While I have tried to provide a con

While I have tried to provide a conceptual overview in this essay, recent research in development economics has been almost entirely empirical. A veritable explosion in computing power, the expansion of institutional datasets and their increased availability in electronic form, and the growing ease of collecting one’s own data has bred a new generation of development economists. Their empirical sensibilities are of a high order; they are extremely sensitive to issues of endogeneity, omitted variables, measurement error and biases induced by selection. They are constantly on the search for good in- struments or natural experiments, and when these are hard to find, they are adept at creating experiments of their own.
There is little doubt that we know little enough about the world we live in that it is often worth finding out the simple things, rather than continue to engage in what some would term flights of theoretical fantasy. Are people really credit-rationed? Does rising income automatically make for better nutrition and health? If we had the option to throw in more textbooks, or reduce class size, or add more teachers, or install monitoring devices to track teacher attendance, which one should we do? Do women leaders behave differently from men in the policies that they adopt? Do households behave as one frictionless unit? Or, if one is the big-picture sort, have countries indeed converged over the last 200, 500 years? are richer countries more democratic? How many excess female deaths have occurred in China or India because of gender bias? Are poorer countries more “corrupt”?, and so on. The list is practically endless.
Why can’t well-trained statisticians answer these questions?, the somewhat churlish theoretically-minded economist might ask. Why do we need economists, who are sup- posed, at the very least, to combine two observations to form a deduction? The answer, at one level, is very simple and not overly supportive of the churlish theorist’s complaint. While the questions are straightfoward, the answers are often extremely difficult to tease out from the data, and you need a well-trained economist, not a statistician, to under- stand the difficulty and eliminate it. Because of the aforementioned econometric issues, not a single one of the questions asked above admit a straightforward answer. Devel- opment economists spend a lot of time thinking of inventive ways to get around these problems, and it is no small feat of creativity, dedication and extremely hard work to pull off a convincing solution.
It is true that the very desire to obtain a clean, unarguable answer — with its attendant desire to have control over the empirical environment — sometimes narrows the scope of the inquiry. There is often great reluctance to rely on theoretical structure (for such reliance would contaminate the near-lexicographic desire for an unambiguous result). This means that the question to be asked is often akin to that for a simple production function (e.g., “do students do better in exams if they are given more textbooks?”) or is focussed on the direct effect of some policy intervention (“does the provision of health checkups improve health outcomes?”) So it is that a boring but well-identified empirical question will often be treated with a great deal more veneration (especially if a clever instrument or randomization device is involved) than a model which relies on intuitive but undocumented assumptions.
That said, it is also a fact that we know very little about the answers to some of the most basic questions, such as the ones we’ve listed above. The great contribution of empirical development microeconomics is that we are building up this knowledge, piece by piece. Whether the search for that knowledge is informed by theory or not, there will be enough theorists to attempt to put these observations together. There will be enough empirical researchers to keep generating the hard knowledge. Development economics is alive and well.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในขณะที่ฉันพยายามจะให้ภาพรวมแนวคิดในบทความครั้งนี้ การวิจัยล่าสุดในเศรษฐศาสตร์พัฒนาได้เกือบทั้งหมดรวม ระเบิดที่เห็นในการคำนวณพลังงาน การขยายตัวของสถาบัน datasets และความเพิ่มในแบบฟอร์มอิเล็กทรอนิกส์ และเจริญเติบโตสะดวกในการเก็บรวบรวมข้อมูลของตัวเองมี bred รุ่นใหม่ของนักเศรษฐศาสตร์พัฒนา Sensibilities ของประจักษ์มีใบสูง จะอ่อนไหวมากกับปัญหาของ endogeneity ตัวแปรไม่ ประเมินข้อผิดพลาด และยอมที่เหนี่ยวนำ โดยการเลือก พวกเขาอยู่ตลอดเวลาในการค้นหาดีใน-struments หรือทดลองธรรมชาติ และเมื่อเหล่านี้หายาก พวกเขาเชี่ยวชาญในการสร้างการทดลองของตนเองมีข้อสงสัยเล็กน้อยที่เรารู้พอเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับโลกที่เราอาศัยอยู่ในที่เป็นเรื่องที่น่าค้นหาสิ่งที่ง่าย มากกว่ายังมีส่วนร่วมในบางสิ่งจะระยะของทฤษฎีแฟนตาซี บ้างคนจริง ๆ เครดิต rationed ไม่เพิ่มขึ้นรายได้โดยอัตโนมัติทำให้โภชนาการที่ดีและสุขภาพหรือไม่ ถ้าเราเลือกที่จะโยนในตำราเพิ่มเติม หรือลดขนาดของชั้นเรียน เพิ่มครูเพิ่มเติม หรือติดตั้งอุปกรณ์ตรวจสอบการติดตามเข้าร่วมประชุมครู หนึ่งที่ควรเราทำ ทำผู้นำสตรีทำงานแตกต่างจากผู้ชายในนโยบายที่จะนำมาใช้ ครัวเรือนทำงานเป็นหน่วยเดียวฝืดหรือไม่ หรือ ถ้ามีการเรียงลำดับภาพใหญ่ มีประเทศจริง converged มากกว่า 200 สุดท้าย 500 ปี ประเทศขึ้นเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น จำนวนส่วนเกินหญิงตายเกิดขึ้นในจีนหรืออินเดีย เพราะอคติเพศ มีประเทศย่อมมากขึ้น "เสียหาย" หรือไม่ และ รายการนี้เป็นสิ้นสุดจริงทำไมไม่ statisticians ฝึกฝนตอบคำถามเหล่านี้หรือไม่ นักเศรษฐศาสตร์ดีครั้งแรกราคาค่อนข้าง churlish อาจถามได้ ทำไมต้องนักเศรษฐศาสตร์ ที่ดื่ม-อึ้ง อย่างน้อย รวมสังเกตสองเพื่อหัก ตอบ ในระดับหนึ่ง ได้ง่ายมาก และร้องเรียนของ theorist churlish ไม่สนับสนุนมากเกินไป ในขณะที่คำถามที่ straightfoward คำยากมักมากล้อออกจากข้อมูล และคุณต้องเป็นนักเศรษฐศาสตร์ฝึกฝน ไม่มี statistician ความยากลำบากภายใต้ยืน และกำจัดมัน เนื่องจากปัญหา econometric ดังกล่าว ไม่เดียวหนึ่งคำถามที่ถามด้านบนยอมรับคำตอบที่ตรงไปตรงมา นักเศรษฐศาสตร์ Devel opment ใช้เวลาคิดวิธีประดิษฐ์เลี่ยงปัญหาเหล่านี้ และเป็นเพลงไม่ขนาดเล็กความคิดสร้างสรรค์ ทุ่มเท และทำงานหนักมากเพื่อยกเลิกการแก้ไขดูที่จริงเป็นความปรารถนาดีเพื่อให้ได้คำตอบที่สะอาด unarguable — ด้วยความปรารถนาของผู้ดูแลสามารถควบคุมสภาพแวดล้อมรวม — บางครั้งจำกัดขอบเขตของการสอบถาม มักจะมีรายการอาหารมากพึ่งทฤษฎีโครงสร้าง (สำหรับความเชื่อมั่นดังกล่าวจะปนเปื้อนความผลลัพธ์ชัดเจนใกล้-lexicographic) หมายความ ว่า คำถามที่ถูกถามมักจะเป็นเหมือนกับที่สำหรับฟังก์ชันการผลิตแบบง่าย (เช่น, "นักเรียนทำดีในการสอบถ้าจะได้ตำราเพิ่มเติม") หรือ focussed ในผลของการแทรกแซงนโยบายบางอย่างโดยตรง ("จัดตรวจสุขภาพปรับปรุงผลลัพธ์สุขภาพ") ดังนั้นจึงเป็นที่น่าเบื่อ แต่ถามประจักษ์ระบุห้องพักจะมักจะได้รับ veneration โปรโมชั่นเพิ่มเติม (โดยเฉพาะถ้าเกี่ยวข้องกับอุปกรณ์เครื่องมือหรือ randomization ฉลาด) กว่ารุ่นซึ่งอาศัยสมมติฐานที่ใช้งานง่าย แต่ไม่เกี่ยวกับเอกสารที่กล่าวว่า มันเป็นความจริงที่เรารู้น้อยมากเกี่ยวกับคำตอบของคำถามพื้นฐานมากที่สุด เช่นเราได้รายการข้างต้น สัดส่วนดีของเศรษฐศาสตร์จุลภาครวมพัฒนาคือ ว่า เราจะสร้างความรู้นี้ ชิ้นโดยชิ้น ว่าหาความรู้ที่ได้รับแจ้งจากทฤษฎี หรือไม่ จะมีพอ theorists พยายามนำข้อสังเกตเหล่านี้เข้าด้วยกัน จะมีนักวิจัยเพียงพอประจักษ์เพื่อให้ความรู้ยาก เศรษฐศาสตร์พัฒนาได้ดี และมีชีวิตอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่ฉันได้พยายามที่จะให้ภาพรวมแนวความคิดในบทความนี้งานวิจัยล่าสุดในทางเศรษฐศาสตร์ที่ได้รับการพัฒนาเชิงประจักษ์เกือบทั้งหมด ระเบิดจริงในอำนาจการคำนวณการขยายตัวของชุดข้อมูลสถาบันและความพร้อมใช้งานที่เพิ่มขึ้นของพวกเขาในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์และความสะดวกในการเจริญเติบโตของการเก็บรวบรวมข้อมูลของตัวเองได้รับการอบรมรุ่นใหม่ของนักเศรษฐศาสตร์การพัฒนา ความรู้สึกเชิงประจักษ์ของพวกเขาที่มีการสั่งซื้อสูง พวกเขามีความสำคัญมากกับปัญหาของ endogeneity ตัวแปรละเว้นข้อผิดพลาดการวัดและอคติที่เกิดจากการเลือก พวกเขามีอย่างต่อเนื่องในการค้นหาสำหรับแผนการผันแปรที่ดีหรือการทดลองทางธรรมชาติและเมื่อเหล่านี้จะยากที่จะหาพวกเขามีความเชี่ยวชาญในการสร้างการทดลองของพวกเขาเอง.
