The recent history of public servic

The recent history of public service telecommunications in India

In India access and affordability are the key words that define the proviso of ensuring a

‘‘phone in each village’’. However, even the ‘‘phone in each village’’ slogan is comparatively

new. Until the early 1990s, the telephone was considered a luxury item – and in the context

of a dirigiste economy with a distinctly socialist twist, the provision of such a luxury item was

not a priority. The focus up until the fifth five year plan (FYP) was ensuring a country-wide

postal service. This service began in pre-colonial India, and was established during the time

of the Mughal Emperors, in particular Akbar, who ruled in the fifteenth century. There is

evidence from Kerala state in South India, that an ‘‘anchal’’ (postal) system was in operation

from 1502 onwards based on a system of runners who delivered vegetables and flowers for

the palace and temple. By 1755 a proper postal system had been established in Kerala by

the then Maharaja and in fact it existed side by side with the postal system that was

established by the British government in 1866[1]. This undoubtedly served an important

public service function. The literate postman often read letters that had been sent to the

illiterate, wrote letters for them, communicated information on politics and social change,

and gossip, and often was a trusted member of the family and village[2]. It is for this reason

that the postal worker remains an iconic figure in Indian popular culture, immortalised in

novels such as The Man-Eater of Malgudi by R.K. Narayan and in Indian cinema, most

recently, in the Bollywood film Chingaari (2006). This role stands in contrast to that of the

telecommunications worker in modern India who basically was involved in extending an

‘‘elite’’ service that, until recently, was not even affordable to the middle-classes. In fact

postmen and women continue to play an important role in development. In the state of

Jharkhand, which is predominantly populated by ‘‘tribals’’, postmen are involved in the

delivery of healthcare, including anti-malarial medicines and in Uttar Pradesh, India’s largest

state, they are involved in delivering condoms and family planning advice. 89 percent of the

155,000 post offices spread over India serve rural India where more than 70 percent of the

population live[3]. In other words, the postal worker continues to have the latitude to collapse

his/her private/public roles and extend public service in highly personalised ways, a very

different prospect from the public service typically extended through the mediation of

technology. This difference does suggest that there the quality of public service

communications is an important consideration. It is only during the 6th FYP (1980-85)[4]

