Deviations from the Taylor rule in

Deviations from the Taylor rule in the mid-2000s
While the Taylor rule usually provides a good description of how U.S. monetary policy is conducted, there can be sizable deviations at times. During the mid-2000s, in particular, Fed policy arguably deviated from the Taylor rule. From August 2003 to May 2004, the Fed kept a constant target of 1% for the federal funds rate and resorted to “forward guidance,” communicating that the target rate was expected to be maintained at this level for a “considerable period.” In June 2004, the Fed began to remove monetary policy accommodation at a pace it said was “likely to be measured,” and raised its target for the federal funds rate by 25 basis points (Federal Reserve Board 2003, 2004). The indication that the pace of monetary tightening would likely be measured and the 25-basis-point increases in its policy target continued until the end of 2005.
To test whether households perceived any change in the conduct of monetary policy at that time, we check whether our estimated relationships using the Michigan survey data also changed. For this, we focus on higher income households and pool results by year of the interview. If household answers reflect their perceptions of monetary policy, their responses should change during periods of deviation from a Taylor rule.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความแตกต่างจากกฎ Taylor ที่กลาง-2000sในขณะที่กฎ Taylor มักจะให้คำอธิบายที่ดีของวิธีดำเนินนโยบายการเงินสหรัฐอเมริกา มีได้ความแตกต่างที่ยากลำบากครั้ง ในระหว่างที่กลาง-2000s โดยเฉพาะ เฟดนโยบายว่า deviated จากกฎ Taylor 2547 พฤษภาคม 2003 สิงหาคมเฟดเก็บเป้าหมายคง 1% ค่าเงินของรัฐบาลกลาง และ resorted ที่จะ "ส่งต่อคำแนะนำ การสื่อสารที่ อัตราเป้าหมายคาดว่าจะรักษาระดับนี้นาน" มากขึ้น" ในเดือน 2004 มิถุนายน เฟดเริ่มเอานโยบายการเงินพักก้าวที่ว่า คือ "แนวโน้มที่จะวัด" และยกของเป้าหมายสำหรับอัตราเงินของรัฐบาลกลางโดย 25 คะแนนตามเกณฑ์ (ธนาคารกลางคณะ 2003, 2004) บ่งชี้ว่าจะมีแนวโน้มจะวัดก้าวของขันเงิน และเพิ่ม 25-พื้นฐานจุดเป้าหมายของนโยบาย อย่างต่อเนื่องจนถึงสิ้นปี 2005เพื่อทดสอบว่าครัวเรือนมองเห็นการเปลี่ยนแปลงในการบริหารนโยบายการเงินในขณะนั้น เราตรวจสอบว่า ความสัมพันธ์ของเราประเมินใช้มิชิแกนสำรวจยัง มีการเปลี่ยนแปลงข้อมูล สำหรับนี้ เรามุ่งเน้นครัวเรือนรายได้สูงกว่าและผลสระตามปีของการสัมภาษณ์ ถ้าคำตอบของบ้านสะท้อนของแนวนโยบายการเงิน การตอบรับควรเปลี่ยนช่วงของความเบี่ยงเบนจากกฎของเทย์เลอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เบี่ยงเบนไปจากการปกครองของเทย์เลอร์ในช่วงกลางทศวรรษที่ 2000
