As with other self-assessed depress

As with other self-assessed depression scales, the CES-D cannot be viewed as a diagnostic tool, but only as a screening test to identify members of groups at risk of depression. In clinical studies, the CES-D has been shown capable of detecting depression in a variety of psychiatric patients, and results agree quite well with other, more detailed, instruments. It has limitations, however. It cannot distinguish primary depression from that secondary to other diagnoses; this is relevant because the two types of condition may have differing courses so that different treatment may be indicated (6, p213). Furthermore, it may fail to distinguish depression from generalized anxiety and may not distinguish earlier from current disorders: “many CES-D items are not essential symptoms of major depressive disorder, and serve equally well as symptoms of other syndromes or even of nonspecific demoralization” (53, p77). Santor and Coyne identified as nonspecific the items concerning the perceptions of others (items 15 and 19), talkativeness (item 13), or comparisons with others (item 4) (38, p241). Finally, when applied in primary care or general population settings, the positive predictive value can be under 30% (38, Table 2). Analyses of item bias due to physical illness led Grayson et al. to conclude that people with particular types of physical disorder “are likely to respond to items on the CES-D in a manner determined by the disorder rather than solely according to their underlying depressive state.” (28, p281). An illustration of differential item function came from a comparison of responses to the CES-D by black and white respondents. Blacks were more likely to endorse items such as “people are unfriendly” or “people dislike me,” whereas women were more likely than men to endorse the item on “crying spells” (54, Table 2).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เช่นเดียวกับระดับภาวะซึมเศร้าจากการประเมินตนเองอื่น ๆ D งาน CES ไม่สามารถแสดงเครื่องมือการวินิจฉัย แต่ เป็นเพียงการทดสอบคัดกรองเพื่อระบุสมาชิกของกลุ่มเสี่ยงโรคซึมเศร้า ในการศึกษาทางคลินิก D งาน CES ได้รับการแสดงความสามารถในการตรวจหาภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยจิตเวชที่หลากหลาย และเห็นผลค่อนข้างดีกับมือรายละเอียด อื่น ๆ อื่น ๆ อย่างไรก็ตามมันมีข้อจำกัด ไม่สามารถแยกความแตกต่างโรคซึมเศร้าหลักกล่าวถึงการวิเคราะห์อื่น ๆ มัธยม นี้จะเกี่ยวข้องเนื่องจากเงื่อนไขสองชนิดอาจมีหลักสูตรแตกต่างกันเพื่อให้การรักษาแตกต่างกันอาจจะระบุ (6, p213) นอกจากนี้ มันไม่สามารถแยกความแตกต่างของภาวะซึมเศร้าจากความวิตกกังวลเมจแบบทั่วไป และอาจแยกก่อนหน้านี้จากโรคปัจจุบันไม่: "ในงาน CES D สินค้าไม่จำเป็นอาการซึมเศร้า และให้บริการอย่างเท่าเทียมกันรวมทั้งอาการ ของแสงศตวรรษอื่น ๆ หรือแม้แต่ demoralization เจาะจง" (53, p77) Santor และ Coyne ที่ระบุเป็น nonspecific สินค้าที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ของผู้อื่น (สินค้า 15 และ 19), talkativeness (13 รายการ), หรือเปรียบเทียบกับผู้อื่น (4 รายการ) (38, p241) สุดท้าย เมื่อใช้ในการดูแลหรือประชากรทั่วไปการตั้งค่า ค่าคาดการณ์บวกได้ต่ำกว่า 30% (38 ตารางที่ 2) วิเคราะห์สินค้าอคติเนื่องจากเจ็บป่วยจริงนำ al. et Grayson เพื่อสรุปว่า คนที่ มีโรคทางกายภาพชนิดเฉพาะ "จะแนวโน้มที่จะตอบสนองต่อสินค้าในงาน CES-D ในลักษณะที่กำหนด โดยโรคที่ไม่ ใช่แต่เพียงผู้เดียว ตามสถานะ depressive ต้น" (28, p281) ภาพของใบแตกต่างมาจากการเปรียบเทียบคำตอบ D งาน CES โดยผู้ตอบสีดำและสีขาว ดำมีแนวโน้มที่จะรับรองสินค้าเช่นว่า "คนมีโรงแรม" หรือ "คนเกลียดชังฉัน