ISSUE 11Is Waiver to Adult Courts a

ISSUE 11

Is Waiver to Adult Courts a Solution to
Juvenile Crime?

YES: Henry Sontheimer, from "Is Waiver to Adult Court the Best Response to Juvenile Crime?" juvenile justice Update (April/May 1995)
NO: Jennifer Vogel, from ;Throw Away the Key: Juvenile Offenders Are the Willie Hortons of the '90s," Utne Reader (July/August 1994)

ISSUE SUMMARY
YES: Henry Sontheimer, a contributing author to Juvenile Justice Update, pro¬vides a straightforwardisununary of arguments and newly emerging legal policies in support of waiving to adult courts juveniles charged with serious crimes, which, he suggests, will help reduce crime.
NO: Writer and activist Jennifer Vogel contends that placing juveniles into adult courts and prisons is a tragic part of the increasing arrest, neglect, impoverishment, and abuse of America's young.

Records reveal thousands of years of serious tensions between youngsters and their parents4 The Greek philosopher Socrates, for example, bemoaned children of his day who showed little respect for authorityiTo this day it is legal in some societies to stone to death children who are disobedient/ In the United States, parents and children alike complain that they receive no respect from the °they Meanwhile, largely due to the spread of guns and drugs, younger and younger children (sometimes 10 or younger) are killing more, and more or being killed/ Even in the wildest, most violent years in US. history, the rate of juvenile violence and victimization did not equal the current level, according to children's rights advocates. fr
Technically, since 1838, wayward or neglected youths have been subject to state protection (i.e., incarcerated in a state facility) under the doctrine parens pat riae, literally, "the state as the parent." In the late 1890s the first juvenile court was established in Chicago. Members of the turn-of-the-century Pro¬gressive movement prided themselves on the humane treatment of young¬sters. The assumption was that the criminal justice system should work to help youngsters, not to humiliate or punish them. Juveniles went before juve¬nile masters or magistrates instead of judges, and they had hearings instead of trials, all for the ostensible purpose of ascertaining the best way to help the youngsters, not to determine their guilt. Youth service bureaus, social workers, counselors, and many other professional youth workers sprang up for the manifest function of helping juveniles.
Unfortunately, many serious unanticipated negative consequences resulted from these early-twentieth-century reforms. Among these was the creation of the concept of "status offenders." This referred to offenses for children that, if committed by adults, would not elicit official responses and certainly not incarceration. These included running away from home and truancy. Such children would be given the label "children in need of supervision" (CINS). Some could be kept in a juvenile facility until their 21st birthday for being truant or sassy, even at age 14!
In the 1950s and 1960s, criminologists began to worry about the wisdom of spreading the criminal justice net over youths who were not being helped by the system. In fact, many thought that juveniles were probably being per¬manently harmed by being labeled "delinquent." As a consequence of both scholars and activists examining the juvenile justice system, at least three ma¬jor legal decisions were made: Kent v. United States (1966), In re Gault (1967), and In re Winship (1970). These decisions restored legal rights to juveniles —the right to due process, the right to counsel, the right to notification of charges, and the right to appellate review, among others. Although many in¬sist that these and other court decisions have had little real value for juveniles, symbolically they represented a major shift in orientation.
Another major change was the massive effort after the 1950s to keep youths out of training schools. This entailed redirecting accused delinquents to other social services; sometimes ignoring their delinquent actions; and, if shown to be guilty of serious crimes, giving them another chance.
Unfortunately, massive societal changes have occurred in the past 15 or 20 years. Arguably, no component of the legal system has seen more dramatic changes than the treatment of juveniles. Some attribute this to the increasing fear of crime and the get-tough-on-crime approach of state and national leadership. Others blame (or defend) the changes on rising rates of violence among the young.
What policies vis-à-vis juveniles charged with serious crimes make sense? The most dramatic policy emerging in the United States today is encouraging states to waive—or relinquish responsibility for—juveniles to adult courts. Defenders maintain that this is better for society the citizens of which are now calling for whippings and even the execution of some delinquents. Critics are horrified. Some cite the example of Georgia, where 13-year-olds will soon be facing mandatory 10-year prison sentences, part of which will be in adult lockups! Some researchers, however, assert that waivers may not lead to much tougher sentences. In the following selections, Henry Sontheimer indicates that waiver to adult courts would help solve the problem of juvenile crime. Jennifer Vogel argues that the fact that officials are considering such pathways for youngsters who commit terrible crimes indicates that the issue of waivering children to adult courts is simply the tip of a far deeper, more tragic societal problem.

YES Henry Sontheimer

IS WAIVER TO ADULT COURT THE BEST
RESPONSE TO JUVENILE CRIME?

Juvenile courts are an invention of state government; there is no constitutional right to be tried as a juvenile. Consequently, the states have considerable latitude to change the way juveniles are prosecuted. It is estimated that as many as 200,000 juvenile cases are tried in adult courts each year. Given our current social and political environment, this number is likely to increase dramatically. Widespread media coverage of some rather heinous crimes involving juvenile offenders does nothing to alleviate the possibility that this will occur.
Recent state actions have sought to expand the use of waiver from juvenile to adult courts. They stress accountability rather than rehabilitation as the primary sentencing goal and reflect concerns for equity and proportionality as opposed to individualized justice. Given the pressure currently being brought to bear on the juvenile court, the likely result is more changes to liberalize waiver policies.

Studies Show Adult Court Processing Does Not Guarantee a More Punitive Disposition Than Juvenile Court Processing
The traditional justification for waiver—that the juvenile system does not afford the more stringent sanctions available in the adult system—presumes that these harsher sanctions will in fact be imposed if waived juveniles are convicted as adults. However, recent studies show that about one-third of waived juveniles are not incarcerated by adult courts. Many transferred juve-niles are not even convicted due to decisions not to prosecute. Also, conviction rates in adult court jury trials are generally lower than juvenile court adju¬dication rates. Feld (1987) calls this lenient treatment of waived juveniles the "punishment gap."
Relatively lenient sentences may be imposed on transferred juveniles either because their crimes seem less serious than those typically committed by adults or because the juveniles do not have extensive prior records. Although

From Henry Sontheirner, "Is Waiver to Adult Court the Best Response to Juvenile Crime?" Juvenile Justice Update (April/May 1995). Copyright 0 1995 by Civic Research Institute, Inc Reprinted by permission. All rights reserved.

