To the north Buck did not read the

To the north Buck did not read the newspapers. He did not know that trouble was coming for every big dog in California. Men had found gold in the Yukon, and these men wanted big, strong dogs to work in the cold and snow of the north. Buck lived in Mr Miller's big house in the sunny Santa Clara valley. There were large gardens and fields of fruit trees around the house, and a river nearby. In a big place like this, of course, there were many dogs. There were house dogs and farm dogs, but they were not important. Buck was chief dog; he was born here, and this was his place. He was four years old and weighed sixty kilos. He went swimming with Mr Miller's sons, walking with his daughters. He carried the grandchildren on his back, and he sat at Mr Miller's feet in front of the fire in winter. But this was 1897, and Buck did not know that men and dogs were hurrying to northwest Canada to look for gold. And he did not know that Manuel, one of Mr Miller's gardeners, needed money for his large family. One day, when Mr Miller was out, Manuel and Buck left the garden together. It was just an evening walk, Buck thought. No one saw them go, and only one man saw them arrive at the railway station. This man talked to Manuel, and gave him some money. Then he tied a piece of rope around Buck's neck. Buck growled, and was surprised when the rope was pulled hard around his neck. He jumped at the man. The man caught him and suddenly Buck was on his back with his tongue out of his mouth. For a few moments he was unable to move, and it was easy for the two men to put him into the train. When Buck woke up, the train was still moving. The man was sitting and watching him, but Buck was too quick for him and he bit the man's hand hard. Then the rope was pulled again and Buck had to let go. That evening, the man took Buck to the back room of a bar in San Francisco. The barman looked at the man's hand and trousers covered in blood.
The call of the wild Oxford Bookworms Library Stage 3
'How much are they paying you for this?' he asked. 'I only get fifty dollars.' 'And the man who stole him - how much did he get?' asked the barman. 'A hundred. He wouldn't take less.' 'That makes a hundred and fifty. It's a good price for a dog like him. Here, help me to get him into this.' They took off Buck's rope and pushed him into a wooden box. He spent the night in the box in the back room of the bar. His neck still ached with pain from the rope, and he could not understand what it all meant. What did they want with him, these strange men? And where was Mr Miller? The next day Buck was carried in the box to the railway station and put on a train to the north. For two days and nights the train travelled north, and for two days and nights Buck neither ate nor drank. Men on the train laughed at him and pushed sticks at him through the holes in the box. For two days and nights Buck got angrier and hungrier and thirstier. His eyes grew red and he bit anything that moved. In Seattle four men took Buck to a small, high-walled back garden, where a fat man in an old red coat was waiting. Buck was now very angry indeed and he jumped and bit at the sides of his box. The fat man smiled and went to get an axe and a club. 'Are you going to take him out now?' asked one of the men. 'Of course,' answered the fat man, and he began to break the box with his axe. Immediately the four other men climbed up onto the wall to watch from a safe place. As the fat man hit the box with his axe, Buck jumped at the sides, growling and biting, pulling with his teeth at the pieces of broken wood. After a few minutes there was a hole big enough for Buck to get out. 'Now, come here, red eyes,' said the fat man, dropping his axe and taking the club in his right hand. Buck jumped at the man, sixty kilos of anger, his mouth wide open ready to bite the man's neck. Just before his teeth touched the skin, the man hit him with the club. Buck fell to the ground. It was the first time anyone had hit him with a club and he did not understand. He stood up, and jumped again. Again the club hit him and he crashed to the ground. Ten times he jumped at the man, and ten times the club hit him. Slowly he got to his feet, now
The call of the wild Oxford Bookworms Library Stage 3
only just able to stand. There was blood on his nose and mouth and ears. Then the fat man walked up and hit him again, very hard, on the nose. The pain was terrible. Again, Buck jumped at the man and again he was hit to the ground. A last time he jumped, and this time, when the man knocked him down, Buck did not move. 'He knows how to teach a dog a lesson,' said one of the men on the wall. Then the four men jumped down and went back to the station. 'His name is Buck,' said the fat man to himself, reading the letter that had come with the box. 'Well, Buck, my boy,' he said in a friendly voice, 'we've argued a little, and I think the best thing to do now is to stop. Be a good dog and we'll be friends. But if you're a bad dog, I'll have to use my club again. Understand?' As he spoke, he touched Buck's head, and although Buck was angry inside, he did not move. When the man brought him water and meat, Buck drank and then ate the meat, piece by piece, from the man's hand. Buck was beaten (he knew that) but he was not broken. He had learnt that a man with a club was stronger than him. Every day he saw more dogs arrive, and each dog was beaten by the fat man. Buck understood that a man with a club must be obeyed, although he did not have to be a friend. Men came to see the fat man and to look at the dogs. Sometimes they paid money and left with one or more of the dogs. One day a short, dark man came and looked at Buck. 'That's a good dog!' he cried. 'How much do you want for him?' 'Three hundred dollars. It's a good price, Perrault,' said the fat man. Perrault smiled and agreed that it was a good price. He knew dogs, and he knew that Buck was an excellent dog. 'One in ten thousand,' Perrault said to himself. Buck saw money put into the fat man's hand, and he was not surprised when he and another dog called Curly were taken away by Perrault. He took them to a ship, and later that day Buck and Curly stood and watched the coast get further and further away. They had seen the warm south for the last time. Perrault took Buck and Curly down to the bottom of the ship. There they met another man, Francois. Perrault was a French-Canadian, but Francois was half-Indian, tall and dark. Buck learnt quickly that Perrault and Francois were fair men, calm and honest. And they knew everything about dogs.
The call of the wild Oxford Bookworms Library Stage 3
There were two other dogs on the ship. One was a big dog called Spitz, as white as snow. He was friendly to Buck at first, always smiling. He was smiling when he tried to steal Buck's food at the first meal. Francois was quick and hit Spitz before Buck had time to move. Buck decided that this was fair, and began to like Francois a little. Dave, the other dog, was not friendly. He wanted to be alone all the time. He ate and slept and was interested in nothing. One day was very like another, but Buck noticed that the weather was getting colder. One morning, the ship's engines stopped, and there was a feeling of excitement in the ship. Francois leashed the dogs and took them outside. At the first step Buck's feet went into something soft and white. He jumped back in surprise. The soft, white thing was also falling through the air, and it fell onto him. He tried to smell it, and then caught some on his tongue. It bit like fire, and then disappeared. He tried again and the same thing happened. People were watching him and laughing, and Buck felt ashamed, although he did not know why. It was his first snow.