ในขณะที่ผู้หญิงมีแนวโน้มมากกว่าผู้ชายรับรองสินค้าบน"ร้องไห้ spells" (54 ตารางที่ 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ได้รับการประเมินตนเองเกล็ดซึมเศร้า, งาน CES-D ไม่สามารถถูกมองว่าเป็นเครื่องมือในการวินิจฉัย แต่เป็นเพียงการตรวจคัดกรองเพื่อหาสมาชิกในกลุ่มที่มีความเสี่ยงของภาวะซึมเศร้า ในการศึกษาทางคลินิกงาน CES-D ได้รับการแสดงที่มีความสามารถในการตรวจหาภาวะซึมเศร้าในความหลากหลายของผู้ป่วยจิตเวชและเห็นผลค่อนข้างดีกับคนอื่น ๆ รายละเอียดเพิ่มเติมเครื่องมือ แต่ก็มีข้อ จำกัด อย่างไร มันไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างหลักจากภาวะซึมเศร้าที่รองเพื่อการวินิจฉัยอื่น ๆ นี้มีความเกี่ยวข้องเพราะทั้งสองประเภทของสภาพอาจจะมีหลักสูตรที่แตกต่างกันเพื่อให้การรักษาที่แตกต่างกันอาจระบุ (6, p213) นอกจากนี้ยังอาจล้มเหลวที่จะแยกแยะภาวะซึมเศร้าจากความวิตกกังวลทั่วไปและอาจจะไม่เห็นความแตกต่างก่อนหน้านี้จากความผิดปกติในปัจจุบัน "ในงาน CES-D หลายรายการที่ไม่ได้มีอาการที่สำคัญของโรคซึมเศร้าและให้บริการอย่างเท่าเทียมกันทั้งเป็นอาการของโรคอื่น ๆ หรือแม้กระทั่งศีลธรรมเชิญชม" (53, หน้า 77) Santor และคอยน์ระบุว่าเป็นเชิญชมรายการที่เกี่ยวกับการรับรู้ของคนอื่น ๆ (รายการที่ 15 และ 19) ช่างพูดช่างเจรจา (13 รายการ) หรือเปรียบเทียบกับคนอื่น ๆ (รายการที่ 4) (38, p241) สุดท้ายเมื่อนำมาใช้ในการดูแลรักษาเบื้องต้นหรือการตั้งค่าของประชากรโดยทั่วไปค่าพยากรณ์บวกสามารถอยู่ภายใต้ 30% (38 ตารางที่ 2) การวิเคราะห์ความลำเอียงรายการเนื่องจากการเจ็บป่วยทางกายนำเกรย์สัน, et al ที่จะสรุปได้ว่าคนที่มีรูปแบบเฉพาะของความผิดปกติท​​างกายภาพ "มีแนวโน้มที่จะตอบสนองต่อรายการในงาน CES-D ในลักษณะที่กำหนดโดยความผิดปกติมากกว่า แต่เพียงผู้เดียวตามรัฐซึมเศร้าของพวกเขาอยู่ภายใต้." (28 p281) ภาพของฟังก์ชั่นที่แตกต่างกันรายการที่มาจากการเปรียบเทียบการตอบสนองต่องาน CES-D โดยผู้ตอบแบบสอบถามสีดำและสีขาว คนผิวดำมีแนวโน้มที่จะรับรองรายการเช่น "คนที่ไม่เป็นมิตร" หรือ "คนที่ไม่ชอบฉัน" ในขณะที่ผู้หญิงมีแนวโน้มมากกว่าผู้ชายที่จะรับรองรายการใน "คาถาร้องไห้" (54, ตารางที่ 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ด้วยตนเองอื่น ๆประเมินระดับภาวะซึมเศร้า , ดีไม่สามารถถูกมองว่าเป็นเครื่องมือในการวินิจฉัย แต่เป็นการคัดกรองเพื่อระบุสมาชิกของกลุ่มเสี่ยงของภาวะซึมเศร้า ในการศึกษาทางคลินิก , ดีได้แสดงความสามารถในการตรวจหาอาการซึมเศร้าในความหลากหลายของผู้ป่วยจิตเวช และผลลัพธ์ที่สอดคล้องกันดีอื่น ๆ เพิ่มเติมรายละเอียด เครื่องมือ มันมีข้อจำกัดอย่างไรมันไม่สามารถแยกแยะเชี่ยนหมากจากรองการวินิจฉัยอื่น ๆ ; นี้เป็นเพราะเกี่ยวข้องกับทั้งสองประเภทของเงื่อนไขอาจต่างกันหลักสูตรเพื่อการรักษาที่แตกต่างกันอาจระบุ ( 6 , p213 ) นอกจากนี้ อาจล้มเหลวในการแยกภาวะซึมเศร้าความวิตกกังวลทั่วไปและอาจไม่แตกต่างจากก่อนหน้านี้จากความผิดปกติของปัจจุบัน" ดีหลายรายการไม่พบอาการสำคัญของโรคซึมเศร้า และให้บริการอย่างเท่าเทียมกัน รวมทั้งอาการของกลุ่มอาการอื่น หรือแม้แต่การติดเชื้อซึ่งเสื่อมเสียศีลธรรม " ( 53 , p77 ) santor คอยน์และระบุเจาะจงรายการเกี่ยวกับการรับรู้ของผู้อื่น ( ข้อ 15 และ 19 ) , ช่างพูด ( ข้อ 13 ) หรือการเปรียบเทียบกับคนอื่น ( ข้อ 4 ) ( 38 p241 ) ในที่สุดเมื่อใช้ในการดูแลหรือการตั้งค่าของประชากรทั่วไป ค่าพยากรณ์บวกสามารถภายใต้ 30% ( 38 , ตารางที่ 2 ) การวิเคราะห์ความลำเอียงเนื่องจากการเจ็บป่วยทางกาย ทำให้เกรย์สัน et al .สรุปได้ว่าผู้ที่มีบางชนิดของความผิดปกติทางกายภาพ " มีแนวโน้มที่จะตอบสนองต่อรายการในดีในลักษณะที่กำหนดโดยโรคมากกว่า แต่เพียงผู้เดียวตามต้นแบบของโรคซึมเศร้าของรัฐ . " ( 28 , p281 ) ภาพประกอบของฟังก์ชันรายการความแตกต่างที่มาจากการเปรียบเทียบคำตอบที่ดี โดยผู้ตอบแบบสอบถามสีดำและสีขาวคนผิวดำมีแนวโน้มที่จะสนับสนุนรายการเช่น " คนไม่เป็นมิตร " หรือ " คนไม่ชอบผม " ในขณะที่ผู้หญิงมีแนวโน้มมากกว่าผู้ชายที่จะสนับสนุนรายการ " spells ร้องไห้ " ( 54 , ตารางที่ 2 )