1. IntroductionPurposeful exercise

1. Introduction
Purposeful exercise and increased participation in physical
activity are among the most important components of
lifestyle, especially for older persons [1]. Participation in
these activities is considered an important behavior that may
yield benefits especially on maintaining the physical and psychological
well-being [2–5]. A published review on physical
activity and aging highlighted that older persons who actively
participated in a long term exercise program appear to have
a good quality of life [6]. Regrettably, majority of old people
around the world lead a sedentary lifestyle with very little
knowledge regarding the importance of physical activity. As
highlighted by Irvine et al. [7], almost 39% older persons do
not meet recommended physical activity guidelines and 33%
also reported no leisure-time physical activity. This meant
that a portion of older people did notmeet the recommended
exercise program suggested by the American College of
Sports Medicine [8]. An exercise program for older persons
must include amulticomponent training, namely, endurance,
flexibility, strengthening, and balance [8]. Older persons are
encouraged to perform moderate intensity exercise 5 days
per week with a minimum of 30 minutes per session. This
recommendation aims to target all the major physiological
systems that are functionally declining due to the aging
process. For instance, a regular resistance training program
may inducemuscle hypertrophy by altering the expression of
myosin heavy isoforms, [9], while aerobic exercise improves
blood pressure and decreases the risk of coronary artery
disease [10]. Balance training also helps in reducing fear of
falls and improving dynamic balance [11].Thus, it is clear that
each training component may contribute to better physical
health status.
One of the major issues related to participation in an
exercise program is the compliance or adherence to such
program that may be influenced or determined by numerous
factors. A previous study has identified these determinants
and grouped them into two main categories: either increase
adherence to exercise (motivators) or decrease adherence to
exercise (barriers) [12]. However, most studies consistently
found that self-efficacy was the strongest predictor of exercise
adherence [13–15]. Self-efficacy can be defined as perceived
capability and confidence, specific to a particular domain of
behavior [16]. In older persons, self-efficacy predicts exercise
adherence [17], and this can be used to control and motivate
them to engage in physical activity and exercise for as long as
possible.Thus, this indicates a need to develop a theory-based
physical activity and exercise intervention that can be linked
to the concept of long term exercise adherence. This is vital
since exercising has to be an ongoing activity in order to gain
its immediate and long term positive effects.
Therefore, this study was carried out to develop interest
and fostering motivation to help increase daily participation
in physical activity among older persons living in the
community through theory-based behavioral approaches.
While the behavioral interventions have been revealed to
provide positive outcomes in increasing level of physical
activity [18], most, however, were applied and tested only
for chronic illnesses such as depression [19], chronic low
back pain [20], older persons with fear of falls [21], and
diabetes type-2 [22]. There are a limited number of studies
that have focused on the perception and behavior towards
exercise, specifically among older persons residing in the
community.Community-dwelling older persons are themain
target against those institutionalized because they may differ
in terms of their level of exercise adherence. One possible
reason could be due to their other commitments, such as
caring for grandchildren, running businesses, weekly meetings,
and spiritual and voluntary activities. As such, this
study was designed to determine the effects of a behavioral
program intervention following a short term introduction
to exercise program on exercise adherence and exercise selfefficacy.
An exercise program was implemented prior to the
initiation of the behavioral programto introduce the different
components of exercise that are safe and effective for senior
people. In this study, a pedometer was used to verify the step
counts as a measure of level of physical activity [23, 24]. As is
commonly known, a pedometer can detect steps accurately
as an indication of volume of physical activity [25, 26]. In
addition, the number or visual indicators on the pedometer
can provide feedback in order to motivate people to increase
their level of physical activity [26].