2 The law of club and tooth Buck's first day at Dyea Beach was terrible. Every hour there was some new, frightening surprise. There was no peace, no rest - only continual noise and movement. And every minute there was danger, because these dogs and men were not town dogs and men. They knew only the law of club and tooth. Buck had never seen dogs fight like these dogs; they were like wolves. In a few minutes he learnt this from watching Curly. She tried to make friends with a dog, a big one, although not as big as she was. There was no warning. The dog jumped on Curly, his teeth closed together, then he jumped away, and Curly's face was torn open from eye to mouth. Wolves fight like this, biting and jumping away, but the fight did not finish then. Thirty or forty more dogs ran up and made a circle around the fight, watching silently. Curly tried to attack the dog who had bitten her; he bit her a second time, and jumped away. When she attacked him again, he knocked her backwards, and she fell on the ground. She never stood up again, because this was what the other dogs were waiting for. They moved in, and in a moment she was under a crowd of dogs.
The call of the wild Oxford Bookworms Library Stage 3
It was all very sudden. Buck saw Spitz run out from the crowd with his tongue out of his mouth, laughing. Then he saw Francois with an axe, and two or three other men with clubs jump in among the dogs. Two minutes later the last of the dogs was chased away. But Curly lay dead in the snow, her body torn almost to pieces. Curly's death often came back to Buck in his dreams. He understood that once a dog was down on the ground, he was dead. He also remembered Spitz laughing, and from that moment he hated him. Then Buck had another surprise. Francois put a harness on him. Buck had seen harnesses on horses, and now he was made to work like a horse, pulling Francois on a sledge into the forest and returning with wood for the fire. Buck worked with Spitz and Dave. The two other dogs had worked in a harness before, and Buck learnt by watching them. He also learnt to stop and turn when Francois shouted. 'Those three are very good dogs,' Francois told Perrault. 'That Buck pulls very well, and he's learn

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทางทิศเหนือ บัคไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์ เขาไม่รู้ว่า ปัญหามีมาสำหรับสุนัขทุกใหญ่ในแคลิฟอร์เนีย มนุษย์ได้พบทองในยูคอน และคนเหล่านี้ต้องการสุนัขขนาดใหญ่ แข็งแรงทำงานในเย็นและหิมะของภาคเหนือ บัค ที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของนายมิลเลอร์ในหุบเขาซานตาคลาราซัน มีสวนขนาดใหญ่และเขตข้อมูลของต้นไม้รอบบ้าน และแม่น้ำใกล้เคียง ในสถานที่ใหญ่เช่นนี้ แน่นอน มีสุนัขจำนวนมาก มีสุนัขบ้านและสุนัขฟาร์ม แต่พวกเขาไม่สำคัญ บัค ถูกสุนัขหัวหน้า เขาเกิดที่นี่ และนี้เป็นเขา เขาอยู่ปี สี่ และหนัก หกสิบกิโลกรัม เขาไปว่ายน้ำกับนายมิลเลอร์บุตร กับลูกสาว เขาทำหลานที่บนหลังของเขา และเขานั่งที่เท้านายมิลเลอร์หน้าไฟในฤดูหนาว แต่นี่คือ 1897 และบัคไม่รู้ว่า คนและสุนัขมี hurrying ตะวันตกเฉียงเหนือแคนาดาหาทอง และเขาไม่รู้ว่า มานูเอล หนึ่งคนนายมิลเลอร์ เงินที่จำเป็นสำหรับครอบครัวขนาดใหญ่ หนึ่งวัน นายมิลเลอร์ก็ออกมา มานูเอล และบัคซ้ายสวนกัน บัค คิดว่า มันเป็นเพียงเดินเย็น ไม่มีใครเห็นพวกเขาไป และคนเดียวที่เห็นพวกเขามาถึงที่สถานีรถไฟ คนนี้พูดคุยกับมานูเอล และให้เขาเงินบาง แล้ว เขาเชื่อมโยงชิ้นส่วนของเชือกที่รอบคอของบัค บัค growled และประหลาดใจเมื่อเชือกถูกดึงหนักรอบคอของเขา เขาไปที่ชายคนนั้น คนจับกุมเขา และก็บัคอยู่บนเขา ด้วยลิ้นของเขาออกจากปากของเขา สำหรับครู่ เขาไม่ย้าย และก็ง่ายสำหรับสองคนวางเขาในรถไฟ เมื่อบัคตื่น คือยังคงมีการเคลื่อนย้ายรถไฟ คนนั่งเล่น และดูเขา แต่บัคได้อย่างรวดเร็วเกินไปสำหรับเขา และเขาบิตของคนมือหนัก แล้วถูกดึงเชือกอีก และบัคได้ปล่อย คืนนั้น ผู้ชายเอาบัคห้องหลังของบาร์ใน San Francisco บาร์เทนเดอร์ที่มองที่มือของชายคนนั้นและกางเกงในเลือด เรียกป่า Oxford Bookworms ไลบรารีระยะ 3 'เท่าใดมีจะจ่ายคุณนี้ "เขาถาม 'ผมได้รับ 50 ดอลลาร์ ' ' คนที่ขโมยเขา - และจำนวนไม่ได้เขาได้รับ?' ถามบาร์เทนเดอร์ ' ร้อย เขาจะไม่ใช้น้อย ' ' ที่ทำให้ร้อย และห้าสิบ ก็ดีสำหรับสุนัขเช่นเขา ที่นี่ ช่วยให้เขาในนี้ ' พวกเขาจึงปิดเชือกของบัค และผลักเขาลงในกล่องไม้ เขาใช้เวลายามค่ำคืนในกล่องในห้องหลังของแถบ คอของเขายัง ached