Convention for the prevention of po

Convention for the prevention of pollution from ships (MARPOL)
With the development of bulk shipping and the carriage of very large quantities of
toxic materials by sea, marine pollution has increasingly become the subject of
international regulations. The process of developing legislation started with a
conference held in London in 1952, and this led to the 1954 Convention for the
Prevention of Pollution of the Sea by Oil (OILPOL). The problem addressed by
the convention was that, when oil tankers carry ballast water in their cargo tanks
that they then discharge to reload cargo, it inevitably contains a certain amount of
crude oil, which pollutes the sea. The convention established ‘prohibited zones’
extending at least 50 miles from the nearest land. These regulations were
progressively updated during the next 20 years.
As the pressure on the marine environment increased during the 1960s, the need
was seen for a more broadly based convention on marine pollution, and in 1973 the
International Convention for the Prevention of Pollution from Ships (MARPOL)
was adopted. This convention deals with all forms of marine pollution except the
disposal of land-generated waste. It covers such matters as: the definition of violation;
certificates and special rules on the inspection of ships; enforcement; and reports on
incidents involving harmful substances. For example, tankers must be fitted with oil
discharge and monitoring equipment, and they must have slop tanks. New oil tankers
of over 70,000 dwt must be provided with segregated ballast tanks of sufficient
capacity to enable them to operate on ballast voyages without using oil tanks for
water ballast except in very severe weather conditions. At the next international
conference on tanker safety and pollution prevention in 1978 additional measures
were added in the form of a protocol to the 1973 convention. The lower limit for
tankers to be fitted with segregated ballast tanks was reduced from 70,000 dwt to
20,000 dwt and existing tankers were required to fit crude oil washing equipment.
In the early 1990s attention turned to measures to reduce the spillage of oil in
the event of a tanker collision or grounding. Annex I to MARPOL (73/78) included
two regulations, adopted on 1 July 1992, concerning the construction standards
for new tankers (Regulation 13F) and upgrading the safety standards of existing
tankers (Regulation 13G).
Regulation 13F deals with the design of new ships. Tankers ordered after 6 July
1993 are required to have a double hull or an equivalent, though unspecified,
design. Attention is given to the precise design of the double hull, particularly the
requirement that vessels over 30,000 dwt must have a two-metre space between
the cargo tanks and the hull. Regulation 13G was even more controversial because
it deals with existing ships. As adopted, Regulation 13G creates two age ‘hurdles’
for tankers. At 25 years tankers must allocate 30 per cent of the side or the bottom
area of the vessel to cargo-free tanks. This is a defensive measure against oil spills.
At 30 years of age all tankers must comply with Regulation 13 F and fit a double
hull.
The international convention for the prevention of pollution from ships as
modified by the Protocol of 1978 relating thereto has been ratified by 97 states.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การประชุมสำหรับการป้องกันมลพิษจากเรือ (MARPOL)
กับการพัฒนาของการจัดส่งสินค้าจำนวนมากและการขนส่งในปริมาณมากของวัสดุที่เป็นพิษ
ริมทะเลมลพิษทางทะเลได้กลายเป็นเรื่องของกฎระเบียบระหว่างประเทศ
กระบวนการของการพัฒนากฎหมายเริ่มต้นด้วยการประชุม
ที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอนในปี 1952 และนี้นำไปสู่​​การประชุมสำหรับ 1,954
การป้องกันมลพิษทางทะเลโดยน้ำมัน (oilpol) ปัญหาการแก้ไขโดย
การประชุมก็คือว่าเมื่อบรรทุกน้ำมันส่งน้ำในถังอับเฉาเรือบรรทุกสินค้าของพวกเขาว่าพวกเขา
แล้วปล่อยเพื่อโหลดสินค้าก็ย่อมมีจำนวนหนึ่งของน้ำมันดิบ
ซึ่งเป็นมลพิษทางทะเล การประชุมจัดตั้ง
โซนต้องห้าม 'ขยายอย่างน้อย 50 ไมล์จากดินแดนอันใกล้กฎระเบียบเหล่านี้เป็น
อัพเดทความคืบหน้าในช่วง 20 ปีถัดไป.
