both positive and negative, and the

both positive and negative, and they need not remain stable over time. The
aim and rationale of most agroforestry systems are to optimize the positive
interactions in order to obtain a higher total, a more diversified and/or a
more sustainable production from the available resources than is possible
with other forms of land use under prevailing ecological, technological, and
socio-economic conditions [15]. There are several examples of indigenous
agroforestry systems in the developing countries of the tropics and subtropics
[25].
Alley cropping is a type of agroforestry system in which leguminous trees
are planted in rows with food crops cultivated between them. The trees are
pruned on a regular basis to minimize shade to associated crops, provide
nitrogen-rich foliage, recycle nutrients, and, in some cases, to provide additional
outputs such as fodder and firewood. As the tree foliage may serve
both as mulch and fodder, the system also provides a means of integrating
crops and animal production. Economic analyses have indicated that alley
cropping may be a profitable enterprise for farmers in certain environmental
conditions. A substantial body of research information on various aspects
of alley cropping from different parts of the tropics has become available
during the past five years; some selected references include: Attah-Krah and
Francis 1987; Budelman 1988a; 1988b; Jama and Nair 1989; Duguma,
Kang, and Okali 1988; Gill and Patil 1985; Huxley 1986; Jama et al. 1986;
Kang, Wilson, and Lawson 1984a; 1984b; Kang, Grimme, and Lawson
1985; Kang and Duguma 1985; Kang and Wilson 1987; Nair 1984; Nair
1987; Sumberg 1986; Wilson, Kang, and Mulongoy 1986; Yamoah, Agboola,
and Wilson, 1986a; 1986b; Young 1987. Thus, alley cropping is of
considerable interest to researchers, policy makers, and farmers in developing
countries.
Development of the Agroforestry Expert System
The process of developing knowledge-based expert systems is known as
knowledge engineering, and it includes several distinct steps. The methodologies
proposed by Harmon and King [12], Waterman [31], Weitzel and
Kerschberg [32], and others were followed to ensure that UNU-AES was
successfully developed. Typical phases of expert system development are:
1. Selection of an Appropriate Problem
2. Development of a Prototype System
3. Development of a Complete System
4. Evaluation of System

