People’s expectation that traffic j

People’s expectation that traffic jams would lessen in Bangkok once the underground and sky train opened also did not take into account the Thai obsession with the car. Owning a car is a status symbol and even the lower middle-class, who can barely afford to get through to the end of each month, are spending all their money on buying a car. This is causing an even larger congestion of Bangkok’s roads, and it’s expected to continue. Every year, more cars are added to the capital cities roads and less people use public transportation.

Bangkok’s government is also to blame. Before September 2006, Thailand was headed by Prime Minister, Thaksin Shinawatra. He promised again and again to solve the traffic jams but not much was done to solve the problem. Then after the military coup in 2006, the problem got worse. The military government slashed spending on programs like public transportation, so they could increase spending on the military by more than 30%.

Adding to the problem is this – the people in power in Thailand, the mega-wealthy, really have no incentive to improve the traffic problem. After all, it doesn’t often affect them. They pass through Bangkok traffic with the aid of police escorts, so why would they care that the average Thai spends half his day sitting in traffic?

This also shows how short-sighted many Thais in high positions are. They don’t think about all the productivity lost, while Thailand sits in traffic jams or equate it with their falling business profits. Nor do they seem to question why Thailand is falling further behind countries like Malaysia and Vietnam in productivity and exports.

Bangkok has to solve its traffic jam problems in order to compete with the rest of South East Asia.. Neither can the half-hearted public transportation system continue to be left the way it is. Bangkok’s government must increase the spending on public transportation and expand the present sky train and underground train systems. They must also come up with a workable plan to persuade Thai citizens to forgo buying that expensive car and instead support the public transportation system.