มีข้อสงสัยเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เรารู้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เพียงพอเกี่ยวกับโลกที่เราอาศัยอยู่ในการที่จะ มักจะมีมูลค่าการหาสิ่งที่ง่ายมากกว่ายังคงมีส่วนร่วมในสิ่งที่บางคนจะเที่ยวบินระยะทางทฤษฎีแห่งจินตนาการ จะถูกคนจริงๆเครดิตปันส่วน? รายได้ที่เพิ่มขึ้นไม่ได้โดยอัตโนมัติทำให้การโภชนาการที่ดีกว่าและสุขภาพ? ถ้าเรามีตัวเลือกที่จะโยนในตำรามากขึ้นหรือลดขนาดของชั้นเรียนหรือเพิ่มมากขึ้นครูหรือติดตั้งอุปกรณ์ตรวจสอบเพื่อติดตามการเข้าร่วมประชุมครูที่หนึ่งที่เราควรทำอย่างไร ทำผู้นำสตรีทำงานแตกต่างจากคนที่อยู่ในนโยบายที่พวกเขานำมาใช้? อย่าทำตัวเป็นผู้ประกอบการหนึ่งหน่วยฝืด? หรือหากมีการจัดเรียงภาพใหญ่ได้แปรสภาพจริงประเทศที่ผ่านมา 200 500 ปี? เป็นประเทศประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นอีกหรือไม่ วิธีการหลายเสียชีวิตเพศหญิงส่วนเกินที่เกิดขึ้นในประเทศจีนหรืออินเดียเพราะอคติทางเพศ? เป็นประเทศที่ยากจนมากขึ้น "เสียหาย" ?, และอื่น ๆ รายการเป็นที่สิ้นสุดจริง.
ทำไมถึงไม่สามารถสถิติการฝึกอบรมตอบคำถามเหล่า ?, ค่อนข้างโฉ่งฉ่างในทางทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ที่มีใจเดียวกันอาจจะถาม ทำไมเราต้องนักเศรษฐศาสตร์ที่ได้รับการสนับสนุนที่ถูกวางอย่างน้อยมากที่จะรวมทั้งสองข้อสังเกตในรูปแบบการหักหรือไม่? คำตอบที่ระดับหนึ่งง่ายมากและไม่สนับสนุนการร้องเรียนมากเกินไปทฤษฎีของโฉ่งฉ่าง ในขณะที่คำถามที่มี straightfoward คำตอบมักจะเป็นเรื่องยากมากที่จะหยอกล้อออกจากข้อมูลและคุณจำเป็นต้องมีนักเศรษฐศาสตร์มีการฝึกอบรมไม่สถิติที่จะเข้าใจความยากลำบากและกำจัดมัน เนื่องจากปัญหาทางเศรษฐมิติดังกล่าวไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวของคำถามที่ถามข้างต้นยอมรับคำตอบที่ตรงไปตรงมา นักเศรษฐศาสตร์ opment พัฒนาต้องใช้จ่ายเป็นจำนวนมากเวลาคิดวิธีที่สร้างสรรค์เพื่อให้ได้รอบปัญหาเหล่านี้และมันก็ไม่มีเรื่องเล็ก ๆ ของความคิดสร้างสรรค์, ความทุ่มเทและทำงานหนักมากที่จะดึงออกวิธีการแก้ปัญหาที่น่าเชื่อ.