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. บทนำออกกำลังกาย purposeful และมีส่วนร่วมเพิ่มขึ้นในทางกายภาพกิจกรรมเป็นส่วนประกอบสำคัญของวิถีชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนรุ่นเก่า [1] มีส่วนร่วมในกิจกรรมเหล่านี้ถือเป็นพฤติกรรมสำคัญที่อาจผลตอบแทนผลประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งการรักษากาย และจิตใจสุขภาพ [2-5] ความเห็นที่เผยแพร่ในทางกายภาพกิจกรรมและอายุเน้นที่คนเก่าที่กำลังเข้าร่วมในโปรแกรมการออกกำลังกายจะ มีระยะยาวดีคุณภาพชีวิต [6] องค์ ส่วนใหญ่ของคนเก่าโลกนำชีวิตแย่ ๆ มีน้อยมากความรู้เกี่ยวกับความสำคัญของกิจกรรมทางกายภาพ เป็นเน้นโดยเออร์วิน et al. [7], เกือบ 39% อายุคนทำตามแนวทางแนะนำกิจกรรมทางกายภาพและ 33%ยัง รายงานกิจกรรมทางกายภาพไม่มีเวลาว่าง นี้หมายถึงว่า ส่วนของคนสูงอายุไม่ได้ notmeet ที่แนะนำแนะนำวิทยาลัยอเมริกันของโปรแกรมออกกำลังกายกีฬายา [8] โปรแกรมออกกำลังกายสำหรับผู้สูงอายุต้องมีการฝึกอบรม amulticomponent ได้แก่ อดทนความยืดหยุ่น เข้มแข็ง กดุล [8] คนรุ่นเก่าอยู่ส่งเสริมการออกกำลังกายความเข้มปานกลาง 5 วันต่อสัปดาห์ด้วยอย่างน้อย 30 นาทีต่อรอบเวลา นี้คำแนะนำมุ่งเป้าหมายทั้งหมดในวิชาสรีรวิทยาระบบที่มีฟังก์ชันแนวโน้มลดลงเนื่องจากการคำนวณอายุกระบวนการ ตัวอย่าง ความต้านทานปกติฝึกอบรมโปรแกรมพฤษภาคม inducemuscle hypertrophy โดยดัดแปลงการไมโอซินหนัก isoforms, [9], ในขณะที่ออกกำลังกายแอโรบิกเพิ่มความดันโลหิต และลดความเสี่ยงของหลอดเลือดหัวใจโรค [10] ฝึกสมดุลยังช่วยในการลดความกลัวน้ำตกและปรับปรุงแบบไดนามิกดุล [11] มันจึงชัดว่าแต่ละส่วนฝึกอบรมอาจนำไปสู่ทางกายภาพดีขึ้นสถานะสุขภาพประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมในการโปรแกรมออกกำลังกายเป็นการปฏิบัติการต่าง ๆ เช่นการโปรแกรมที่อาจมีอิทธิพลต่อ หรือตามมากมายปัจจัย การศึกษาก่อนหน้านี้ได้ระบุว่าดีเทอร์มิแนนต์เหล่านี้และจัดกลุ่มได้เป็นสองประเภทหลัก: เพิ่มอย่างใดอย่างหนึ่งติดการออกกำลังกาย (motivators) ต่าง ๆ ลดลงไปออกกำลังกาย (อุปสรรค) [12] อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่ศึกษาอย่างสม่ำเสมอพบประสิทธิภาพตนเองที่มีจำนวนประตูที่แข็งแกร่งของการออกกำลังกายติด [13-15] สามารถกำหนดประสิทธิภาพตนเองเป็นการรับรู้ความสามารถและความเชื่อมั่น เฉพาะโดเมนเฉพาะของพฤติกรรม [16] ในคนสูงอายุ ประสิทธิภาพตนเองทำนายออกกำลังกายต่าง ๆ [17], และนี้สามารถใช้ในการควบคุม และการจูงใจเขามีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกายภาพ และการออกกำลังกายตามเป็นไปได้ ดังนั้น นี้บ่งชี้ว่า ต้องพัฒนาทฤษฎีโดยใช้จริงการออกกำลังกายและกิจกรรมแทรกแซงที่สามารถเชื่อมโยงให้แนวคิดต่าง ๆ การออกกำลังกายระยะยาว นี้มีความสำคัญเนื่องจากมีการออกกำลังกายเป็น กิจกรรมต่อเนื่องเพื่อให้ได้ผลบวกทันที และ ระยะยาวดังนั้น การศึกษานี้ได้ดำเนินการพัฒนาสนใจและทำนุบำรุงเพื่อช่วยเพิ่มการมีส่วนร่วมของทุกวันในกิจกรรมทางกายภาพระหว่างคนรุ่นเก่าที่อาศัยอยู่ในชุมชน โดยใช้ทฤษฎีแนวพฤติกรรมในขณะที่ได้รับการเปิดเผยงานวิจัยพฤติกรรมการให้ผลบวกในการเพิ่มระดับของจริงกิจกรรม [18], ที่สุด อย่างไรก็ตาม ใช้ และทดสอบเท่านั้นการเจ็บป่วยเรื้อรังเช่นภาวะซึมเศร้า [19], ต่ำเรื้อรังอาการปวดหลัง [20], คนเก่ากลัวของตก [21], และโรคเบาหวานประเภท-2 [22] มีจำนวนจำกัดของการศึกษาที่รู้รับรู้และลักษณะการทำงานต่อออกกำลังกาย