Only then will Thailand’s economy keep up with and hopefully surpass the more efficient countries in this region.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความคาดหวังของประชาชนว่า การจราจรติดขัดจะลดในกรุงเทพเมื่อรถไฟใต้ดินและท้องฟ้าที่เปิดยังไม่ได้เอาเข้าบัญชีไทยครอบงำ ด้วยรถ เจ้าของรถเป็นสัญลักษณ์สถานะและยังต่ำกว่าระดับกลาง ที่แทบไม่สามารถได้รับผ่านการสิ้นสุดของแต่ละเดือน จะใช้จ่ายเงินของพวกเขาในการซื้อรถ นี้ก่อให้เกิดความแออัดที่ใหญ่ของกรุงเทพฯ ถนน และมันได้คาดว่าจะดำเนินการต่อไป ทุกปี รถยนต์เพิ่มเติมลงในถนนเมืองหลวง และคนน้อยใช้ขนส่งสาธารณะรัฐบาลในกรุงเทพฯ ยังจะตำหนิ ก่อน 2549 กันยายน ประเทศไทยเป็นหัวหน้า โดยนายกรัฐมนตรี ทักษิณชินวัตร เขาสัญญาว่า อีกจะแก้ปัญหาการจราจรติดขัด แต่ไม่มากที่ทำให้แก้ปัญหา แล้ว หลังจากการรัฐประหารในปี 2549 ปัญหาแย่ รัฐบาลทหารเฉือนใช้โปรแกรมเช่นระบบขนส่งสาธารณะ เพื่อให้พวกเขาสามารถเพิ่มการใช้จ่ายในกองทัพมากกว่า 30%เพิ่มปัญหาคือ – คนที่อยู่ในอำนาจในประเทศไทย ล้านคน จริง ๆ มีไม่จูงใจในการปรับปรุงปัญหาการจราจร หลังจากที่ทุก มันไม่บ่อยครั้งพวกเขา พวกเขาจะผ่านการจราจรกรุงเทพมหานครด้วยความช่วยเหลือของตำรวจคุ้มกัน ดังนั้น ทำไมต้องพวกเขาดูแลที่ไทยโดยเฉลี่ยใช้เวลาครึ่งวันของเขาในการจราจรหรือไม่นอกจากนี้ยังแสดงว่าสายตาสั้นมีคนไทยจำนวนมากในตำแหน่งสูง พวกเขาไม่คิดถึงผลผลิตที่หายไป ในขณะที่ประเทศไทยตั้งอยู่ในการจราจรติดขัด หรือถือเอากับกำไรธุรกิจของพวกเขาลดลง หรือพวกเขาดูเหมือนจะตั้งคำถามทำไมประเทศไทยจะตกไปอยู่เบื้องหลังประเทศเช่นมาเลเซียและเวียดนามในการผลิตและส่งออกกรุงเทพมหานครมีการแก้ปัญหาติดขัดของการจราจรเพื่อแข่งขันกับส่วนเหลือของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้... ระบบขนส่งสาธารณะ half-hearted สามารถต่อค้างคือไม่ ในกรุงเทพฯ รัฐบาลต้องเพิ่มการใช้จ่ายในการขนส่งสาธารณะ และขยายปัจจุบันรถไฟฟ้าและระบบรถไฟใต้ดิน พวกเขาต้องมาขึ้นกับการวางแผนสามารถทำงานได้ชักชวนประชาชนไทยบำราศซื้อรถที่ราคาแพง และสนับสนุนระบบขนส่งสาธารณะแทนหลังจากนั้น จะเศรษฐกิจไทยติดตาม และหวังว่าเกินในประเทศที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นในภูมิภาคนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความคาดหวังของผู้คนที่การจราจรติดขัดจะลดในกรุงเทพฯเมื่อรถไฟใต้ดินและท้องฟ้าเปิดยังไม่ได้คำนึงถึงความหลงใหลไทยกับรถ การเป็นเจ้าของรถเป็นสัญลักษณ์สถานะและแม้กระทั่งที่ต่ำกว่าชนชั้นกลางที่แทบจะไม่สามารถที่จะได้รับผ่านการสิ้นสุดของแต่ละเดือนมีการใช้จ่ายเงินทั้งหมดของพวกเขาในการซื้อรถ นี่คือก่อให้เกิดความแออัดขนาดใหญ่ของถนนของกรุงเทพฯและก็คาดว่าจะดำเนินการต่อไป ทุกปีรถมากขึ้นจะมีการเพิ่มถนนเมืองหลวงและคนน้อยใช้การขนส่งสาธารณะ. รัฐบาลของกรุงเทพฯนอกจากนี้ยังมีการตำหนิ ก่อนเดือนกันยายนปี 2006 ประเทศไทยนำโดยนายกรัฐมนตรีทักษิณชินวัตร เขาสัญญาว่าอีกครั้งและอีกครั้งเพื่อแก้ปัญหาการจราจรติดขัด แต่ไม่มากที่ได้กระทำในการแก้ปัญหา แล้วหลังจากที่ทหารทำรัฐประหารในปี 2006 ปัญหาแย่ลง รัฐบาลทหารเฉือนการใช้จ่ายในโปรแกรมเช่นระบบขนส่งสาธารณะเพื่อให้พวกเขาสามารถเพิ่มการใช้จ่ายในทางทหารโดยกว่า 30%. เพิ่มปัญหาคือ - คนที่อยู่ในอำนาจในประเทศไทยล้านรวยจริงๆมีแรงจูงใจที่จะปรับปรุง ปัญหาการจราจร หลังจากที่ทุกคนก็ไม่ได้มักจะส่งผลกระทบต่อพวกเขา