that mention is made of telecommunications for rural services:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติล่าสุดของราชการโทรคมนาคมในอินเดียในอินเดีย เข้าและสามารถในการจ่ายเป็นคำสำคัญที่กำหนด proviso มั่นใจได้"โทรศัพท์ในแต่ละหมู่บ้าน '' อย่างไรก็ตาม แม้แต่สโลแกน ''โทรศัพท์ในแต่ละหมู่บ้าน '' จะดีอย่างหนึ่งใหม่ จนกระทั่งช่วงปี 1990 โทรศัพท์มีถือว่าหรู สินค้า – และ ในบริบทของเศรษฐกิจ dirigiste กับบิดอย่างเห็นได้ชัดสังคมนิยม สำรองสินค้าหรูหราเหล่านั้นได้ไม่สำคัญ มาจนถึงแผนห้าปีห้า (FYP) ถูกใจทั่วประเทศบริการไปรษณีย์ บริการนี้เริ่มต้นในอินเดียก่อนโคโลเนียล และก่อตั้งขึ้นในช่วงเวลาจักรพรรดิ Mughal ในการสาน ที่ปกครองในศตวรรษที่สิบห้า มีหลักฐานจากรัฐเกรละในอินเดียใต้ ที่เป็น ''อันชาล '' (ไปรษณีย์) ระบบในการดำเนินงานจาก 1502 เป็นต้นไปตามระบบของรอบชิงชนะเลิศที่ส่งผักและดอกไม้สำหรับมหาราชวังและวัด โดย 1755 ไปรษณีย์เหมาะสมได้ถูกก่อตั้งขึ้นในเกรละโดยพิพิธภัณฑ์มหาราชาแล้ว และในความเป็นจริงมันอยู่ side by side with ระบบไปรษณีย์ที่ก่อตั้งขึ้น โดยรัฐบาลอังกฤษใน 1866 [1] นี้ไม่ต้องสงสัยให้บริการเป็นสำคัญฟังก์ชันการบริการสาธารณะ บุรุษไปรษณีย์ literate มักจะอ่านตัวอักษรที่ถูกส่งมาให้illiterate เขียนตัวอักษรสำหรับข้อมูลของพวกเขา การสื่อสารกับการเมืองและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมซุบซิบ และมักจะเป็นสมาชิกของครอบครัวและหมู่บ้าน [2] เชื่อถือ เหตุนี้ว่า ผู้ปฏิบัติงานไปรษณีย์ยังคง มีรูปสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมสมัยนิยมอินเดีย immortalised ในนวนิยายเช่น The Man-Eater ของ Malgudi โดยอาร์เคนารายัณ และ ใน ภาพยนตร์อินเดีย มากที่สุดเมื่อเร็ว ๆ นี้ ในภาพยนตร์บอลลีวูด Chingaari (2006) บทบาทนี้ยืนในที่โทรคมนาคมผู้ปฏิบัติงานในอินเดียสมัยใหม่โดยทั่วไปมีส่วนร่วมในการขยายการบริการ ''อีลิท '' ที่ จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ไม่ได้ราคาไม่แพงเพื่อชนชั้นกลาง อันที่จริงpostmen และหญิงยังมีบทบาทสำคัญในการพัฒนา ในรัฐJharkhand ซึ่งส่วนใหญ่จะถูกเติม โดย '' tribals'', postmen มีส่วนร่วมในการจัดส่ง การดูแล สุขภาพ รวมทั้งยาต้านมาลาเรีย และ ในอุตตระประเทศ อินเดียของที่ใหญ่ที่สุดรัฐ พวกเขามีส่วนร่วมในการส่งมอบถุงยางอนามัยและคำแนะนำการวางแผนครอบครัว ร้อยละ 89 ของการสำนักงานไปรษณีย์ 155,000 ราดอินเดียบริการชนบทอินเดียซึ่งมากกว่าร้อยละ 70 ของการประชากรอาศัยอยู่ [3] ในคำอื่น ๆ ผู้ปฏิบัติงานไปรษณีย์ยังคงมีละติจูดเพื่อยุบส่วนตัว/สาธารณะบทบาทเขา/เธอ และขยายบริการสาธารณะสูงตามวิธี มีมากโอกาสแตกต่างจากบริการสาธารณะโดยทั่วไปเพิ่มเติมผ่านทางกาชาดของเทคโนโลยี ความแตกต่างนี้แนะนำที่มีคุณภาพของการบริการสาธารณะสื่อสารจะพิจารณาเป็นสำคัญ มันเป็นเฉพาะช่วง FYP 6 (1980-85) [4]พูดถึงว่าทำของโทรคมนาคมสำหรับบริการชนบท:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของการสื่อสารโทรคมนาคมการบริการสาธารณะในประเทศอินเดียในประเทศอินเดียและการเข้าถึงการจ่ายเป็นคำสำคัญที่กำหนดเงื่อนไขของการสร้างความมั่นใจ'' โทรศัพท์ในแต่ละหมู่บ้าน '' อย่างไรก็ตามแม้ '' โทรศัพท์ในแต่ละหมู่บ้าน '' สโลแกนค่อนข้างใหม่ จนกระทั่งช่วงปี 1990, โทรศัพท์ได้รับการพิจารณารายการที่หรูหรา - และในบริบทของเศรษฐกิจdirigiste กับบิดสังคมนิยมอย่างเห็นได้ชัดเช่นการจัดหารายการที่หรูหราก็ไม่ได้มีความสำคัญ โฟกัสจนถึงห้าแผนห้าปี (FYP) ได้สร้างความมั่นใจทั่วประเทศบริการไปรษณีย์ บริการนี้เริ่มต้นขึ้นในประเทศอินเดียก่อนยุคอาณานิคมและได้ก่อตั้งขึ้นในช่วงเวลาที่ของจักรพรรดิโมกุลโดยเฉพาะอย่างยิ่งอัคบาร์ผู้ปกครองในศตวรรษที่สิบห้า มีหลักฐานจากรัฐเกรละในภาคใต้ของอินเดียว่า '' Anchal '' (ไปรษณีย์) ระบบในการทำงานจาก1502 เป็นต้นไปขึ้นอยู่กับระบบการทำงานของนักวิ่งที่ส่งผักและดอกไม้สำหรับพระราชวังและวัด โดย 1755 ระบบไปรษณีย์ที่เหมาะสมได้รับการก่อตั้งขึ้นใน Kerala จากนั้นมหาราชาและในความเป็นจริงมันมีอยู่เคียงข้างกับระบบไปรษณีย์ที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลอังกฤษในปี1866 [1] นี้ไม่ต้องสงสัยทำหน้าที่ที่สำคัญฟังก์ชั่นการบริการสาธารณะ บุรุษไปรษณีย์รู้มักจะอ่านจดหมายที่ได้รับการส่งไปยังไม่รู้หนังสือเขียนจดหมายสำหรับพวกเขาสื่อสารข้อมูลเกี่ยวกับการเมืองและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการนินทาและมักจะเป็นสมาชิกคนหนึ่งที่เชื่อถือได้ของครอบครัวและหมู่บ้าน[2] มันเป็นเพราะเหตุนี้ที่พนักงานไปรษณีย์ยังคงเป็นรูปสัญลักษณ์ที่นิยมในวัฒนธรรมอินเดีย, immortalized ในนวนิยายเช่นมนุษย์กินคนของMalgudi โดย RK Narayan และในภาพยนตร์อินเดียส่วนใหญ่เมื่อเร็วๆ นี้ในภาพยนตร์บอลลีวูด Chingaari (2006) บทบาทนี้ตั้งอยู่ตรงกันข้ามกับที่ของผู้ปฏิบัติงานด้านการสื่อสารโทรคมนาคมในปัจจุบันอินเดียที่โดยทั่วไปมีส่วนร่วมในการขยาย'' ชนชั้น '' บริการที่จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ ก็ไม่ได้ราคาไม่แพงเพื่อชนชั้นกลาง ในความเป็นจริงบุรุษไปรษณีย์และหญิงยังคงมีบทบาทสำคัญในการพัฒนา ในรัฐจาร์กซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่โดย '' tribals '', บุรุษไปรษณีย์ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการจัดส่งของการดูแลสุขภาพรวมทั้งยาต้านมาเลเรียและอุตตรประเทศอินเดียที่ใหญ่ที่สุดของรัฐที่พวกเขามีส่วนร่วมในการส่งมอบถุงยางอนามัยและคำแนะนำการวางแผนครอบครัว. ร้อยละ 89 ของ155,000 ที่ทำการไปรษณีย์แผ่กระจายไปทั่วอินเดียในชนบทอินเดียให้บริการที่มากกว่าร้อยละ 70 ของประชากรที่อาศัยอยู่[3] ในคำอื่น ๆ ที่พนักงานไปรษณีย์ยังคงมีละติจูดที่จะยุบ/ เธอส่วนตัว / บทบาทของประชาชนและขยายการให้บริการประชาชนในรูปแบบส่วนบุคคลสูงมากโอกาสที่แตกต่างจากการบริการสาธารณะขยายมักจะผ่านการไกล่เกลี่ยของเทคโนโลยี ความแตกต่างนี้จะชี้ให้เห็นว่ามีคุณภาพการให้บริการประชาชนการสื่อสารคือการพิจารณาที่สำคัญ มันเป็นเพียงช่วง FYP 6 (1980-1985) [4] กล่าวถึงที่ทำของการสื่อสารโทรคมนาคมสำหรับการให้บริการในชนบท:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ล่าสุดประวัติของบริการโทรคมนาคมในอินเดีย

