But like mentor Kazuyuki Izutsu, an

But like mentor Kazuyuki Izutsu, another Osaka native for whom he long worked as an assistant director, Yoshida can universalize from the real without turning his people into case studies or stereotypes. Unlike Izutsu, who likes to mix ferocious delinquent brawls with his teen love stories, 2004′s “Pacchigi! (Break Through!)” being the best example, Yoshida prefers to speak volumes with nonviolent, emotionally charged suggestion. That is, he brings an understated lyricism to what an ordinary documentary might have reduced to just-the-facts prose.

The film begins just as the previous leader leaves the island for her education and Yuna is told that she will be singing “Abayoi” in only a year. But her family, to whom she is supposed to bid a fond farewell in the song, is hardly the picture of happy togetherness. Her older brother Masashi and older sister Mina (Saori Koide), as well as her mother Akemi (Shinobu Otake), are living on Okinawa, for reasons Yuna can’t quite fathom. (Akemi’s original reason for going — to care for the then-teenage Mina — no long applies now that Mina is a grown, married woman.)

Meanwhile, her father (Kaoru Kobayashi) stoically tends to his sugar-cane field but relies on Yuna to keep the household running. Then Mina suddenly shows up with her baby — and with no clear explanation of why she has left her husband.

The story, however, is more than its mysterious (at least to Yuna) domestic dramas. During an annual sports and culture festival held with a nearby island Yuna meets the tall, handsome, excruciatingly shy boy who is the star pitcher of the rival team and they agree to exchange — how so last century! — letters. Love begins to bloom across the choppy ocean waters.

Miyoshi plays Yuna much the way she played a similarly grown-up-fast girl in the quirky 2012 family comedy “Gumo Ebian! (G’mor Evian!).” While obviously being the prettiest girl in the room, she comes across as naturally in the moment, without a trace of self-involved vanity. Unlike the many teen-idol actresses trying their darnedest to charm, Miyoshi delivers a performance that is serious, focused and seemingly effortless.

Her Yuna can be accused of willful blindness to what is really going on between Mom and Dad, but she is a loyal, loving daughter, as well as a talented representative of her island to the bigger world outside (with Miyoshi herself singing and playing the sanshin, a traditional instrument resembling the better-known shamisen, on the soundtrack). Yes, she is almost too good to be true, but so were all those ideal if conflicted women Setsuko Hara played for Yasujiro Ozu.

And yes, I cried buckets at the end, just as I did when Hara’s character finally married in 1949′s “Banshun (Late Spring),” leaving her widowed father to peel his apple alone. Not that Yoshida is a latter-day Ozu, but he does know how to stage a goodbye. It has less to do with keeping his characters unwired, more to do with making them people we know, care about and love.