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทั้งบวก และ ลบ และพวกเขาต้องไม่มั่นคงเวลาผ่านไป ที่จุดมุ่งหมายหลักการและเหตุผลของระบบ agroforestry ส่วนใหญ่จะเพิ่มประสิทธิภาพในแง่บวกโต้ตอบเพื่อให้ได้ยอดรวมสูง ที่เพิ่มเติมมากมาย หรือเป็นมากขึ้นผลิตอย่างยั่งยืนจากทรัพยากรที่มีอยู่ได้ด้วยรูปแบบอื่น ๆ ของการใช้ที่ดินขึ้นระบบนิเวศ เทคโนโลยี และสังคมเศรษฐกิจสภาพ [15] มีหลายตัวอย่างของคนพื้นเมืองagroforestry ระบบในประเทศกำลังพัฒนาในระดับชาติและ[25]ซอย cropping คือระบบ agroforestry ต้นไม้ใด leguminousมีปลูกในแถวกับพืชอาหาร cultivated ระหว่างพวกเขา มีต้นไม้ล้างเป็นประจำเพื่อลดร่มเงากับพืชที่เกี่ยวข้อง ให้อุดมไปด้วยไนโตรเจนใบ รีไซเคิลสารอาหาร และ ในบาง กรณี ให้เพิ่มเติมแสดงผลเช่นอาหารและฟืน อาจใช้ใบเป็นต้นทั้ง mulch และอาหารสัตว์ ระบบยังมีวิธีการบูรณาการพืชและการผลิตสัตว์ วิเคราะห์ทางเศรษฐกิจได้แสดงให้เห็นว่า ซอยปลูกพืชอาจจะเป็นองค์กรที่มีกำไรสำหรับเกษตรกรในบางสิ่งแวดล้อมเงื่อนไขการ ร่างกายพบข้อมูลงานวิจัยในด้านต่าง ๆของซอย cropping จากส่วนต่าง ๆ ของเขตร้อนมีพร้อมใช้งานในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา รวมการอ้างอิงที่เลือกบาง: Attah-Krah และFrancis 1987 Budelman 1988a 1988b จามาและ Nair 1989 Dugumaกัง และ Okali 1988 เหงือกและภา 1985 Huxley 1986 จามาร้อยเอ็ด al. 1986คาง Wilson และลอว์สัน 1984a 1984b กัง Grimme และลอว์สันปี 1985 โกงกางและ Duguma 1985 โกงกางและ Wilson 1987 Nair 1984 Nair1987 Sumberg 1986 Wilson คาง และ Mulongoy 1986 Yamoah, Agboolaและ Wilson, 1986a 1986b หนุ่ม 1987 ดังนั้น ทาง cropping เป็นสนใจมากนักวิจัย ผู้กำหนดนโยบาย และเกษตรกรในการพัฒนาประเทศพัฒนาระบบผู้เชี่ยวชาญ Agroforestryเรียกว่าเป็นกระบวนการของการพัฒนาความรู้ระบบผู้เชี่ยวชาญความรู้ และมีหลายขั้นตอนทั้งหมด วิธีการนำเสนอโดย Harmon คิง [12], Waterman [31], Weitzel และตามเพื่อให้แน่ใจว่า UNU AES ได้ Kerschberg [32], และอื่น ๆพัฒนาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนทั่วไปของการพัฒนาระบบผู้เชี่ยวชาญคือ:1. การเลือกปัญหาเหมาะสม2. พัฒนาระบบต้นแบบ3. พัฒนาระบบที่สมบูรณ์4. การประเมินผลของระบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทั้งบวกและลบและพวกเขาไม่จำเป็นต้องยังคงมีเสถียรภาพในช่วงเวลา
จุดมุ่งหมายและเหตุผลของมากที่สุดระบบวนเกษตรที่จะเพิ่มประสิทธิภาพในเชิงบวกปฏิสัมพันธ์เพื่อให้ได้รวมที่สูงขึ้นซึ่งเป็นความหลากหลายมากขึ้นและ / หรือการผลิตที่ยั่งยืนมากขึ้นจากทรัพยากรที่มีอยู่กว่าเป็นไปได้ที่มีรูปแบบอื่นๆ ของการใช้ที่ดินภายใต้การแลกเปลี่ยนระบบนิเวศทางเทคโนโลยี และทางเศรษฐกิจและสังคมเงื่อนไข[15] มีหลายตัวอย่างของชนพื้นเมืองที่มีระบบวนเกษตรในประเทศกำลังพัฒนาของเขตร้อนและ subtropics [25]. ซอยปลูกพืชเป็นประเภทของระบบวนเกษตรที่ต้นไม้ตระกูลถั่วมีการปลูกในแถวที่มีการเพาะปลูกพืชอาหารระหว่างพวกเขา ต้นไม้ที่มีการตัดแต่งเป็นประจำเพื่อลดร่มเงาให้กับพืชที่เกี่ยวข้องให้ใบไนโตรเจนที่อุดมไปด้วยสารอาหารที่นำมาใช้และในบางกรณีที่จะให้เพิ่มเติมผลเช่นอาหารสัตว์และฟืน ในฐานะที่เป็นใบไม้ต้นไม้อาจจะทำหน้าที่ทั้งเป็นวัสดุคลุมดินและอาหารสัตว์ระบบนอกจากนี้ยังมีวิธีการของการบูรณาการปลูกพืชและการผลิตสัตว์ การวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจได้ชี้ให้เห็นว่าซอยปลูกพืชอาจจะเป็นองค์กรที่ทำกำไรให้กับเกษตรกรในสิ่งแวดล้อมบางเงื่อนไข ร่างกายที่สำคัญของข้อมูลการวิจัยในด้านต่างๆของซอยปลูกพืชจากส่วนต่าง ๆ ของเขตร้อนได้กลายเป็นใช้ได้ในช่วงที่ผ่านมาห้าปี การอ้างอิงที่เลือกบางอย่างรวมถึง: Attah-Krah และฟรานซิส1987; Budelman 1988a; 1988b; Jama และแนร์ 1989; Duguma, คังและ Okali 1988; กิลล์และพาติล 1985; ฮักซ์ลีย์ 1986; Jama et al, 