Hormonal interventions have been us

Hormonal interventions have been used to increase the probability of estrous detection and insemination, and to increase pregnancy rates of dairy cattle under a variety of management systems. The present review addresses the basic principles of hormonal intervention and presents typical examples that illustrate the methodology. The hormones used to control the estrous cycle mimic the reproductive hormones found within the normal cow. Most estrous synchronization systems employ a method for controlling follicular wave development, promoting ovulation in anestrous cows, regressing the corpus luteum in cyclic cows, and synchronizing estrus and (or) ovulation at the end of treatment. A wide range of reproductive systems are in place on dairy farms. In most herds, a non-intervention period is practiced where postpartum cows are observed estrus estrus. Cows not observed in estrus are then treated. A number of studies in pasture-based and confinement systems have demonstrated net benefits of whole-herd synchronization. Despite the advantages of whole-herd reproductive programs, their uptake has been inconsistent globally. The benefits of a timed artificial insemination (AI) system increase under conditions of poor estrous detection rate and poor conception rate. The unpopular nature of timed AI programs in pasture-fed cows relates to high rates of estrous detection and conception for pasture-based dairying. Regardless of production system, some cows must be re-inseminated because they are not pregnant after first insemination. The presence of “phantom cows” (non-pregnant cows that do not return to estrus) creates a serious reproductive challenge for both pasture-based and confinement-style operations. Early pregnancy diagnosis and second insemination timed AI may reduce the effects of phantom cows on dairy herds. Fundamental research into anestrous, the hormonal control of the estrous cycle, and early pregnancy detection should elucidate new methods that can be used to strengthen reproductive programs on dairy farms.

Keywords
Reproduction; Dairy; Estrous synchronization
1. Introduction
Improved genotype for milk production is antagonizing reproductive performance in dairy herds (Lucy, 2001 and Royal et al., 2002). Although many countries have now introduced fertility weightings into breeding values, it will take time for these genetic changes to lead to phenotypic changes that can be observed by herd owners. Additionally, the phenotypic effects of increasing production may mask the genetic trend for improved reproduction. An immediate solution to declining fertility in dairy herds involves the use of hormonal intervention. The objective of this paper is to review the basic methodology used to improve reproductive performance in dairy cattle managed under different production systems.

Cows managed in a pasture-based feeding system (classically found in New Zealand (NZ) and also found in Australia, the European Union (EU), and South America) generally maintain a seasonal calving pattern. Cows that do not maintain a yearly calving interval are either culled as non-pregnant, undergo pre-term induction of parturition, or are carried-over to the next breeding period (split-batch herds; common in Australia and also used in South America). Cows managed in feedlot or confinement systems (most typical in North America) do not need to maintain a seasonal calving pattern (1-year calving interval). In fact, maintaining a 1-year calving interval for high milk-producing cows may be wasteful because individual cows may be dried off when milk production is profitable. The optimal reproductive outcome is defined by the economics of the individual farm within the system. The perfect scenario is for an individual cow to become pregnant within the window of days that maximizes her profitability and, hence, the profitability of the individual farm.

In the “real-world” most dairy cows are inseminated after a predetermined calendar date (seasonal herds) or a predetermined postpartum interval (continuous calving herds). The postpartum interval is tied to the perceived economics of the system. Under most systems, cows are inseminated after spontaneous estrus for a predetermined period and then anestrous cows are intensively managed. More intensive approaches to reproductive management involve programmed breeding for all inseminations. A series of hormonal treatments have been developed for the purpose of controlling the time of first insemination, controlling the time of subsequent inseminations in non-pregnant cows, and for treating anestrous cows. A fully optimized reproductive system is 100% efficient. Improving existing efficiencies can be accomplished by optimizing the up-front synchronization system or, alternatively, by applying additional treatments that improve fertility after synchronization. The latter methodology (applied at the time of or after insemination for the purpose of increasing fertility; i.e., GnRH, equine chorionic gonadotropin, progesterone supplementation, etc.) will not be addressed here. The reader is referred to several recent reviews of the subject (Binelli et al., 2001, Thatcher et al., 2002 and Macmillan et al., 2003).

2. Hormonal control of first insemination
Excellent review articles have been published on methods to control the time of insemination (Thatcher et al., 2001, Diskin et al., 2002 and Rhodes et al., 2003). Our objective is to review basic principles and direct the reader to more detailed reviews on the topic. In the context of this review, the term “first insemination” will denote the initial attempt at estrous synchronization and artificial insemination (AI). “Second insemination” will denote the second attempt at artificial insemination (cows not pregnant to first insemination and undergoing a resynchronization method). First and second inseminations (as discussed in this review) may be applied to cows that have no other postpartum inseminations (i.e., true first and second services) or may be applied to cows that have been previously inseminated but were diagnosed non-pregnant (i.e., new enrolment in a reproductive management program).

2.1. Principles of estrous synchronization

The hormones used to pharmacologically control the estrous cycle are identical to (or analogs of) the reproductive hormones found within the hypothalamus (GnRH), ovary (estradiol and progesterone), and uterus (PGF2α) of cattle. The biological activity of exogenous hormones recapitulates the biological activity of endogenous hormones in the normal cow. The earliest estrous synchronization method (developed in the 1960s) blocked ovulation by administering exogenous progestogens. Although the method provided acceptable synchrony, conception rates were depressed. The subsequent discovery of PGF2α as the uterine luteolysin led to the development of new synchronization methods in the 1970s. Exogenous progestogens and PGF2α were later combined to improve the outcomes of both methods. Despite considerable improvement when progestogens and PGF2α were combined, depressed conception rates, especially following prolonged exogenous progestogen treatment, impeded the full implementation of the system. A greater understanding of follicular dynamics in the 1990s revealed that the persistent dominant follicle (DF) was the causative agent for depressed fertility. Programs that control follicle development, the length of the luteal phase, and the time of ovulation were then developed.

The series of historical events outlined in the preceding paragraph define the essential components of modern-day estrous synchronization systems. Specifically, most estrous synchronization systems employ a method for: (1) controlling follicular wave development; (2) preventing premature ovulation in cyclic cows and promoting ovulation in anestrous cows (accomplished through progesterone supplementation); (3) regressing the corpus luteum in cyclic cows; (4) synchronizing estrus and (or) ovulation at the end of treatment.