เป็นแรงก​​ดดันต่อสิ่งแวดล้อมทางทะเลเพิ่มขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1960,
จำเป็นที่จะต้องถูกมองว่าสำหรับการประชุมในวงกว้างมากขึ้นเมื่อมลพิษทางทะเลและในปี 1973
อนุสัญญาระหว่างประเทศเพื่อการป้องกัน ของมลพิษจากเรือ (MARPOL)
เป็นลูกบุญธรรม การประชุมนี้มีข้อตกลงกับทุกรูปแบบของมลพิษทางทะเลยกเว้น
การกำจัดของเสียที่ดินสร้าง มันครอบคลุมเรื่องต่าง ๆ เช่น: นิยามของการละเมิด; ใบรับรอง
และกฎระเบียบพิเศษเกี่ยวกับการตรวจสอบของเรือ; การบังคับใช้และรายงานเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ที่เกี่ยวข้องกับสารที่เป็นอันตราย ตัวอย่างเช่นเรือบรรทุกน้ำมันจะต้องพอดีกับน้ำมันไหล
และอุปกรณ์ตรวจสอบและพวกเขาจะต้องมีถังทำเลอะ บรรทุกน้ำมันใหม่
กว่า 70,000 dwt จะต้องให้กับรถถังอับเฉาแยกของความจุ
เพียงพอที่จะช่วยให้พวกเขาดำเนินการในการเดินทางโดยไม่ต้องใช้บัลลาสต์ถังน้ำมันสำหรับน้ำอับเฉา
ยกเว้นในที่รุนแรงมากสภาพอากาศ ที่ไปประชุมนานาชาติในเรื่องความปลอดภัย
เรือบรรทุกน้ำมันและการป้องกันมลพิษในปี 1978 มาตรการเพิ่มเติม
ถูกเพิ่มเข้ามาในรูปแบบของโปรโตคอล 1973 ประชุม วงเงินที่ต่ำกว่าสำหรับ
เรือบรรทุกน้ำมันที่จะติดตั้งกับรถถังอับเฉาแยกลดลงจาก 70,000 dwt ถึง 20,000 dwt
และเรือบรรทุกน้ำมันที่มีอยู่ถูกต้องเพื่อให้พอดีกับน้ำมันดิบซักอุปกรณ์.
ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1990 ความสนใจหันมาใช้มาตรการเพื่อลดการรั่วไหลของน้ำมันในกรณีของ
การชนกันของเรือบรรทุกน้ำมันหรือดิน Annex I ของ MARPOL (73/78) รวมสอง
ระเบียบลูกบุญธรรมที่ 1 กรกฎาคม 1992,ที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างมาตรฐาน
สำหรับเรือบรรทุกน้ำมันใหม่ (กฎระเบียบ 13) และยกระดับมาตรฐานความปลอดภัยที่มีอยู่ในเรือบรรทุกน้ำมัน
(ระเบียบ 13G). ระเบียบ
13 ข้อเสนอด้วยการออกแบบของเรือใหม่ ลำได้รับคำสั่งหลังจากที่ 6 กรกฎาคม 1993
จะต้องมีเรือสองหรือเทียบเท่า แต่ไม่ได้ระบุการออกแบบ
ความสนใจจะได้รับการออกแบบได้อย่างแม่นยำของลำเรือสองโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ความต้องการที่เรือกว่า 30,000 dwt ต้องมีพื้นที่สองเมตรระหว่าง
ถังบรรทุกสินค้าและเรือ ระเบียบ 13G ก็ยิ่งขัดแย้งเพราะ
มันเกี่ยวข้องกับเรือที่มีอยู่ เป็นลูกบุญธรรมระเบียบ 13G สร้าง
'อุปสรรค' อายุสิบสองสำหรับเรือบรรทุกน้ำมัน 25 ปีที่เรือบรรทุกน้ำมันต้องจัดสรรร้อยละ 30 ของด้านข้างหรือพื้นที่
ด้านล่างของเรือบรรทุกสินค้าไปยังถังฟรีนี้เป็นมาตรการป้องกันกับน้ำมันรั่วไหล.
ที่อายุ 30 ปีบรรทุกทั้งหมดจะต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบ 13 และ f พอดีกับลำเรือสอง
.