ด้วยความเจ็บปวดจากเชือก และเขาไม่สามารถเข้าใจทุกความหมาย พวกเขาไม่ต้องอะไรกับเขา คนแปลกเหล่านี้ และที่ถูกนายมิลเลอร์ ในวันถัดไปบัคถูกดำเนินการในกล่องสถานีรถไฟ และบนรถไฟทางเหนือ วัน 2 คืนรถไฟเดินทางเหนือ และสองวันและคืนบัคไม่กิน หรือดื่ม คนบนรถไฟที่เขาหัวเราะ และผลักแท่งที่เขาผ่านหลุมในกล่อง วันที่สองและคืน บัคได้ angrier และ hungrier และ thirstier ตาโตสีแดง และเขาบิตสิ่งที่ย้าย คนสี่เอาบัคเพื่อเล็ก กำแพงสูงหลังสวน ที่ถูกรอคนไขมันในเสื้อสีแดงตัวเก่าในซีแอตเทิล บัค ตอนนี้โกรธมากแน่นอน และเขาไป และบิตที่ด้านข้างของกล่องของเขา ชายอ้วนยิ้ม และไปรับขวานผ่าซากและสโมสร 'คุณจะพาเขาออกตอนนี้ "ถามคนหนึ่ง 'แน่นอน ตอบชายอ้วน และเริ่มทำลายกล่องกับขวานของเขา ทันทีสี่อื่น ๆ คนปีนขึ้นลงบนผนังเพื่อดูจากปลอดภัย เป็นชายอ้วนตีกล่อง ด้วยขวานของเขา บัคไปด้านข้าง growling และเสียดสี ดึงฟันของเขาที่ชิ้นส่วนของไม้ที่ใช้งานไม่ หลังจากไม่กี่นาที มีหลุมใหญ่พอสำหรับบัคจะได้รับ 'ตอนนี้ มา ตาแดง กล่าวว่า ชายอ้วน ปล่อยขวานของเขา และการคลับในมือขวาของเขา บัค ไปที่ผู้ชาย 60 กิโลกรัมโกรธ ปากกว้างเปิดพร้อมจะกัดคอของคน ก่อนฟันของเขาสัมผัสผิวหนัง คนตีเขาอยู่กับสโมสร บัค ตกไปพื้นดิน มันเป็นครั้งแรกใครได้ตีเขากับสโมสร และเขาไม่เข้าใจ เขาลุกขึ้นยืน และเพิ่มขึ้นอีก อีกครั้ง คลับตีเขา และเขาล้มไปพื้นดิน สิบครั้งที่เขาไปที่ชายคนนั้น และสิบครั้งคลับตีเขา ช้า ๆ เขาก็เท้า ขณะนี้ เรียกป่า Oxford Bookworms ไลบรารีระยะ 3 only just able to stand. There was blood on his nose and mouth and ears. Then the fat man walked up and hit him again, very hard, on the nose. The pain was terrible. Again, Buck jumped at the man and again he was hit to the ground. A last time he jumped, and this time, when the man knocked him down, Buck did not move. 'He knows how to teach a dog a lesson,' said one of the men on the wall. Then the four men jumped down and went back to the station. 'His name is Buck,' said the fat man to himself, reading the letter that had come with the box. 'Well, Buck, my boy,' he said in a friendly voice, 'we've argued a little, and I think the best thing to do now is to stop. Be a good dog and we'll be friends. But if you're a bad dog, I'll have to use my club again. Understand?' As he spoke, he touched Buck's head, and although Buck was angry inside, he did not move. When the man brought him water and meat, Buck drank and then ate the meat, piece by piece, from the man's hand. Buck was beaten (he knew that) but he was not broken. He had learnt that a man with a club was stronger than him. Every day he saw more dogs arrive, and each dog was beaten by the fat man. Buck understood that a man with a club must be obeyed, although he did not have to be a friend. Men came to see the fat man and to look at the dogs. Sometimes they paid money and left with one or more of the dogs. One day a short, dark man came and looked at Buck. 'That's a good dog!' he cried. 'How much do you want for him?' 'Three hundred dollars. It's a good price, Perrault,' said the fat man. Perrault smiled and agreed that it was a good price. He knew dogs, and he knew that Buck was an excellent dog. 'One in ten thousand,' Perrault said to himself. Buck saw money put into the fat man's hand, and he was not surprised when he and another dog called Curly were taken away by Perrault. He took them to a ship, and later that day Buck and Curly stood and watched the coast get further and further away. They had seen the warm south for the last time. Perrault took Buck and Curly down to the bottom of the ship. There they met another man, Francois. Perrault was a French-Canadian, but Francois was half-Indian, tall and dark. Buck learnt quickly that Perrault and Francois were fair men, calm and honest. And they knew everything about dogs. เรียกป่า Oxford Bookworms ไลบรารีระยะ 3 ยังมีสุนัขสองอื่น ๆ บนเรือ หนึ่งในนั้นใหญ่สุนัขเรียกว่าชปิทซ์ สีขาวที่หิมะ เขาดีกับบัคครั้งแรก เสมอยิ้ม เขาได้ยิ้มเมื่อเขาพยายามที่จะขโมยของบัคอาหารมื้อแรก รีสฟรนคอยส์ได้อย่างรวดเร็ว และชปิทซ์ตีก่อนบัคมีเวลาย้าย บัค ตัดสินใจว่า นี้เป็นธรรม และเริ่มชอบรีสฟรนคอยส์เล็กน้อย เดฟ สุนัขอื่น ๆ ไม่เป็นมิตร เขาต้องการ เพียงอย่างเดียวตลอดเวลา เขากิน และการนอนหลับ และไม่สนใจอะไร วันหนึ่งได้มากเช่นอีก แต่บัคพบว่า สภาพอากาศมีการหนาว เช้าวันหนึ่ง หยุดการทำงานของเครื่องยนต์ของเรือ และมีความรู้สึกตื่นเต้นในเรือ รีสฟรนคอยส์ leashed สุนัข และถ่ายนอก ในขั้นตอนแรก ของบัคเท้าเดินเข้าไปในสิ่งที่นุ่ม และขาว เขาไปในความประหลาดใจ สิ่งอ่อน สีขาวก็ยังตกลงผ่านอากาศ และมันตกบนเขา เขาพยายามกลิ่นมัน และจับบางบนลิ้นของเขา มันมากเช่นไฟไหม้ และหายไปแล้ว เขาพยายามอีกครั้ง และการเกิดขึ้นของสิ่งเดียวกัน คนดูเขา และหัวเราะ และบัครู้สึกละอาย แม้ว่าเขาไม่รู้ทำไม หิมะแรกของเขาได้ กฎหมาย 2 ของคลับและฟันบัคของวันแรกที่ Dyea มาก ทุกชั่วโมงมีแปลกใจบางใหม่ น่ากลัว มีความไม่สงบ ไม่เหลือ - เสียงเฉพาะอย่างต่อเนื่องและเคลื่อนไหว และทุกนาทีมีอันตราย เพราะสุนัขและคนเหล่านี้ไม่ตัวสุนัขและคน พวกเขารู้เพียงกฎหมายของคลับและฟัน บัค ไม่เคยเห็นสุนัขที่สู้สุนัขเหล่านี้ พวกเขาได้เช่นหมาป่า ในไม่กี่นาที เขาเรียนนี้ชม Curly เธอพยายามทำกับสุนัข ยิ่งใหญ่ แต่ไม่ได้ใหญ่เพราะ คำเตือนไม่ได้ สุนัขไปบน Curly ฟันของเขาปิดกัน แล้วเขาไปเก็บ และหน้าของ Curly ฉีกเปิดตาปาก หมาป่าต่อสู้เช่นนี้ กระโดด และการเสียดสี แต่การต่อสู้ไม่ได้เสร็จแล้ว สามสิบ หรือสี่สิบมากกว่าสุนัขวิ่งขึ้น และทำเป็นวงกลมรอบต่อสู้ ดูเงียบ ๆ พยายามหยิกตีสุนัขที่กัดมีเธอ เขามากเธอเป็นครั้งที่สอง และเพิ่มขึ้นไป เมื่อเธอโจมตีเขา อีกครั้ง เขาโบว์ลิ่งเธอย้อนหลัง และเธอล้มลงบนพื้นดิน เธอไม่เคยลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เนื่องจากนี้อะไรสุนัขอื่น ๆ ก็รอ พวกเขาย้ายใน และในช่วง ที่เธออยู่ใต้ฝูงของสุนัข เรียกป่า Oxford Bookworms ไลบรารีระยะ 3 It was all very sudden. Buck saw Spitz run out from the crowd with his tongue out of his mouth, laughing. Then he saw Francois with an axe, and two or three other men with clubs jump in among the dogs. Two minutes later the last of the dogs was chased away. But Curly lay dead in the snow, her body torn almost to pieces. Curly's death often came back to Buck in his dreams. He understood that once a dog was down on the ground, he was dead. He also remembered Spitz laughing, and from that moment he hated him. Then Buck had another surprise. Francois put a harness on him. Buck had seen harnesses on horses, and now he was made to work like a horse, pulling Francois on a sledge into the forest and returning with wood for the fire. Buck worked with Spitz and Dave. The two other dogs had worked in a harness before, and Buck learnt by watching them. He also learnt to stop and turn when Francois shouted. 'Those three are very good dogs,' Francois told Perrault. 'That Buck pulls very well, and he's learn

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไปทางทิศเหนือบั๊กไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์ เขาไม่ได้รู้ว่าปัญหาที่กำลังจะมาทุกสุนัขใหญ่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ผู้ชายได้พบทองในยูคอนและคนเหล่านี้ต้องการขนาดใหญ่สุนัขที่แข็งแกร่งในการทำงานในที่หนาวเย็นและหิมะของภาคเหนือ บั๊กอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่นายมิลเลอร์ในหุบเขาแดดซานตาคลารา มีสวนขนาดใหญ่และสาขาของต้นไม้ผลไม้รอบ ๆ บ้านและแม่น้ำในบริเวณใกล้เคียง ในสถานที่ขนาดใหญ่เช่นนี้แน่นอนมีสุนัขจำนวนมาก มีสุนัขบ้านมีสุนัขและฟาร์ม แต่พวกเขาก็ไม่สำคัญ บั๊กสุนัขเป็นหัวหน้า เขาเกิดที่นี่และนี่คือสถานที่ของเขา เขาเป็นคนที่สี่ปีและชั่งน้ำหนักหกสิบกิโลกรัม เขาไปว่ายน้ำกับบุตรชายของนายมิลเลอร์เดินกับลูกสาวของเขา เขาดำเนินหลานที่ด้านหลังของเขาและเขานั่งอยู่ที่เท้าของนายมิลเลอร์ในด้านหน้าของการเกิดไฟไหม้ในช่วงฤดูหนาว แต่นี้คือ 1897 และบั๊กไม่ทราบว่าผู้ชายและสุนัขถูกรีบไปทางทิศเหนือของแคนาดาที่จะมองหาทอง และเขาก็ไม่ทราบว่ามานูเอลซึ่งเป็นหนึ่งในชาวสวนนายมิลเลอร์จำเป็นต้องใช้เงินสำหรับครอบครัวขนาดใหญ่ของเขา วันหนึ่งเมื่อนายมิลเลอร์ออกมานูเอลและบั๊กซ้ายสวนด้วยกัน มันเป็นเพียงแค่เดินเย็นบั๊กคิด ไม่มีใครเห็นพวกเขาไปและมีเพียงชายคนหนึ่งเห็นพวกเขามาถึงที่สถานีรถไฟ ผู้ชายคนนี้พูดคุยกับมานูเอลและทำให้เขาเงิน จากนั้นเขาก็ผูกเชือกรอบคอของเจ้าชู้ บั๊กคำรามและรู้สึกประหลาดใจเมื่อเชือกถูกดึงหนักรอบคอของเขา เขากระโดดที่ชายคนนั้น คนที่จับเขาและก็เป็นบั๊กบนหลังของเขาด้วยลิ้นของเขาออกมาจากปากของเขา สักครู่เขาก็ไม่สามารถที่จะย้ายและมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับทั้งสองคนที่จะนำเขาไปสู่การรถไฟ บั๊กเมื่อตื่นขึ้นรถไฟยังคงเคลื่อนไหว ชายคนนั้นก็นั่งอยู่และดูเขา แต่บั๊กได้อย่างรวดเร็วเกินไปสำหรับเขาและเขากัดมือคนยาก จากนั้นเชือกถูกดึงอีกครั้งและมีบั๊กจะปล่อยให้ไป เย็นวันนั้นคนที่เอาบั๊กไปที่ห้องด้านหลังของบาร์ในซานฟรานซิ บาร์เทนเดมองที่มือของชายคนนั้นและกางเกงขายาวเต็มไปด้วยเลือด.