โดยเฉพาะในหมู่คนรุ่นเก่าในการcommunity.Community-ที่อยู่อาศัยเก่าเป็น themainเป้าหมายกับผู้ institutionalized เนื่องจากพวกเขาอาจแตกต่างกันในระดับของการออกกำลังกายต่าง ๆ ได้ที่หนึ่งเหตุผลอาจเนื่องจากการข้อผูกมัดอื่น ๆ เช่นดูแลบุตรหลาน การทำธุรกิจ ประชุมรายสัปดาห์และจิตวิญญาณ และความสมัครใจ เช่น นี้ออกแบบมาเพื่อกำหนดผลกระทบของพฤติกรรมที่ศึกษาแทรกแซงโปรแกรมตามที่แนะนำระยะสั้นโปรแกรมต่าง ๆ การออกกำลังกายการออกกำลังกาย และออกกำลังกาย selfefficacyโปรแกรมออกกำลังกายได้ดำเนินการก่อนเริ่มต้นของ programto พฤติกรรมแนะนำต่าง ๆส่วนประกอบของการออกกำลังกายที่ปลอดภัย และมีประสิทธิภาพสำหรับอาวุโสคน ในการศึกษานี้ ใช้เครื่องนับเป็นการตรวจสอบขั้นตอนนับเป็นการวัดระดับกิจกรรมทางกายภาพ [23, 24] เป็นรู้จักกันทั่วไป เครื่องนับการสามารถตรวจสอบขั้นตอนอย่างถูกต้องเป็นตัวบ่งชี้ปริมาณของกิจกรรมทางกายภาพ [25, 26] ในนอกจากนี้ หมายเลข หรือตัวบ่งชี้ที่แสดงบนตัวเครื่องนับสามารถให้ผลป้อนกลับเพื่อจูงใจคนเพื่อเพิ่มของระดับกิจกรรมทางกายภาพ [26]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำ
การออกกำลังกายเด็ดเดี่ยวและมีส่วนร่วมที่เพิ่มขึ้นในทางกายภาพ
กิจกรรมนี้เป็นหนึ่งในองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดของ
การดำเนินชีวิตโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้สูงอายุ [1] มีส่วนร่วมใน
กิจกรรมเหล่านี้ถือว่าเป็นพฤติกรรมที่สำคัญที่อาจ
ให้ผลประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการรักษาทางร่างกายและจิตใจ
เป็นอยู่ที่ดี [2-5] ตรวจสอบการเผยแพร่บนทางกายภาพ
กิจกรรมและริ้วรอยที่เน้นผู้สูงอายุที่แข็งขัน
ส่วนร่วมในโปรแกรมการออกกำลังกายระยะยาวปรากฏว่ามี
คุณภาพชีวิตที่ดี [6] น่าเสียใจส่วนใหญ่ของคนเฒ่าคนแก่
ทั่วโลกนำไปสู่ชีวิตอยู่ประจำที่มีน้อยมาก
ความรู้เกี่ยวกับความสำคัญของการออกกำลังกาย ในฐานะที่เป็น
ไฮไลต์เออร์และอัล [7] เกือบ 39% ผู้สูงอายุจะ
ไม่เป็นไปตามแนวทางที่แนะนำการออกกำลังกายและ 33%
ยังมีรายงานที่ไม่มีเวลาออกกำลังกายการพักผ่อน นั่นหมายความ
ว่าเป็นส่วนหนึ่งของผู้สูงอายุได้ notmeet แนะนำ
โปรแกรมการออกกำลังกายที่แนะนำโดย American College ของ
เวชศาสตร์การกีฬา [8] โปรแกรมการออกกำลังกายสำหรับผู้สูงอายุ
จะต้องมีการฝึกอบรม amulticomponent คือความอดทน
ความยืดหยุ่นเสริมสร้างความเข้มแข็งและความสมดุล [8] ผู้สูงอายุได้รับ
การสนับสนุนในการดำเนินการออกกำลังกายรุนแรงปานกลาง 5 วัน
ต่อสัปดาห์อย่างน้อย 30 นาทีต่อครั้ง นี้
มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนะกำหนดเป้าหมายทางสรีรวิทยาที่สำคัญ
ระบบที่ทำงานที่ลดลงอันเนื่องมาจากการเสื่อมสภาพของ
กระบวนการ ยกตัวอย่างเช่นโปรแกรมการฝึกอบรมความต้านทานปกติ
อาจ inducemuscle เจริญเติบโตมากเกินไปโดยการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของ
ไอโซฟอร์มหนัก myosin [9] ในขณะที่การออกกำลังกายแอโรบิกช่วยเพิ่ม
ความดันโลหิตและลดความเสี่ยงของหลอดเลือดหัวใจ
โรค [10] การฝึกอบรมความสมดุลนอกจากนี้ยังช่วยในการลดความกลัวของ
น้ำตกและการปรับปรุงความสมดุลแบบไดนามิก [11] ดังนั้นมันเป็นที่ชัดเจนว่า
การฝึกอบรมในแต่ละองค์ประกอบที่อาจนำไปสู่ทางกายภาพที่ดีกว่า
สถานะสุขภาพ.
หนึ่งในประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมใน
โปรแกรมการออกกำลังกายคือการปฏิบัติตามหรือ ยึดมั่นเช่น
โปรแกรมที่อาจได้รับผลกระทบหรือกำหนดโดยหลาย
ปัจจัย ศึกษาก่อนหน้านี้มีการระบุปัจจัยเหล่านี้
และการจัดกลุ่มพวกเขาเป็นสองประเภทหลัก: ทั้งเพิ่ม
การยึดมั่นในการออกกำลังกาย (แรงจูงใจ) หรือลดการยึดมั่นกับ
การออกกำลังกาย (อุปสรรค) [12] อย่างไรก็ตามการศึกษามากที่สุดอย่างต่อเนื่อง
พบว่าการรับรู้ความสามารถตนเองเป็นปัจจัยบ่งชี้ที่แข็งแกร่งของการออกกำลังกาย
การยึดมั่น [13-15] การรับรู้ความสามารถตนเองสามารถกำหนดตามการรับรู้
ความสามารถและความเชื่อมั่นที่เฉพาะเจาะจงกับโดเมนเฉพาะของ
พฤติกรรม [16] ในผู้สูงอายุ, การรับรู้ความสามารถตนเองคาดการณ์การออกกำลังกาย
การยึดมั่น [17] และนี้สามารถนำมาใช้ในการควบคุมและกระตุ้นให้
พวกเขาที่จะมีส่วนร่วมในการออกกำลังกายและการออกกำลังกายให้นานที่สุดเท่า
possible.Thus นี้แสดงให้เห็นความจำเป็นในการพัฒนาตามทฤษฎี
ทางกายภาพ กิจกรรมและการแทรกแซงการออกกำลังกายที่สามารถเชื่อมโยง
กับแนวคิดของการยึดมั่นในการออกกำลังกายในระยะยาว นี้มีความสำคัญ
ตั้งแต่การออกกำลังกายจะต้องมีกิจกรรมอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ได้รับ
ผลกระทบทันทีและระยะยาวในเชิงบวกระยะ.
ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้ได้ดำเนินการพัฒนาความสนใจ
และสนับสนุนให้เกิดการสร้างแรงจูงใจที่จะช่วยเพิ่มการมีส่วนร่วมในชีวิตประจำวัน
ในการออกกำลังกายในหมู่ผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ใน
ชุมชนผ่านทฤษฎีที่ใช้วิธีพฤติกรรม.
ในขณะที่การแทรกแซงพฤติกรรมได้รับการเปิดเผยในการ
ให้ผลในเชิงบวกในระดับที่เพิ่มขึ้นของทางกายภาพ
กิจกรรม [18], ส่วนใหญ่ แต่ถูกนำไปใช้และการทดสอบเฉพาะ
สำหรับโรคเรื้อรังเช่นภาวะซึมเศร้า [19] เรื้อรังต่ำ
อาการปวดหลัง [20], ผู้สูงอายุด้วยความกลัวของน้ำตก [21] และ
ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 [22] มีจำนวน จำกัด ของการศึกษาเป็น
ที่ได้มุ่งเน้นไปที่การรับรู้และพฤติกรรมต่อ
การออกกำลังกายโดยเฉพาะในกลุ่มผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ใน
community.Community ที่อยู่อาศัยผู้สูงอายุจะ themain
เป้าหมายต่อบรรดาสถาบันเพราะพวกเขาอาจแตกต่างกัน
ในแง่ของระดับของการยึดมั่นในการออกกำลังกาย . หนึ่งที่เป็นไปได้
เหตุผลอาจเป็นเพราะภาระผูกพันอื่น ๆ ของพวกเขาเช่น
การดูแลลูกหลานของธุรกิจทำงานการประชุมประจำสัปดาห์,
และกิจกรรมทางจิตวิญญาณและความสมัครใจ เป็นเช่นนี้
การศึกษาได้รับการออกแบบเพื่อตรวจสอบผลกระทบของพฤติกรรม
การแทรกแซงของโปรแกรมต่อไปแนะนำสั้น
โปรแกรมการออกกำลังกายในการยึดมั่นการออกกำลังกายและการออกกำลังกายรู้ความสามารถ.
โปรแกรมการออกกำลังกายได้ดำเนินการก่อนที่จะมี
การเริ่มต้นของ programto พฤติกรรมที่แตกต่างกันแนะนำ
ส่วนประกอบของการออกกำลังกาย ที่มีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพสำหรับผู้บริหารระดับสูง
คน ในการศึกษานี้ pedometer ถูกใช้ในการตรวจสอบขั้นตอน
นับเป็นตัวชี้วัดระดับของการออกกำลังกาย [23 24] เป็นที่
รู้จักกันทั่วไป pedometer สามารถตรวจสอบได้อย่างถูกต้องตามขั้นตอนที่
เป็นตัวบ่งชี้ของปริมาณของการออกกำลังกาย [25 26] ใน
นอกจากนี้จำนวนภาพหรือตัวชี้วัดใน pedometer
สามารถให้ข้อเสนอแนะในการที่จะกระตุ้นให้คนที่จะเพิ่ม
ระดับของการออกกำลังกาย [26]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . บทนำ
เด็ดเดี่ยวการออกกำลังกายและเพิ่มการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย
ในส่วนประกอบที่สำคัญที่สุดของ
วิถีชีวิต โดยเฉพาะผู้สูงอายุ [ 1 ] การมีส่วนร่วมในกิจกรรมเหล่านี้ถือว่าสำคัญ

