMR และหลายยาเสพติดทนมีชีวิตมีความสำคัญเป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสามารถโยนโลกกลับเข้าสู่ยุคมืดของยาอันดับควบคู่ไปกับการก่อการร้ายเป็นเรื่องของความเสี่ยงระดับชาติ [2,3], ภูมิทัศน์ทางการเมืองในเรื่องนี้มี รับการตั้งค่าได้อย่างชัดเจน ความกังวลเกี่ยวกับ AMR และผลกระทบทางสุขภาพที่มีความแน่นอนไม่ใหม่และเริ่มที่เกือบ thesame เวลาการแนะนำของยาต้านจุลชีพ ในปี 1945 เพียงหลังจากการแนะนำของยาปฏิชีวนะเป็นตัวแทนในการรักษาในมนุษย์และสัตว์เอียนเฟลมมิ่งเตือนในคำพูดของเขายอมรับรางวัลโนเบลที่ใช้ผิดประเภทของยาต้านจุลชีพอาจส่งผลในการต่อต้านเชื้อแบคทีเรีย คำทำนายนี้อย่างรวดเร็วกลายเป็นจริงกับการค้นพบของแต่ละคลาสใหม่ของยาต้านจุลชีพอย่างรวดเร็วตามด้วยการปรากฏตัวของความต้านทานต่อมัน โดยปี 1960 มีสำนึกอย่างกว้างขวางและได้รับการยอมรับในชุมชนวิทยาศาสตร์และวางกดว่าการใช้ยาต้านจุลชีพ (และในทางที่ผิด) ส่งผลให้ในการเลือกอย่างรวดเร็วสำหรับการต่อต้านทุกชั้นของยาต้านจุลชีพ อะไรคือสิ่งที่ใหม่และมีการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางการเมืองและกฎระเบียบสำหรับ AMR สมบูรณ์เป็นสำนึกที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถที่จะออกก้าวจุลินทรีย์ ไม่มีการเรียนใหม่ที่สมบูรณ์แบบของยาต้านจุลชีพค้นพบและนำออกสู่ตลาดตั้งแต่ปี 1980 อาจจะไม่น่าแปลกใจให้ช่วงที่ค่อนข้างเล็กของเป้าหมายแบคทีเรียและอัตราที่รวดเร็วของการค้นพบยาต้านจุลชีพในช่วงยุคทอง 'จากปี 1940 ช่วงกลางเดือนเป็นต้นไป [4] . แม้ว่าจะมีรังสีแห่งความหวังบางอย่างเช่นที่มีการรายงานเมื่อเร็ว ๆ นี้สารประกอบใหม่ 'teixobactin' [5], ท่อสำหรับยาต้านจุลชีพใหม่จะแห้งจริง ในคำอื่น ๆ การแก้ปัญหาเพื่อ AMR ต้องมาจากภายในทางการแพทย์และสัตวแพทย์ภาคอุตสาหกรรมสัตว์ได้โดยสาเหตุของและการเปลี่ยนแปลงวิธีการรักษาเพื่อโรคติดเชื้อ มุมมองทางการเมืองและทางวิทยาศาสตร์ที่ยาต้านจุลชีพไม่สามารถถือได้ว่าเป็นยาครอบจักรวาลหรือ 'magic bullet' ความสามารถในการกำจัดโรคติดเชื้อที่ได้รับการยอมรับและเป็นที่ชัดเจนว่าขณะนี้มนุษย์และการดูแลสุขภาพสัตว์ภาคจำเป็นต้องตอบสนองตาม ความท้าทายที่สำคัญสำหรับนักการเมืองคือว่ายังมีช่องว่างที่สำคัญในการเฝ้าระวังข้อมูลที่จำเป็นเพื่อให้เข้าใจไดรเวอร์ของ AMR ทั้งในมนุษย์และสัตว์ [6,7] และวิกฤตเพื่อวัดผลกระทบของมาตรการเพื่อลดการใช้มาตรการแทรกแซง AMR ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่มีความคิดเห็นทางวิทยาศาสตร์ยังคงถูกแบ่งออกในทางปฏิบัติทุกคำถามที่สำคัญเกี่ยวกับ AMR ยกเว้นว่าตอนนี้มันเป็นปัญหาระดับโลกที่รุนแรงก​​่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจที่สำคัญกับสวัสดิการเจ็บป่วยและการตายผลกระทบในคนและสัตว์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความสนใจทางการเมืองกับการต้านทานสารต้านจุลชีพ ( AMR ) เคยมากกว่า รัฐบาลทั่วโลกมีความกังวลว่า AMR ขู่ว่าจะยกเลิกผลงานทางการแพทย์สมัยใหม่ ด้วยสางของยุคยาปฏิชีวนะโพสต์ ซึ่งเชื้อธรรมดา เมื่อเด่นคุดทะราด กลายเป็นสาเหตุ nontreatable ร้ายแรงของการเจ็บป่วยและการตาย [ 1 ] ด้วยคำแนะนำที่ AMR และหลายดื้อยาสิ่งมีชีวิตมีสำคัญพอๆกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และได้ทิ้งโลกกลับเข้าสู่ยุคมืดของยา , การจัดอันดับกับการก่อการร้ายเป็นเรื่องของความเสี่ยงระดับชาติ [ 2 , 3 ] , ภูมิทัศน์ทางการเมืองในเรื่องนี้ได้ชัดเจน การตั้งค่า ความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อสุขภาพของมัน AMR และแน่นอนไม่ใหม่และเริ่มเกือบจะในเวลาเดียวกันเป็นเบื้องต้นต่อไป ในปี 1945 หลังจากแนะนําเพนนิซิลินเป็นตัวแทนในการรักษาโรคในมนุษย์และสัตว์ เฟลมมิ่งเตือนเขารางวัลโนเบลพูดยอมรับว่า ใช้ยาต้านจุลชีพอาจส่งผลให้แบคทีเรียต้านทาน การทำนายนี้อย่างรวดเร็วกลายเป็นจริง ด้วยการค้นพบของแต่ละชั้นเรียนใหม่ของยาต้านจุลชีพอย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยการปรากฏตัวของต้านทานมัน โดยปี 1960 มีความเข้าใจอย่างกว้างขวางและการยอมรับในชุมชนทางวิทยาศาสตร์และนอนกดที่ต้านการใช้ ( และผิด ) จะทำให้การเลือกอย่างรวดเร็วเพื่อต่อต้านทุกชั้นเรียนของยา . มีอะไรใหม่และมีการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางการเมืองและกฎระเบียบเพื่อ AMR สมบูรณ์ คือตระหนักว่าวิทยาศาสตร์จะไม่สามารถออกทัน จุลินทรีย์ มีชั้นเรียนใหม่ทั้งหมดของยาต้านจุลชีพที่ค้นพบและนำออกสู่ตลาดตั้งแต่ 1980 , อาจจะไม่น่าแปลกใจที่ได้รับช่วงที่ค่อนข้างเล็กของเป้าหมายและอัตราการค้นพบแบคทีเรียอย่างรวดเร็วยาต้านจุลชีพในช่วงยุคทองยุค 40 จากกลางเดือนเป็นต้นไป [ 1 ] แม้ว่าจะมีบางรังสีของความหวัง ตัวอย่างเช่นเมื่อเร็ว ๆนี้รายงาน teixobactin สารประกอบใหม่ " " [ 5 ] , ท่อสำหรับยาใหม่คือบริการในทางปฏิบัติ ในคำอื่น ๆโซลูชั่นเพื่อ AMR จะต้องมาจากภายในทางการแพทย์ สัตวแพทย์และสัตว์ที่อยู่ในภาคอุตสาหกรรม โดยสาเหตุของการและเปลี่ยนวิธีการรักษาติดเชื้อโรค การเมืองและวิทยาศาสตร์ดูว่ายาต้านจุลชีพที่ไม่สามารถถือเป็นวิทยานิพนธ์หรือ " Magic Bullet " ความสามารถในการขจัดโรคเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางและมันคือตอนนี้ชัดเจนว่า มนุษย์และสัตว์ ภาคการดูแลสุขภาพต้องตอบสนองตาม ความท้าทายที่สำคัญสำหรับนักการเมืองที่ยังมีช่องว่างที่สำคัญในข้อมูลการเฝ้าระวังต้องเข้าใจไดรเวอร์ของมิเตอร์ทั้งในมนุษย์และสัตว์ [ 6 , 7 ] และวิกฤตในการวัดผลของมาตรการและนโยบายเพื่อลด AMR . จึงไม่น่าแปลกใจที่ความคิดทางวิทยาศาสตร์ที่ยังคงถูกแบ่งออกในเกือบทุกคีย์ถามเรื่องมิเตอร์ ยกเว้นมันเป็นปัญหาก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจร้ายแรงระดับโลกอย่าง สวัสดิการ การเจ็บป่วยและการตายผลกระทบในคนและสัตว์