many waived offenders have prior juve¬nile adjudications, this information may not always be available to or admissible in criminal court at the point of sentenc¬ing. It is also possible that judges are re¬luctant to send the young transferred of¬fenders to state prisons for fear they may be victimized there.
Best Rationale for Waiver May Be That It Symbolizes the Seriousness of Committing a Crime
Despite empirical evidence that adult court processing does not guarantee a more punitive disposition than the juvenile court could offer, some argue that waiver is appropriate. Many judges and probation officers feel that waiver serves a symbolic function by "drawing the line" and putting the child on notice that his/her behavior no longer will be afforded the protection of a special forum. Similarly, the risk that a given waiver will result in a lenient criminal court sentence is seen as acceptable, since the child will at least acquire a formal criminal record if convicted. This viewpoint particularly applies to repeat property offenders, since few single delinquent acts may seem serious enough to require waiver.
In the broadest sense, waiver is in¬voked when the maximum available ju¬venile court sanctions do not afford the level of response (i.e., social control) that is appropriate for the alleged offense(s). Judges and/or prosecutors often state that the longest allowable juvenile court sentences do not provide for enough time for the appropriate rehabilitation (or pun¬ishment) of an offender, considering the child's age and the age of maximum ju¬venile court jurisdiction. juvenile court personnel may also fear that the most serious and non-amenable offenders will create management problems if commit-ted to juvenile institutions, thus reduc¬ing the likelihood of successfully treating their more receptive counterparts. This concern may be alleviated by developing specialized juvenile institutions for more serious offenders (as has been proposed in Pennsylvania and other states).

Public Safety, Not Juvenile's Amenability, Governs Waiver
Decision in One State
After several years of study, Minnesota enacted new legislation in 1994 concern¬ing the tr