Fun fact: Yoshida says that Okinawan folk group Begin agreed to supply the film’s theme song, “Haru ni Gondola,” after he told them that he “wanted to make a film showing the real Okinawa, cloudy skies and all.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แต่ต้องปรึกษา Kazuyuki Izutsu พื้นเมืองโอซาก้าอีกที่เขาจึงทำงานเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการ สามารถ universalize Yoshida จากจริงโดยไม่ต้องเปิดคนของเขาเป็นกรณีศึกษาหรือมัก ซึ่งแตกต่างจาก Izutsu ที่ชอบผสม brawls ชายฉกรรจ์ผิดนัดกับเขาเรื่องราวความรักวัยรุ่น 2004′s "Pacchigi (ตัดผ่าน)" เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด Yoshida ต้องพูดวอลุ่มโดยใช้ ด้วยคำแนะนำอย่างรุนแรง อารมณ์คิดค่าธรรมเนียม นั่นคือ เขานำการ lyricism นั้นเพื่ออะไรสารคดีผิดปกติอาจมีลดลงเป็นร้อยแก้วเพียงเดอะข้อเท็จจริงภาพยนตร์เริ่มต้นเหมือนผู้นำก่อนหน้านี้ออกจากเกาะเพื่อการศึกษาของเธอ และ Yuna ได้บอกว่า เธอจะได้ร้องเพลง "Abayoi" ในปีเท่านั้น แต่ครอบครัวของเธอ ที่เธอควรจะเสนอราคาอำลารักในเพลง ภาพสำหรับครอบครัวมีความสุขไม่ เธอมาพี่เก่า และเก่าน้อง Mina (ซะโอะริฮะ Koide), ตลอดจนอะเกะมิ (Shinobu Otake), แม่ของเธออาศัยอยู่ในโอกินาว่า Yuna ค่อนข้างไม่สามารถเข้าใจเหตุผล (เหตุผลเดิมของอะเกะมิไป — ดูแล Mina นั้นวัยรุ่น — ลองไม่ใช้ที่ Mina เป็นผู้หญิงแต่งงานแล้ว ปลูก)ในขณะเดียวกัน พ่อของเธอ (โคะบะยะชิยะ) stoically มีแนวโน้มที่ฟิลด์อ้อย แต่อาศัย Yuna เพื่อให้ครัวเรือนที่ทำงาน แล้ว Mina ก็แสดงขึ้นกับทารกของเธอ — และพร้อมชี้แจงเหตุผลไม่ชัดเจน เธอมีสามีเรื่องราว แต่ เป็นมากกว่าในความลึกลับ (น้อยกับ Yuna) อาคารภายในประเทศ ในระหว่างเป็นเทศกาลประจำปีกีฬาและวัฒนธรรม จัดขึ้นกับเกาะที่อยู่ใกล้ๆ Yuna ตรงกับเด็กสูง หล่อ excruciatingly อายที่ขว้างดาวของทีมคู่แข่ง และพวกเขาตกลงที่จะแลกเปลี่ยน — ศตวรรษสุดท้ายว่าดังนั้น ตัวอักษร ความรักเริ่มเบ่งบานทั้งน้ำทะเลขาด ๆมิโยชิเล่น Yuna มากวิธีเธอเล่นเป็นสาวคล้าย grown-ค่ารวดเร็วในหนังตลกครอบครัว 2012 มอนสเตอร์ที่เล่นโวหาร "Gumo Ebian (G'mor เอเวียง) " ก็เห็น สาวสวยในห้อง เธอเข้ามาผ่านเป็นธรรมชาติในขณะนี้ โดยไม่มีร่องรอยของมานเกี่ยวข้องกับตนเอง ซึ่งแตกต่างจากในไอดอลวัยรุ่นดาราสาวพยายาม darnedest กับเสน่ห์ของพวกเขา มิโยชิส่งมอบประสิทธิภาพที่รุนแรง โฟกัส และดูเหมือนว่าอย่างง่ายดายYuna เธอสามารถจะถูกกล่าวหาว่าฆาตกรรมตาบอดกับสิ่งเป็นจริงที่เกิดขึ้นระหว่างพ่อและแม่ แต่เธอเป็นลูกสาวซื่อตรง ความรัก เป็นตัวแทนความสามารถของเธอเกาะใหญ่กว่าโลกภายนอก (กับมิโยชิตัวเองร้องเพลง และเล่นเครื่องมือดั้งเดิมคล้าย shamisen better-known ในเพลง sanshin) ใช่ เธอจะเกือบดีเกินจริง แต่ถูกเหมาะเหล่านั้นดังนั้น ถ้าเรียกผู้หญิงเซะสึโกะฮะระเล่น Yasujiro Ozuและใช่ ข้าฝากท้าย เหมือนค่ะเมื่ออักขระของระแต่งงานสุดท้ายใน 1949′s "Banshun (นตอนสปริง)," ปล่อยพ่อบรรทัดปอกแอปเปิ้ลของเขาคนเดียว ไม่ว่า Yoshida latter-day Ozu แต่เขารู้วิธีการขั้นตอนการลา มันมีน้อยไปกับการรักษาตัวของเขา unwired ขึ้นกับทำให้คนที่เรารู้จัก ดูแลเกี่ยวกับ และรักสนุกจริง: Yoshida กล่าวว่า กลุ่มที่พื้นบ้านโอกินาวาเริ่มต้นตกลงจัดหาเพลงธีมของภาพยนตร์, " Haru ni กอนโดล่า, " หลังจากที่เขาบอกพวกเขาว่า เขา "ต้องการให้ฟิล์มแสดงโอกินาว่าจริง ท้องฟ้ามีเมฆมาก และทั้งหมด"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่ชอบที่ปรึกษา Kazuyuki Izutsu อีกพื้นเมืองของโอซาก้าซึ่งเขาทำงานมานานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ, โยชิดะสามารถ universalize จากความเป็นจริงโดยไม่ต้องเปิดคนของเขาเป็นกรณีศึกษาหรือแบบแผน ซึ่งแตกต่างจาก Izutsu ที่ชอบในการผสมวิวาทกระทำผิดรุนแรงกับเรื่องราวความรักของวัยรุ่นของเขา 2004 "Pacchigi! (ตัดผ่าน) "เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด, โยชิดะชอบที่จะพูดวอลุ่มรุนแรงกับข้อเสนอแนะเรียกเก็บอารมณ์ นั่นคือเขานำลักษณะของเพลง understated สิ่งสารคดีสามัญอาจจะลดลงเหลือเพียง-ข้อเท็จจริงร้อยแก้ว. หนังเริ่มต้นเช่นเดียวกับอดีตผู้นำออกจากเกาะเพื่อการศึกษาของเธอและ Yuna จะบอกว่าเธอจะต้องร้องเพลง "Abayoi" ในเพียงหนึ่งปี แต่ครอบครัวของเธอซึ่งเธอควรจะเสนอราคาอำลารักในเพลงที่แทบจะไม่ภาพของการร่วมกันมีความสุข พี่ชายของเธอมาซาชิและพี่สาวน่า (ซาโอริ Koide) เช่นเดียวกับแม่ของเธอ Akemi (ชิโนบุ Otake) ที่อาศัยอยู่ในโอกินาว่าสำหรับเหตุผล Yuna ยังไม่สามารถหยั่ง (เหตุผลเดิม Akemi สำหรับไป - ในการดูแลแล้ววัยรุ่นน่า - ไม่นานใช้ตอนนี้ที่น่าจะเติบโตขึ้นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว.) ในขณะที่พ่อของเธอ (คาโอรุโคบายาชิ) แบกรับมีแนวโน้มที่จะฟิลด์อ้อยของเขา แต่ขึ้นอยู่กับ Yuna เพื่อให้การทำงานของใช้ในครัวเรือน แล้วจู่ ๆ ก็น่าแสดงขึ้นกับลูกของเธอ - และไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจนว่าทำไมเธอได้ออกจากสามีของเธอ. เรื่อง แต่เป็นมากกว่าลึกลับ (อย่างน้อยที่จะ Yuna) ละครในประเทศ ในระหว่างการกีฬาประจำปีและงานเทศกาลวัฒนธรรมจัดขึ้นด้วยเกาะใกล้เคียง Yuna ตรงตามความสูงหล่อหนุ่มขี้อายที่เป็นเลือดตาแทบกระเด็นเหยือกดาวเด่นของทีมคู่แข่งและพวกเขาตกลงที่จะแลกเปลี่ยน - วิธีเพื่อศตวรรษที่ผ่านมา! - ตัวอักษร ความรักเริ่มต้นที่จะบานสะพรั่งทั่วทั้งน้ำทะเลเปลี่ยนแปลงเร็ว. มิโยชิเล่น Yuna มากวิธีที่เธอเล่นเป็นสาวในทำนองเดียวกันการเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในการเล่นโวหาร 2012 ตลกครอบครัว "Gumo Ebian! (G'mor Evian!). "ในขณะที่เห็นได้ชัดว่าเป็นสาวที่สวยที่สุดในห้องเธอข้ามมาเป็นธรรมชาติในขณะนี้อย่างไร้ร่องรอยของโต๊ะเครื่องแป้งตัวเองมีส่วนร่วม ซึ่งแตกต่างจากนักแสดงไอดอลวัยรุ่นหลายคนพยายามของพวกเขา darnedest เสน่ห์, มิโยชิมีประสิทธิภาพการทำงานที่มีความร้ายแรงเน้นและง่ายดายดูเหมือน. เธอ Yuna สามารถถูกกล่าวหาว่าจงใจตาบอดกับสิ่งที่เป็นจริงที่เกิดขึ้นระหว่างแม่และพ่อ แต่เธอก็มีความจงรักภักดี ลูกสาวที่รักเช่นเดียวกับตัวแทนที่มีความสามารถของเกาะของเธอไปสู่โลกที่ใหญ่กว่านอก (พร้อมมิโยชิตัวเองร้องเพลงและเล่น Sanshin, เครื่องมือแบบดั้งเดิมคล้าย shamisen ที่รู้จักกันดีในซาวด์แทร็ก) ใช่เธอเกือบจะดีเกินไปที่จะเป็นจริง แต่เพื่อให้ทุกคนที่เหมาะสำหรับผู้ที่ขัดแย้งถ้าผู้หญิง Setsuko ร่าเล่น Ozu สุจิ. และใช่ฉันร้องไห้ถังที่สิ้นสุดเช่นเดียวกับผมได้เมื่อตัวละครฮาร่าแต่งงานในที่สุดของ 1949 "Banshun (ปลายฤดูใบไม้ผลิ)," ออกจากพ่อของเธอเป็นม่ายที่จะปอกเปลือกแอปเปิ้ลของเขาเพียงอย่างเดียว ไม่ว่าโยชิดะเป็น Ozu หลังวัน แต่เขาไม่ทราบวิธีการเวทีลา มันมีน้อยจะทำอย่างไรกับการรักษาตัวละครของเขา Unwired มากขึ้นจะทำอย่างไรกับทำให้พวกเขาคนที่เรารู้เกี่ยวกับการดูแลและความรัก. ความจริง Fun: โยชิดะกล่าวว่ากลุ่มชาวบ้านที่โอกินาเริ่มคตกลงที่จะจัดหาบทเพลงภาพยนตร์เรื่อง "ฮารุพรรณีกอนโดลา" หลังจากที่เขาบอกพวกเขาว่า "อยากจะทำหนังแสดงให้เห็นความเป็นจริงของโอกินาว่าท้องฟ้ามีเมฆมากและ."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แต่เหมือนอาจารย์คาซูยูกิ ซึซึ อีกโอซาก้าพื้นเมืองที่เขาลองทำงานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ โยชิดะสามารถ universalize จากจริงโดยไม่ต้องเปลี่ยนคนของเขาเป็นกรณีศึกษาหรือแบบแผน ซึ่งแตกต่างจากซูยูกิ ซึซึ ใครชอบผสมดุร้ายอันธพาลทะเลาะวิวาทกับวัยรุ่น ความรัก เรื่องราวของเขา 2004 " pacchigi ’ ! ( ตัด ) " เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดโยชิดะชอบพูดวอลุ่มที่มีการเรียกเก็บอารมณ์ , คำแนะนำ นั่นคือ เขานำ understated เนื้อเพลงสิ่งที่เอกสารธรรมดา อาจจะเหลือแค่ข้อเท็จจริงร้อยแก้ว