เรียกร้องของป่า Oxford Bookworms ห้องสมุดเวที 3
วิธีที่พวกเขาจะจ่ายเงินมากสำหรับการนี้หรือไม่? ' เขาถาม. "ผมได้รับเพียงห้าสิบเหรียญ. 'แล้วคนที่ขโมยเขาหรือไม่ - ไม่เท่าไหร่ที่เขาได้รับ' ถามบาร์เทนเด 'ร้อย เขาจะไม่ใช้เวลาน้อย. 'ที่ทำให้หนึ่งร้อยห้าสิบ มันเป็นราคาที่ดีสำหรับสุนัขเช่นเขา ที่นี่ช่วยให้ผมที่จะทำให้เขาเป็นแบบนี้. พวกเขาเอาเชือกออกบั๊กและผลักเขาลงไปในกล่องไม้ เขาใช้เวลาทั้งคืนอยู่ในกล่องในห้องด้านหลังของแถบ ลำคอของเขายังคงมีอาการปวดปวดร้าวจากเชือกและเขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่มันหมายถึงทั้งหมด สิ่งที่พวกเขาต้องการอยู่กับเขาคนเหล่านี้แปลก? และสถานที่ที่เป็นนายมิลเลอร์? วันรุ่งขึ้นบั๊กได้ดำเนินการในกล่องไปยังสถานีรถไฟและวางบนรถไฟไปทางทิศเหนือ สำหรับสองวันและคืนรถไฟทางเหนือเดินทางและสำหรับสองวันและคืนบั๊กมิได้กินหรือดื่ม ผู้ชายบนรถไฟหัวเราะเยาะเขาและผลักดันแท่งที่เขาผ่านหลุมในกล่อง สำหรับสองวันและคืนบั๊กได้โกรธและหิวและ thirstier ดวงตาของเขาเติบโตสีแดงและเขากัดอะไรที่ย้าย ในซีแอตเติสี่คนเอาบั๊กที่จะมีขนาดเล็กสวนหลังกำแพงสูงที่เป็นคนอ้วนในเสื้อสีแดงเก่า ๆ ได้ถูกรอ บั๊กตอนนี้โกรธมากอย่างแน่นอนและเขากระโดดและบิตที่ด้านข้างของกล่องของเขา คนอ้วนยิ้มและเดินไปที่จะได้รับขวานและสโมสร 'คุณจะพาเขาออกไปตอนนี้หรือไม่' ถามชายคนหนึ่ง 'แน่นอน' ตอบคนอ้วนและเขาก็เริ่มที่จะทำลายกล่องที่มีขวานของเขา ทันทีที่ชายสี่คนอื่น ๆ ปีนขึ้นไปบนผนังเพื่อดูจากสถานที่ที่ปลอดภัย ในฐานะที่เป็นคนอ้วนตีกล่องด้วยขวานของเขาบั๊กเพิ่มขึ้นที่ด้านข้างคำรามและกัดดึงฟันของเขาที่ชิ้นส่วนของไม้หัก หลังจากนั้นไม่กี่นาทีก็มีหลุมขนาดใหญ่พอสำหรับบั๊กได้รับการออก 'ตอนนี้มาที่นี่ตาสีแดง' กล่าวว่าคนอ้วนลดลงขวานของเขาและการสโมสรในมือขวาของเขา บั๊กรีบคว้าคนที่หกสิบกิโลกรัมโกรธปากของเขาเปิดกว้างพร้อมที่จะกัดคอของชายคนนั้น ก่อนที่ฟันของเขาสัมผัสผิวคนที่ตีเขากับสโมสร บั๊กล้มลงกับพื้น มันเป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้ตีเขาด้วยสโมสรและเขาไม่เข้าใจ เขายืนขึ้นและเพิ่มขึ้นอีกครั้ง อีกครั้งที่สโมสรตีเขาและเขาชนกับพื้น สิบครั้งที่เขากระโดดมนุษย์และสิบครั้งสโมสรตีเขา ช้าเขาได้ไปที่เท้าของเขาในขณะนี้สายของป่า Oxford Bookworms ห้องสมุดขั้นที่ 3 เพียงสามารถที่จะยืน มีเลือดที่จมูกของเขาเป็นและปากและหู แล้วคนอ้วนเดินขึ้นและตีเขาอีกครั้งยากมากในจมูก ความเจ็บปวดสาหัส อีกครั้งบั๊กกระโดดที่ชายคนหนึ่งและอีกครั้งที่เขาถูกตีลงไปที่พื้น เวลาที่ผ่านมาเขากระโดดและในครั้งนี้เมื่อชายคนนั้นเคาะเขาลงบั๊กไม่ได้ย้าย 'เขารู้วิธีที่จะสอนสุนัขบทเรียนที่กล่าวว่าผู้ชายคนหนึ่งบนผนัง จากนั้นชายสี่คนกระโดดลงและเดินกลับไปที่สถานี ชื่อของเขาคือบั๊ก 'กล่าวว่าคนอ้วนให้กับตัวเองที่ได้อ่านจดหมายที่ได้มาพร้อมกับกล่อง 'ดีบั๊กเด็กของฉัน "เขากล่าวในการให้เสียงที่เป็นมิตร' เราได้ถกเถียงกันเล็ก ๆ น้อย ๆ และผมคิดว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำในขณะนี้คือการหยุด เป็นสุนัขที่ดีและเราจะเป็นเพื่อนกัน แต่ถ้าคุณเป็นสุนัขที่ไม่ดีฉันจะต้องใช้เฮลท์ของฉันอีกครั้ง เข้าใจ?' ในขณะที่เขาพูดเขาสัมผัสหัวบั๊กและถึงแม้จะเป็นบั๊กภายในโกรธเขาไม่ได้ย้าย เมื่อชายคนนั้นนำน้ำเขาและเนื้อบั๊กดื่มแล้วกินเนื้อชิ้นโดยชิ้นจากมือของชายคนนั้น บั๊กถูกตี (เขารู้ว่า) แต่เขาก็ไม่ได้หัก เขาได้เรียนรู้ว่าคนที่มีสโมสรได้ดีกว่าเขา ทุกวันเขาเห็นสุนัขมากขึ้นมาถึงและสุนัขแต่ละคนถูกทำร้ายโดยคนไขมัน บั๊กเข้าใจว่าคนที่มีสโมสรจะต้องเชื่อฟังแม้ว่าเขาจะไม่จำเป็นต้องเป็นเพื่อน ผู้ชายมาดูคนอ้วนและมองไปที่สุนัข บางครั้งพวกเขาจ่ายเงินและซ้ายกับหนึ่งหรือมากกว่าของสุนัข วันหนึ่งสั้นคนมืดมาและมองไปที่บั๊ก 'นั่นเป็นสุนัขที่ดี! เขาร้องไห้. 