2.1. The East Asian Noodle Bowl3Fig

2.1. The East Asian Noodle Bowl3

Figure 1 makes the point graphically. The figure shows each FTA that has been or is near to being signed. Specifically, by the end of 2005, the region had signed what amounts to 57 FTAs. The ASEAN-PRC FTA (ACFTA) is counted as 10 separate deals due to ASEAN’s rather unique method of preferential liberalization. The reality is extremely complex, but roughly speaking, PRC and each ASEAN country chooses its own “sensitive list” and bilateral market access depends upon the interaction of the two lists. Nations do not get preferences for items on their own list and are not granted preferences for items on the counter party's list. All bilateral links inside the ASEAN FTA (AFTA) are listed separately for the same reason. The fractured nature of ASEAN’s basic approach to preferential trade implies that the degree of market access faced by an AFTA exporter of any particular product varies according to the ASEAN destination- market concerned. For example, we cannot view the Malaysia-Indonesia preferential tariff structure as identical, or even close to the Singapore-Philippines preferential tariff structure. Thus AFTA acts as if it were 45 bilateral trade relationships (10 times 9 divided by 2). Fortunately, the existence of ASEAN implies that 55 bilateral are not completely dissimilar—ASEAN has imposed some discipline on rules of origin, product exclusion practices and phase-in modalities. Finally, Japan has signed FTAs with Malaysia and Singapore with these being de jure as well as de facto separate agreements. See Whalley and Banda (2005) for a detailed assessment of ASEAN’s trade deals.

By the end of 2006, however, it seemed likely that the region would have at least 13 more deals—10 de facto bilaterals from the impending ASEAN-Korea FTA, and 3 more bilaterals between Japan and the advanced ASEANs—Indonesia, Philippines, and Thailand. That brings the total to 70. Japan may also conclude FTAs with Viet Nam and Brunei Darussalam and ASEAN as a whole, bringing the total to at least 75. Of course, a reasonable person could count these differently and come up with a different number, only serving to strengthen the basic point: in the Noodle Bowl, it is unclear just how many deals there are in the region.