การประชุมระหว่างประเทศเพื่อการป้องกันมลพิษจากเรือเป็น
แก้ไขโดยโปรโตคอลของปี 1978 ที่เกี่ยวข้อง ดังกล่าวได้รับการยอมรับจาก 97 รัฐ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมลพิษจากเรือ (MARPOL)
กับการพัฒนาจำนวนมากจัดส่งและการขนส่งปริมาณมาก
วัสดุพิษทะเล มลพิษทางทะเลมากขึ้นเป็น เรื่องของ
ข้อบังคับระหว่างประเทศ กระบวนการพัฒนากฎหมายเริ่มต้นด้วยการ
ประชุมจัดขึ้นในกรุงลอนดอนใน 1952 และนี้นำไปสู่การประชุม 1954 สำหรับการ
การป้องกันมลพิษในทะเลน้ำมัน (OILPOL) ปัญหาการ
การประชุมถูกที่ เมื่อเรือบรรทุกน้ำมันมีน้ำอับเฉาขนรถถัง
ว่า แล้วก็ปลดโหลดสินค้า ย่อมประกอบด้วยจำนวน
น้ำมันดิบ ที่ pollutes ทะเล ประชุมก่อตั้ง 'ห้ามโซน'
ขยายน้อย 50 ไมล์จากแผ่นดินที่ใกล้ที่สุด กฎระเบียบเหล่านี้ได้
ปรับปรุงความก้าวหน้าในระหว่างการถัดไป 20 ปี
เป็นความดันในสภาพแวดล้อมทางทะเลเพิ่มขึ้นในช่วงปี 1960 ต้อง
ถูกเห็นสำหรับอื่น ๆ ตามแผนการให้อย่างกว้างขวางมลพิษทางทะเล และ ใน 1973
อนุสัญญาระหว่างประเทศสำหรับการป้องกันของมลพิษจากเรือ (MARPOL)
ถูกนำมาใช้ ประชุมนี้เกี่ยวข้องกับแบบฟอร์มทั้งหมดของมลพิษทางทะเลยกเว้นใน
กำจัดของเสียสร้างแผ่นดิน ครอบคลุมเรื่องดังกล่าวเป็น: คำจำกัดความของการละเมิด;
ใบรับรองและตรวจสอบเรือ กฎพิเศษ บังคับ และรายงานเกี่ยวกับ
เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสารที่เป็นอันตราย ตัวอย่าง ต้องพบเรือบรรทุกน้ำมัน
จำหน่าย และตรวจสอบอุปกรณ์ และพวกเขาต้องมี slop ถัง เรือบรรทุกน้ำมันใหม่
ของกว่า 70000 dwt ต้องมีให้กับถังอับเฉาจำแนกของพอ
กำลังจะทำให้สามารถทำงานบนบัลลาสต์ voyages โดยถังน้ำมันสำหรับ
น้ำอับเฉายกเว้นในสภาพอากาศที่รุนแรงมากขึ้น ที่นานาชาติถัดไป
ประชุมป้องกันความปลอดภัยและมลพิษของบรรทุกใน 1978 เพิ่มเติมมาตรการ
เพิ่มในรูปแบบของโพรโทคออนุสัญญา 1973 ขีดจำกัดล่างสำหรับ
เรือบรรทุกไปกับถังอับเฉาจำแนกถูกลดจาก 70000 dwt การ
20, 000 dwt และเรือบรรทุกที่มีอยู่ถูกต้องพอดีกับน้ำมันดิบที่ล้างอุปกรณ์การ
ในความสนใจปี 1990 ช่วงการมาตรการเพื่อลดการหกรั่วของน้ำมันใน
เหตุการณ์ชนบรรทุกหรือจากดิน แอนเน็กซ์ฉันไป MARPOL (73/78) รวม