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ออก 11เป็นการแก้ไขเพื่อมอบให้ผู้ใหญ่อาชญากรรมเยาวชนใช่: เฮนรี Sontheimer จาก "คือสละศาลผู้ใหญ่ตอบสนองดีที่สุดให้อาชญากรรมเยาวชนเยาวชนยุติธรรมปรับปรุง (เมษายน / 1995 พฤษภาคม)NO: เจนนิเฟอร์โวเกล จาก ทิ้งคีย์: เยาวชนผู้กระทำผิดมี Hortons วิลลี่ของการ ' 90s, " Utne อ่าน (กรกฎาคม/1994 สิงหาคม)สรุปปัญหาใช่: เฮนรี Sontheimer สนับสนุนการเขียนเพื่อปรับปรุงความยุติธรรมเยาวชน pro¬vides straightforwardisununary ของอาร์กิวเมนต์ และนโยบายกฎหมายสนับสนุนยกเว้นในผู้ใหญ่ที่เกิดขึ้นใหม่เพื่อ juveniles โดนก่ออาชญากรรมร้ายแรง ที่ แนะนำ เขาจะช่วยลดอาชญากรรมNO: ผู้เขียนและกิจกรรมโวเกลเจนนิเฟอร์ contends ที่ วาง juveniles ศาลผู้ใหญ่และคุมขังเป็นส่วนหนึ่งน่าเศร้าเพิ่มจับ ละเลย impoverishment และละเมิดสิทธิของเด็กของอเมริกาเรกคอร์ดที่แสดงพันปีของความตึงเครียดรุนแรงระหว่างเยาวชน และ parents4 ของนักปราชญ์กรีกโสกราตีส เช่น bemoaned ราคาเด็กของที่พบน้อยเคารพ authorityiTo วันนี้เป็นกฎหมายในบางสังคมหินเด็กตายที่ disobedient / ในสหรัฐอเมริกา ผู้ปกครอง และเด็กเหมือนกันบ่นว่า รับไม่เคารพจากองศาพวกเขาในขณะเดียวกัน ส่วนใหญ่เนื่องจากการแพร่กระจายของปืนและยาเสพติด อายุ และวัยเด็ก (บางครั้ง 10 หรืออายุ) ฆ่าเพิ่มเติม และอื่น ๆ หรือการฆ่า / แม้กระทั่งในปี wildest รุนแรงที่สุดในสหรัฐอเมริกา ประวัติ อัตราความรุนแรงเด็กและ victimization ได้ไม่เท่ากับระดับปัจจุบัน ตามสนับสนุนสิทธิเด็ก fr เทคนิค พ.ศ. 1838 เยาวชน wayward หรือที่ถูกละเลยได้ต้องป้องกันรัฐ (เช่น ลหุโทษในสิ่งอำนวยความสะดวกรัฐ) ภายใต้ลัทธิ parens pat riae แท้จริง "รัฐเป็นหลักการ" ในช่วงปี 1890 สื่อสาย ศาลคดีเด็กและเยาวชนแรกได้ก่อตั้งขึ้นในชิคาโก สมาชิกของการเคลื่อนไหว Pro¬gressive เปิดศตวรรษ prided ตัวเองเกี่ยวกับมนุษยธรรมของ young¬sters สมมติฐานว่า ระบบยุติธรรมทางอาญาควรทำงานเพื่อช่วยเยาวชน ไม่อับอาย หรือลงโทษพวกเขา Juveniles ไปก่อนแบบ juve¬nile หรือ magistrates แทนผู้พิพากษา และพวกเขามีทรัพย์สินแทนการทดลอง ประสงค์ ostensible ของ ascertaining เข้าช่วยที่เยาวชน ไม่กำหนดความผิดของพวกเขาทั้งหมด Bureaus บริการเยาวชน สังคม ปรึกษา และงานเยาวชนมืออาชีพอื่น ๆ หลาย sprang ขึ้นสำหรับรายการฟังก์ชันที่ช่วย juveniles อับ หลายสภาวะลบผลอันร้ายแรงเป็นผลมาจากการปฏิรูป--ศตวรรษที่ยี่สิบต้นเหล่านี้ ในหมู่เหล่านี้เป็นการสร้างแนวความคิดของ "สถานะผู้กระทำผิด" นี้เรียกการส่งภายในเด็กนั้น ถ้าโดยผู้ใหญ่ จะไม่รับการตอบรับอย่างเป็นทางการและกักขังไม่แน่นอน เหล่านี้อยู่ทำงานบ้านและการหนีเรียน เด็กดังกล่าวจะได้รับป้าย "เด็กต้องดูแล" (CINS) บางส่วนสามารถถูกเก็บไว้ในสถานที่เยาวชนจนถึงวันเกิดของพวกเขา 21 สำหรับ การ truant ร้าย แม้ที่อายุ 14 ในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960s ปราบเริ่มกังวลเกี่ยวกับภูมิปัญญาของความยุติธรรมทางอาญาสุทธิกว่าเยาวชนที่ไม่ได้รับความช่วยเหลือ โดยระบบ ในความเป็นจริง มากมายคิดว่า juveniles ได้คงเป็น per¬manently ที่อันตราย โดยการติดป้าย "ผิดนัด" เป็นลำดับของนักวิชาการและนักเคลื่อนไหวที่ตรวจสอบระบบความยุติธรรมเยาวชน ทำ ma¬jor น้อยสามตัดสินกฎหมาย: Kent v. สหรัฐอเมริกา (1966), In re Gault (ค.ศ. 1967), และ In re (1970) Winship ตัดสินใจเหล่านี้เรียกคืนสิทธิ์ทางกฎหมาย juveniles — ขวากระบวนการ สิทธิในการแนะนำ สิทธิ์ในการแจ้งค่าธรรมเนียม และสิทธิในการตรวจสอบศาล หมู่คนอื่น ๆ แม้ว่า in¬sist หลายที่เหล่านี้และอื่น ๆ ศาลตัดสินมีค่าน้อยสำหรับ juveniles โดยพวกเขาแสดงกะหลักใน เปลี่ยนแปลงที่สำคัญอีกนี่ขนาดใหญ่หลังจากทศวรรษ 1950 เพื่อให้เยาวชนจากโรงเรียนฝึกอบรม นี้เปลี่ยนทิศทาง entailed ถูกกล่าวหาว่า delinquents เพื่อบริการสังคมอื่น ๆ บางครั้งการละเว้นการกระทำของพ่อ ก ถ้าแสดงเป็นความผิดของอาชญากรรมที่ร้ายแรง ให้โอกาสอีกครั้ง อับ เปลี่ยนแปลงข้อมูลขนาดใหญ่เกิดขึ้นในอดีต 15 หรือ 20 ปี ว่า ไม่มีส่วนประกอบของระบบกฎหมายได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างมากมากกว่าการรักษา juveniles บางแอตทริบิวต์นี้ความกลัวเพิ่มขึ้นของอาชญากรรมและวิธี get-tough-บนอาชญากรรมของรัฐและเป็นผู้นำประเทศ ผู้อื่นตำหนิ (หรือปกป้อง) การเปลี่ยนแปลงราคาเพิ่มขึ้นของความรุนแรงในหมู่หนุ่มสาว นโยบายใด juveniles vis-เซ็ต-vis โดนก่ออาชญากรรมร้ายแรงทำให้ความรู้สึก นโยบายสุดที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาปัจจุบันส่งเสริมให้รัฐยกเว้น — หรือสละความรับผิดชอบสำหรับ — juveniles ไปศาลผู้ใหญ่ กองหลังรักษาที่ นี้ดีกว่าสังคมที่ประชาชนซึ่งขณะนี้กำลังเรียก whippings และแม้แต่การดำเนินการของ delinquents บาง นักวิจารณ์ได้ horrified บางส่วนอ้างอิงตัวอย่างของจอร์เจีย ที่ 13 ปีจะเร็วจะหันหน้าไปทางบังคับคุก 10 ปีประโยค ส่วนที่จะอยู่ใน lockups ผู้ใหญ่ นักวิจัยบาง แต่ ยืนยันรูปว่า waivers อาจไม่ทำให้ประโยคที่รุนแรงมาก ในตัวเลือกต่อไปนี้ เฮนรี Sontheimer บ่งชี้ว่า สละให้ผู้ใหญ่เพื่อจะช่วยแก้ไขปัญหาอาชญากรรมเยาวชน โวเกลเจนนิเฟอร์จนว่า ความจริงที่ว่า เจ้าหน้าที่กำลังพิจารณาหลักดังกล่าวสำหรับเยาวชนที่กระทำอาชญากรรมน่ากลัวบ่งชี้ว่า ปัญหาของเด็ก waivering ศาลผู้ใหญ่เพียงปลายปัญหานิยมไกลลึก อนาถมากใช่เฮนรี Sontheimerยกเว้นศาลผู้ใหญ่ดีที่สุดคือตอบสนองต่ออาชญากรรมเยาวชน ศาลคดีเด็กและเยาวชนมีการประดิษฐ์ของรัฐ ไม่มีสิทธิตามรัฐธรรมนูญจะพยายามเป็นเยาวชนอยู่ ดังนั้น อเมริกามีละติจูดมากการเปลี่ยนแปลงวิธี juveniles จะลงโทษ มีประเมินว่า กรณีเยาวชนจำนวน 200000 จะพยายามในศาลผู้ใหญ่แต่ละปี กำหนดสภาพแวดล้อมทางสังคม และการเมืองปัจจุบันของเรา หมายเลขนี้จะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างมาก สื่อแพร่หลายครอบคลุมอาชญากรรมบาง heinous ค่อนข้างเกี่ยวข้องกับเยาวชนผู้กระทำผิดไม่อะไรจะบรรเทาไปได้ที่ว่า นี้จะเกิดขึ้น การดำเนินการสถานะล่าสุดได้พยายามที่จะขยายการใช้สละจากเยาวชนไปศาลผู้ใหญ่ พวกเขาย้ำความรับผิดชอบแทนที่ฟื้นฟูเป็นเป้าหมายหลักโทษประหาร และสะท้อนถึงความกังวลสำหรับหุ้นและสัดส่วนที่จำกัดความยุติธรรมจำนวน ให้ความดันในปัจจุบันถูกนำมาในศาลคดีเด็กและเยาวชน ผลแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติม liberalize สละนโยบายศึกษาประมวลผลศาลผู้ใหญ่รับประกันการโอนการครอบครองมีโทษกว่ากระบวนการศาลคดีเด็กและเยาวชน เหตุผลดั้งเดิมของการสละ — ว่า ระบบเยาวชนสามารถลงโทษที่เข้มงวดมากขึ้นในระบบผู้ใหญ่ — presumes ที่ลงโทษ harsher เหล่านี้จะจริงจะกำหนดถ้า juveniles ยกเว้นมีประวัติเป็นผู้ใหญ่ อย่างไรก็ตาม การศึกษาล่าสุดแสดงว่าประมาณหนึ่งในสามของ juveniles ยกเว้นจะไม่ลหุโทษ โดยศาลผู้ใหญ่ แม้ไม่มีตั้งโอนย้ายหลาย niles juve เนื่องจากตัดสินใจไม่ให้ดำเนินคดี ยัง คดีพิเศษในศาลผู้ใหญ่คณะทดลองได้โดยทั่วไปต่ำกว่าราคา adju¬dication ศาลคดีเด็กและเยาวชน แย้ง (1987) เรียกรักษานี้ผ่อน juveniles ยกเว้น "โทษช่องว่างนั้น" ประโยคที่ค่อนข้างผ่อนอาจจะเก็บ juveniles โอนย้ายได้เนื่อง จากการก่ออาชญากรรมของพวกเขาดูเหมือนจะรุนแรงน้อยกว่าโดยทั่วไปจะกำหนด โดยผู้ใหญ่ หรือ juveniles มีระเบียนอย่างละเอียดก่อน ถึงแม้ว่า จากเฮนรี Sontheirner "คือสละศาลผู้ใหญ่ตอบสนองเยาวชนอาชญากรรมสุด ปรับปรุงความยุติธรรมเยาวชน (เมษายน / 1995 พฤษภาคม) 1995 0 ลิขสิทธิ์ โดยซีวิควิจัย สถาบัน Inc Reprinted โดยสิทธิ์ สงวนลิขสิทธิ์ทั้งหมดadjudications juve¬nile ก่อนมีหลายยกเว้นผู้กระทำผิด ข้อมูลนี้อาจไม่สามารถใช้ หรือ admissible ในศาลอาญาในหน้าร้าน sentenc¬ing ก็ยังเป็นไปได้ผู้พิพากษา re¬luctant ส่ง of¬fenders ถูกหนุ่มนักรัฐสำหรับพวกเขาอาจจะตกเป็นเหยื่อมีความกลัว เหตุผลที่ดีที่สุดสำหรับสละอาจให้สัญลักษณ์ความรุนแรงของอาชญากรรมการยอมรับ แม้ มีประจักษ์หลักฐานว่า กระบวนศาลผู้ใหญ่รับประกันครอบครองโทษยิ่งกว่าศาลคดีเด็กและเยาวชนสามารถเสนอ บางโต้เถียงสละที่เหมาะสม ผู้พิพากษาและเจ้าหน้าที่ทดลองงานมากรู้สึกสละที่รองรับฟังก์ชันสัญลักษณ์ "การวาดเส้นการ" และวางลูกบนแจ้งว่า เขา/เธอทำไม่ที่นี่คุ้มครองเวทีพิเศษ ทำนอง เสี่ยงที่มอบให้จะทำให้ประโยคผ่อนศาลอาญา จะเห็นเป็นที่ยอมรับได้ เนื่องจากลูกน้อยจะได้รับทางอาชญากรรมข้อมูลถ้าตั้ง มุมนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งใช้ซ้ำคุณสมบัติผู้กระทำผิด เนื่องจากไม่กระทำผิดนัดเดียวอาจดูเหมือนรุนแรงจนต้องสละ ในแง่ที่กว้างที่สุด ยกเว้นเป็น in¬voked เมื่อลงโทษศาลสูงสุดมี ju¬venile ไม่จ่ายระดับการตอบสนอง (เช่น สังคมควบคุม) ที่เหมาะสมสำหรับ offense(s) ถูกกล่าวหา ผู้พิพากษาหรือพนักงานอัยการมักระบุว่า ประโยคยาวที่สุดได้เยาวชนศาลยังไม่มีเวลาเพียงพอสำหรับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่เหมาะสม (หรือ pun¬ishment) ของผู้การ พิจารณาอายุของเด็กและอายุสูงสุด ju¬venile อำนาจศาล บุคลากรของศาลคดีเด็กและเยาวชนอาจกลัวที่สุดไม่ใช่ amenable และร้ายแรงผู้กระทำผิดจะสร้างปัญหาจัดการถ้ายังยืนยัน-ted กับสถาบันเยาวชน reduc¬ing ดังนั้นโอกาสสำเร็จรักษาคู่ของพวกเขาเปิดกว้างมากขึ้นได้ ปัญหานี้อาจจะ alleviated โดยการพัฒนาสถาบันเฉพาะเยาวชนสำหรับผู้กระทำผิดที่รุนแรงมากขึ้น (ตามที่ได้รับการเสนอชื่อในเพนซิลวาเนียและรัฐอื่น ๆ)ความปลอดภัย ไม่เยาวชนของ Amenability ควบคุมยกเว้นตัดสินใจในสถานะหนึ่ง หลังจากหลายปีของการศึกษา รัฐมินนิโซตาบัญญัติกฎหมายใหม่ในปี 1994 concern¬ing tr