2.1.1. Controlling follicular wave development

Ovarian follicular development in cattle occurs in “waves” that are comprised of recruitment, selection, dominance, and atresia phases (Ginther et al., 2003). Follicular recruitment occurs every 8–10 days. In general, a single follicle is selected from the recruited pool and becomes the “dominant” (largest) follicle. The DF grows to 14–20 mm diameter and sustains its size for a period of 5–7 days. Atresia of the DF enables an increase in blood FSH concentrations because FSH negative feedback is decreased. The increase in blood FSH initiates the recruitment phase of the next wave. Cattle usually have two to three follicular waves per estrous cycle. Luteal regression or progesterone withdrawal is followed by rapid maturation (growth and estradiol synthesis) of the DF. The increase in estradiol triggers an LH surge that ovulates the DF.

A follicular wave can be hormonally programmed for synchronous development (Diskin et al., 2002, Thatcher et al., 2002 and Macmillan et al., 2003). Programming the follicular wave improves the outcome of estrous synchronization because DF development has greater uniformity in a group of cattle. Two primary methods are used to program DF development. Perhaps the simplest approach is to inject an ovulatory dose of GnRH. The GnRH-induced LH release causes ovulation or luteinization of the DF. Loss of the DF leads to emergence of a new follicular wave. The primary caveat to the approach is that a physiologically mature DF must be present. Follicular waves in the recruitment or early selection phases will not be synchronized because the DF is either not present or is physiologically immature (i.e., does not possess the necessary concentration of LH receptors to respond to LH release). The dose of GnRH used may be critical to the overall response. The standard GnRH dose (100 μg) was derived from its original use in controlling cystic ovary s

Keywords
Reproduction; Dairy; Estrous synchronization
1. Introduction
Improved genotype for milk production is antagonizing reproductive performance in dairy herds (Lucy, 2001 and Royal et al., 2002). Although many countries have now introduced fertility weightings into breeding values, it will take time for these genetic changes to lead to phenotypic changes that can be observed by herd owners. Additionally, the phenotypic effects of increasing production may mask the genetic trend for improved reproduction. An immediate solution to declining fertility in dairy herds involves the use of hormonal intervention. The objective of this paper is to review the basic methodology used to improve reproductive performance in dairy cattle managed under different production systems.

Cows managed in a pasture-based feeding system (classically found in New Zealand (NZ) and also found in Australia, the European Union (EU), and South America) generally maintain a seasonal calving pattern. Cows that do not maintain a yearly calving interval are either culled as non-pregnant, undergo pre-term induction of parturition, or are carried-over to the next breeding period (split-batch herds; common in Australia and also used in South America). Cows managed in feedlot or confinement systems (most typical in North America) do not need to maintain a seasonal calving pattern (1-year calving interval). In fact, maintaining a 1-year calving interval for high milk-producing cows may be wasteful because individual cows may be dried off when milk production is profitable. The optimal reproductive outcome is defined by the economics of the individual farm within the system. The perfect scenario is for an individual cow to become pregnant within the window of days that maximizes her profitability and, hence, the profitability of the individual farm.

In the “real-world” most dairy cows are inseminated after a predetermined calendar date (seasonal herds) or a predetermined postpartum interval (continuous calving herds). The postpartum interval is tied to the perceived economics of the system. Under most systems, cows are inseminated after spontaneous estrus for a predetermined period and then anestrous cows are intensively managed. More intensive approaches to reproductive management involve programmed breeding for all inseminations. A series of hormonal treatments have been developed for the purpose of controlling the time of first insemination, controlling the time of subsequent inseminations in non-pregnant cows, and for treating anestrous cows. A fully optimized reproductive system is 100% efficient. Improving existing efficiencies can be accomplished by optimizing the up-front synchronization system or, alternatively, by applying additional treatments that improve fertility after synchronization. The latter methodology (applied at the time of or after insemination for the purpose of increasing fertility; i.e., GnRH, equine chorionic gonadotropin, progesterone supplementation, etc.) will not be addressed here. The reader is referred to several recent reviews of the subject (Binelli et al., 2001, Thatcher et al., 2002 and Macmillan et al., 2003).

2. Hormonal control of first insemination
Excellent review articles have been published on methods to control the time of insemination (Thatcher et al., 2001, Diskin et al., 2002 and Rhodes et al., 2003). Our objective is to review basic principles and direct the reader to more detailed reviews on the topic. In the context of this review, the term “first insemination” will denote the initial attempt at estrous synchronization and artificial insemination (AI). “Second insemination” will denote the second attempt at artificial insemination (cows not pregnant to first insemination and undergoing a resynchronization method). First and second inseminations (as discussed in this review) may be applied to cows that have no other postpartum inseminations (i.e., true first and second services) or may be applied to cows that have been previously inseminated but were diagnosed non-pregnant (i.e., new enrolment in a reproductive management program).

2.1. Principles of estrous synchronization

The hormones used to pharmacologically control the estrous cycle are identical to (or analogs of) the reproductive hormones found within the hypothalamus (GnRH), ovary (estradiol and progesterone), and uterus (PGF2α) of cattle. The biological activity of exogenous hormones recapitulates the biological activity of endogenous hormones in the normal cow. The earliest estrous synchronization method (developed in the 1960s) blocked ovulation by administering exogenous progestogens. Although the method provided acceptable synchrony, conception rates were depressed. The subsequent discovery of PGF2α as the uterine luteolysin led to the development of new synchronization methods in the 1970s. Exogenous progestogens and PGF2α were later combined to improve the outcomes of both methods. Despite considerable improvement when progestogens and PGF2α were combined, depressed conception rates, especially following prolonged exogenous progestogen treatment, impeded the full implementation of the system. A greater understanding of follicular dynamics in the 1990s revealed that the persistent dominant follicle (DF) was the causative agent for depressed fertility. Programs that control follicle development, the length of the luteal phase, and the time of ovulation were then developed.

The series of historical events outlined in the preceding paragraph define the essential components of modern-day estrous synchronization systems. Specifically, most estrous synchronization systems employ a method for: (1) controlling follicular wave development; (2) preventing premature ovulation in cyclic cows and promoting ovulation in anestrous cows (accomplished through progesterone supplementation); (3) regressing the corpus luteum in cyclic cows; (4) synchronizing estrus and (or) ovulation at the end of treatment.