พวกเขาผ่านการจราจรกรุงเทพฯด้วยความช่วยเหลือของพี่เลี้ยงตำรวจดังนั้นทำไมพวกเขาจะดูแลว่าค่าเฉลี่ยของไทยใช้เวลาครึ่งวันของเขานั่งอยู่ในการจราจร? นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าสายตาสั้นคนไทยหลายคนที่อยู่ในตำแหน่งสูง พวกเขาไม่คิดว่าทั้งหมดที่เกี่ยวกับการผลิตที่หายไปในขณะที่ประเทศไทยตั้งอยู่ในการจราจรติดขัดหรือถือเอากับผลกำไรทางธุรกิจของพวกเขาลดลง หรือพวกเขาดูเหมือนจะถามว่าทำไมไทยจะลดลงอีกหลังประเทศเช่นมาเลเซียและเวียดนามในการผลิตและการส่งออก. กรุงเทพฯมีการแก้ปัญหาการจราจรติดขัดคู่แข่งเพื่อแข่งขันกับส่วนที่เหลือของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ .. ไม่สามารถครึ่งใจประชาชน ระบบการขนส่งยังคงถูกทิ้งวิธีที่มันเป็น รัฐบาลของกรุงเทพฯจะต้องเพิ่มค่าใช้จ่ายในการขนส่งสาธารณะและขยายรถไฟฟ้าในปัจจุบันและระบบรถไฟใต้ดิน พวกเขายังต้องมากับแผนใช้การได้ที่จะชักชวนให้คนไทยที่จะสละซื้อรถที่มีราคาแพงและแทนที่จะสนับสนุนระบบขนส่งสาธารณะ. เท่านั้นแล้วเศรษฐกิจไทยจะให้ทันกับและหวังว่าจะดีกว่าประเทศที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นในภูมิภาคนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประชาชนคาดหวังว่า จะช่วยลดการจราจรติดขัดในกรุงเทพเมื่อใต้ดินและรถไฟฟ้าเปิดยังไม่ได้เอาเข้าบัญชีไทยถูกครอบงำด้วยรถ เจ้าของรถเป็นสัญลักษณ์สถานะและแม้กระทั่งชนชั้นกลางล่าง ที่แทบจะไม่สามารถที่จะได้รับผ่านการสิ้นสุดของแต่ละเดือน มีการใช้จ่ายเงินทั้งหมดของพวกเขาในการซื้อรถ นี้ ทำให้เกิดความแออัดของถนนใหญ่กรุงเทพฯ และคาดว่าต่อไป ทุกปีรถเพิ่มเติมจะถูกเพิ่มไปยังเมืองหลวงและถนนคนน้อย ใช้ขนส่งสาธารณะราชการกรุงเทพมหานครเป็นโทษ ก่อนที่กันยายน 2549 ประเทศไทยนำโดย ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร เขาสัญญาอีกครั้งและอีกครั้งเพื่อแก้ปัญหาการจราจรติดขัด แต่ไม่ได้ทำเพื่อแก้ปัญหา แล้วหลังจากรัฐประหารในปี 2006 ปัญหาแย่ลง รัฐบาลทหารเฉือนการใช้จ่ายในโปรแกรมเช่นการขนส่งสาธารณะเพื่อให้พวกเขาสามารถเพิ่มการใช้ในทางทหาร โดยกว่า 30%เพิ่มปัญหาคือพัฒนาคน อำนาจ ใน ประเทศไทย ใหญ่ ร่ำรวย มีแรงจูงใจที่จะปรับปรุงปัญหาการจราจรติดขัด หลังจากทั้งหมดมันไม่ได้มักจะส่งผลกระทบต่อพวกเขา พวกเขาผ่านการจราจรในกรุงเทพมหานคร ด้วยการช่วยเหลือของตำรวจคุ้มกัน ดังนั้นทำไมพวกเขาต้องสนใจว่าไทยเฉลี่ยใช้เวลาครึ่งวันนั่งอยู่ในการจราจร ?นี้ยังแสดงให้เห็นว่าสายตาสั้นมากคนไทยในตำแหน่งสูงเป็น พวกเขาไม่คิดเกี่ยวกับผลผลิตหายไป ในขณะที่ประเทศไทยอยู่ในการจราจรที่ติดขัดหรือเปรียบเทียบกับสายของพวกเขา ธุรกิจกำไร หรือพวกเขาดูเหมือนจะถามว่า ทำไมประเทศไทยจะตกต่อไปหลังประเทศ เช่น มาเลเซีย และเวียดนาม ในการผลิต และการส่งออกกรุงเทพมหานครได้แก้ไขปัญหาการจราจรแออัดในเพื่อที่จะแข่งขันกับส่วนที่เหลือของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ . . . . . . . ไม่อาจครึ่งใจระบบ ขนส่งสาธารณะ ยังคงถูกทิ้งไว้แบบนั้น รัฐบาลกรุงเทพฯ ต้องเพิ่มค่าใช้จ่ายในการขนส่งสาธารณะและขยายปัจจุบันรถไฟฟ้าและระบบรถไฟใต้ดิน พวกเขายังต้องมีแผนงานที่จะชักชวนให้ประชาชนไทยที่จะละเลยซื้อรถราคาแพง และสนับสนุนระบบการขนส่งสาธารณะแทนเท่านั้น จึงจะทันกับเศรษฐกิจของไทย และหวังว่าเกินประเทศที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นในภูมิภาคนี้