How did East Asian trade relations get so tangled?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.1. Bowl3 ก๋วยเตี๋ยวเอเชียตะวันออกFigure 1 makes the point graphically. The figure shows each FTA that has been or is near to being signed. Specifically, by the end of 2005, the region had signed what amounts to 57 FTAs. The ASEAN-PRC FTA (ACFTA) is counted as 10 separate deals due to ASEAN’s rather unique method of preferential liberalization. The reality is extremely complex, but roughly speaking, PRC and each ASEAN country chooses its own “sensitive list” and bilateral market access depends upon the interaction of the two lists. Nations do not get preferences for items on their own list and are not granted preferences for items on the counter party's list. All bilateral links inside the ASEAN FTA (AFTA) are listed separately for the same reason. The fractured nature of ASEAN’s basic approach to preferential trade implies that the degree of market access faced by an AFTA exporter of any particular product varies according to the ASEAN destination- market concerned. For example, we cannot view the Malaysia-Indonesia preferential tariff structure as identical, or even close to the Singapore-Philippines preferential tariff structure. Thus AFTA acts as if it were 45 bilateral trade relationships (10 times 9 divided by 2). Fortunately, the existence of ASEAN implies that 55 bilateral are not completely dissimilar—ASEAN has imposed some discipline on rules of origin, product exclusion practices and phase-in modalities. Finally, Japan has signed FTAs with Malaysia and Singapore with these being de jure as well as de facto separate agreements. See Whalley and Banda (2005) for a detailed assessment of ASEAN’s trade deals.โดยสิ้นปี 2006 ไร เหมือนมีแนวโน้มว่า ภูมิภาคจะมีข้อเสนอเพิ่มเติมอย่างน้อย 13 — จากเดิม 10 จากเขตการค้าเสรีอาเซียน-เกาหลีใกล้ และจาก 3 เพิ่มเติมระหว่างญี่ปุ่นและ ASEANs ขั้นสูงเช่นอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และไทย ที่นำมารวมกับ 70 ญี่ปุ่นอาจยังสรุปเอฟทีเอกับอาเซียน และบรูไน และเวียดนามทั้งหมด นำผลรวมที่ 75 แน่นอน บุคคลที่เหมาะสมสามารถนับเหล่านี้แตกต่างกัน และมากับจำนวนอื่น เฉพาะ บริการเพื่อเสริมสร้างจุดพื้นฐาน: ในชามก๋วยเตี๋ยว เป็นที่ชัดเจนเป็นเพียงการเสนอมีในภูมิภาคนี้วิธีไม่สัมพันธ์ทางการค้าเอเชียตะวันออกได้รับดังนั้นราพันเซล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.1 เอเชียตะวันออกก๋วยเตี๋ยว Bowl3 รูปที่ 1 ทำให้จุดกราฟิก รูปที่แสดงให้เห็นว่าเอฟทีเอในแต่ละที่ได้รับหรืออยู่ใกล้กับการลงนาม โดยเฉพาะในช่วงปลายปี 2005 ภูมิภาคนี้ได้ลงนามในปริมาณสิ่งที่ 57 เอฟทีเอ อาเซียน-ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนเขตการค้าเสรี (ACFTA) นับเป็นข้อเสนอที่ 10 แยกจากกันอันเนื่องมาจากวิธีการที่ไม่ซ้ำกันค่อนข้างอาเซียนของการเปิดเสรีให้สิทธิพิเศษ ความจริงก็คือความซับซ้อนมาก แต่พูดประมาณสาธารณรัฐประชาชนจีนและแต่ละประเทศอาเซียนเลือกของตัวเอง "รายการที่สำคัญ" และการเข้าถึงตลาดในระดับทวิภาคีขึ้นอยู่กับการทำงานร่วมกันของทั้งสองรายการ สหประชาชาติไม่ได้รับการตั้งค่าสำหรับรายการที่อยู่ในรายชื่อของตัวเองและไม่ได้รับการตั้งค่าสำหรับรายการที่อยู่ในรายชื่อของบุคคลที่เคาน์เตอร์ของ การเชื่อมโยงในระดับทวิภาคีทั้งหมดภายในเขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA) แสดงรายการแยกต่างหากด้วยเหตุผลเดียวกัน ธรรมชาติร้าวของวิธีการขั้นพื้นฐานของอาเซียนกับการค้าพิเศษหมายความว่าระดับของการเข้าถึงตลาดที่ต้องเผชิญกับผู้ส่งออก AFTA ของผลิตภัณฑ์ใด ๆ แตกต่างกันไปตามตลาดอาเซียน destination- กังวล ตัวอย่างเช่นเราไม่สามารถดูโครงสร้างอัตราค่าไฟฟ้ามาเลเซียอินโดนีเซียเป็นพิเศษเหมือนกันหรือแม้กระทั่งใกล้กับสิงคโปร์ฟิลิปปินส์โครงสร้างพิเศษทางภาษีศุลกากร ดังนั้น AFTA ทำหน้าที่ราวกับว่ามันเป็น 45 ความสัมพันธ์การค้าทวิภาคี (10 ครั้งที่ 9 โดยแบ่งออกเป็น 2) โชคดีที่การดำรงอยู่ของอาเซียนมีความหมายที่ 55 ทวิภาคีจะไม่สมบูรณ์แตกต่างกันอาเซียนได้กำหนดระเบียบวินัยบางอย่างเกี่ยวกับกฎแหล่งกำเนิดสินค้ายกเว้นการปฏิบัติและขั้นตอนในรังสี ในที่สุดญี่ปุ่นได้ลงนามเอฟทีเอกับมาเลเซียและสิงคโปร์ที่มีเหล่านี้เป็นทางนิตินัยเช่นเดียวกับพฤตินัยข้อตกลงแยกต่างหาก ดู Whalley และดา (2005) สำหรับการประเมินรายละเอียดของอาเซียนข้อเสนอการค้า. โดยสิ้นปี 2006 แต่มันดูเหมือนว่าพื้นที่จะมีอย่างน้อย 13 ข้อเสนอ-10 พฤตินัย bilaterals จากที่กำลังจะมาอาเซียนเกาหลีเอฟทีเอ และ 3 bilaterals มากขึ้นระหว่างญี่ปุ่นและขั้นสูง ASEANs อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์และไทย ที่นำรวม 70 ญี่ปุ่นยังอาจสรุปเขตการค้าเสรีกับประเทศเวียดนามและบรูไนดารุสซาลามและอาเซียนเป็นทั้งนำไปรวมอย่างน้อย 75 แน่นอนเป็นคนที่เหมาะสมสามารถนับเหล่านี้แตกต่างกันและเกิดขึ้นกับจำนวนที่แตกต่างกัน เพียง แต่ให้บริการเพื่อเสริมสร้างจุดพื้นฐาน:. ในชามก๋วยเตี๋ยวมันก็ไม่มีความชัดเจนเพียงวิธีการหลายข้อเสนอที่มีอยู่ในภูมิภาคอย่างไรความสัมพันธ์ทางการค้าในภูมิภาคเอเชียตะวันออกได้รับการพันกันเหรอ?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.1 . ก๋วยเตี๋ยวเอเชียตะวันออก bowl3