2.1.1. Controlling follicular wave development

Ovarian follicular development in cattle occurs in “waves” that are comprised of recruitment, selection, dominance, and atresia phases (Ginther et al., 2003). Follicular recruitment occurs every 8–10 days. In general, a single follicle is selected from the recruited pool and becomes the “dominant” (largest) follicle. The DF grows to 14–20 mm diameter and sustains its size for a period of 5–7 days. Atresia of the DF enables an increase in blood FSH concentrations because FSH negative feedback is decreased. The increase in blood FSH initiates the recruitment phase of the next wave. Cattle usually have two to three follicular waves per estrous cycle. Luteal regression or progesterone withdrawal is followed by rapid maturation (growth and estradiol synthesis) of the DF. The increase in estradiol triggers an LH surge that ovulates the DF.

A follicular wave can be hormonally programmed for synchronous development (Diskin et al., 2002, Thatcher et al., 2002 and Macmillan et al., 2003). Programming the follicular wave improves the outcome of estrous synchronization because DF development has greater uniformity in a group of cattle. Two primary methods are used to program DF development. Perhaps the simplest approach is to inject an ovulatory dose of GnRH. The GnRH-induced LH release causes ovulation or luteinization of the DF. Loss of the DF leads to emergence of a new follicular wave. The primary caveat to the approach is that a physiologically mature DF must be present. Follicular waves in the recruitment or early selection phases will not be synchronized because the DF is either not present or is physiologically immature (i.e., does not possess the necessary concentration of LH receptors to respond to LH release). The dose of GnRH used may be critical to the overall response. The standard GnRH dose (100 μg) was derived from its original use in controlling cystic ovary s

