Much (32-84%) of the ground water s

Much (32-84%) of the ground water surveyed in different Indian States is rated either saline or
alkali. Because of the continental monsoonal climate, the basic principles of saline water
management need some adaptation, e.g. providing for a leaching requirement is not appropriate
when the growing season for post-monsoon winter crops starts with a surface-leached soil profile,
because it would increase the salt load. High salinities during the initial stages of growth are
particularly harmful. Further, if benefits are to be gained from frequent saline irrigation, the
amount of water applied per irrigation needs to be reduced. This is not possible with most widely
practiced surface irrigation methods, but can be achieved with sprinkler and drip methods.
However, in India the large-scale use of such systems is not yet technically or economically
feasible. Another management goal is simultaneously to encourage the utilisation of carried over
rainwater in the soil profile/shallow water tables. Tolerance limits of crops to the use of saline
water in different agro-ecological regions of India are available, and have been observed to vary
with soil type, rainfall and anionic/cationic constituents of salinity. Multi-location trials on the
appropriate use of saline and non-saline water reveal the benefits of irrigating with non-saline
canal water during the initial stages of growth, as well as cycles of saline and non-saline water
during the pre-sowing irrigation period. Monsoon-induced salt leaching decreases with increasing
clay content, SARi,, and is enhanced with increasing chloride salinity. Additional doses of
phosphorous to alleviate the effects of chloride toxicity, and the use of organic materials to
enhance the efficiency of applied nitrogen are recommended under saline-irrigated conditions.
Contrary to the general belief that soils irrigated with high-SAR saline water may regain their
infiltration capacity when the electrolytic concentration of ingoing water is greater than the
flocculation value, irreversible reductions are induced under cyclic saline-rainwater infiltration
where sub-soil layers, ingressed with clays from the plough layer, control steady intake rates.
Thus, the use of gypsum (SARi, > 20) is advocated. Gypsum is also needed for soils irrigated
with saline water with an Mg:Ca ratio > 3 and rich in silica. Other cultural practices, such as
furrow planting, increasing the plant density and post-seeding irrigation in crops like mustard, also
prove useful. Water-quality standards which were too conservative have been replaced by
site-specific guidelines where factors such as soil texture, rainfall and crop tolerance have been