ในอินเดียเข้าถึงและ affordability เป็นคำสำคัญที่กำหนดในเงื่อนไขของการรับประกันเป็น

''phone ในแต่ละหมู่บ้าน ' ' อย่างไรก็ตาม แม้ ' 'phone ในแต่ละหมู่บ้านจะเปรียบเทียบ

' ' สโลแกนใหม่ จนกระทั่งต้นยุค 90 , โทรศัพท์ได้รับการพิจารณารายการที่หรูหรา ) และในบริบท

ของ dirigiste เศรษฐกิจสังคมนิยมกับบิดอย่างชัดเจน ส่วนเรื่องรายการที่หรูหราอยู่

ไม่สําคัญ โฟกัสจนถึงแผน 5 ปี ( FYP ) คือการสร้างประเทศที่กว้าง

บริการไปรษณีย์ บริการนี้เริ่มก่อนอาณานิคมอินเดีย และก่อตั้งขึ้นในช่วงเวลา

ของ Mughal จักรพรรดิอัคบาร์ เฉพาะ ผู้ที่ปกครองในศตวรรษที่สิบห้า . มี

หลักฐานจากรัฐ Kerala ในภาคใต้อินเดีย , ' 'anchal ' ' ( ไปรษณีย์ ) ระบบในการดำเนินงาน

จาก 1502 เป็นต้นไปตามระบบของนักวิ่งที่ส่งผักและดอกไม้สำหรับ

วังและวัด โดย 1175 ระบบไปรษณีย์ที่เหมาะสมได้รับการก่อตั้งขึ้นในเกรละด้วย

แล้วมหาราช และในความเป็นจริงมันอยู่เคียงข้างกับระบบไปรษณีย์ที่

ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลอังกฤษในปี 1866 [ 1 ] นี้ไม่ต้องสงสัยบริการเป็นสำคัญ

บริการสาธารณะของฟังก์ชั่น บุรุษไปรษณีย์รู้หนังสือมักจะอ่านจดหมายที่ถูกส่งไป

ไม่รู้หนังสือ เขียนหนังสือได้ , สื่อสารข้อมูลเกี่ยวกับการเมืองและการเปลี่ยนแปลงทางสังคม

และนินทาและมักจะเป็นสมาชิกที่เชื่อถือได้ ของครอบครัว และหมู่บ้าน [ 2 ] มันเป็นเพราะเหตุนี้

ที่ไปรษณีย์ยังคงเป็นรูปสัญลักษณ์ที่ได้รับความนิยมในวัฒนธรรมอินเดีย immortalised ใน

นิยายเช่นมนุษย์กินคนของ malgudi โดย r.k. Narayan ในหนังอินเดีย มากที่สุด

เมื่อเร็ว ๆ นี้ใน Bollywood ภาพยนตร์ chingaari ( 2006 ) บทบาทนี้ยืนในทางตรงกันข้ามกับที่ของ

โทรคมนาคมสมัยใหม่โดยทั่วไปคนงานอินเดียที่เกี่ยวข้องในการขยายการ

''elite ' ' บริการแบบนั้นจนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ก็ไม่ได้มาก ชนชั้นกลาง ในความเป็นจริง

postmen และหญิงยังคงเล่นบทบาทสำคัญในการพัฒนา ในรัฐ

รัฐบาเดิน - เวือร์ทเทมแบร์ก ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของ 'tribals ' ' postmen เกี่ยวข้องใน

ส่งของการดูแลสุขภาพ รวมทั้งยาต้านมาลาเรียในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดียที่ใหญ่ที่สุด

สภาพพวกเขามีส่วนร่วมในการส่งถุงยางอนามัยและแนะนำการวางแผนครอบครัว 89 เปอร์เซ็นต์ของ

155.000 ไปรษณีย์กระจายไปอินเดียในอินเดียที่ให้บริการมากกว่าร้อยละ 70 ของประชากรอยู่

[ 3 ] ในคำอื่น ๆที่ไปรษณีย์ยังคงมีละติจูดของเขา / เธอส่วนตัว / สาธารณะบทบาทและขยายการบริการสาธารณะในระดับสูง ส่วนบุคคล วิธี



ยุบมากที่แตกต่างกัน โอกาส จากการบริการสาธารณะมักจะขยายผ่านการไกล่เกลี่ยของ

) ความแตกต่างนี้ไม่แนะนำให้มีคุณภาพของการบริการสาธารณะ

) การพิจารณาที่สำคัญ มันเป็นเพียงในช่วงที่ 6 ( FYP 1980-85 ) [ 4 ]

ที่กล่าวถึงเป็นบริการโทรคมนาคมเพื่อชนบท :