มันเป็นความจริงที่ความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้รับ สะอาดเถียงไม่ได้คำตอบ - ผู้เข้าร่วมประชุมมีความปรารถนาที่จะมีการควบคุมสภาพแวดล้อมเชิงประจักษ์ - บางครั้งแคบขอบเขตของสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่ มักจะมีความไม่เต็มใจที่ดีคือการพึ่งพาโครงสร้างทางทฤษฎี (สำหรับความเชื่อมั่นดังกล่าวจะปนเปื้อนความปรารถนาที่ใกล้พจนานุกรมสำหรับผลที่ชัดเจน) ซึ่งหมายความว่าคำถามที่จะถามมักจะคล้ายกับว่าสำหรับฟังก์ชั่นการผลิตที่เรียบง่าย (เช่น "ทำนักเรียนทำดีในการสอบหากพวกเขาจะได้รับหนังสือเรียนมากขึ้น?") หรือจะเพ่งความสนใจไปที่ผลกระทบโดยตรงจากการแทรกแซงนโยบายบางอย่าง (" ไม่บทบัญญัติของสุขภาพการตรวจปรับปรุงการรักษาสุขภาพ? ") ดังนั้นจึงเป็นที่น่าเบื่อ แต่ดีระบุคำถามเชิงประจักษ์มักจะได้รับการปฏิบัติด้วยความเคารพมากขึ้น (โดยเฉพาะถ้าเป็นเครื่องดนตรีที่ฉลาดหรืออุปกรณ์สุ่มที่มีส่วนเกี่ยวข้อง) กว่ารุ่นที่ ขึ้นอยู่กับสมมติฐานที่ใช้งานง่าย แต่ไม่มีเอกสาร.
ที่กล่าวว่ามันยังเป็นความจริงที่เรารู้น้อยมากเกี่ยวกับคำตอบบางคำถามพื้นฐานที่สุดเช่นคนที่เราได้ระบุไว้ข้างต้น ผลงานที่ดีของการพัฒนาเชิงประจักษ์เศรษฐศาสตร์จุลภาคคือการที่เราจะสร้างความรู้นี้ชิ้นโดยชิ้น ไม่ว่าจะเป็นการค้นหาความรู้ที่ได้รับแจ้งจากทฤษฎีหรือไม่จะมีทฤษฎีพอที่จะพยายามที่จะนำข้อสังเกตเหล่านี้ร่วมกัน จะมีนักวิจัยเชิงประจักษ์เพียงพอที่จะทำให้การสร้างความรู้อย่างหนัก เศรษฐศาสตร์การพัฒนาคือชีวิตและดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในขณะที่ฉันได้พยายามที่จะให้ภาพรวมของแนวคิดในบทความนี้ การวิจัยล่าสุดในการพัฒนาเศรษฐกิจเชิงประจักษ์ได้เกือบทั้งหมด ระเบิดจริงในคอมพิวเตอร์ , การขยายตัวของข้อมูลสถาบันและบริการเพิ่มขึ้นในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์และการจัดเก็บข้อมูลได้อย่างง่ายดายด้วยตนเองมี bred รุ่นใหม่ของเศรษฐศาสตร์การพัฒนาของความรู้สึกที่เป็นเชิงประจักษ์ของสินค้าสูง มีความไวต่อปัญหาของ endogeneity , แก้ไขตัวแปร การวัดความผิดพลาดและอคติที่เกิดจากการเลือก พวกเขามีอย่างต่อเนื่องในการค้นหาที่ดีในการทดลอง struments หรือธรรมชาติ และเมื่อเหล่านี้จะยากที่จะค้นหา พวกเขาเชี่ยวชาญในการสร้างการทดลองของพวกเขาเอง .
มีข้อสงสัยเล็กน้อยที่เรารู้เล็ก ๆน้อย ๆพอเกี่ยวกับโลกที่เราอาศัยอยู่นั้นมันมักจะคุ้มค่าหาสิ่งที่ง่าย แทนที่จะยังคงต่อสู้ในสิ่งที่บางเทอมเที่ยวบินของทฤษฎีที่เพ้อฝัน เป็นคนจริง ๆแบ่งส่วนสินเชื่อ ? ทำรายได้ให้เพิ่มขึ้นโดยอัตโนมัติเพื่อโภชนาการที่ดีและสุขภาพ ถ้าเราเลือกที่จะโยนในตำราเพิ่มเติม หรือลดขนาดของชั้นเรียนหรือเพิ่มครูมากขึ้น หรือติดตั้งอุปกรณ์การตรวจสอบติดตามครูเข้า เราควรจะทำอะไร ? ทำผู้นำหญิงทำตัวแตกต่างจากผู้ชายในนโยบายที่พวกเขาใช้ ? ทำบ้านทำตัวเป็นหน่วยหนึ่งฝืด ? หรือ ถ้าเป็นภาพใหญ่ๆ มีประเทศเดียวจริงๆ ช่วง 200 , 500 ปี เป็นประเทศรวยประชาธิปไตยมากขึ้น ?วิธีการหลายที่เกินหญิงเสียชีวิตเกิดขึ้นในประเทศจีนหรืออินเดียเพราะอคติเพศ ? เป็นประเทศยากจนมากขึ้น " ทุจริต " , และอื่น ๆ รายการไม่มีที่สิ้นสุดจริง .