รูปที่ 1 ทำให้จุดกราฟิก รูปแสดงแต่ละ FTA ที่ได้รับ หรือ ใกล้จะได้เซ็นสัญญา โดยเฉพาะ โดยปลายปี 2005 , ภูมิภาคได้ลงนามในสิ่งที่จํานวน 57 FTAs . การ asean-prc เขตการค้าเสรี ( acfta ) นับเป็น 10 แยกข้อเสนอเนื่องจากวิธีการเปิดเสรีอาเซียนค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์พิเศษ ในความเป็นจริงมันซับซ้อนมากแต่ประมาณพูดจีนและอาเซียนแต่ละประเทศเลือกของตัวเอง " อ่อนไหว " รายชื่อและทวิภาคี การเข้าถึงตลาดขึ้นอยู่กับปฏิสัมพันธ์ของทั้งสองรายการ ประเทศที่ไม่ได้รับการตั้งค่าสำหรับรายการในรายการของตนเอง และไม่ได้รับการตั้งค่าสำหรับรายการในรายการบุคคลที่เคาน์เตอร์ . การเชื่อมโยงภายในทั้งหมดทวิภาคี FTA อาเซียน ( อาฟตา ) มีการระบุไว้แยกต่างหากสำหรับเหตุผลเดียวกันธรรมชาติที่หักของอาเซียนวิธีขั้นพื้นฐานเพื่อให้สิทธิพิเศษทางการค้าพบว่าระดับของการเข้าถึงตลาดที่เผชิญ โดย AFTA ส่งออกผลิตภัณฑ์ใด ๆที่เฉพาะเจาะจงแตกต่างกันไปตามประเทศปลายทาง - ตลาดที่เกี่ยวข้อง ตัวอย่างเช่นเราสามารถดูมาเลเซียอินโดนีเซียสิทธิพิเศษภาษีศุลกากรโครงสร้างเป็นเหมือนกัน หรือแม้แต่ฟิลิปปินส์สิงคโปร์สิทธิพิเศษภาษีศุลกากรและโครงสร้างดังนั้นการกระทำของ AFTA เป็น 45 ทวิภาคีความสัมพันธ์ทางการค้า ( 10 ครั้ง 9 หารด้วย 2 ) โชคดี , การดำรงอยู่ของอาเซียนหมายถึง 55 ทั้งสองไม่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อาเซียนได้กำหนดวินัยบางอย่างในกฎแหล่งกำเนิดสินค้า ยกเว้นการปฏิบัติ และขั้นตอนในการช่วยเหลือ . ในที่สุดญี่ปุ่นได้ลงนามเขตการค้าเสรีกับสิงคโปร์และมาเลเซีย กับ เหล่านี้เป็นทางนิตินัยเป็นพฤตินัยข้อตกลงแยกต่างหาก ดูวอลเลย์ และบันดา ( 2005 ) สำหรับการประเมินรายละเอียดของข้อตกลงการค้าอาเซียน

โดยสิ้นปี 2006 อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่ามีแนวโน้มว่า ภูมิภาคนี้จะมีอย่างน้อย 13 เพิ่มเติม deals-10 พฤตินัย bilaterals จากที่ FTA อาเซียน เกาหลี ,และ อีก 3 bilaterals ระหว่างญี่ปุ่นและ aseans ขั้นสูง อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และไทย ที่นำทั้งหมด 70 ญี่ปุ่นอาจสรุป FTAs กับเวียดนามและบรูไนดารุสซาลาม และอาเซียนโดยรวม รวมทั้งสิ้นอย่างน้อย 75 แน่นอน เป็นคนที่เหมาะสมจะนับที่แตกต่างกันเหล่านี้และมากับตัวเลขต่าง ๆเพียงให้บริการเพื่อเสริมสร้างจุดพื้นฐานในชามก๋วยเตี๋ยวก็เป็นที่ชัดเจนว่าหลาย deals มีในภูมิภาค .

ทำไมความสัมพันธ์ทางการค้าในภูมิภาคเอเชียตะวันออกได้ยุ่งเหยิง ?