KonohaSince when did I stop saying

Konoha
Since when did I stop saying things were troublesome…?
That was the thought passing through Shikamaru’s head as he gaze up at the blue sky. Even though the wind wasn’t that strong, thin clouds were hurrying along one after another,
passing in and out of his line of sight. Their flustered state seemed similar to Shikamaru’s own. He laughed derisively at himself for the thought.
At any rate, he was busy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สาธารณะ Konohaตั้งแต่เมื่อใดฉันหยุดพูดสิ่งยากลำบาก...ที่คิดผ่านหัวของ Shikamaru เขามองขึ้นท้องฟ้าสีฟ้าได้ แม้ว่าลมไม่แรงที่ เมฆบาง hurrying ตามหลังกัน ช่วยออกสายตาของเขาบรรทัด สถานะของพวกเขาเกิดความสับสนดูเหมือนคล้ายกับของ Shikamaru เขาหัวเราะฮาที่ตัวเองสำหรับความคิดในอัตราใด ๆ เขาไม่ว่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โคโนฮะ
ตั้งแต่เมื่อไหร่ฉันจะหยุดสิ่งที่พูดได้ลำบาก ... ?
นั่นคือความคิดผ่านศีรษะของชิกามารุในขณะที่เขาจ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าสีฟ้า แม้ว่าลมไม่ได้ว่าแข็งแกร่งเมฆบางถูกรีบพร้อมหลังจากนั้นอีกหนึ่ง
ผ่านเข้าและออกจากสายของเขาจากสายตา รัฐลนของพวกเขาดูเหมือนคล้ายกับชิกามารุของตัวเอง เขาหัวเราะเยาะเย้ยตัวเองสำหรับความคิด.
ในอัตราใดเขาก็ไม่ว่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

konoha
ตั้งแต่ฉันหยุดพูดเรื่องยุ่งยาก . . . . . . . ?
นั่นมันความคิดผ่านหัวชิกามารุเป็นเขามองท้องฟ้าสีฟ้า แม้ว่าลมไม่แรง เมฆบาง ๆอยู่รีบตามหนึ่งหลังจากที่อื่น
ผ่านเข้าและออกจากสายของสายตา ของพวกเขาสับสนรัฐคล้ายกับชิกามารุเอง เขาหัวเราะเย้ยหยัน ที่ตัวเองคิดว่า .
ในอัตราใด เขาไม่ว่าง