1. IntroductionDespite rubber-to-me

1. Introduction
Despite rubber-to-metal bonded assemblies being used
in a wide and growing range of industrial applications,
particularly for the reduction of noise and vibration, the socalled
“vulcanization bonding process” remains poorly
understood [1]: It consists of molding and vulcanizing raw
rubber onto a metallic surface coated with an adhesive
reactive bonding layer. The rubber-to-metal assembly is
thus obtained in a unique step. Contrary to “post-vulcanization
bonding” techniques, it also allows the molding of
complex shapes with bonded metallic inserts. Nevertheless,
the process is quite complex since it involves various
diffusion phenomena, along with chemisorption, bulk and
interfacial crosslinking reactions [2]. Fig. 1 shows the
generally accepted schematic view of the interface in the
case of a bonding layer consisting of two layers [1]: A
primer, coated on the metallic substrate, and an adhesive
layer in contact with the raw rubber. The total thickness of
these layers is typically lower than 30 mm.
In such a complex system, various conditions have to be
fulfilled in order to obtain high performance rubber-tometal
adhesion:
The first condition concerns the internal crosslinking
reactions of the rubber, the primer and the adhesive, the
respective kinetics of which have to be compatible within
the imposed molding cure temperature cycle: Persson et al.
[3] have used Dynamic Mechanical Thermal Analysis
(DMTA) to study and compare the individual reaction kinetics
of commercial adhesives and primers with that of a
model rubber compound. They conclude that the reaction
sequences of the three components need to be matched in
the best possible manner for optimal bonding.
The second condition is the presence of efficient
chemisorption and cross-bridging reactions that allow the
generation of chemical adhesion at the different interfaces.copolymer, such a multilayer setup allows sensing and
modelling this key phenomenon. In addition, the same
rotational rheometer can be used to separately characterize
the individual rheokinetic behavior of the different reactive
layers: primer, adhesive and rubber.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำแม้จะมียางกับโลหะประกอบผูกมัดถูกนำมาใช้ในช่วงกว้างและการเจริญเติบโตของการใช้งานอุตสาหกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการลดลงของเสียงและการสั่นสะเทือนที่socalled "กระบวนการหลอมโลหะพันธะ" ยังคงไม่ดีเข้าใจ[1]: ประกอบด้วยการปั้น และ vulcanizing ดิบยางลงบนพื้นผิวโลหะเคลือบด้วยกาวชั้นพันธะปฏิกิริยา ประกอบยางกับโลหะจะได้รับจึงเป็นขั้นตอนที่ไม่ซ้ำกัน ตรงกันข้ามกับ "โพสต์หลอมโลหะพันธะ" เทคนิคก็ยังช่วยให้การปั้นของรูปทรงที่ซับซ้อนกับแทรกโลหะถูกผูกมัด แต่กระบวนการที่ซับซ้อนมากเพราะมันเกี่ยวข้องกับการต่างๆปรากฏการณ์การแพร่พร้อมด้วยเคมีจำนวนมากและเกิดปฏิกิริยาเชื่อมขวางinterfacial [2] มะเดื่อ. 1 แสดงให้เห็นถึงการยอมรับโดยทั่วไปมุมมองวงจรของอินเตอร์เฟซในที่กรณีของชั้นพันธะประกอบด้วยสองชั้น[1]: เป็นไพรเมอร์เคลือบบนพื้นผิวโลหะและกาวชั้นในการติดต่อกับยางดิบ ความหนารวมของชั้นเหล่านี้โดยปกติจะต่ำกว่า 30 มม. เช่นในระบบที่ซับซ้อนเงื่อนไขต่างๆจะต้องมีการปฏิบัติตามเพื่อให้ได้ยาง tometal ที่มีประสิทธิภาพสูงการยึดเกาะ: เงื่อนไขแรกที่เกี่ยวข้องกับการเชื่อมขวางภายในปฏิกิริยายาง, ไพรเมอร์ และกาวที่จลนศาสตร์ที่เกี่ยวข้องซึ่งจะต้องมีการใช้งานร่วมกันภายในการรักษาปั้นกำหนดวงจรอุณหภูมิ: เพอร์สัน et al. [3] ได้ใช้การวิเคราะห์ความร้อนวิศวกรรมแบบไดนามิก(DMTA) เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบจลนพลศาสตร์ปฏิกิริยาของแต่ละบุคคลของกาวในเชิงพาณิชย์และไพรเมอร์กับที่ของยางรุ่น พวกเขาสรุปได้ว่าปฏิกิริยาลำดับของสามองค์ประกอบจะต้องมีการจับคู่ในลักษณะที่ดีที่สุดสำหรับการยึดเกาะที่ดีที่สุด. เงื่อนไขที่สองคือการที่มีประสิทธิภาพทางเคมีและปฏิกิริยาข้ามแก้ที่ช่วยให้การสร้างการยึดเกาะของสารเคมีที่แตกต่างกันinterfaces.copolymer เช่นการติดตั้งหลายช่วยให้การตรวจจับและการสร้างแบบจำลองปรากฏการณ์สำคัญนี้ นอกจากนี้เดียวกันrheometer หมุนสามารถใช้ในการแยกลักษณะพฤติกรรมrheokinetic ส่วนบุคคลของปฏิกิริยาที่แตกต่างกันชั้น: ไพรเมอร์, และกาวยาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . บทนำ
แม้จะยางกับโลหะเพื่อประกอบการใช้
ในช่วงกว้าง และการเติบโตของงานอุตสาหกรรม
โดยเฉพาะการลดเสียงรบกวนและการสั่นสะเทือน , ลากข้าง
" วัลคาไนเซชันกระบวนการเชื่อม " ยังคงไม่ดี
เข้าใจ [ 1 ] : ประกอบด้วยแม่พิมพ์ตัวเดิมดิบ
ยางบนพื้นผิวโลหะที่เคลือบด้วยกาว
มีปฏิกิริยาต่อชั้นยางประกอบโลหะ
จึงได้ในขั้นตอนที่ไม่ซ้ำกัน ตรงกันข้ามกับ " โพสต์วัลคาไนเซชัน
" เทคนิคเชื่อม มันยังช่วยให้ผู้บริโภคของ
รูปร่างซับซ้อนกับผูกมัดแทรกโลหะ โดย
กระบวนการค่อนข้างซับซ้อนเนื่องจากเกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์การแพร่ต่างๆ
พร้อมกับทางเคมีและปฏิกิริยาเชื่อมขวางมาก
( [ 2 ] รูปที่ 1 แสดง
รับดูแผนผังของอินเตอร์เฟซใน
กรณีเชื่อมชั้นประกอบด้วย 2 ชั้น [ 1 ] โดยทั่วไป :
รองพื้นเคลือบบนพื้นผิวโลหะและกาว
ชั้นติดต่อกับยางพาราดิบ ความหนารวม
ชั้นเหล่านี้มักจะต่ำกว่า 30 mm .
เช่นระบบซับซ้อน เงื่อนไขต่าง ๆต้องปฏิบัติตามเพื่อขอรับ