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉบับที่ 11 คือการสละสิทธิ์ที่จะศาลผู้ใหญ่โซลูชั่นเพื่อเด็กและเยาวชนอาชญากรรม? YES: เฮนรี่ Sontheimer จาก "คือการสละสิทธิ์ที่จะผู้ใหญ่ศาลการตอบสนองที่ดีที่สุดเพื่อเด็กและเยาวชนอาชญากรรม?" ปรับปรุงยุติธรรมเด็กและเยาวชน (เมษายน / พฤษภาคม 1995) NO: เจนนิเฟอร์ Vogel จาก; ทิ้งสำคัญ: เด็กและเยาวชนที่กระทำผิดมี Hortons วิลลี่ของ '90s "Utne อ่าน (กรกฎาคม / สิงหาคม 1994) สรุปปัญหาใช่: เฮนรี่ Sontheimer, บริจาค ผู้เขียนยุติธรรมเด็กและเยาวชนที่จะปรับปรุงpro¬vides straightforwardisununary ของการขัดแย้งที่เกิดขึ้นใหม่และเพิ่งนโยบายทางกฎหมายในการสนับสนุนการยกเว้นศาลผู้ใหญ่หนุ่มสาวตั้งข้อหาก่ออาชญากรรมร้ายแรงที่เขาแสดงให้เห็นจะช่วยลดอาชญากรรม. NO: นักเขียนและนักกิจกรรมเจนนิเฟอร์วอเกิลเชื่อว่า วางหนุ่มสาวเข้ามาในสนามผู้ใหญ่และเรือนจำเป็นส่วนที่น่าเศร้าของการจับกุมเพิ่มขึ้นละเลยยากจนและการละเมิดของอเมริกาหนุ่ม. ประวัติเปิดเผยพัน ๆ ปีของความตึงเครียดที่รุนแรงระหว่างเยาวชนและ parents4 ของพวกเขาโสกราตีสนักปรัชญากรีกเช่นคร่ำครวญเด็ก วันของเขาที่แสดงความเคารพน้อยสำหรับ authorityiTo วันนี้มันเป็นกฎหมายในบางสังคมหินกับเด็กที่มีความตายไม่เชื่อฟัง / ในประเทศสหรัฐอเมริกา, ผู้ปกครองและเด็กเหมือนกันบ่นว่าพวกเขาได้รับความเคารพจาก°พวกเขาในขณะที่ส่วนใหญ่เนื่องจากการ การแพร่กระจายของอาวุธปืนและยาเสพติดที่อายุน้อยกว่าและเด็กที่อายุน้อยกว่า (บางครั้ง 10 หรือน้อยกว่า) จะถูกฆ่ามากขึ้นและมากขึ้นหรือถูกฆ่าตาย / wildest แม้ในปีที่ผ่านมามีความรุนแรงมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา ประวัติศาสตร์อัตราของความรุนแรงในเด็กและเยาวชนและการตกเป็นเหยื่อไม่ได้เท่ากับระดับปัจจุบันตามที่สนับสนุนสิทธิเด็ก เเทคนิคตั้งแต่ 1838 เยาวชนเอาแต่ใจหรือละเลยได้รับภายใต้การคุ้มครองของรัฐ (เช่นจองจำอยู่ในสถานที่ของรัฐ) ภายใต้หลักคำสอน parens riae pat, ตัวอักษร "รัฐเป็นผู้ปกครอง." ในช่วงปลายยุค 1890 ศาลเด็กและเยาวชนครั้งแรกที่ก่อตั้งขึ้นในชิคาโก สมาชิกของเปิดของศตวรรษที่เคลื่อนไหวPro¬gressiveภาคภูมิใจเกี่ยวกับการรักษาอย่างมีมนุษยธรรมของyoung¬sters สันนิษฐานได้ว่าระบบยุติธรรมทางอาญาควรจะทำงานที่จะช่วยให้เยาวชนที่จะไม่ฉีกหน้าหรือลงโทษพวกเขา หนุ่มสาวไปก่อนโทjuve¬nileหรือผู้พิพากษาแทนของผู้พิพากษาและพวกเขามีการพิจารณาแทนการทดลองทั้งหมดเพื่อวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนของการสืบหาวิธีที่ดีที่สุดที่จะช่วยให้เยาวชนที่จะไม่ตรวจสอบความผิดของพวกเขา ทบวงบริการเยาวชนสังคมสงเคราะห์ที่ปรึกษาและอื่น ๆ อีกมากมายคนงานมืออาชีพเยาวชนผุดขึ้นสำหรับฟังก์ชั่นอย่างชัดแจ้งในการช่วยให้หนุ่มสาว. แต่น่าเสียดายที่หลายคนไม่คาดคิดผลกระทบเชิงลบที่รุนแรงเหล่านี้เป็นผลมาจากการปฏิรูปในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ กลุ่มคนเหล่านี้คือการสร้างแนวความคิดของ "ผู้กระทำผิดสถานะ." นี้เรียกว่าความผิดสำหรับเด็กว่าถ้ากระทำโดยผู้ใหญ่จะไม่ล้วงเอาการตอบสนองอย่างเป็นทางการและไม่แน่นอนจำคุก เหล่านี้รวมถึงการหนีออกจากบ้านและละทิ้งหน้าที่ เด็กดังกล่าวจะได้รับป้าย "เด็กในความต้องการของการกำกับดูแล" (CINS) บางคนอาจจะเก็บไว้ในสถานที่ที่เด็กและเยาวชนจนวันเกิด 21 ของพวกเขาในการเป็นทหารหรือหน้าด้านแม้ตอนอายุ 14! ในปี 1950 และ 1960, อาชญาวิทยาเริ่มที่จะกังวลเกี่ยวกับภูมิปัญญาของการแพร่กระจายความยุติธรรมทางอาญาสุทธิกว่าเยาวชนที่ไม่ได้รับการช่วยเหลือจาก ระบบ ในความเป็นจริงหลายคนคิดว่าหนุ่มสาวที่ได้รับอาจจะถูกทำร้ายper¬manentlyโดยการระบุว่า "ผู้กระทำผิด". เป็นผลมาจากนักวิชาการและนักเคลื่อนไหวทั้งการตรวจสอบระบบยุติธรรมเด็กและเยาวชนอย่างน้อยสามการตัดสินใจทางกฎหมายma¬jorได้ทำ. เคนท์โวลต์สหรัฐอเมริกา (1966) ใน Re Gault (1967) และในเรื่อง Winship (1970) การตัดสินใจเหล่านี้เรียกคืนสิทธิตามกฎหมายที่จะหนุ่มสาว -THE สิทธิในการกระบวนการสิทธิที่จะให้คำปรึกษาที่มีสิทธิในการแจ้งเตือนของค่าใช้จ่ายและสิทธิที่จะอุทธรณ์การตรวจสอบอื่น ๆ ในกลุ่ม แม้ว่าin¬sistมากมายที่เหล่านี้และการตัดสินใจของศาลอื่น ๆ มีมูลค่าที่แท้จริงน้อยสำหรับหนุ่มสาวที่พวกเขาเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในแนว. ควบคุมการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญคือความพยายามที่ยิ่งใหญ่หลังจากที่ปี 1950 เพื่อให้เยาวชนจากโรงเรียนฝึกอบรม นี้ยกให้เปลี่ยนเส้นทางที่ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดในการให้บริการทางสังคมอื่น ๆ บางครั้งละเลยการกระทำของผู้กระทำผิดของพวกเขา และถ้าแสดงให้เห็นว่ามีความผิดในอาชญากรรมที่ร้ายแรงทำให้พวกเขามีโอกาสอีกครั้ง. แต่น่าเสียดายที่การเปลี่ยนแปลงทางสังคมขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นในอดีตที่ผ่านมา 15 หรือ 20 ปีที่ผ่านมา เนื้อหาส่วนหนึ่งของระบบกฎหมายไม่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างมากกว่าการรักษาของหนุ่มสาว บางคุณลักษณะนี้เพื่อความกลัวที่เพิ่มขึ้นของอาชญากรรมและได้รับยากต่อการเกิดอาชญากรรมวิธีการของการเป็นผู้นำของรัฐและระดับชาติ อื่น ๆ ตำหนิ (หรือปกป้อง) การเปลี่ยนแปลงในอัตราการเพิ่มขึ้นของความรุนแรงในหมู่หนุ่มสาว. มีนโยบาย Vis-a-หนุ่มสาวกำลังตั้งข้อหาก่ออาชญากรรมร้ายแรงทำให้รู้สึก? นโยบายที่น่าทึ่งที่สุดที่เกิดขึ้นในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันนี้คือการส่งเสริมให้รัฐที่จะสละหรือสละความรับผิดชอบสำหรับหนุ่มสาวไปสนามผู้ใหญ่ ป้อมปราการรักษาที่ว่านี้จะดีกว่าสำหรับสังคมของประชาชนซึ่งขณะนี้เรียกร้องให้เฆี่ยนและแม้กระทั่งการดำเนินการของเสเพลบาง