ภาพยนตร์จะเริ่มต้นขึ้นเช่นเดียวกับหัวหน้าคนก่อนออกจากเกาะเพื่อการศึกษา และ ยูนา เธอจะบอกว่าเธอจะต้องร้องเพลง " abayoi " แค่ปีเดียว แต่ครอบครัวของเธอซึ่งเธอควรจะเสนอราคาอำลารักในเพลงที่แทบจะไม่มีภาพของความสุขร่วมกัน . พี่ชายของเธอ มาซาชิและน้องสาวมินะ ( ซาโอริ มอร์แกน ) เช่นเดียวกับแม่ของเธอ อาเคมิ ( ชิโนบุ โอทาเกะ ) อาศัยอยู่บนเกาะโอกินาวา เหตุผลยูนะไม่ค่อนข้างเข้าใจ ( อาเคมิเดิมเหตุผลขึ้น เพื่อดูแล แล้ววัยรุ่นมินา - ไม่ยาวใช้ตอนนี้มินาเป็นโตผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว )

โดยพ่อของเธอ ( คาโอรุโคบายาชิ ) stoically มีแนวโน้มด้านอ้อย แต่อาศัยยูนะให้บ้านวิ่ง แล้วมินะก็แสดงกับเด็กของเธอและไม่ชัดเจนอธิบายทำไม เธอได้ทิ้งสามีของเธอ