given due consideration.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มาก (32-84%) ของน้ำใต้ดินการสำรวจในอเมริกาอินเดียแตกต่างแห่งน้ำเกลืออย่างใดอย่างหนึ่ง หรือด่าง เนื่องจากคอนติเนนทัลนอกกระจกสภาพภูมิอากาศ หลักพื้นฐานของน้ำเกลือการจัดการต้องปรับบาง เช่น ให้สำหรับความต้องการ leaching ไม่เหมาะสมเมื่อฤดูกาลเติบโตสำหรับพืชฤดูหนาวมรสุมหลังเริ่มต้น ด้วยประวัติ leached ผิวดินเพราะมันจะเพิ่มปริมาณเกลือ มี salinities สูงในระยะเริ่มต้นของการเจริญเติบโตโดยเฉพาะอย่างยิ่งอันตราย เพิ่มเติม ถ้าประโยชน์จากชลประทาน saline บ่อย ๆ การจำนวนน้ำที่ใช้ต่อชลประทานต้องลดลง นี้ไม่ได้มีกันอย่างแพร่หลายฝึกฝนวิธีการชลประทานผิว แต่สามารถทำได้ ด้วยวิธีป้องกันอัคคีภัยและหยดน้ำอย่างไรก็ตาม ในอินเดีย ใช้ขนาดใหญ่ของระบบยังไม่เทคนิค หรือปากกัดตีนถีบเป็นไปได้ เป้าหมายการจัดการอื่นจะพร้อมสนับสนุนให้การจัดสรรของมาแบบสายฝนในตารางดินตื้น/ค่าน้ำ ยอมรับข้อจำกัดของพืชให้ใช้น้ำเกลือน้ำในระบบนิเวศเกษตรภูมิภาคของอินเดียมี และมีการสังเกตการเปลี่ยนแปลงมีดินชนิด ปริมาณน้ำฝน และ ย้อม/cationic constituents ของเค็ม ทดลองหลายสถานที่ในการการใช้น้ำไม่ใช่น้ำเกลือ saline และเปิดเผยประโยชน์ของ irrigating ด้วยไม่ใช่น้ำเกลือน้ำในคลองในช่วงระยะเริ่มต้นของการเจริญเติบโต เป็นวงจรน้ำ saline และไม่ใช่น้ำเกลือช่วงก่อน sowing ชลประทาน เกิดมรสุมละลายเกลือลด มีเพิ่มขึ้นเนื้อหาดิน ซา และด้วยการเพิ่มเค็มคลอไรด์ เพิ่มเติมปริมาณของphosphorous เพื่อบรรเทาผลกระทบของความเป็นพิษของคลอไรด์ และการใช้วัสดุอินทรีย์เพิ่มประสิทธิภาพการใช้ไนโตรเจนแนะนำภายใต้สภาพชลประทานน้ำเกลือขัดกับความเชื่อทั่วไปที่อาจฟื้นดินเนื้อปูนชลประทาน มีน้ำเกลือสูงเขตบริหารพิเศษ ของพวกเขากำลังแทรกซึมเมื่อความเข้มข้น electrolytic ingoing น้ำมากกว่านี้ค่า flocculation ลดให้จะเกิดภายใต้วัฏจักรแบบสายฝนน้ำเกลือแทรกซึมที่เลเยอร์ย่อยดิน ingressed กับ clays จากชั้นไถ ควบคุมราคาอาหารมั่นคงดังนั้น การใช้ยิปซัม (ส่าหรี > 20) เป็น advocated ยิปซัมยังจำเป็นสำหรับดินเนื้อปูนชลประทานมีน้ำเกลือกับ Mg:Ca มีอัตรา > 3 และอุดมซิลิก้า อื่น ๆ วัฒนธรรมปฏิบัติ เช่นfurrow ปลูก เพิ่มความหนาแน่นของพืช และหลังปลูกชลประทานในพืชเช่นผักกาด ยังพิสูจน์ประโยชน์ มาตรฐานคุณภาพน้ำซึ่งหัวเก่าเกินไปได้ถูกแทนที่ด้วยคำแนะนำเฉพาะที่ได้รับปัจจัยเช่นดินเนื้อ ฝน และพืชให้กำหนดพิจารณา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มาก (32-84%) ของพื้นน้ำสำรวจในประเทศอินเดียที่แตกต่างกันมีการจัดอันดับทั้งน้ำเกลือหรือ
ด่าง เนื่องจากสภาพภูมิอากาศมรสุมทวีปหลักการพื้นฐานของน้ำเกลือน้ำ
การจัดการต้องปรับตัวบางอย่างเช่นการให้บริการสำหรับความต้องการชะล้างไม่เหมาะสม
เมื่อฤดูกาลที่เพิ่มขึ้นสำหรับการโพสต์มรสุมพืชฤดูหนาวเริ่มต้นด้วยพื้นผิวละเอียดชะล้างดิน
เพราะมันจะเพิ่มขึ้น โหลดเกลือ ความเค็มสูงในช่วงระยะแรกของการเจริญเติบโต
ที่เป็นอันตรายโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต่อไปหากผลประโยชน์ที่จะได้จากการชลประทานน้ำเกลือบ่อย
ปริมาณน้ำใช้การชลประทานต่อความต้องการที่จะลดลง นี้ไม่ได้เป็นไปได้ด้วยกันอย่างกว้างขวางที่สุด
ได้รับการฝึกฝนวิธีการชลประทานพื้นผิว แต่สามารถทำได้ด้วยการฉีดน้ำและวิธีการหยด.