นักวิจารณ์มีความหวาดกลัว ยกตัวอย่างบางส่วนของรัฐจอร์เจียที่ 13 ปี olds เร็ว ๆ นี้จะต้องเผชิญบังคับจำคุก 10 ปีส่วนที่จะอยู่ในการค้างผู้ใหญ่! นักวิจัยบางคน แต่ยืนยันว่าสละอาจจะไม่นำไปสู่ประโยคที่รุนแรงมาก ในการเลือกดังต่อไปนี้เฮนรี่ Sontheimer แสดงให้เห็นว่าการผ่อนผันต่อศาลผู้ใหญ่จะช่วยแก้ปัญหาอาชญากรรมเด็กและเยาวชน เจนนิเฟอร์วอเกิลระบุว่าความจริงที่ว่าเจ้าหน้าที่กำลังพิจารณาทางเดินดังกล่าวให้กับเยาวชนที่กระทำผิดที่น่ากลัวชี้ให้เห็นว่าปัญหาของเด็กที่จะ waivering สนามผู้ใหญ่เป็นเพียงปลายไกลลึกปัญหาสังคมที่น่าเศร้ามากขึ้น. YES เฮนรี่ Sontheimer IS ขอผ่อนผันต่อศาลผู้ใหญ่ ที่ดีที่สุดตอบสนองต่อเด็กและเยาวชนอาชญากรรม? ศาลเด็กและเยาวชนเป็นสิ่งประดิษฐ์ของรัฐ; ไม่มีสิทธิตามรัฐธรรมนูญที่จะพยายามเป็นเด็กและเยาวชน ดังนั้นรัฐมีเส้นรุ้งมากที่จะเปลี่ยนวิธีที่หนุ่มสาวจะถูกดำเนินคดี มันเป็นที่คาดว่าเป็นจำนวน 200,000 กรณีเด็กและเยาวชนจะถูกทดสอบในศาลผู้ใหญ่ในแต่ละปี ได้รับของเราในปัจจุบันสภาพแวดล้อมทางสังคมและการเมืองจำนวนนี้มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว รายงานข่าวของสื่อบางอย่างแพร่หลายของอาชญากรรมชั่วร้ายค่อนข้างที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนไม่ทำอะไรเลยเพื่อบรรเทาความเป็นไปได้ที่ว่านี้จะเกิดขึ้น. การกระทำของรัฐที่ผ่านมาได้พยายามที่จะขยายการใช้งานของการสละสิทธิ์จากเด็กและเยาวชนศาลผู้ใหญ่ พวกเขาเน้นความรับผิดชอบมากกว่าการฟื้นฟูเป็นเป้าหมายหลักของการพิจารณาคดีและสะท้อนให้เห็นถึงความกังวลสำหรับผู้ถือหุ้นและสัดส่วนเมื่อเทียบกับความยุติธรรมเป็นรายบุคคล ได้รับแรงกดดันในขณะนี้ถูกนำมาใช้กับศาลเด็กและเยาวชนมีแนวโน้มผลการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นในการเปิดเสรีนโยบายการสละสิทธิ์. การศึกษาแสดงผู้ใหญ่ศาลประมวลผลไม่ได้รับประกันการจำหน่ายอีกกว่าลงโทษศาลเยาวชนประมวลผลเหตุผลแบบดั้งเดิมสำหรับการสละสิทธิ์ที่ระบบของเด็กและเยาวชน ไม่จ่ายการลงโทษที่เข้มงวดมากขึ้นที่มีอยู่ในระบบผู้ใหญ่ทึกทักว่าสิ่งเหล่านี้การลงโทษที่รุนแรงขึ้นในความเป็นจริงจะกำหนดถ้าหนุ่มสาวจะได้รับการยกเว้นการตัดสินเป็นผู้ใหญ่ อย่างไรก็ตามการศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าประมาณหนึ่งในสามของหนุ่มสาวที่ไม่ได้รับการยกเว้นคุมขังโดยศาลผู้ใหญ่ โอนหลายดรุณี-ไนล์ไม่ได้ตัดสินลงโทษแม้เนื่องจากการตัดสินใจที่จะไม่ดำเนินคดี นอกจากนี้อัตราความเชื่อมั่นในศาลผู้ใหญ่คณะวิจัยโดยทั่วไปมักจะต่ำกว่าอัตราadju¬dicationศาลเด็กและเยาวชน Feld (1987) นี้เรียกว่าการรักษาผ่อนปรนของหนุ่มสาวยกเว้น "ช่องว่างการลงโทษ." ประโยคผ่อนปรนค่อนข้างอาจจะกำหนดไว้ในหนุ่มสาวโอนทั้งเนื่องจากการก่ออาชญากรรมของพวกเขาดูเหมือนร้ายแรงน้อยกว่าผู้ที่มีความมุ่งมั่นโดยทั่วไปผู้ใหญ่หนุ่มสาวหรือเพราะไม่ได้มีการบันทึกก่อนที่กว้างขวาง แม้ว่าจากเฮนรี่ Sontheirner ว่า "การสละสิทธิ์ที่จะผู้ใหญ่ศาลการตอบสนองที่ดีที่สุดเพื่อเด็กและเยาวชนอาชญากรรม?" ปรับปรุงยุติธรรมเด็กและเยาวชน (เมษายน / พฤษภาคม 1995) 0 ลิขสิทธิ์ปี 1995 โดยซีวิคสถาบันวิจัย Inc พิมพ์ซ้ำโดยได้รับอนุญาต สงวนลิขสิทธิ์. ยกเว้นผู้กระทำผิดจำนวนมากมีการตัดสินjuve¬nileก่อนที่ข้อมูลนี้อาจไม่สามารถใช้งานได้หรือยอมรับในศาลอาญาที่จุดของsentenc¬ing นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าผู้พิพากษามีre¬luctantส่งof¬fendersโอนหนุ่มสาวที่เรือนจำรัฐเพราะกลัวพวกเขาอาจจะตกเป็นเหยื่อมี. เหตุผลที่ดีที่สุดสำหรับการสละสิทธิ์อาจเป็นได้ว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของความรุนแรงของการก่ออาชญากรรมแม้จะมีหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าศาลผู้ใหญ่ การประมวลผลไม่ได้รับประกันการจำหน่ายลงโทษมากกว่าศาลเยาวชนสามารถนำเสนอบางส่วนยืนยันการสละสิทธิ์ที่เหมาะสม ผู้พิพากษาหลายคนและเจ้าหน้าที่กองพิสูจน์หลักฐานรู้สึกว่าการผ่อนผันให้บริการอาหารฟังก์ชั่นสัญลักษณ์ "วาดเส้น" และวางเด็กที่แจ้งให้ทราบว่า / พฤติกรรมของเขาและเธอจะไม่ได้รับการคุ้มครองของฟอรั่มพิเศษ ในทำนองเดียวกันความเสี่ยงที่ได้รับการผ่อนผันจะส่งผลให้ในประโยคศาลอาญาผ่อนปรนถูกมองว่าเป็นที่ยอมรับมาตั้งแต่เด็กอย่างน้อยจะได้รับประวัติอาชญากรรมอย่างเป็นทางการถูกตัดสินว่าผิด มุมมองนี้จะใช้กับผู้ที่กระทำผิดซ้ำสถานที่ให้บริการตั้งแต่ไม่กี่การกระทำที่ผู้กระทำผิดเพียงครั้งเดียวอาจจะดูร้ายแรงพอที่จะต้องสละสิทธิ์. ในความหมายกว้าง, การสละสิทธิ์เป็นin¬vokedเมื่อลงโทษju¬venileใช้ได้สูงสุดศาลไม่จ่ายระดับของการตอบสนอง (เช่น การควบคุมทางสังคม) ที่มีความเหมาะสมสำหรับความผิดที่ถูกกล่าวหา (s) ผู้พิพากษาและ / หรืออัยการมักจะระบุว่าที่ยาวที่สุดที่อนุญาตประโยคศาลเยาวชนไม่ให้เวลามากพอสำหรับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่เหมาะสม (หรือpun¬ishment) ของผู้กระทำผิดเมื่อพิจารณาอายุของเด็กและอายุของอำนาจสูงสุดju¬venileศาล บุคลากรศาลเยาวชนอาจกลัวว่าผู้กระทำผิดที่ร้ายแรงที่สุดและไม่คล้อยตามจะสร้างปัญหาการจัดการถ้ากระทำ-ted เพื่อเด็กและเยาวชนสถาบันจึงreduc¬ingโอกาสในการประสบความสำเร็จในการรักษาคู่ของพวกเขาเปิดกว้างขึ้น ความกังวลนี้อาจจะบรรเทาได้โดยการพัฒนาสถาบันการศึกษาของเด็กและเยาวชนเฉพาะสำหรับผู้กระทำผิดที่รุนแรงมากขึ้น (ตามที่ได้รับการเสนอในเพนซิลและรัฐอื่น ๆ ). ความปลอดภัยสาธารณะไม่เด็กและเยาวชนของการรับผิดชอบ, ควบคุมการสละสิทธิ์การตัดสินใจในรัฐหนึ่งหลังจากหลายปีของการศึกษามินนิโซตาตรากฎหมายใหม่ใน 1994 concern¬ingทีอาร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประเด็นที่ 11