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

มีการใช้การรักษาฮอร์โมน เพื่อเพิ่มความน่าเป็นของตรวจ estrous และผสมเทียม และ การเพิ่มอัตราการตั้งครรภ์ของนมภายใต้ความหลากหลายของระบบการจัดการ ปัจจุบันตรวจสอบที่อยู่หลักการพื้นฐานของการแทรกแซงของฮอร์โมน และแสดงตัวอย่างทั่วไปที่แสดงให้เห็นถึงวิธีการ ฮอร์โมนที่ใช้ในการควบคุมวงจร estrous เลียนแบบฮอร์โมนสืบพันธุ์ที่พบในวัวปกติ สุด estrous ตรงระบบใช้วิธี การควบคุมคลื่น follicular พัฒนา ส่งเสริมการตกไข่ในโค anestrous ลให้ luteum คอร์พัสคริในวัวทุกรอบ ตรง estrus และ (หรือ) ตกไข่เมื่อสิ้นสุดการรักษา ความหลากหลายของระบบสืบพันธุ์อยู่ที่ฟาร์มโคนม ในฝูงส่วนใหญ่ ระยะเวลาไม่ใช่แทรกแซงมีประสบการณ์ที่แม่โคหลังคลอดพบ estrus estrus วัวที่ไม่พบใน estrus แล้วถือว่า เลขเข้าระบบและการศึกษาในการพาสเจอร์ได้แสดงให้เห็นว่าผลประโยชน์สุทธิให้ตรงกันทั้งฝูง แม้ มีข้อดีของโปรแกรมการสืบพันธุ์ทั้งฝูง การดูดซับได้ไม่สอดคล้องกันทั่วโลก ประโยชน์ของการเพิ่มขึ้นของระบบเวลากองผสมเทียม (AI) ภายใต้เงื่อนไขของ estrous ตรวจไม่ดีและคิดดี กฏหมายธรรมชาติเวลาโปรแกรม AI ในพาสเจอร์เลี้ยงวัวเกี่ยวข้องกับราคาสูงตรวจ estrous น่าคิดสำหรับ dairying ตามพาสเจอร์ โดยระบบการผลิต บางวัวต้อง inseminated อีกครั้งเนื่องจากพวกเขาจะไม่ตั้งครรภ์หลังจากผสมเทียมครั้งแรกกัน สถานะของ "วัวแฝง" (ไม่ใช่ท้องวัวที่ไม่กลับไป estrus) สร้างความท้าทายอย่างจริงจังสืบพันธุ์ทั้งตามพาสเจอร์และเข้าลักษณะการดำเนินงาน ช่วงตั้งครรภ์การวินิจฉัยและที่สองผสมเทียมเวลา AI อาจลดผลกระทบแฝงวัวในฝูงโคนมได้ งานวิจัยพื้นฐานใน anestrous การควบคุมฮอร์โมน estrous รอบ การตรวจหาการตั้งครรภ์ควร elucidate วิธีการใหม่ที่สามารถใช้เพื่อเสริมโปรแกรมการสืบพันธุ์ในฟาร์มโคนมคำสำคัญสืบพันธุ์ นม ซิงโครไนส์ estrous1. บทนำลักษณะทางพันธุกรรมที่พัฒนาขึ้นสำหรับการผลิตน้ำนมมีประสิทธิภาพ antagonizing สืบพันธุ์ในโคนมฝูง (ลูซี่ 2001 และรอยัล et al., 2002) แม้ว่าหลายประเทศขณะนี้ได้แนะนำความอุดมสมบูรณ์ weightings เป็นค่าปรับปรุงพันธุ์ มันจะใช้เวลาสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมเหล่านี้นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงไทป์ที่สามารถสังเกตได้ โดยเจ้าของฝูง นอกจากนี้ ผลผลิตเพิ่มขึ้นไทป์อาจหน้ากากแนวโน้มทางพันธุกรรมสำหรับการทำซ้ำปรับปรุง การแก้ไขทันทีปฏิเสธความอุดมสมบูรณ์ในฝูงโคนมเกี่ยวข้องกับการใช้ฮอร์โมนการแทรกแซง วัตถุประสงค์ของเอกสารนี้คือการ ทบทวนระเบียบวิธีพื้นฐานที่ใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพการสืบพันธุ์ในนมที่มีจัดการภายใต้ระบบการผลิตที่แตกต่างกันวัวที่จัดการในพาสเจอร์ตามอาหารระบบ (ห้องพบในนิวซีแลนด์ (นิวซีแลนด์) และยัง พบในออสเตรเลีย สหภาพยุโรป (EU), และอเมริกาใต้) โดยทั่วไปรักษาแบบ calving ตามฤดูกาล วัวที่ไม่ต้องรักษาเป็นปี calving ช่วงมีทั้ง culled เป็นไม่ตั้งครรภ์ รับคำก่อนการเหนี่ยวนำของ parturition หรือกำลังดำเนินการไปรอบผสมพันธุ์ถัดไป (แยกชุดฝูง ทั่วไปในออสเตรเลีย และอเมริกาใต้ที่ใช้) วัวที่มีจัดการใน feedlot หรือเข้าระบบ (มากที่สุดโดยทั่วไปในอเมริกาเหนือ) ไม่จำเป็นต้องรักษารูปแบบ calving ตามฤดูกาล (ปี 1 ช่วง calving) ในความเป็นจริง รักษาช่วง 1 ปี calving สำหรับวัวผลิตน้ำนมสูงได้ wasteful เพราะวัวแต่ละตัวอาจแห้งออกเมื่อมีกำไรผลิตน้ำนม ผลการสืบพันธุ์ที่เหมาะสมจะถูกกำหนด โดยเศรษฐกิจของแต่ละฟาร์มภายในระบบ เป็นสถานการณ์เหมาะสำหรับวัวแต่ละการตั้งครรภ์ภายในหน้าต่างของที่วางของผลกำไร และ จึง ผลกำไรของแต่ละฟาร์มนั้น"จริงโลก" ส่วนใหญ่นมจะ inseminated หลังจากวันปฏิทินที่กำหนดไว้ (ฝูงตามฤดูกาล) หรือช่วงหลังคลอดกำหนดไว้ (ฝูง calving ต่อเนื่อง) ช่วงหลังคลอดเชื่อมโยงกับเศรษฐศาสตร์ของระบบรับรู้ ภายใต้ระบบส่วนใหญ่ วัวเป็น inseminated หลังจาก estrus อยู่สำหรับรอบระยะเวลากำหนดไว้แล้ว intensively จัดการวัว anestrous แนวทางเพิ่มเติมเร่งรัดจัดการสืบพันธุ์เกี่ยวข้องกับพันธุ์เตรียมโปรแกรมสำหรับ inseminations ทั้งหมด ได้รับการพัฒนาชุดการรักษาฮอร์โมนเพื่อควบคุมเวลาของการผสมเทียมครั้งแรก การควบคุมเวลาของ inseminations ต่อมา ในวัวที่ไม่ตั้งครรภ์ และรักษาวัว anestrous ระบบสืบพันธุ์เพิ่มประสิทธิภาพเต็ม 100% มีประสิทธิภาพได้ ปรับปรุงประสิทธิภาพที่มีอยู่สามารถทำได้ โดยการเพิ่มประสิทธิภาพระบบการซิงโครไนส์ล่วงหน้า หรือ หรือ ใช้รักษาเพิ่มเติมที่ปรับปรุงความอุดมสมบูรณ์หลังจากการซิงโครไนส์ วิธีหลัง (ใช้เวลาของ หรือหลัง จากการผสมเทียมเพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ เช่น บางส่วน equine chorionic gonadotropin โปรเจสเตอโรแห้งเสริม ฯลฯ) จะไม่ได้อยู่ที่นี่ อ่านว่าหลายเรื่องล่าสุดรีวิว (Binelli et al., 2001, Thatcher et al., 2002 และ Macmillan และ al., 