อย่างไรก็ตามในอินเดียใช้ขนาดใหญ่ของระบบดังกล่าวยังไม่เป็นที่ในทางเทคนิคหรือทางเศรษฐกิจ
ที่เป็นไปได้ เป้าหมายก็คือการจัดการพร้อมกันเพื่อส่งเสริมให้การใช้ดำเนินการในช่วง
น้ำฝนในโปรไฟล์ดิน / ตารางน้ำตื้น ขีด จำกัด ของความอดทนของพืชที่จะใช้น้ำเกลือ
น้ำในพื้นที่เกษตรในระบบนิเวศต่าง ๆ ของอินเดียที่มีและได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกัน
กับชนิดของดินปริมาณน้ำฝนและประจุลบ / เป็นคนละประจุบวกของความเค็ม การทดลองหลายสถานที่ใน
การใช้งานที่เหมาะสมของเกลือและน้ำที่ไม่เปิดเผยน้ำเกลือประโยชน์ของน้ำที่ไม่ใช่น้ำเกลือ
น้ำคลองในช่วงระยะแรกของการเจริญเติบโตเช่นเดียวกับรอบของน้ำเกลือและน้ำที่ไม่ใช้น้ำเกลือ
ในช่วงชลประทานก่อนหว่านเมล็ด ระยะเวลา ชะล้างเกลือมรสุมที่เกิดขึ้นลดลงด้วยการเพิ่ม
เนื้อหาดิน Sari ,, และจะเพิ่มขึ้นด้วยความเค็มคลอไรด์ที่เพิ่มขึ้น ปริมาณที่เพิ่มขึ้นของ
ฟอสฟอรัสเพื่อบรรเทาผลกระทบของความเป็นพิษคลอไรด์และการใช้วัสดุอินทรีย์เพื่อ
เพิ่มประสิทธิภาพของไนโตรเจนที่ใช้มีการแนะนำภายใต้เงื่อนไขน้ำเกลือชลประทาน.
ขัดกับความเชื่อทั่วไปที่ดินชลประทานที่มีน้ำน้ำเกลือสูง SAR อาจฟื้นของพวกเขา
ความสามารถในการแทรกซึมเมื่อความเข้มข้นของน้ำด้วยไฟฟ้า ingoing มีค่ามากกว่า
ค่าตะกอนลดกลับไม่ได้มีการเหนี่ยวนำให้เกิดภายใต้การแทรกซึมน้ำเกลือน้ำฝนวงจร
ที่ชั้นย่อยดิน ingressed กับดินเหนียวจากชั้นไถ, การควบคุมอัตราการบริโภคอย่างต่อเนื่อง.
ดังนั้นการใช้ ยิปซั่ม (ส่าหรี> 20) จะสนับสนุน ยิปซั่มยังเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับดินชลประทาน
ที่มีน้ำน้ำเกลือกับ Mg อัตราส่วน Ca> 3 และอุดมไปด้วยซิลิกา การปฏิบัติทางวัฒนธรรมอื่น ๆ เช่น
การปลูกร่องเพิ่มความหนาแน่นของพืชและการชลประทานการโพสต์ในการเพาะปลูกพืชเช่นมัสตาร์ดยัง
พิสูจน์ว่ามีประโยชน์ มาตรฐานน้ำที่มีคุณภาพซึ่งเป็นอนุรักษ์นิยมเกินไปได้ถูกแทนที่ด้วย
แนวทางที่เฉพาะเจาะจงสถานที่ปัจจัยต่าง ๆ เช่นเนื้อดินปริมาณน้ำฝนและความทนทานต่อการเพาะปลูกได้รับการ
ได้รับการพิจารณาเนื่องจาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มาก ( 32-84 % ) ของพื้นดิน น้ำ การสำรวจในรัฐอินเดียที่แตกต่างกันมีการจัดอันดับด้วยน้ำเกลือหรือ
ด่าง เนื่องจากสภาพภูมิอากาศมรสุมแบบคอนติเนนตอล , หลักการพื้นฐานของการจัดการน้ำ
น้ำเกลือต้องมีการปรับตัว เช่น การให้บริการสำหรับการละลายความต้องการไม่เหมาะสม
เมื่อฤดูการเติบโตสำหรับกระทู้มรสุมฤดูหนาวพืชเริ่มต้นด้วยผิวดิน
ชะ ,เพราะจะเพิ่มภาระของเกลือ ความเค็มสูงในช่วงระยะเริ่มต้นของการเจริญเติบโต
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นอันตราย เพิ่มเติม ถ้าประโยชน์ที่จะได้รับจากน้ำน้ำเกลือบ่อย
ปริมาณน้ำที่ใช้ต่อชลประทานจะต้องลดลง นี้ไม่ได้มีกันอย่างแพร่หลายมากที่สุด
ฝึกวิธีการชลประทานผิว แต่สามารถทำได้ด้วยการฉีดและวิธีการหยด .