จะสละสิทธิ์ให้ผู้ใหญ่ศาลแก้ไข
อาชญากรรมเด็กและเยาวชน ?

ใช่ : เฮนรี่ sontheimer จาก " ผู้ใหญ่ตอบสนองที่ดีที่สุด โดยศาลคดีเด็กและเยาวชน” ปรับปรุงกระบวนการยุติธรรมเด็กและเยาวชน ( เมษายน / พฤษภาคม 1995 )
: เจนนิเฟอร์ โวเกล จาก ทิ้งกุญแจ : เยาวชนผู้กระทำผิดเป็นวิลลี่ hortons ของ ' 90s " อ่าน utne ( กรกฎาคม / สิงหาคม 2537 )


ใช่ปัญหา สรุป sontheimer : เฮนรี่ ,เป็นผู้เขียนร่วมในการปรับปรุงกระบวนการยุติธรรมเด็กและเยาวชน , โปร¬ vides เป็น straightforwardisununary ของอาร์กิวเมนต์และกฎหมายนโยบายใหม่ในการสนับสนุนของผู้ใหญ่และเยาวชน waiving ศาลข้อหาอาชญากรรมร้ายแรง ซึ่งเขาแนะนำ จะช่วยลดอาชญากรรม .
: นักเขียนและนักเคลื่อนไหว เจนนิเฟอร์ โวเกล เชื่อว่าการเป็นผู้ใหญ่และศาลและเรือนจำเป็นส่วนหนึ่งที่น่าเศร้า ของการจับกุมละเลย ความแร้นแค้น และการละเมิดของอเมริกายัง