ทำไมไม่ได้ฝึกปรือสถิติตอบคำถามเหล่านี้ ? ที่ค่อนข้างหยาบคายทุกคนมีใจนักเศรษฐศาสตร์อาจถาม ทำไมเราถึงต้องการนักเศรษฐศาสตร์ที่เป็น sup - วาง , อย่างน้อยที่สุดรวมสองตัวอย่างแบบฟอร์มการหัก ? คำตอบในระดับหนึ่ง ได้ง่ายมาก และไม่ถูกสนับสนุนของหน้างอทฤษฎีของการร้องเรียน ในขณะที่คำถามเป็น straightfoward คำตอบมักจะยากมากที่จะหยอกล้อออกจากข้อมูล และคุณต้องการนักเศรษฐศาสตร์ที่ประทับใจ ไม่ใช่นักสถิติ ภายใต้ - ยืนยากและกำจัดมันเพราะเรื่องดังกล่าวสะท้อนประเด็นไม่ใช่หนึ่งเดียวของคำถามข้างต้นยอมรับคำตอบที่ตรงไปตรงมา การพัฒนา - นักเศรษฐศาสตร์ opment ใช้จ่ายมากเวลาคิดวิธีในการประดิษฐ์ที่จะได้รับรอบ ๆปัญหาเหล่านี้ และก็ไม่มีฝีมือขนาดเล็กของความคิดสร้างสรรค์และทุ่มเทอย่างหนักเพื่อดึงออกโซลูชั่นที่น่าเชื่อถือ .
มันเป็นความจริงที่ความต้องการมากเพื่อให้ได้ความสะอาดตอบ - unarguable ความปรารถนาของผู้เข้าร่วมประชุมมีการควบคุมสภาพแวดล้อม - เชิงประจักษ์บางครั้งจำกัดขอบเขตของการสอบถาม มีบ่อยครั้งมากไม่เต็มใจที่จะพึ่งพาโครงสร้างเชิงทฤษฎี ( เช่นการอ้างอิงจะปนเปื้อนใกล้ความปรารถนา lexicographic เพื่อผลที่ชัดเจน )แปลว่าคำถามที่ถูกถามอยู่บ่อย ๆ คล้ายกับว่าเป็นฟังก์ชันการผลิตง่าย ( เช่น " ทำไมนักเรียนทำได้ดีในการสอบถ้าพวกเขาจะได้รับหนังสือเรียนมากกว่า " ) หรือจะเน้นผลโดยตรงของบางนโยบายการแทรกแซง ( " การจัดตรวจสุขภาพ ปรับปรุงผลลัพธ์ทางสุขภาพ ?" มันเป็นที่น่าเบื่อ แต่ระบุดีเชิงประจักษ์คำถามมักจะได้รับการจัดการที่ดีเคารพมากขึ้น ( โดยเฉพาะถ้าเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่ใช้กับฉลาด ) กว่ารุ่นที่ใช้ง่าย แต่ไม่มีเอกสารสมมติฐาน .
ที่บอกว่า มันเป็นข้อเท็จจริงที่เรารู้น้อยมากเกี่ยวกับคำตอบ บางส่วนของคำถามพื้นฐานที่สุดเช่นที่เราได้ระบุไว้ข้างต้น ผลงานที่ยอดเยี่ยมของเศรษฐศาสตร์จุลภาคการพัฒนาเชิงประจักษ์คือ เราจะสร้างความรู้นี้ชิ้นโดยชิ้น ว่าการค้นหาความรู้ที่ทราบตามทฤษฎีหรือไม่ จะต้องมีครูเพียงพอที่จะพยายามที่จะนำข้อสังเกตนี้ด้วยกัน จะมีเพียงพอ นักวิจัยเชิงประจักษ์เพื่อให้สร้างความรู้ ยากเศรษฐศาสตร์การพัฒนา
ยังมีชีวิตอยู่และสบายดี