1986; คังวิลสันและลอว์สัน 1984a; 1984b; คัง Grimme และ Lawson 1985; กังและ Duguma 1985; คังและวิลสัน 1987; แนร์ 1984; แนร์1987; Sumberg 1986; วิลสัน, คังและ Mulongoy 1986; Yamoah, Agboola, และวิลสัน, 1986a; 1986b; หนุ่มสาวปี 1987 ดังนั้นการปลูกพืชซอยมีความสนใจเป็นอย่างมากที่นักวิจัยผู้กำหนดนโยบายและเกษตรกรในการพัฒนาประเทศ. การพัฒนาระบบผู้เชี่ยวชาญวนเกษตรกระบวนการของการพัฒนาความรู้ตามระบบผู้เชี่ยวชาญเป็นที่รู้จักกันวิศวกรรมความรู้และจะมีขั้นตอนที่แตกต่างกันหลาย. วิธีการที่เสนอโดยฮาร์มอนและพระมหากษัตริย์ [12] ฝีพาย [31], Weitzel และ Kerschberg [32] และอื่น ๆ ตามมาเพื่อให้แน่ใจว่า UNU-AES ได้รับการพัฒนาประสบความสำเร็จ ขั้นตอนโดยทั่วไปของการพัฒนาระบบผู้เชี่ยวชาญคือ: 1 การเลือกของปัญหาที่เหมาะสม2 การพัฒนาระบบต้นแบบ3 การพัฒนาระบบที่สมบูรณ์4 การประเมินผลของระบบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทั้งด้านบวกและด้านลบ และพวกเขาไม่ต้องยังคงมีเสถียรภาพตลอดเวลา
จุดมุ่งหมายและวัตถุประสงค์ของระบบวนเกษตรเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการโต้ตอบส่วนใหญ่เป็นบวก
เพื่อให้ได้ผลรวมสูง หลากหลายมากขึ้น และ / หรือ
การผลิตยั่งยืนมากขึ้นจากทรัพยากรที่มีอยู่กว่าเป็นไปได้
กับรูปแบบอื่น ๆของการใช้ประโยชน์ที่ดินภายใต้สถานการณ์ปัจจุบันทางนิเวศวิทยา , เทคโนโลยี , และ
เงื่อนไขทางสังคม [ 15 ] มีหลายตัวอย่างของระบบวนเกษตรพื้นเมือง
ในการพัฒนาประเทศในเขตร้อน และ subtropics
[ 25 ] .
ในการเป็นชนิดของระบบวนเกษตรซึ่งมีทั้ง
ต้นไม้ปลูกเป็นแถวที่มีอาหารพืชที่ปลูกระหว่างพวกเขา ต้นไม้
pruned เป็นประจำเพื่อลดการปลูกพืชร่มเงาที่เกี่ยวข้องให้
อุดมไปด้วยสารอาหารไนโตรเจนใบไม้ , รีไซเคิล , และ , ในบางกรณี , การให้ผลผลิตเพิ่มขึ้น
เช่นอาหารสัตว์และฟืน เป็น ต้นไม้ ใบไม้ อาจใช้ปุ๋ยและอาหารสัตว์
เป็นทั้งระบบ มีการบูรณาการ
พืชและการผลิตสัตว์ การวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจ พบว่า การปลูกพืช อาจจะซอย
องค์กรเพื่อประโยชน์ของเกษตรกรในภาวะสิ่งแวดล้อม
แน่นอนร่างกายอย่างมากของข้อมูลการวิจัยในแง่มุมต่าง ๆของพืช
ซอยจากส่วนต่างๆของเขตร้อนได้กลายเป็นใช้ได้
ในช่วงที่ผ่านมาห้าปี ที่อ้างอิง ได้แก่ Attah krah และ
budelman ฟรานซิส 1987 ; หนังสือ ; 1988b ; และ duguma Jama แนร์ , 1989 ;
คัง และ okali 1988 ; เหงือกและปาติล 1985 ฮักซ์ลีย์ 1986 ; ; Jama et al . 1986 ;
คัง วิลสัน และ ลอว์สัน 1984a ; 1984b ; คังgrimme และลอว์สัน
1985 ; คังและ duguma 1985 ; คังและวิลสัน 1987 1987 แนร์แนร์ 1984 ;
; sumberg 1986 ; วิลสัน , คัง และ mulongoy 1986 ; yamoah agboola
, , และ วิลสัน 1986a 1986b ; หนุ่ม ; 1987 ดังนั้น ในการเป็น
มากสนใจนักวิจัย ผู้วางนโยบาย และเกษตรกรในการพัฒนาประเทศ
.
การพัฒนาระบบผู้เชี่ยวชาญวนเกษตร
กระบวนการสร้างฐานความรู้ระบบผู้เชี่ยวชาญที่เรียกว่า
ความรู้ทางวิศวกรรม และมีแตกต่างกันหลายขั้นตอน ลักษณะ
เสนอโดยฮาร์มอนและกษัตริย์ [ 12 ] , คนพายเรือ [ 31 ] , ไวต์เซิลและ
kerschberg [ 32 ] , และคนอื่น ๆตามมาเพื่อให้แน่ใจว่า unu-aes คือ
พัฒนาเรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนทั่วไปของการพัฒนาระบบผู้เชี่ยวชาญ :
1 เลือกปัญหาที่เหมาะสม
2การพัฒนาระบบต้นแบบ
3 การพัฒนาระบบเสร็จสมบูรณ์
4 การประเมินระบบ