ประวัติเปิดเผยหลายพันปีของร้ายแรงความตึงเครียดระหว่างเยาวชนและ parents4 กรีกปราชญ์โสกราตีส , ตัวอย่างเช่น , bemoaned เด็กของวันของเขาที่แสดงความเคารพ authorityito วัน นี้ เป็นกฎหมายในบางสังคมหินจนตายเด็กที่ไม่เชื่อฟัง / ใน สหรัฐอเมริกาผู้ปกครองและเด็กเหมือนกัน บ่นว่าพวกเขาไม่ได้รับความเคารพจากพวกเขาซึ่งโดยส่วนใหญ่เนื่องจากการกระจายของปืน และ ยาเสพติด เด็กลงเด็ก ( บางครั้ง 10 หรือน้อยกว่า ) จะฆ่ากันมากขึ้น และมากขึ้น หรือถูกฆ่า แม้แต่ในป่าที่สุด รุนแรงที่สุดปีในเรา ประวัติ อัตราความรุนแรงของเยาวชนและเหยื่อไม่เท่ากับระดับปัจจุบันตามสนับสนุนสิทธิของเด็ก fr
ทางเทคนิค ตั้งแต่ 1838 เอาแต่ใจหรือละเลย , เยาวชนได้รับการคุ้มครองของรัฐ ( เช่น อยู่ในสถานะสถานที่ ) ภายใต้ลัทธิ parens แพท riae , อักษร , " รัฐเป็นแม่ " ในอังกฤษสายคดีแรกก่อตั้งขึ้นในชิคาโกสมาชิกของศตวรรษที่ Pro ¬ prided ตัวเองในการรักษาแหล่ง gressive เคลื่อนไหวอย่างมีมนุษยธรรมของหนุ่มบี้¬ . โดยมีสมมติฐานว่าระบบความยุติธรรมทางอาญาควรจะทำงานเพื่อช่วยให้เด็กๆ ไม่ต้องอาย หรือ ลงโทษพวกเขา เยาวชนไปก่อน Juve ¬ไนล์ผู้เชี่ยวชาญหรือผู้พิพากษาแทนผู้พิพากษา และมีการพิจารณาแทนการทดลองทั้งหมดวัตถุประสงค์ที่เห็นได้ชัดในการสืบหาวิธีที่ดีที่สุดเพื่อช่วยให้เยาวชนไม่ระบุความผิดของพวกเขา บริการเยาวชน หน่วยงาน สังคม แรงงาน ปรึกษา และเยาวชนหลายคนอาชีพอื่น ๆผุดขึ้นสำหรับฟังก์ชันรายการช่วยเยาวชน .
แต่ร้ายแรงมากผลกระทบเชิงลบที่เป็นผลมาจากการปฏิรูปการเงินช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบนี้ในหมู่เหล่านี้คือการสร้างของแนวคิดของ " ความสถานะ " นี้เรียกว่าความผิดสำหรับเด็กนั้น หากกระทำโดยผู้ใหญ่จะไม่กระตุ้นการตอบสนองอย่างเป็นทางการ และแน่นอน การโดนกักขัง ได้แก่ การหนีออกจากบ้าน และหนีเรียน . เด็กจะได้รับป้าย " เด็ก ๆต้องการการนิเทศ " ( cins )บางคนอาจจะเก็บไว้ในบ้านพักเยาวชน จนถึงวันเกิดของพวกเขาเป็นสารวัตรนักเรียน หรือหน้าด้าน แม้ที่อายุ 14 !
ในทศวรรษ 1950 และ 1960 criminologists เริ่มกังวลเกี่ยวกับภูมิปัญญาของการแพร่กระจายความยุติธรรมทางอาญาสุทธิมากกว่าเด็กที่ไม่ได้รับความช่วยเหลือ โดยระบบ ในความเป็นจริง , หลาย คิด ว่า เด็กและเยาวชนอาจจะถูกต่อ¬ manently ทำร้ายโดยการติดป้ายว่า " เหลวไหล" ผลที่ตามมาของทั้งนักวิชาการและนักกิจกรรมการตรวจสอบระบบงานยุติธรรมเด็กและเยาวชน อย่างน้อย สาม มา ¬จทางกฎหมายตัดสินใจ : เคนท์โวลต์ประเทศสหรัฐอเมริกา ( 1966 ) , ฮกไกโด และในเรื่องวินชิป ( 1970 ) การตัดสินใจเหล่านี้เรียกคืนสิทธิทางกฎหมายเพื่อเยาวชน - สิทธิในกระบวนการยุติธรรม สิทธิที่จะปรึกษาทนายความ สิทธิที่จะแจ้งข้อกล่าวหาและสิทธิในการอุทธรณ์ รีวิว ,ในหมู่คนอื่น ๆ แม้ว่าใน¬ sist ที่เหล่านี้และศาลอื่น ๆ มีมูลค่าที่แท้จริงเล็ก ๆน้อย ๆสำหรับเยาวชน สัญลักษณ์ พวกเขาแสดงกะสําคัญในการปฐมนิเทศ .
หลักอื่นเปลี่ยนความพยายามครั้งใหญ่หลังจากปี 1950 เพื่อให้เยาวชนจากโรงเรียนฝึกอบรม ( เส้นทางที่ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิด ให้บริการทางสังคมอื่น ๆ บางครั้งก็ไม่สนใจการกระทำของเด็กของพวกเขา และถ้าเป็น ความผิดของอาชญากรรมร้ายแรง การให้โอกาสคนอื่น
ขออภัยขนาดใหญ่ของสังคมความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในอดีต 15 หรือ 20 ปี อย่าง ไม่มีส่วนประกอบของระบบ กฎหมาย ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก มากกว่าการรักษาของเยาวชน . บางคุณลักษณะนี้เพื่อเพิ่มความกลัวของอาชญากรรมและได้รับยากวิธีการอาชญากรรมของรัฐ และผู้นำชาติคนอื่นตำหนิ ( ปกป้อง ) การเปลี่ยนแปลงในอัตราที่เพิ่มขึ้นของความรุนแรงในหมู่เยาวชน .
นโยบายอะไรซึ่งต้นทุนวิสเยาวชนด้วยข้อหาอาชญากรรมร้ายแรง เข้าใจมั้ย ? นโยบายที่น่าทึ่งที่สุดที่เกิดขึ้นในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันนี้คือให้รัฐสิทธิหรือสละความรับผิดชอบต่อเยาวชนไปศาลผู้ใหญ่