พฤติกรรมที่อาจให้ผลประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการรักษาทางกายภาพเป็นอยู่ที่ดี [ 2 – 5 ] และจิตใจ

เผยแพร่บนทางกายภาพ
รีวิวกิจกรรมและริ้วรอยเน้นว่าผู้สูงอายุที่เข้าร่วมในระยะยาวอย่าง

โปรแกรมการออกกำลังกายจะปรากฏให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี [ 6 ] น่าเสียดาย ส่วนใหญ่คนแก่
ทั่วโลกนำวิถีชีวิตกลุ่มที่มีความรู้น้อยมาก
เกี่ยวกับความสำคัญของกิจกรรมทางกาย โดย
เน้นโดยเออร์ et al . [ 7 ] เกือบ 39 % ผู้สูงอายุทำ
ไม่เจอ แนะนำแนวทาง และกิจกรรมทางกาย 33 %
รายงานยังไม่มีเวลาว่างกิจกรรมทางกายภาพ . นี้หมายถึง
ที่ส่วนของคนรุ่นเก่าที่ไม่ได้เป็นไปตามที่แนะนำ
โปรแกรมการออกกำลังกายที่แนะนำโดย American College ของ
กีฬาเวชศาสตร์ [ 8 ] โปรแกรมการออกกำลังกายสำหรับผู้สูงอายุที่ต้องมีการฝึก amulticomponent