2003)2. ฮอร์โมนควบคุมการผสมเทียมครั้งแรกเยี่ยมตรวจทานบทความเผยแพร่เกี่ยวกับวิธีการควบคุมเวลาของการผสมเทียม (Thatcher และ al., 2001, Diskin และ al., 2002 และโรดส์และ al., 2003) วัตถุประสงค์ของเราคือการ ทบทวนหลักการพื้นฐาน และรีวิวรายละเอียดเพิ่มเติมผู้อ่านโดยตรงในหัวข้อ ในบริบทของบทความนี้ ในคำว่า "แรกผสมเทียม" จะแสดงความพยายามในการเริ่มต้นที่ซิงโครไนส์ estrous และกองผสมเทียม (AI) "การผสมเทียมที่สอง" จะแสดงความพยายามที่สองที่กองผสมเทียม (วัวไม่ตั้งครรภ์ถึงแรกผสมเทียมและการผ่าตัดวิธี resynchronization) และสอง inseminations (ตามที่อธิบายไว้ในบทความนี้) อาจใช้กับวัวที่มีไม่อื่นหลังคลอด inseminations (เช่น แท้ และสองบริการ) หรืออาจใช้กับวัวที่ได้รับก่อนหน้านี้ inseminated แต่ได้รับการวินิจฉัยไม่ตั้งครรภ์ (เช่น ใหม่ลงทะเบียนในโปรแกรมจัดการสืบพันธุ์)2.1. หลักการซิงโครไนส์ estrousฮอร์โมนที่ใช้ในการควบคุมวงจร estrous จะเหมือนกับ (การ analogs ของ) pharmacologically ฮอร์โมนสืบพันธุ์ที่พบใน hypothalamus (บางส่วน), รังไข่ (estradiol และโปรเจสเตอโร), และมดลูก (PGF2α) ของวัวควาย กิจกรรมชีวภาพฮอร์โมนบ่อยสรุปกิจกรรมชีวภาพฮอร์โมน endogenous ในวัวปกติ วิธีการซิงโครไนส์ estrous แรกสุด (พัฒนาในปี 1960) บล็อกตกไข่ โดยการจัดการ progestogens บ่อย แม้ว่าวิธีการให้ยอมรับ synchrony คิดราคาได้หดหู่ การค้นพบ PGF2α เป็น luteolysin มดลูกต่อมานำไปสู่การพัฒนาวิธีการซิงโครไนส์ใหม่ในทศวรรษ 1970 ภายหลังบ่อย progestogens และ PGF2α ถูกรวมในการปรับปรุงผลลัพธ์ของทั้งสองวิธี แม้ มีการปรับปรุงมาก progestogens และ PGF2α ได้รวม หดหู่คิดราคา โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อ progestogen บ่อยนานรักษา impeded ระบบปฏิบัติการ ความเข้าใจที่มากขึ้นของ follicular dynamics ในปี 1990 เปิดเผยว่า follicle หลักแบบถาวร (DF) คือ ตัวแทนสาเหตุการสำหรับความอุดมสมบูรณ์ต่ำ จากนั้นได้พัฒนาโปรแกรมที่ควบคุมการพัฒนา follicle ความยาวของระยะนใน และเวลาของการตกไข่The series of historical events outlined in the preceding paragraph define the essential components of modern-day estrous synchronization systems. Specifically, most estrous synchronization systems employ a method for: (1) controlling follicular wave development; (2) preventing premature ovulation in cyclic cows and promoting ovulation in anestrous cows (accomplished through progesterone supplementation); (3) regressing the corpus luteum in cyclic cows; (4) synchronizing estrus and (or) ovulation at the end of treatment.2.1.1. Controlling follicular wave developmentOvarian follicular development in cattle occurs in “waves” that are comprised of recruitment, selection, dominance, and atresia phases (Ginther et al., 2003). Follicular recruitment occurs every 8–10 days. In general, a single follicle is selected from the recruited pool and becomes the “dominant” (largest) follicle. The DF grows to 14–20 mm diameter and sustains its size for a period of 5–7 days. Atresia of the DF enables an increase in blood FSH concentrations because FSH negative feedback is decreased. The increase in blood FSH initiates the recruitment phase of the next wave. Cattle usually have two to three follicular waves per estrous cycle. Luteal regression or progesterone withdrawal is followed by rapid maturation (growth and estradiol synthesis) of the DF. The increase in estradiol triggers an LH surge that ovulates the DF.A follicular wave can be hormonally programmed for synchronous development (Diskin et al., 2002, Thatcher et al., 2002 and Macmillan et al., 2003). Programming the follicular wave improves the outcome of estrous synchronization because DF development has greater uniformity in a group of cattle. Two primary methods are used to program DF development. Perhaps the simplest approach is to inject an ovulatory dose of GnRH. The GnRH-induced LH release causes ovulation or luteinization of the DF. Loss of the DF leads to emergence of a new follicular wave. The primary caveat to the approach is that a physiologically mature DF must be present. Follicular waves in the recruitment or early selection phases will not be synchronized because the DF is either not present or is physiologically immature (i.e., does not possess the necessary concentration of LH receptors to respond to LH release). The dose of GnRH used may be critical to the overall response. The standard GnRH dose (100 μg) was derived from its original use in controlling cystic ovary s

