Second, in contrast to popular clai

Second, in contrast to popular claims, nonfinancial measures are not seen as significantly different from financial measures in their contribution to operational and strategic decision making and their capacity to align intra- and interdepartmental objectives. Surprisingly, subjective measures are seen as being the least effective among the three measurement types along these dimensions (except for “strategic decisions”). A plausible explanation for this is that the strongest weight for performance evaluation is still being placed on financial measures. In our sample, the performance evaluation weights are, on average, 49% on financial, 30% on nonfinancial, and 21% on subjective measures (not tabulated). When financial performance dominates the performance evaluation, it is perhaps no surprise that departmental financial measures provide the primary focus for managers’ short-term decision making.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สอง ตรงข้ามนิยมร้อง วัด nonfinancial จะไม่เห็นเป็นอย่างมากที่แตกต่างจากมาตรการทางการเงินในส่วนของการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ และการดำเนินงานและความสามารถในการจัดตำแหน่งภายในและวัตถุประสงค์ interdepartmental จู่ ๆ มาตรการตามอัตวิสัยจะเห็นเป็น อย่างมีประสิทธิภาพระหว่างชนิดสามวัดตามมิติเหล่านี้ (ยกเว้น "การตัดสินเชิงกลยุทธ์") คำอธิบายที่เป็นไปได้นี้อยู่ที่น้ำหนักที่แข็งแกร่งสำหรับการประเมินประสิทธิภาพการทำงานยังคงถูกอยู่ในมาตรการทางการเงิน ในตัวอย่างของเรา น้ำหนักประเมินประสิทธิภาพการทำงานได้ เฉลี่ย 49% ในเงิน 30% บน nonfinancial และ 21% ในมาตรการตามอัตวิสัย (ไม่สนับสนุน) เมื่อผลการประเมินประสิทธิภาพที่กุมอำนาจ ได้อาจจะไม่แปลกใจว่า มาตรการทางการเงินของแผนกให้โฟกัสหลักสำหรับการตัดสินใจระยะสั้นของผู้จัดการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประการที่สองในทางตรงกันข้ามกับการเรียกร้องที่นิยมมาตรการ nonfinancial ไม่ได้มองว่าเป็นที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญจากมาตรการทางการเงินในการสนับสนุนของพวกเขาเพื่อการตัดสินใจและการดำเนินงานเชิงกลยุทธ์และความสามารถของพวกเขาเพื่อให้สอดคล้องวัตถุประสงค์ intra- และทบวง น่าแปลกที่มาตรการอัตนัยจะเห็นว่าเป็นอย่างน้อยที่มีประสิทธิภาพในสามประเภทวัดพร้อมขนาดนี้ (ยกเว้น "การตัดสินใจเชิงกลยุทธ์") คำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับเรื่องนี้ก็คือน้ำหนักที่แข็งแกร่งสำหรับการประเมินผลการดำเนินงานยังคงถูกวางไว้บนมาตรการทางการเงิน ในตัวอย่างของเราน้ำหนักการประเมินผลงานที่มีโดยเฉลี่ย 49% ในทางการเงิน 30% ไม่ใช่ทางการเงินและ 21% เกี่ยวกับมาตรการอัตนัย (ไม่ tabulated) เมื่อผลประกอบการครอบงำการประเมินผลการปฏิบัติงานก็อาจจะแปลกใจที่มาตรการทางการเงินที่แผนกให้เป็นเป้าหมายหลักสำหรับผู้บริหาร 'ระยะสั้นที่ไม่มีการตัดสินใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประการที่สอง ในทางตรงกันข้ามกับการเรียกร้องความนิยม มาตรการ nonfinancial จะไม่เห็นความแตกต่างจากมาตรการทางการเงินในการมีส่วนร่วมของการดำเนินงานและกลยุทธ์การตัดสินใจและความสามารถของพวกเขาที่จะจัดภายใน และวัตถุประสงค์ของลูกค้า จู่ ๆอัตนัย จะเห็นเป็น มาตรการที่มีประสิทธิภาพน้อยที่สุดในบรรดา 3 ประเภทตามมิติการวัดเหล่านี้ ( ยกเว้น " การตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ " ) คำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับนี้ก็คือน้ำหนักที่แข็งแกร่งสำหรับการประเมินผลยังคงถูกวางไว้เกี่ยวกับมาตรการทางการเงิน ในตัวอย่างของเรา การประเมินผลการปฏิบัติงาน มีน้ำหนักโดยเฉลี่ย 49% ในทางการเงิน nonfinancial 30% ,และ 21% ในมาตรการอัตนัย ( ไม่แยก ) เมื่อทางด้านผู้ปกครอง ประเมินผลการปฏิบัติงาน มันอาจจะไม่ประหลาดใจว่า มาตรการทางการเงินที่แผนกให้เน้นหลักสำหรับผู้จัดการ ' ระยะสั้น การตัดสินใจ