'เท่าไหร่ที่คุณต้องการสำหรับเขา?' 'สามร้อยดอลลาร์ มันเป็นราคาที่ดีแปร์โรลท์ 'กล่าวว่าคนอ้วน แปร์โรลท์ยิ้มและเห็นว่ามันเป็นราคาที่ดี เขารู้ว่าสุนัขและเขารู้ว่าบั๊กเป็นสุนัขที่ดีเยี่ยม 'หนึ่งในหมื่น' แปร์โรลท์กล่าวกับตัวเอง บั๊กเห็นเงินใส่ลงไปในมือของคนอ้วนและเขาก็ไม่แปลกใจเมื่อเขาและสุนัขอื่นที่เรียกว่าหยิกถูกนำออกไปจากแปร์โรลท์ เขาเอาพวกเขาไปยังเรือและต่อมาในวันที่บั๊กและหยิกยืนดูและชายฝั่งได้รับต่อไปและต่อไป พวกเขาได้เห็นทางทิศใต้ที่อบอุ่นเป็นครั้งสุดท้าย แปร์โรลท์เอาบั๊กและหยิกลงไปด้านล่างของเรือ ที่นั่นพวกเขาได้พบกับชายอีกคนหนึ่ง Francois แปร์โรลท์เป็นฝรั่งเศสแคนาดา แต่ Francois เป็นครึ่งหนึ่งของอินเดียสูงและความมืด บั๊กได้เรียนรู้อย่างรวดเร็วว่าแปร์โรลท์และฟรองซัวเป็นคนยุติธรรมความสงบและมีความซื่อสัตย์ และพวกเขารู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับสุนัข. สายของป่า Oxford Bookworms ห้องสมุดขั้นที่ 3 มีสองสุนัขตัวอื่น ๆ อยู่บนเรือ หนึ่งเป็นสุนัขขนาดใหญ่ที่เรียกว่า Spitz เป็นสีขาวเหมือนหิมะ เขาเป็นมิตรกับบั๊กในตอนแรกเสมอยิ้ม เขาเป็นคนที่ยิ้มเมื่อเขาพยายามที่จะขโมยอาหารของบั๊กที่อาหารมื้อแรก ฟรองซัวได้อย่างรวดเร็วและกด Spitz บั๊กก่อนที่จะมีเวลาที่จะย้าย บั๊กตัดสินใจว่านี้เป็นธรรมและเริ่มที่จะชอบ Francois เล็ก ๆ น้อย ๆ เดฟสุนัขอื่น ๆ ก็ไม่เป็นมิตร เขาต้องการที่จะอยู่คนเดียวตลอดเวลา เขากินและนอนและมีความสนใจในอะไร วันหนึ่งเป็นอย่างมากเช่นเดียวกับอีก แต่บั๊กสังเกตเห็นว่าสภาพอากาศที่หนาวเย็นได้รับ เช้าวันหนึ่งเครื่องยนต์เรือหยุดและมีความรู้สึกของความตื่นเต้นในเรือ ฟรองซัว leashed สุนัขและพาพวกเขาออกไปข้างนอก ในขั้นตอนแรกฟุตบั๊กเดินเข้าไปในสิ่งที่อ่อนนุ่มและสีขาว เขากระโดดกลับมาอยู่ในความประหลาดใจ นุ่มสิ่งที่สีขาวก็ยังลดลงไปในอากาศและตกลงไปบนเขา เขาพยายามที่จะได้กลิ่นมันแล้วจับบางอย่างเกี่ยวกับลิ้นของเขา มันกัดเหมือนไฟและแล้วก็หายไป เขาพยายามอีกครั้งและสิ่งเดียวกันที่เกิดขึ้น คนเฝ้าดูเขาและหัวเราะและรู้สึกละอายใจบั๊กแม้ว่าเขาจะไม่ได้รู้ว่าทำไม มันเป็นหิมะแรกของเขา. 2 กฎหมายของสโมสรและฟันวันแรกของบั๊กที่ Dyea บีน่ากลัว ทุกชั่วโมงมีบางใหม่ความประหลาดใจที่น่ากลัว ไม่มีสันติสุขเป็นส่วนที่เหลือไม่มี - เสียงอย่างต่อเนื่องและการเคลื่อนไหวเท่านั้น และทุกนาทีมีอันตรายเป็นเพราะสุนัขเหล่านี้และคนของเขาไม่ได้อยู่เมืองสุนัขและผู้ชาย พวกเขารู้เพียงกฎหมายของสโมสรและฟัน บั๊กได้สุนัขที่ไม่เคยเห็นการต่อสู้เช่นสุนัขเหล่านี้ พวกเขาเป็นเหมือนหมาป่า ในไม่กี่นาทีนี้เขาได้เรียนรู้จากการดูหยิก เธอพยายามที่จะทำให้เพื่อนกับสุนัขขนาดใหญ่แม้จะไม่ได้เป็นใหญ่เป็นเธอเป็น มีคำเตือนไม่ได้ สุนัขที่เพิ่มขึ้นในหยิก, ฟันของเขาปิดกันแล้วเขากระโดดออกไปและใบหน้าหยิกของถูกฉีกเปิดตากับปาก หมาป่าต่อสู้เช่นนี้กัดและกระโดดออกไป แต่การต่อสู้ยังไม่จบแล้ว สามสิบหรือสี่สิบสุนัขวิ่งขึ้นไปมากขึ้นและทำให้วงกลมรอบการต่อสู้ที่ดูเงียบ ๆ หยิกพยายามที่จะโจมตีสุนัขที่กัดเธอ; เขาบิตของเธอเป็นครั้งที่สองและกระโดดออกไป