Student problem behavior is incompa

Student problem behavior is incompatible with academic achievement and positive interpersonal relationships. It has become necessary for schools to develop codes of conduct to address inappropriate student behavior. But, current school disciplinary policies are ineffective instruments for effecting positive change in student problem behavior (Goodman, 2006). In response to this problem, public school districts are developing a wide variety of approaches to dealing with the needs of problem behavior students. One approach has been the development of alternative high school programs--school district initiatives specifically designed to meet the needs of students lacking success in the traditional high school setting.

This study explores the impact of a character education based interactive discipline program on student problem behavior of at-risk students in an alternative high school setting. Participants in this study included 97 students (37 female, 60 male) during the first school year of the study (2004-2005) and 90 students (34 female, 56 male) during the second (2005-2006) from a large suburban school district. Ninety-three percent of the students were Caucasian, 3% were African American and 3% were Hispanic. Forty-nine students (19 female, 30 male) were enrolled in the school during both years of the study.

The data revealed that there was no statistically significant difference between the use of a traditional approach to discipline and the use of a character education based interactive discipline program in reducing recidivism for students who participated in the study over one year (t = -.059, df = 83, p = .504) or over two years (t = -1.309, df = 36, p = .009). Similarly, the data revealed that there was no statistically significant difference between the two discipline approaches in raising student GPAs over a one year period (t = -1225, df = 80, p = .112) or or over a two (t = -0.935, df = 53, p = .343).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลักษณะของปัญหานักเรียนไม่เข้ากันกับความสำเร็จทางวิชาการและมนุษยสัมพันธ์เป็นบวก มันได้กลายเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนารหัสปฏิบัติการพฤติกรรมไม่เหมาะสมนักเรียนที่อยู่โรงเรียน แต่ นโยบายวินัยโรงเรียนปัจจุบันมีเครื่องมือไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมปัญหานักเรียน (คลา 2006) ตอบปัญหานี้ ย่านโรงเรียนกำลังพัฒนาความหลากหลายของวิธีการจัดการกับความต้องการของปัญหาพฤติกรรมนักเรียน วิธีการหนึ่งได้รับการพัฒนาโปรแกรมทางเลือกมัธยม - ริเริ่มเขตการศึกษาที่ออกแบบมาเพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียนที่ขาดความสำเร็จในการตั้งค่าดั้งเดิมมัธยม ศึกษาสำรวจผลกระทบของโปรแกรมโต้ตอบวินัยศึกษาตามอักขระในพฤติกรรมปัญหาการเรียนของนักเรียนที่มีความเสี่ยงในการตั้งค่าทางเลือกมัธยม ผู้เข้าร่วมในการศึกษานี้รวม 97 นักเรียน (37 เพศหญิง เพศชาย 60) ในโรงเรียนปีการศึกษา (2004-2005) และนักเรียน 90 (34 เพศหญิง เพศชาย 56) ในช่วงที่สอง (2005-2006) จากเขตโรงเรียนชานเมืองขนาดใหญ่ 3 90 เปอร์เซ็นต์ของนักเรียนคอเคซัส แอฟริกันอเมริกันได้ 3% และ 3% ถูก Hispanic นักเรียนสี่สิบเก้า (19 เพศหญิง เพศชาย 30) ถูกลงทะเบียนในโรงเรียนระหว่างทั้งสองปีการศึกษา เปิดเผยข้อมูลที่ มีไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างการใช้วิธีการแบบดั้งเดิมขัดเกลา และใช้ศึกษาอักขระตามวินัยการโต้ตอบโปรแกรมลด recidivism สำหรับนักเรียนที่เข้าร่วมในปีการศึกษา (t =-. 059, df = 83, p =.504) หรือสองปี (t =-1.309, df = 36, p =.009). ในทำนองเดียวกัน ข้อมูลเปิดเผยว่า มีไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างวินัยสองที่ใช้ในการเพิ่มอื่น GPAs ของนักเรียนเป็นระยะเวลาหนึ่งปี (t =-1225, df = 80, p =.112) หรือ หรือสอง (t =-0.935, df = 53, p =.343).

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัญหาพฤติกรรมนักเรียนที่ไม่เข้ากันกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีความสัมพันธ์ทางบวก มันได้กลายเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับโรงเรียนที่จะพัฒนาจรรยาบรรณเพื่อแก้ไขพฤติกรรมนักเรียนที่ไม่เหมาะสม แต่ปัจจุบันโรงเรียนนโยบายทางวินัยเป็นเครื่องมือประสิทธิภาพสำหรับปัญหานักเรียนที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมทางบวก ( Goodman , 2006 ) ในการตอบสนองต่อปัญหานี้โรงเรียนรัฐบาลมีการพัฒนาที่หลากหลายของวิธีการที่จะจัดการกับความต้องการของนักเรียน พฤติกรรมของปัญหา วิธีการหนึ่งที่ได้รับการพัฒนาของโรงเรียนทางเลือกโปรแกรม - การริเริ่มโรงเรียนออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อตอบสนองความต้องการของนักเรียนที่ขาดความสำเร็จในโรงเรียนแบบดั้งเดิม การตั้งค่า

การศึกษานี้เป็นการศึกษาผลกระทบของตัวละครโต้ตอบโปรแกรมการศึกษาตามวินัยปัญหาพฤติกรรมนักเรียน นักเรียนกลุ่มเสี่ยงในโรงเรียนทางเลือกการตั้งค่า ผู้เข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้ คือ นักเรียน 97 ( 37 หญิง 60 คน ) ในโรงเรียนปีแรกของการศึกษา ( 2547-2548 ) และ 90 คน ( 34 หญิง56 เพศชาย ) ในช่วงที่สอง ( 2548-2549 ) จากโรงเรียนชานเมืองใหญ่ เก้าสิบสามเปอร์เซ็นต์ของคนผิวขาว ร้อยละ 3 เป็นชาวอเมริกันและ 3% เป็นคนสเปน สี่สิบเก้าคน ( 19 - 30 ชาย ) กำลังศึกษาอยู่ในโรงเรียน ทั้งในระหว่างปีของการศึกษา

ข้อมูล พบว่า ไม่มีความแตกต่างระหว่างการใช้แบบดั้งเดิมวิธีการมีระเบียบวินัยและใช้อักขระการศึกษาตามแบบโต้ตอบโปรแกรมลดการกระทำผิดวินัยนักศึกษาที่เข้าร่วมในการศึกษามากกว่าหนึ่งปี ( t = - . 059 , df = 83 , p = . 486 ) หรือมากกว่าสองปี T = -1.309 , df = 36 , p = . 009 ) ในทํานองเดียวกันข้อมูล พบว่า ไม่มีความแตกต่างระหว่างสองวิธีในการเพิ่ม มี วินัยนักเรียนเป็นระยะเวลากว่าหนึ่งปี ( t = - 1 , df = 80 , p = . 112 ) หรือมากกว่าสอง ( t = -0.935 , df = 53 , p = . 346 )