เรื่อง อย่างไรก็ตาม มากกว่าดูลึกลับ ( อย่างน้อยให้ยูนะ ) ละคร ในประเทศในกีฬาประจำปีและงานเทศกาลวัฒนธรรมจัดขึ้นกับเกาะใกล้เคียง ยูนะ ตรง สูง หล่อ excruciatingly เด็กขี้อายเป็นดาวพิชเชอร์ของทีมคู่แข่งและพวกเขาตกลงที่จะแลกเปลี่ยนยังไงสุดท้ายศตวรรษ - ตัวอักษร ความรักเริ่มเบ่งบานทั่วน่านน้ำทะเล

ขาด ๆมิโยชิเล่นยูนะมากวิธีที่เธอเล่นเหมือนกับโตขึ้นสาวอย่างรวดเร็วในโวหาร 2012 ครอบครัวตลก " กุโม้ ebian ! ( g'mor อีเวน ! ) " ในขณะที่เห็นได้ชัดว่าเป็นสาวที่สวยที่สุดในห้อง เธอมาแบบธรรมชาติในขณะนี้ โดยไม่มีร่องรอยของตนเองที่เกี่ยวข้องกับโต๊ะเครื่องแป้ง ซึ่งแตกต่างจากหลายทีนไอดอลนักแสดงพยายาม darnedest เสน่ห์ มิโยชิ มอบประสิทธิภาพที่ร้ายแรงเน้น และดูเหมือนจะง่ายดาย

เธอยูนะสามารถถูกกล่าวหาว่าจงใจตาบอดกับสิ่งที่เป็นจริงที่เกิดขึ้นระหว่างพ่อและแม่ แต่เธอจะซื่อสัตย์ รักลูกสาว ตลอดจนความสามารถ ตัวแทนของเกาะเธอสู่โลกภายนอกกับมิโยชิ ( ใหญ่กว่าตัวเองร้องเพลงและเล่น Sanshin เป็นเครื่องดนตรีคล้ายดั้งเดิม ที่รู้จักกันดีชามิเซน ในเพลง ) ใช่เธอเกือบจะดีเกินไปที่จะเป็นจริง แต่ทั้งหมดนั้นเหมาะถ้าขัดแย้งผู้หญิงโรคหัดเยอรมันเล่น yasujiro โอซึ

และใช่ฉันร้องไห้ตอนจบ เหมือนตอนที่ฮาของตัวละครก็แต่งงานในปี 1949 ’ s " banshun ( ช่วงฤดูใบไม้ผลิ ) , " แล้วพ่อหม้าย เธอ เปลือกแอปเปิ้ลของเขาคนเดียว ไม่ที่โยชิดะเป็นสมัยปัจจุบันโอซึ แต่เขาไม่ทราบวิธีการขั้นตอนลาก่อนมันได้น้อยจะทำอย่างไรกับการรักษาอักขระของเขา UNWIRED มากขึ้น ทำให้คนรู้จัก , การดูแลและความรัก

สนุกข้อเท็จจริง : โยชิดะ กล่าวว่า กลุ่มชาวโอกินาวาเริ่มตกลงที่จะจัดหาของภาพยนตร์เพลง " ฮารุฉันเรือกอนโดลา " หลังจากที่เขาบอกว่าเขาอยากให้เป็น ภาพยนตร์แสดงโอกินาว่าจริง ท้องฟ้า เมฆ และทั้งหมด .