คือ ความทนทาน ความยืดหยุ่น การเสริมสร้างและปรับสมดุล [ 8 ]ผู้สูงอายุจะได้รับการออกกำลังกายหนักปานกลาง

5 วันต่อสัปดาห์ มีอย่างน้อย 30 นาทีต่อเซสชัน คำแนะนำนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเป้าหมายทั้งหมด

สาขาสรีรวิทยาระบบที่ร่ำลือลดลงเนื่องจากกระบวนการชรา
. ตัวอย่าง โปรแกรมการฝึกอบรมความต้านทานปกติ
อาจ inducemuscle ยั่วยวนโดยการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของ myosin หนักต่อ
, [ 9 ]ในขณะที่การออกกำลังกายเพิ่ม
ความดันโลหิต และลดความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดหัวใจ
[ 10 ] การฝึกอบรมความสมดุลและยังช่วยในการลดความกลัว
ฟอลส์และปรับปรุงสมดุลแบบไดนามิก [ 11 ] . ดังนั้น , มันเป็นที่ชัดเจนว่า
การฝึกอบรมแต่ละส่วนประกอบอาจนำไปสู่ภาวะสุขภาพกายดีกว่า
.
หนึ่งในประเด็นหลักที่เกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมใน
โปรแกรมการออกกำลังกายคือ การปฏิบัติหรือการเช่น
โปรแกรมที่อาจจะได้รับอิทธิพลหรือกำหนดโดยปัจจัยมากมาย