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

การแทรกแซงของฮอร์โมนได้ถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มความน่าจะเป็นของการตรวจสอบการเป็นสัดและผสมเทียมและเพื่อเพิ่มอัตราการตั้งครรภ์ของโคนมภายใต้ความหลากหลายของระบบการจัดการ ความคิดเห็นที่ปัจจุบันอยู่ที่หลักการพื้นฐานของการแทรกแซงของฮอร์โมนและนำเสนอตัวอย่างทั่วไปที่แสดงให้เห็นวิธีการที่ ฮอร์โมนที่ใช้ในการควบคุมการเป็นสัดวงจรเลียนแบบฮอร์โมนสืบพันธุ์ที่พบในวัวปกติ ส่วนใหญ่ระบบการประสานการเป็นสัดจ้างวิธีการในการควบคุมการพัฒนาคลื่น follicular ส่งเสริมการตกไข่ในวัว anestrous, ถอยคลังข้อมูล luteum ในวัววงจรและตรงกันตกมันและ (หรือ) การตกไข่ในตอนท้ายของการรักษา หลากหลายของระบบสืบพันธุ์อยู่ในสถานที่ในฟาร์มโคนม ในฝูงส่วนใหญ่เป็นระยะเวลาไม่แทรกแซงมีประสบการณ์ที่วัวหลังคลอดจะสังเกตเห็นเป็นสัดเป็นสัด วัวไม่ได้ตั้งข้อสังเกตในสัดได้รับการรักษาแล้ว จากการศึกษาในทุ่งหญ้าที่ใช้และระบบการคุมขังได้แสดงให้เห็นประโยชน์ของการประสานสุทธิทั้งฝูง แม้จะมีข้อได้เปรียบของทั้งฝูงโปรแกรมสืบพันธุ์การดูดซึมของพวกเขาได้รับไม่สอดคล้องกันทั่วโลก ประโยชน์ของการเพาะเชื้อหมดเวลาประดิษฐ์ (AI) ซึ่งเป็นระบบที่เพิ่มขึ้นภายใต้เงื่อนไขของการเป็นสัดอัตราการตรวจจับที่ยากจนและอัตราการไม่ดี ธรรมชาติที่ไม่เป็นที่นิยมของโปรแกรมในเวลาที่กำหนด AI วัวทุ่งหญ้าเลี้ยงเกี่ยวข้องกับอัตราที่สูงของการตรวจสอบการเป็นสัดและความคิดสำหรับการรีดนมตามทุ่งหญ้า โดยไม่คำนึงถึงระบบการผลิตวัวบางส่วนต้องได้รับการผสมเทียมอีกครั้งเพราะพวกเขาไม่ได้ตั้งครรภ์หลังจากผสมเทียมครั้งแรก การปรากฏตัวของ "วัวผี" การ (วัวที่ไม่ได้ตั้งครรภ์ที่ไม่ได้กลับไปเป็นสัด) สร้างความท้าทายที่ร้ายแรงสำหรับการสืบพันธุ์ทั้งทุ่งหญ้าที่ใช้คุมขังและการดำเนินงานในรูปแบบ การวินิจฉัยการตั้งครรภ์ในช่วงต้นและการเพาะเชื้อที่สองหมดเวลา AI อาจลดผลกระทบของวัวในฝูงผีนม การวิจัยพื้นฐานเข้า anestrous การควบคุมฮอร์โมนของวงจรการเป็นสัดและการตรวจสอบการตั้งครรภ์ก่อนควรอธิบายวิธีการใหม่ที่สามารถนำมาใช้เพื่อเสริมสร้างโปรแกรมการสืบพันธุ์ในฟาร์มโคนม. คำสืบพันธุ์; นม; ประสานการเป็นสัด1 บทนำพันธุ์ที่ดีขึ้นสำหรับการผลิตนมขุ่นข้องหมองใจการสืบพันธุ์ในฝูงวัวนม (ลูซี่, 2001 และ Royal et al., 2002) แม้ว่าจะมีหลายประเทศได้นำตอนนี้น้ำหนักลงไปในความอุดมสมบูรณ์ของคุณค่าการผสมพันธุ์ก็จะใช้เวลาสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมเหล่านี้จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงฟีโนไทป์ที่สามารถสังเกตโดยเจ้าของฝูง นอกจากนี้ผลกระทบฟีโนไทป์ของการผลิตที่เพิ่มขึ้นอาจหน้ากากแนวโน้มทางพันธุกรรมที่ดีขึ้นสำหรับการทำสำเนา วิธีการแก้ปัญหาได้ทันทีเพื่อความอุดมสมบูรณ์ลดลงในฝูงโคนมเกี่ยวข้องกับการใช้การแทรกแซงของฮอร์โมน วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือการทบทวนวิธีการพื้นฐานที่ใช้ในการปรับปรุงประสิทธิภาพการสืบพันธุ์ในโคนมจัดการภายใต้ระบบการผลิตที่แตกต่างกัน. วัวจัดการในระบบการให้อาหารทุ่งหญ้าตาม (ที่พบคลาสสิกในประเทศนิวซีแลนด์ (NZ) และนอกจากนี้ยังพบในออสเตรเลีย สหภาพยุโรป (EU) และอเมริกาใต้) โดยทั่วไปการรักษารูปแบบการคลอดตามฤดูกาล วัวที่ไม่รักษาช่วงเวลาที่หลุดเป็นประจำทุกปีจะมีการคัดมาไม่ว่าจะเป็นที่ไม่ได้ตั้งครรภ์ได้รับการเหนี่ยวนำก่อนระยะเวลาของการคลอดหรือดำเนินการมากกว่าระยะเวลาการปรับปรุงพันธุ์ต่อไป (ฝูงแยกชุด; ที่พบบ่อยในประเทศออสเตรเลียและยังใช้ในทวีปอเมริกาใต้ ) การจัดการในวัวขุนหรือระบบการคุมขัง (ส่วนใหญ่โดยทั่วไปในทวีปอเมริกาเหนือ) ไม่จำเป็นต้องรักษารูปแบบการคลอดตามฤดูกาล (1 ปีช่วงคลอด) ในความเป็นจริงการรักษาช่วงเวลาที่คลอด 1 ปีวัวนมที่ผลิตสูงอาจจะสิ้นเปลืองเพราะวัวแต่ละคนอาจจะแห้งออกเมื่อการผลิตนมที่มีผลกำไร ผลการเจริญพันธุ์ที่ดีที่สุดจะถูกกำหนดโดยเศรษฐกิจของฟาร์มในแต่ละระบบ สถานการณ์ที่สมบูรณ์แบบสำหรับวัวของแต่ละบุคคลที่จะตั้งครรภ์ภายในหน้าต่างวันที่เพิ่มในการทำกำไรของเธอและด้วยเหตุนี้การทำกำไรของฟาร์มแต่ละ. ใน "โลกแห่งความจริง" โคนมส่วนใหญ่จะผสมเทียมหลังจากวันที่ปฏิทินที่กำหนดไว้ (ตามฤดูกาล ฝูง) หรือช่วงเวลาที่กำหนดไว้หลังคลอด (ฝูงหลุดต่อเนื่อง) ช่วงหลังคลอดจะเชื่อมโยงกับเศรษฐกิจการรับรู้ของระบบ ภายใต้ระบบส่วนใหญ่ได้รับการผสมเทียมวัวหลังจากเป็นสัดที่เกิดขึ้นเองในช่วงเวลาที่กำหนดไว้แล้ววัว anestrous มีการจัดการอย่างจริงจัง วิธีการอย่างเข้มข้นมากขึ้นในการจัดการเกี่ยวกับการสืบพันธุ์โปรแกรมสำหรับการเพาะพันธุ์ inseminations ทั้งหมด ชุดของการรักษาฮอร์โมนได้รับการพัฒนาเพื่อวัตถุประสงค์ในการควบคุมเวลาของการผสมเทียมครั้งแรกที่การควบคุมเวลาของ inseminations ตามมาในวัวที่ไม่ได้ตั้งครรภ์และการรักษาวัว anestrous ระบบสืบพันธุ์ดีที่สุดอย่างเต็มที่ 100% ที่มีประสิทธิภาพ การปรับปรุงประสิทธิภาพที่มีอยู่สามารถทำได้โดยการเพิ่มประสิทธิภาพระบบการประสานขึ้นด้านหน้าหรือหรือโดยการใช้การรักษาเพิ่มเติมที่ปรับปรุงความอุดมสมบูรณ์หลังจากการประสาน วิธีการหลัง (นำมาใช้ในเวลาที่หรือหลังการเพาะเชื้อเพื่อจุดประสงค์ของความอุดมสมบูรณ์เพิ่มขึ้นนั้นคือ GnRH, chorionic gonadotropin ม้าเสริมฮอร์โมนอื่น ๆ ) จะไม่ได้รับการแก้ไขที่นี่ ผู้อ่านจะอ้างถึงความคิดเห็นล่าสุดหลายเรื่อง (Binelli et al., 2001, แทตเชอร์ et al., 2002 และมักมิลลัน et al., 2003). 