เมื่อเธอทำร้ายเขาอีกครั้งเขาเคาะเธอย้อนกลับและเธอล้มลงบนพื้นดิน เธอไม่เคยลุกขึ้นยืนอีกครั้งเพราะนี่คือสิ่งที่สุนัขอื่น ๆ กำลังรอ พวกเขาย้ายเข้ามาอยู่และในช่วงเวลาที่เธออยู่ภายใต้กลุ่มสุนัขก. สายของป่า Oxford Bookworms ห้องสมุดขั้นที่ 3 มันเป็นทุกอย่างกะทันหันมาก บั๊กเห็น Spitz วิ่งออกมาจากฝูงชนด้วยลิ้นของเขาออกมาจากปากของเขาหัวเราะ จากนั้นเขาก็เห็น Francois ด้วยขวานและสองหรือสามคนอื่น ๆ ที่มีสโมสรกระโดดในหมู่สุนัข สองนาทีต่อมาสุดท้ายของสุนัขที่ถูกไล่ไป แต่หยิกนอนตายในหิมะร่างกายของเธอเกือบฉีกเป็นชิ้น ๆ การตายของลอนมักจะกลับมาบั๊กในความฝันของเขา เขาเข้าใจว่าเมื่อสุนัขลงบนพื้นดินที่เขาตาย นอกจากนี้เขายังจำได้ Spitz หัวเราะและจากช่วงเวลาที่เขาเกลียดเขา จากนั้นมีบั๊กแปลกใจอีก ฟรองซัวใส่บังเหียนบนเขา บั๊กได้เห็นสายรัดบนหลังม้าและตอนนี้เขาได้ทำในการทำงานเหมือนม้าดึง Francois บนเลื่อนเข้าไปในป่าและกลับมากับไม้ที่ไฟไหม้ บั๊กทำงานร่วมกับ Spitz และเดฟ ทั้งสองสุนัขตัวอื่น ๆ ได้ทำงานในเทียมก่อนและบั๊กเรียนรู้จากการดูพวกเขา นอกจากนี้เขายังได้เรียนรู้ที่จะหยุดและเปิดเมื่อ Francois ตะโกน 'ทั้งสามเป็นสุนัขที่ดีมาก' ฟรองซัวบอกแปร์โรลท์ 'นั่นบั๊กดึงดีมากและเขาก็เรียนรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กับบัคเหนือไม่ได้อ่าน หนังสือพิมพ์ เขาไม่ได้รู้ปัญหาที่จะมาสำหรับสุนัขทุกตัวใหญ่ในแคลิฟอร์เนีย ผู้ชายเจอทองในยูคอน , และคนเหล่านี้ต้องการใหญ่ สุนัขแข็งแรง เพื่อทำงานในเย็นและหิมะแห่งทิศเหนือ บัค อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของนายมิลเลอร์ในแดดซานตาคลาราหุบเขา มีสวนขนาดใหญ่และสาขาของผลไม้ ต้นไม้รอบบ้าน และแม่น้ำในบริเวณใกล้เคียงในที่ใหญ่ๆแบบนี้ แน่นอน มีสุนัขมากมาย มีหมาบ้านและฟาร์มเลี้ยงสุนัข แต่พวกเขาไม่ได้เป็นสำคัญ บั๊กเป็นหมาของหัวหน้า เขาเกิดที่นี่ และที่นี่คือที่ของเขา เขาอายุ 4 ขวบ และ หนัก 60 กิโลกรัม เขาไปว่ายน้ำกับคุณมิลเลอร์บุตรชายเดินกับลูกสาวของเขา เขาอุ้มหลานบนหลังของเขาและเขานั่งอยู่ที่เท้าของนายมิลเลอร์ในด้านหน้าของไฟในฤดูหนาว แต่นี้คือ 1897 และเจ้าชู้ ไม่รู้ว่ามนุษย์และสุนัขเป็น hurrying เพื่อตะวันตกเฉียงเหนือแคนาดาเพื่อค้นหาทองคำ และเขาไม่ได้รู้ว่า มานูเอล หนึ่งของ นายมิลเลอร์ชาวสวนต้องการเงินสำหรับครอบครัวขนาดใหญ่ของเขา วันหนึ่ง เมื่อนายมิลเลอร์ออก , มานูเอล และบัคออกจากสวนด้วยกัน มันก็แค่เดินตอนเย็น บัคเลยไม่มีใครเห็นพวกเขาไป และมีคนเห็นพวกเขามาถึงที่สถานีรถไฟ เขาคุยกับ มานูเอล และเอาเงินให้เขา เขาผูกเชือกรอบ ๆชิ้นของบัคของคอ บัคคำราม และรู้สึกประหลาดใจเมื่อเชือกถูกดึงยากอยู่รอบคอของเขา เขากระโดดใส่คน คนที่จับเขาและก็เจ้าชู้อยู่ด้านหลังลิ้นของเขาออกไปจากปากของเขาสักครู่เขาก็ไม่สามารถขยับได้ และมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ชายสองคนใส่เข้าไปในรถไฟ เมื่อกวางตื่นขึ้นมา รถไฟเคลื่อนที่ยัง . ผู้ชายที่กำลังนั่งมองเขา แต่เจ้าชู้คือเร็วเกินไปสำหรับเขาและเขาก็กัดเขามือยาก แล้วเชือกถูกดึงอีกครั้ง และบัคต้องปล่อย เย็นนั้น ผู้ชายก็เจ้าชู้ให้ด้านหลังของบาร์ ใน ซานฟรานซิสโกbarman มองเป็นมือผู้ชาย และกางเกงเปื้อนเลือด
โทรของ Wild ห้องสมุดฟอร์ดพวกหนอนหนังสือขั้นที่ 3