ระเบียบสอง การนำมาใช้ใน 1 1992 กรกฎาคม เกี่ยวกับมาตรฐานการก่อสร้าง
สำหรับเรือบรรทุกใหม่ (ระเบียบ 13F) และปรับปรุงมาตรฐานความปลอดภัยของที่มีอยู่
(ระเบียบ 13G) เรือบรรทุก
ระเบียบ 13F ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบของเรือใหม่ สั่งเรือบรรทุกหลัง 6 กรกฎาคม
1993 จะต้องมีตัวเรือคู่หรือเทียบเท่า ว่า unspecified,
ออกแบบ สนใจให้ออกแบบอย่างแม่นยำของฮัลล์คู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการ
ความต้องการที่ต้อง 2 เมตรระยะห่างระหว่างเรือมากกว่า 30000 dwt
ถังขนส่งสินค้าและตัวเรือ ระเบียบ 13G ถูกแย้งยิ่งเพราะ
มันเกี่ยวข้องกับเรือที่มีอยู่ เป็นบุตรบุญธรรม ระเบียบ 13G สร้างอายุสอง 'อุปสรรค'
สำหรับเรือบรรทุก 25 ปี เรือบรรทุกต้องปันส่วนร้อยละ 30 ด้านข้างหรือด้านล่าง
ของเรือไปขนส่งฟรีถัง นี่คือมาตรการต่อต้านน้ำมันหกรั่วไหล
ที่อายุ 30 ปี เรือบรรทุกทั้งหมดต้องสอดคล้องกับระเบียบ 13 F และพอดีกับเตียงคู่
ฮัลล์
การประชุมนานาชาติในการป้องกันมลพิษจากเรือ
แก้ไข โดยโพรโทคอล 1978 เกี่ยวกับจุดมีการสำคัญ โดยอเมริกา 97

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อนุสัญญาเพื่อการป้องกันมลพิษจากเรือ( marpol )
กับการพัฒนาของการส่งสินค้าเป็นจำนวนมากและการขนส่งของเป็นอย่างมากในปริมาณมากวัสดุ
ซึ่งจะช่วยเป็นพิษทางทะเลมลพิษทางทะเลกลายเป็นเรื่องของ
ระหว่างประเทศมากขึ้น กระบวนการของการออกกฎหมายเริ่มด้วย
การประชุมที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอนในปี 1952 และ 1954 นี้นำไปสู่ที่ประชุมสำหรับ
การป้องกันการเกิดมลพิษในทะเลโดยใช้น้ำมัน( oilpol ) ปัญหาที่ได้รับการร้องขอจากอนุสัญญา
ซึ่งจะช่วยได้ก็คือว่าเมื่อการจัดหาน้ำมันอับเฉาน้ำในถังเก็บน้ำขนถ่ายสินค้าของตน
ซึ่งจะช่วยให้พวกเขาแล้วการปฏิบัติในการโหลดขนส่งสินค้าได้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้มีจำนวนหนึ่งของ
ซึ่งจะช่วยน้ำมันดิบที่ pollutes ทะเล อนุสัญญาที่ได้รับการสถาปนาขึ้นมา"เขตห้ามมิให้'
ขยายอย่างน้อย 50 ไมล์จากแผ่นดินที่อยู่ใกล้ที่สุดกฎระเบียบเหล่านี้ได้รับการอัพเดตในระหว่าง 20 ปีถัดไปที่
ซึ่งจะช่วยเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว.