2 ควบคุมฮอร์โมนผสมเทียมครั้งแรกของบทความวิจารณ์ที่ดีเยี่ยมที่ได้รับการตีพิมพ์ในวิธีการที่จะควบคุมเวลาของการผสมเทียม (ที่แทตเชอร์ et al., 2001 Diskin et al., 2002 และโรดส์ et al., 2003) วัตถุประสงค์ของเราคือการทบทวนหลักการพื้นฐานและตรงไปอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมความคิดเห็นในหัวข้อ ในบริบทของการตรวจสอบนี้คำว่า "ผสมเทียมครั้งแรก" จะแสดงถึงความพยายามครั้งแรกที่การประสานการเป็นสัดและผสมเทียม (AI) "การเพาะเชื้อที่สอง" จะแสดงถึงความพยายามครั้งที่สองในการผสมเทียม (วัวไม่ได้ตั้งครรภ์ในการผสมเทียมครั้งแรกและดำเนินการวิธีการ resynchronization ก) ครั้งแรกและครั้งที่สอง inseminations (ตามที่กล่าวในการทบทวนนี้) อาจจะนำไปใช้กับวัวที่ไม่มี inseminations หลังคลอดอื่น ๆ (เช่นการให้บริการครั้งแรกและครั้งที่สองจริง) หรืออาจจะนำไปใช้กับวัวที่ได้รับการผสมเทียมก่อนหน้านี้ แต่ได้รับการวินิจฉัยที่ไม่ได้ตั้งครรภ์ (เช่น ลงทะเบียนใหม่ในโปรแกรมการจัดการระบบสืบพันธุ์.) 2.1 หลักการของการประสานการเป็นสัดฮอร์โมนที่ใช้ในการควบคุม pharmacologically เป็นสัดรอบเหมือนกัน (หรือ analogs ของ) ฮอร์โมนสืบพันธุ์ที่พบในมลรัฐ (GnRH) รังไข่ (estradiol และ progesterone) และมดลูก (PGF2α) ของวัว กิจกรรมทางชีวภาพของฮอร์โมนภายนอก recapitulates ฤทธิ์ทางชีวภาพของฮอร์โมนภายนอกในวัวธรรมดา วิธีการประสานการเป็นสัดที่เก่าแก่ที่สุด (พัฒนาในปี 1960) การตกไข่ที่ถูกปิดกั้นโดยการบริหารโปรเจภายนอก แต่วิธีการที่ให้เรียบลื่นยอมรับอัตราการถูกกดดัน การค้นพบที่มาของPGF2αเป็น luteolysin มดลูกนำไปสู่การพัฒนาวิธีการประสานใหม่ในปี 1970 โปรเจภายนอกและPGF2αมารวมกันในภายหลังเพื่อปรับปรุงผลของวิธีการทั้งสอง แม้จะมีการปรับปรุงมากเมื่อโปรเจและPGF2αถูกรวมอัตราการซึมเศร้าโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังการรักษา progestogen ภายนอกเป็นเวลานานขัดขวางการดำเนินการของระบบ ความเข้าใจที่มากขึ้นของการเปลี่ยนแปลง follicular ในปี 1990 พบว่ารูขุมขนที่โดดเด่นถาวร (DF) เป็นตัวแทนสาเหตุสำหรับความอุดมสมบูรณ์มีความสุข โปรแกรมที่ควบคุมการพัฒนารูขุมขน, ความยาวของระยะ luteal และเวลาของการตกไข่ได้รับการพัฒนาแล้ว. the ชุดของเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ที่ระบุไว้ในวรรคก่อนกำหนดในองค์ประกอบที่สำคัญของวันที่ทันสมัยระบบการประสานการเป็นสัด โดยเฉพาะการประสานที่สุดระบบการเป็นสัดจ้างวิธีการดังนี้ (1) การควบคุมการพัฒนาคลื่น follicular; (2) การป้องกันการตกไข่ก่อนวัยอันควรในวัวและส่งเสริมวงจรการตกไข่ในวัว anestrous (ทำได้โดยการเสริมฮอร์โมน); (3) ถอยคลังข้อมูล luteum ในวัววงจร; (4) ตรงกันตกมันและ (หรือ) การตกไข่ในตอนท้ายของการรักษา. 2.1.1 การควบคุมการพัฒนาคลื่น follicular รังไข่พัฒนา follicular ในวัวที่เกิดขึ้นใน "คลื่น" ซึ่งจะประกอบด้วยการรับสมัครการคัดเลือกการปกครองและขั้นตอน atresia (Ginther et al., 2003) การรับสมัคร Follicular เกิดขึ้นทุก 8-10 วัน โดยทั่วไปรูขุมเดียวที่ถูกเลือกจากสระว่ายน้ำได้รับคัดเลือกและกลายเป็น "โดดเด่น" (ใหญ่ที่สุด) รูขุมขน DF เติบโต 14-20 มิลลิเมตรและค้ำจุนขนาดของมันเป็นระยะเวลา 5-7 วัน atresia ของ DF ช่วยให้การเพิ่มขึ้นของความเข้มข้นของเลือด FSH เพราะ FSH ลบความคิดเห็นจะลดลง การเพิ่มขึ้นของ FSH เลือดเริ่มต้นขั้นตอนการรับสมัครของคลื่นต่อไป โคมักจะมีสองถึงสามคลื่น follicular วงจรการเป็นสัดต่อ การถดถอย luteal หรือถอนฮอร์โมนจะตามด้วยการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว (การเจริญเติบโตและการสังเคราะห์ estradiol) ของ DF การเพิ่มขึ้นของ estradiol เรียกคลื่น LH ที่ ovulates DF. คลื่น follicular สามารถตั้งโปรแกรม hormonally สำหรับการพัฒนาซิงโคร (Diskin et al., 2002 แทตเชอร์ et al., 2002 และมักมิลลัน et al., 2003) การเขียนโปรแกรมคลื่น follicular ช่วยเพิ่มผลของการประสานการเป็นสัดเพราะการพัฒนา DF มีความสม่ำเสมอมากขึ้นในกลุ่มของวัว สองวิธีหลักที่ใช้ในการพัฒนาโปรแกรม DF บางทีอาจจะเป็นวิธีการที่ง่ายที่สุดคือการฉีดยาตกไข่ของ GnRH รุ่น LH GnRH ที่เกิดขึ้นทำให้เกิดการตกไข่หรือ luteinization ของ DF การสูญเสียของเพื่อนจะนำไปสู่การเกิดขึ้นของคลื่น follicular ใหม่ ข้อแม้หลักในการวิธีการที่เป็นที่ DF ผู้ใหญ่ทางสรีรวิทยาจะต้องนำเสนอ คลื่น Follicular ในการรับสมัครหรือขั้นตอนการเลือกต้นจะไม่ตรงเพราะ DF เป็นทั้งไม่มาประชุมหรือไม่บรรลุนิติภาวะทางสรีรวิทยา (คือไม่ได้มีความเข้มข้นที่จำเป็นของผู้รับ LH เพื่อตอบสนองต่อการเปิดตัว LH) ปริมาณของ GnRH ที่ใช้อาจจะมีความสำคัญต่อการตอบสนองโดยรวม ปริมาณ GnRH มาตรฐาน (100 ไมโครกรัม) ที่ได้มาจากการใช้งานเดิมในการควบคุมของรังไข่เรื้อรัง