tometal ยางสมรรถนะสูงการยึดติด :
ภาพแรกเกี่ยวกับปฏิกิริยาเชื่อมขวางภายใน
ของยาง , ไพรเมอร์และกาว
จลนศาสตร์ที่เกี่ยวข้องของที่เข้ากันได้ภายใน
เรียกริ้วรักษาอุณหภูมิรอบ : persson et al .
[ 3 ] ได้ใช้
การวิเคราะห์ทางความร้อนเชิงกลพลวัต ( dmta ) เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบ แต่ละปฏิกิริยาจลนพลศาสตร์
กาวทางการค้า และไพรเมอร์กับของ
รูปแบบยางผสม พวกเขาสรุปได้ว่าปฏิกิริยา
ลำดับสามองค์ประกอบจะต้องถูกจับคู่ในลักษณะที่เป็นไปได้ที่ดีที่สุดสำหรับ

เชื่อมที่ดีที่สุด เงื่อนไขที่สองคือการปรากฏตัวของทางเคมีที่มีประสิทธิภาพและปฏิกิริยาเชื่อมข้าม

ที่อนุญาตให้สร้างการยึดเกาะ interfaces.copolymer เคมีที่แตกต่างกันเช่นการติดตั้งหลายชั้นช่วยให้การตรวจจับและ
การสร้างแบบจำลองปรากฏการณ์สำคัญนี้ นอกจากนี้ ระบบการหมุนเดียวกัน

สามารถใช้ในการแยกลักษณะพฤติกรรมของแต่ละที่แตกต่างกัน rheokinetic ปฏิกิริยา
ชั้น : ไพรเมอร์ , กาวยาง