' มากที่พวกเขาจ่ายสำหรับ ? ' เขาถาม ผมเพียง แต่ได้รับเหรียญ ' ' และคนขโมยเขา - เขาได้ไปเท่าไหร่ ? ' ' ถามบาร์เทนเดอร์ ร้อย เขาไม่ใช้น้อย ' ' ที่ทำให้ร้อยห้าสิบ มันเป็นราคาที่ดีสำหรับคนอย่างเขา ที่นี่ช่วยฉันเอาเขาเข้ามาในนี้ พวกเขาเอาบัคของเชือก และผลักเขาลงในกล่องไม้ เขาใช้เวลาทั้งคืนในกล่องในห้องด้านหลังของบาร์ คอของเขายังคงเจ็บปวดกับความเจ็บปวดจากเชือก และเขาไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่มันหมายถึง พวกเขาต้องการอะไรกับเขาผู้ชายแปลก ๆเหล่านี้หรือไม่ และที่ถูกคุณมิลเลอร์ ?วันต่อมา บัค ดำเนินการในกล่องไปยังสถานีรถไฟและใส่รถไฟไปทางเหนือ สำหรับสองวันและคืน รถไฟเดินทางไปทางเหนือ และสองวันและคืนเหรียญ ไม่กินหรือดื่ม ผู้ชายบนรถไฟหัวเราะเยาะเขาและผลักแท่งที่เขาผ่านหลุมในกล่อง สำหรับสองวันและคืนเลยโกรธแล้ว หิว และ thirstier .ตาของเขาเริ่มแดงและเขากัดทุกอย่างที่ย้าย ในซีแอตเติลสี่คนเอาเหรียญขนาดเล็ก , สวนผนังหลังสูง ซึ่งคนอ้วนในเสื้อสีแดงเก่ากำลังรออยู่ บัคตอนนี้โกรธมากจริงๆ และเขากระโดดและบิตที่ด้านข้างของกล่อง ชายอ้วนยิ้มและไปเอาขวานและสโมสร’ คุณจะพาเขาออกไปข้างนอก ? ถามคนหนึ่ง ' หลักสูตร ' ' ชายอ้วนและเขาเริ่มที่จะทำลายกล่องด้วยขวานของเขา ทันทีอีกสี่คน ปีนขึ้นบนกำแพง ดูจากสถานที่ที่ปลอดภัย เป็นคนอ้วนตีกล่อง กับ ขวาน บัคกระโดดที่ข้าง คำราม แล้วกัด , ดึงฟันตัวเองที่ชิ้นไม้หัก หลังจากไม่กี่นาที มีหลุมขนาดใหญ่พอสำหรับเจ้าชู้ออกไป’ มานี่มา ดวงตาสีแดง ' ชายอ้วนวางขวาน และถ่ายคลับในมือข้างขวาของเขา บัคกระโดดใส่คน หกสิบกิโล ด้วยความโกรธ ปากของเขาเปิดกว้างพร้อมที่จะกัดคอของมนุษย์ ก่อนที่ฟันของเขาสัมผัสผิวหนัง , ผู้ชายตีเขาด้วยคลับ กวางล้มลงกับพื้น มันเป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้ตีเขากับสโมสร และเขาก็ไม่เข้าใจ เขายืนขึ้นและกระโดดอีกครั้งอีกชมรมตีเขาล้มลงกับพื้น สิบครั้ง เขากระโดดไปที่ผู้ชายคนนั้น และครั้งที่ 10 ชมรมตีเขา อย่างช้าๆ เขามาถึงเท้าของเขาตอนนี้
โทรของ Wild ห้องสมุดฟอร์ดพวกหนอนหนังสือขั้นที่ 3
แค่สามารถยืน มีเลือดบนจมูก และ ปาก และหู แล้วชายอ้วนก็เดินขึ้นและตีเขาอีก แรงๆ บนจมูก ความเจ็บปวดสาหัส อีกครั้งบัคกระโดดใส่คนและอีกครั้งที่เขาถูกตีไปที่พื้น เป็นครั้งสุดท้ายที่เขากระโดด และเวลานี้ เมื่อเขาทำเขาล้มลง , บัคไม่ได้ย้าย . . . เขารู้วิธีที่จะสอนให้สุนัขบทเรียน ' คนหนึ่งบนผนัง แล้วทั้งสี่คนก็กระโดดลงและเดินกลับไปที่สถานี . ชื่อของเขาคือเจ้าชู้ ' ชายอ้วนเอง อ่านจดหมายที่ได้มากับกล่อง . ดี , เจ้าชู้ , เด็กของฉันเขาพูดด้วยเสียงที่เป็นมิตร เราเคยถกเถียงกันนิดหน่อย และฉันคิดว่า สิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำตอนนี้คือ หยุด เป็นสุนัขที่ดี และเราจะเป็นเพื่อนกัน แต่ถ้าคุณเป็นหมาบ้า ฉันต้องใช้คลับของฉันอีกครั้ง เข้าใจมั้ย ? ' เขาพูดพลางจับหัวบัก และถึงแม้ว่าบัคโกรธอยู่ข้างใน เขาไม่ขยับตัว เมื่อเขานำเขา น้ำและเนื้อกวางดื่มกินแล้วเนื้อ , ชิ้นโดยชิ้นจากมือของมนุษย์ บัคตี ( เค้าว่า ) แต่เขาก็ไม่ขาด เขาได้เรียนรู้ว่าผู้ชายกับสโมสรแข็งแกร่งกว่าเขา ทุกๆ วัน เขาเห็นหมามา และสุนัขแต่ละตัวจะถูกตีโดยชายอ้วน บัคเข้าใจว่าผู้ชายกับสโมสรต้องเชื่อฟัง แต่เขาไม่ได้มีเพื่อน คนมาเห็นชายอ้วน และมองไปที่สุนัขบางครั้งพวกเขาจ่ายเงินและออกไปกับหนึ่งหรือมากกว่าของสุนัข หนึ่งวันสั้นสีดำผู้ชายมาดูบัค’ มันเป็นหมาที่ดี ! เขาร้องไห้ . . . คุณต้องการเท่าไหร่เขา ? ' ' สามร้อยดอลลาร์ มันเป็นราคาที่ดี แปร์โรลต์ ' ชายอ้วน แปร์โรยิ้มและเห็นด้วยว่ามันเป็นราคาที่ดี เขารู้ว่า สุนัข และเขารู้ว่า บั๊กเป็นหมาที่ดี . . . หนึ่งในหมื่น