ในขณะที่เทย์เลอร์กฎมักจะให้คำอธิบายที่ดีของวิธีการดำเนินนโยบายการเงินของสหรัฐจะดำเนินการอาจมีการเบี่ยงเบนขนาดใหญ่ในช่วงเวลาที่ ในช่วงกลางทศวรรษที่ 2000 โดยเฉพาะอย่างยิ่งนโยบายเฟดเนื้อหาเบี่ยงเบนจากการปกครองของเทย์เลอร์ จากสิงหาคม 2003 ถึงเดือนพฤษภาคมปี 2004 เฟดยังคงเป้าหมายคงที่ 1% สำหรับอัตราเงินของรัฐบาลกลางและหันไป "คำแนะนำไปข้างหน้า" การสื่อสารว่าอัตราเป้าหมายที่คาดว่าจะได้รับการรักษาในระดับนี้สำหรับ "ระยะเวลามาก." ใน เดือนมิถุนายน 2004 เฟดเริ่มที่จะลบที่พักนโยบายการเงินที่ก้าวก็กล่าวว่าเป็น "มีแนวโน้มที่จะวัด" และยกเป้าหมายสำหรับอัตราเงินของรัฐบาลกลางลง 25 จุดพื้นฐาน (Federal Reserve คณะ 2003, 2004) ข้อบ่งชี้ว่าก้าวของการกระชับการเงินมีแนวโน้มที่จะได้รับการวัดและเพิ่มขึ้น 25 จุดพื้นฐานในเป้าหมายนโยบายอย่างต่อเนื่องจนถึงสิ้นปี 2005
เพื่อทดสอบว่าผู้ประกอบการรับรู้การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในการดำเนินนโยบายการเงินในช่วงเวลานั้นเราจะตรวจสอบ ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ของเราประมาณโดยใช้ข้อมูลการสำรวจมิชิแกนยังมีการเปลี่ยนแปลง สำหรับเรื่องนี้เรามุ่งเน้นไปที่ผู้ประกอบการรายได้ที่สูงขึ้นและผลการสระว่ายน้ำโดยปีของการสัมภาษณ์ หากคำตอบของใช้ในครัวเรือนสะท้อนให้เห็นถึงการรับรู้ของพวกเขาในการดำเนินนโยบายการเงินของพวกเขาควรตอบสนองการเปลี่ยนแปลงในช่วงระยะเวลาของการเบี่ยงเบนจากกฎเทย์เลอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเบี่ยงเบนจากกฎของเทย์เลอร์ใน mid-2000s
ในขณะที่กฎ Taylor มักจะให้คำอธิบายที่ดีของนโยบายการเงินของสหรัฐฯ และ สามารถมีขนาดใหญ่ 9 ครั้ง ในช่วง mid-2000s โดยเฉพาะนโยบายการเงินไว้อย่างเบี่ยงเบนจากกฎของเทย์เลอร์ จากสิงหาคม 2546 - พฤษภาคม 2547เฟดยังคงเป้าหมาย 1% สำหรับอัตราเงินของรัฐบาลกลางและ resorted ที่จะแนะนํา " ไปข้างหน้า " การสื่อสารที่อัตราเป้าหมายคาดว่าจะรักษาไว้ที่ระดับนี้สำหรับระยะเวลา " มาก " ในเดือนมิถุนายนปี 2004 เฟดเริ่มเอาสถานที่ตั้งนโยบายการเงินที่จังหวะมันบอกว่า " น่าจะ วัด" และยกเป้าหมายของอัตราเงินของรัฐบาลกลางโดย 25 คะแนนพื้นฐาน ( Federal Reserve Board 2003 , 2004 ) บ่งชี้ว่า จังหวะของปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอาจจะวัดและ 25 จุดพื้นฐานในการเพิ่มเป้าหมายนโยบายอย่างต่อเนื่องจนถึงสิ้นปี 2005
เพื่อทดสอบว่าครัวเรือน การรับรู้การเปลี่ยนแปลงใด ๆในการดำเนินนโยบายการเงินในเวลานั้นเราตรวจสอบว่าเราคาดว่าความสัมพันธ์โดยใช้ข้อมูลการสำรวจมิชิแกนก็เปลี่ยนไป สำหรับนี้เรามุ่งเน้นที่รายได้สูงขึ้น ครัวเรือนและพูลปีโดยผลของการสัมภาษณ์ ถ้าคำตอบของครัวเรือน สะท้อนการรับรู้ของนโยบายการเงิน การตอบสนองของพวกเขาควรจะเปลี่ยนในช่วงระยะเวลาของการเบี่ยงเบนจากเทย์เลอร์ กฎ