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

โดยฮอร์โมนจะถูกใช้เพื่อเพิ่มความน่าจะเป็นของการตรวจสอบ และการเป็นสัด และเพิ่มอัตราการตั้งท้องของโคนมภายใต้ความหลากหลายของระบบการจัดการ ความคิดเห็นที่ปัจจุบันเน้นหลักการพื้นฐานของฮอร์โมน การแทรกแซงและนำเสนอตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงวิธีการที่ .ฮอร์โมนที่ใช้ในการควบคุมรอบการเป็นสัดเลียนแบบฮอร์โมนสืบพันธุ์ที่พบในวัวปกติ ระบบการประสานการเป็นสัดส่วนใหญ่ใช้วิธีการควบคุมการพัฒนาคลื่นปัจฉิม ส่งเสริมการตกไข่ใน anestrous ้วัว , ที่สวยสะโควัฏจักรการเป็นสัดและการตกไข่และ ( หรือ ) ในตอนท้ายของการรักษาช่วงกว้างของระบบสืบพันธุ์ในสถานที่ในฟาร์มโคนม ในฝูงมากที่สุด ไม่ใช่การแทรกแซงระยะเวลาฝึกที่วัวเป็นสัดหลังคลอดจะสังเกตการเป็นสัด . ไม่พบในวัวเป็นสัดแล้วถือว่า จำนวนของการศึกษาที่ใช้ในฟาร์มและระบบการคุมขังได้แสดงให้เห็นผลประโยชน์สุทธิของทั้งฝูงประสาน แม้จะมีข้อดีของทั้งฝูงการสืบพันธุ์ของโปรแกรมการดูดซึมของพวกเขาได้รับไม่สอดคล้องกันทั่วโลก ประโยชน์ของการตั้งเวลาการผสมเทียม ( AI ) ระบบเพิ่มภายใต้เงื่อนไขของอัตราการเป็นสัดและอัตราการผสมติดจนน่าสงสาร ที่เป็นที่นิยมธรรมชาติของทุ่งหญ้าเลี้ยงวัวหมด ไอโปรแกรมที่เกี่ยวข้องกับอัตราที่สูงของการเป็นสัดและความคิดสำหรับผลิตภัณฑ์ที่ทำจากนมจากฟาร์ม . ไม่ว่าระบบการผลิตวัวต้อง re ผสมเทียมเนื่องจากพวกเขาจะไม่ตั้งครรภ์หลังการผสมเทียมครั้งแรก การปรากฏตัวของ " วัวผี " ( ไม่ใช่ท้องวัวที่ไม่กลับสัด ) สร้างความท้าทายที่ร้ายแรงสำหรับการเจริญพันธุ์ทั้งทุ่งหญ้าตามและการดำเนินการรูปแบบการจำกัด การวินิจฉัยการตั้งครรภ์แรกและสองหมด ไออาจลดผลของผีในวัวนมวัว .พื้นฐานการวิจัยใน anestrous , ฮอร์โมนควบคุมวงจรการเป็นสัดและการตรวจหาการตั้งครรภ์ก่อน ควรศึกษาวิธีการใหม่ที่สามารถใช้เพื่อสร้างโปรแกรมการสืบพันธุ์ในฟาร์มวัว

,
; นม ; การเป็นสัด
1 บทนำ
ปรับปรุงพันธุกรรมสำหรับการผลิตนมจะเป็นปฏิปักษ์กับสมรรถภาพการสืบพันธุ์ในโคนมฝูง ( ลูซี่2001 และรอยัล et al . , 2002 ) แม้ว่าหลายประเทศได้แนะนำ weightings ความอุดมสมบูรณ์เป็นค่าการผสมพันธุ์ก็จะใช้เวลาสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมเหล่านี้จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของเซลล์ที่สามารถสังเกตได้ โดยเจ้าของฝูง นอกจากนี้ ผลฟีโนไทป์ของการผลิตที่เพิ่มขึ้นอาจหน้ากากแนวโน้มทางพันธุกรรมเพื่อการปรับปรุงพันธุ์ .โซลูชั่นทันทีลดลงความอุดมสมบูรณ์ในผลิตภัณฑ์นมวัว เกี่ยวข้องกับการใช้ฮอร์โมน การแทรกแซง การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนพื้นฐาน วิธีการที่ใช้เพื่อปรับปรุงสมรรถภาพการสืบพันธุ์ในโคนมภายใต้การบริหารจัดการระบบการผลิตที่แตกต่างกัน วัว

จัดการในทุ่งหญ้าตามระบบการให้อาหาร ( คลาสสิกที่พบในนิวซีแลนด์ ( NZ ) และยังพบในออสเตรเลียสหภาพยุโรป ( อียู ) และอเมริกาใต้ ) โดยทั่วไปรักษาตามฤดูกาลมีรูปแบบ วัวที่ไม่ได้รักษารายปีมีช่วงให้เลือกเป็นไม่ได้ตั้งครรภ์ ระยะคลอด การเสวยก่อน หรือดำเนินการไปช่วงผสมพันธุ์ต่อไป ( แยกชุดวัว ; ทั่วไปในออสเตรเลียและยังใช้ในทวีปอเมริกาใต้ )ตัวจัดการในโคขุน หรือจำกัดระบบ ( โดยทั่วไปมากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ) ไม่จำเป็นต้องรักษาตามฤดูกาลมีรูปแบบ ( 1 ปีมีครั้ง ) ในความเป็นจริงการรักษา 1 ปีมีจำนวนสูงนมผลิตวัวอาจสูญเปล่า เพราะวัวแต่ละตัวอาจจะแห้งออกเมื่อผลิตนม เป็นปฏิผลทางที่ดีที่สุดจะถูกกำหนดโดยเศรษฐกิจของฟาร์มแต่ละภายในระบบ สถานการณ์ที่สมบูรณ์แบบสำหรับบุคคลวัวตั้งครรภ์ภายในหน้าต่างของวัน ที่ช่วยเพิ่มผลกำไรและ ดังนั้น ความสามารถในการทำกำไรของฟาร์มแต่ละ .

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.