เป็นความดันใน สภาพแวดล้อม ทางทะเลที่เพิ่มขึ้นในระหว่างที่ 1960 s จำเป็นต้อง
ซึ่งจะช่วยให้เห็นอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้นเพื่อการประชุมที่ใช้ในมลพิษทางทะเลและในปีค.ศ. 1973 อนุสัญญา
ระหว่างประเทศสำหรับการป้องกันมลพิษจากเรือ( marpol )
ได้นำมาใช้ อนุสัญญานี้ข้อตกลงที่มีทุกรูปแบบของมลพิษทางทะเลยกเว้นที่
ตามมาตรฐานการกำจัดของเสียที่ดิน - ถูกสร้างขึ้น โรงแรมครอบคลุมเรื่องเช่นความละเอียดของการละเมิด
ใบรับรองและกฎพิเศษในการตรวจสอบของเรือการบังคับใช้และการรายงานบน
เหตุการณ์เกี่ยวกับสารที่เป็นอันตราย. ตัวอย่างเช่นการจัดหาจะต้องจัดให้บริการพร้อมด้วยอุปกรณ์การคายประจุ
น้ำมันและการตรวจสอบและพวกเขาจะต้องมีถังเก็บน้ำทำเลอะ การจัดหาน้ำมันใหม่
ของมากกว่า 70000 dwt จะต้องให้บริการด้วยถังเก็บน้ำอับเฉาต่างประเทศของความจุเพียงพอ
ซึ่งจะช่วยในการเปิดใช้งานได้ในการใช้งานที่ท่านด้วยอับเฉาโดยไม่ใช้ถังน้ำมันอับเฉา
น้ำเว้นแต่ใน สภาพ อากาศที่รุนแรงเป็นอย่างมาก ในการประชุมระหว่างประเทศ
ซึ่งจะช่วยในการป้องกันมลพิษและความ ปลอดภัย เรือบรรทุกน้ำมันในปี 1978 มาตรการเพิ่มเติม
ซึ่งจะช่วยได้เพิ่มเข้ามาในรูปแบบของโปรโตคอลที่ 1973 :การประชุม การจำกัดให้ต่ำเพื่อตอบแทน
การจัดหาให้มีขนาดพอดีกับต่างประเทศอับเฉาถังเก็บน้ำก็ลดลงจาก 70,000 dwt เพื่อ
dwt 20 , 000 ที่มีอยู่และต้องมีการจัดหาอยู่กับราคาน้ำมันดิบในตลาดล้างทำความสะอาดอุปกรณ์.
ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 s ให้ความสนใจหันไปหามาตรการในการลดลงของน้ำมันกระเด็น
ซึ่งจะช่วยในกรณีที่การเรือบรรทุกน้ำมันเกิดอุบัติเหตุหรือการต่อสายดิน. ภาคผนวก เพื่อ marpol ( 73/78 )รวมถึงกฎระเบียบ
สองนำมาใช้ในวันที่ 1 กรกฎาคม 1992สำหรับการสร้างมาตรฐาน
ซึ่งจะช่วยในการจัดหาใหม่(ระเบียบ 13 F )และการอัพเกรดมาตรฐานความ ปลอดภัย ของ
การจัดหาที่มีอยู่( F ข้อบังคับ 13 กรัม)..
ข้อบังคับ 13 ข้อตกลงพร้อมด้วยการออกแบบที่ของเรือใหม่ การจัดหาสั่งซื้อหลังจาก 6 เดือนกรกฎาคม 1993
ซึ่งจะช่วยจะต้องมีตัวเรือเดี่ยวขนาดใหญ่หนึ่งเตียงหรือเทียบเท่าที่แม้ไม่ระบุ
การออกแบบ ให้ความสนใจคือได้รับการออกแบบได้อย่างแม่นยำของตัวเรือดับเบิลคลิกที่โดยเฉพาะ
ความต้องการที่มากกว่า 30 , 000 เครื่องใช้ dwt จะต้องมีพื้นที่ว่าง 2 เมตรระหว่างถังขนถ่ายสินค้า
ซึ่งจะช่วยได้และตัวเรือได้ กฎระเบียบ 13 G ก็มีข้อโต้แย้งเพราะ
เป็นข้อตกลงที่มีเรือที่มีอยู่ เมื่อนำมาใช้ข้อบังคับ 13 G สร้างสองอายุ'วิ่งข้ามเครื่องกีดขวาง'
สำหรับการจัดหา ที่ 25 ปีการจัดหาจะต้องจัดสรรร้อยละ 30 ของด้านข้างหรือด้านล่าง
พื้นที่ของเรือบรรทุกสินค้าที่เป็นถังเก็บน้ำ - แบบไม่เสียค่าบริการโรงแรมแห่งนี้คือที่ป้องกันการวัดกับน้ำมันหก.
ที่ 30 ปีของทุกช่วงวัยการจัดหาจะต้องปฏิบัติตามข้อบังคับ 13 F และความกระชับที่ดับเบิลคลิก
Hull .
ที่อนุสัญญาระหว่างประเทศเพื่อการป้องกันมลพิษจากเรือเป็น
ซึ่งจะช่วยแก้ไขได้โดยโปรโตคอลของ 1978 เกี่ยวข้องได้ให้สัตยาบันแล้ว 97 รัฐ.