การศึกษาก่อนหน้านี้มีการระบุปัจจัยเหล่านี้
และการจัดกลุ่มพวกเขาออกเป็นสองประเภทหลัก : เพิ่ม
ยึดมั่นในการออกกำลังกาย ( แรงจูงใจ ) หรือลดการ
การออกกำลังกาย ( อุปสรรค ) [ 12 ] อย่างไรก็ตาม การศึกษาส่วนใหญ่เสมอ
พบว่า การรับรู้ความสามารถของตนเอง เป็นตัวที่แข็งแกร่งที่สุดของการออกกำลังกาย
การยึดมั่น [ 13 , 15 ) ] ตนเองสามารถกำหนดตามการรับรู้
ความสามารถและความเชื่อมั่น เฉพาะโดเมนเฉพาะของพฤติกรรม [ 16 ] ในผู้สูงอายุ การรับรู้ความสามารถของตนเองต่อการออกกำลังกาย
การยึดมั่น [ 17 ] และนี้สามารถใช้ควบคุมและกระตุ้น
พวกเขามีส่วนร่วมในการออกกำลังกายและกิจกรรมทางกายสำหรับตราบเท่าที่ possible.thus
,นี้บ่งชี้ว่า ต้องพัฒนาทฤษฎีตาม
การออกกำลังกายและกิจกรรมทางกายในการแทรกแซงที่สามารถเชื่อมโยงกับแนวคิดดังกล่าว
การออกกำลังกายในระยะยาว นี้เป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากออกกำลังกาย
ต้องมีกิจกรรมอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ได้
ของมันทันที และบวกผลในระยะยาว .
ดังนั้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาความสนใจ
และสร้างแรงจูงใจ เพื่อช่วยเพิ่มการมีส่วนร่วมทุกวัน
ในการออกกำลังกายของผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในชุมชนโดยใช้ทฤษฎีตามแนวพฤติกรรมศาสตร์
.
ในขณะที่พฤติกรรมการแทรกแซงได้เปิดเผย

ให้บวกผลลัพธ์ในการเพิ่มระดับของกิจกรรมทางกาย
[ 18 ] , ที่สุด , แต่ถูกประยุกต์และทดสอบเฉพาะ
สำหรับโรคเรื้อรังเช่น อย่างซึมเศร้า [ 19 ]อาการปวดหลังเรื้อรังต่ำ
[ 20 ] , ผู้สูงอายุด้วยกลัวตก [ 21 ] และโรคเบาหวานประเภท
[ 22 ] มีจำนวน จำกัด ของการศึกษา
ที่เน้นการรับรู้และพฤติกรรมการออกกําลังกายในผู้สูงอายุโดยเฉพาะ
,
community.community-dwelling อาศัยอยู่ในผู้สูงอายุเป็นหลัก
เป้าหมายกับผู้ institutionalized เพราะพวกเขาอาจแตกต่างกัน
ในแง่ของระดับของการออกกำลัง เหตุผลหนึ่งที่เป็นไปได้
อาจเกิดจากการผูกพันอื่น ๆของพวกเขาเช่น
ดูแลหลานวิ่งธุรกิจ การประชุมรายสัปดาห์
และกิจกรรมทางจิตวิญญาณ และสมัครใจ เช่น การศึกษานี้
ถูกออกแบบมาเพื่อตรวจสอบผลของโปรแกรมการแทรกแซงพฤติกรรมต่อไปนี้สั้น

แนะนำการออกกำลังกายโปรแกรมการออกกำลังกายและการออกกำลังกายโปรแกรมการออกกำลังกาย selfefficacy .

ถูกนำมาใช้ก่อนที่จะเริ่มต้นของโทรทัศน์เชิงแนะนำองค์ประกอบต่างๆ
ของการออกกำลังกายที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพสำหรับคนรุ่นพี่

ในการศึกษานี้ได้ใช้เครื่องตรวจสอบขั้นตอน
นับเป็นวัดระดับของกิจกรรมทางกาย [ 23 , 24 ) เป็น
โดยทั่วไปทราบเครื่องสามารถตรวจสอบขั้นตอนถูกต้อง
เป็นตัวบ่งชี้ปริมาณของกิจกรรมทางกายภาพ [ 25 , 26 ) ใน
นอกจากนี้ ตัวเลขหรือตัวชี้วัดภาพบน pedometer
สามารถให้ข้อเสนอแนะ เพื่อกระตุ้นให้คนเพื่อเพิ่มระดับของกิจกรรมทางกาย
[ 26 ]