อย่างไรก็ตามในอินเดียใช้ขนาดใหญ่ของระบบดังกล่าวยังไม่ได้ในทางเทคนิคหรือคอรัปชั่น
ไปได้ อื่นบริหารจัดการเป้าหมายพร้อมกัน เพื่อให้ใช้ประโยชน์จากการดำเนินการ
น้ำฝนในดินโปรไฟล์ / ตื้นตารางน้ำ ยอมรับขีด จำกัด ของพืชให้ใช้น้ำเกลือ
น้ำในภูมิภาคของอินเดียเกษตรนิเวศที่แตกต่างกันที่มีอยู่และได้รับการปฏิบัติแตกต่างกัน
กับชนิดของดินปริมาณน้ำฝนและประจุลบ / บวก องค์ประกอบของความเค็ม หลายตำแหน่ง การใช้ที่เหมาะสมของ
น้ำเกลือเค็มและไม่เปิดเผยผลประโยชน์ของ irrigating กับไม่เค็ม
คลองน้ำในระหว่างขั้นตอนแรกของการเจริญเติบโตเช่นเดียวกับวงจรของน้ำเกลือและไม่ใช่
น้ำเกลือในช่วงระยะเวลาก่อนการหว่านชลประทาน มรสุมเกิดการชะล้างเกลือลดลงเมื่อเพิ่ม
เนื้อหา , ดินเหนียว , ส่าหรีและเพิ่มด้วยการเพิ่มเกลือเค็ม ยาเพิ่ม
ฟอสฟอรัส เพื่อบรรเทาผลกระทบ คลอไรด์ ความเป็นพิษ และการใช้วัสดุอินทรีย์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการใช้ปุ๋ยไนโตรเจน
แนะนำน้ำเกลือชลประทานภายใต้เงื่อนไข .
ตรงกันข้ามกับทั่วไปที่ว่า ดินน้ำชลประทานสูงน้ำเกลืออาจฟื้นตน
.เมื่อความเข้มข้นของความจุ ซึ่ง ingoing น้ำมีค่ามากกว่า
มูลค่ารวมตะกอนกลับไม่ได้ reductions และภายใต้วงกลม , เกลือน้ำฝนซึม
ที่ชั้นดินซบ ingressed กับดินเหนียวจากไถชั้นควบคุมคงที่ ปริมาณอัตรา .
ดังนั้นการใช้ยิปซัม ( ส่าหรี > 20 ) สนับสนุน . ยิปซัม ยังมีความจำเป็นสำหรับดินชลประทาน
ด้วยน้ำเกลือด้วยมิลลิกรัม : CA ) > 3 และอุดมไปด้วยซิลิกา การปฏิบัติทางวัฒนธรรมอื่น ๆ เช่น
ร่องปลูก การเพิ่มความหนาแน่นและการโพสต์การชลประทานในพืชเช่นมัสตาร์ดยัง
พิสูจน์ที่เป็นประโยชน์ มาตรฐานคุณภาพน้ำที่หัวโบราณเกินไปได้ถูกแทนที่โดย
เฉพาะแนวทางที่ปัจจัยต่างๆ เช่น เนื้อดิน ปริมาณน้ำฝน และความอดทนพืชได้รับ
ให้พิจารณาเนื่องจาก