ความรู้สึกวันนี้ เริ่มต้นด้วยความคิ

ความรู้สึกวันนี้ เริ่มต้นด้วยความคิดถึง กับความเหงา เพราะต้องอยู่หอคนเดียว ฝนก็กำลังตก เพื่อนสนิทก็กลับบ้าน ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง ก็คือสิ้นสุดกิจกรรมรับน้องแล้ว เลยไม่ได้ไปเจอเพื่อนๆและพี่ๆเหมือนกับที่เคยเป็นมาตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมา ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง เพราะไม่ได้ไปเจอรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ไปเจออุปสรรค และความซาบซึ้งด้วยกัน มันทำให้ฉันได้นึกย้อนกลับไปถึง กิจกรรมที่ผ่านมา มันทำให้ฉันได้รับรู้อะไรหลายๆ เปรียบเสมือน นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ก็เหมือนกับเด็กๆ ที่มีพี่ๆที่น่ารักคอยดูแลเราเป็นอย่างดีตลอดเวลา เป็นห่วงเราทุกเรื่อง เวลาจะกินข้าวก็มีคนตักให้ จะเข้าห้องน้ำ หรือข้ามถนน พี่ก็เป็นดูแล คอยใส่ใจเราในทุกๆกิจกรรม สร้างความบันเทิง ทำให้น้องๆทุกคนมีรอยยิ้ม พอหมดกิจกรรมของแต่ละวัน พี่ก็จะเดินมาส่งที่หน้าหอทุกวัน ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น และอยากจะขอบคุณพี่ๆคณะวิทยาศาสตร์
มหาวิทยาลัยบูรพามากๆเลยค่ะ ที่คอยดูแลน้องเนอย่างดี แต่หลังจากวันนี้คงจะไม่มีอีกแล้ว ก็จะเหลือเพียงเรื่องราวดีๆที่พี่ทำให้กับภาพความประทับใจที่จะอยู่ในความทรงจำของพวกเราตลอดไป ขอบคุณค่ะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความรู้สึกวันนี้เริ่มต้นด้วยความคิดถึงกับความเหงาเพราะต้องอยู่หอคนเดียวฝนก็กำลังตกเพื่อนสนิทก็กลับบ้านที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือสิ้นสุดกิจกรรมรับน้องแล้วเลยไม่ได้ไปเจอเพื่อนๆและพี่ๆเหมือนกับที่เคยเป็นมาตลอดระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่างเพราะไม่ได้ไปเจอรอยยิ้มเสียงหัวเราะไปเจออุปสรรคและความซาบซึ้งด้วยกันมันทำให้ฉันได้นึกย้อนกลับไปถึงกิจกรรมที่ผ่านมามันทำให้ฉันได้รับรู้อะไรหลาย ๆ เปรียบเสมือนนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ก็เหมือนกับเด็ก ๆมีพี่ๆที่น่ารักคอยดูแลเราเป็นอย่างดีตลอดเวลาเป็นห่วงเราทุกเรื่องเวลาจะกินข้าวก็มีคนตักให้จะเข้าห้องน้ำหรือข้ามถนนพี่ก็เป็นดูแลคอยใส่ใจเราในทุกๆกิจกรรมสร้างความบันเทิงทำให้น้องๆทุกคนมีรอยยิ้มพอหมดกิจกรรมของแต่ละวันพี่ก็จะเดินมาส่งที่หน้าหอทุกวันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและอยากจะขอบคุณพี่ๆคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพามากๆเลยค่ะ ที่คอยดูแลน้องเนอย่างดี แต่หลังจากวันนี้คงจะไม่มีอีกแล้ว ก็จะเหลือเพียงเรื่องราวดีๆที่พี่ทำให้กับภาพความประทับใจที่จะอยู่ในความทรงจำของพวกเราตลอดไป ขอบคุณค่ะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความรู้สึกวันนี้เริ่มต้นด้วยความคิดถึงกับความเหงาเพราะต้องอยู่หอคนเดียวฝนก็กำลังตกเพื่อนสนิทก็กลับบ้านที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือสิ้นสุดกิจกรรมรับน้องแล้ว 1 เดือนที่ผ่านมา เพราะไม่ได้ไปเจอรอยยิ้มเสียงหัวเราะไปเจออุปสรรคและความซาบซึ้งด้วยกันมันทำให้ฉันได้นึกย้อนกลับไปถึงกิจกรรมที่ผ่านมามันทำให้ฉันได้รับรู้อะไรหลาย ๆ เปรียบเสมือนนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ก็เหมือนกับเด็ก ๆ เป็นห่วงเราทุกเรื่องเวลาจะกินข้าวก็มีคนตักให้จะเข้าห้องน้ำหรือข้ามถนนพี่ก็เป็นดูแลคอยใส่ใจเราในทุกๆกิจกรรมสร้างความบันเทิงทำให้น้องๆทุกคนมีรอยยิ้มพอหมดกิจกรรมของแต่ละวันพี่ก็จะเดิน มาส่งที่หน้าหอทุกวันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น
ที่คอยดูแลน้องเนอย่างดี แต่หลังจากวันนี้คงจะไม่มีอีกแล้ว ขอบคุณค่ะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความรู้สึกวันนี้เริ่มต้นด้วยความคิดถึงกับความเหงาเพราะต้องอยู่หอคนเดียวฝนก็กำลังตกเพื่อนสนิทก็กลับบ้านที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือสิ้นสุดกิจกรรมรับน้องแล้ว1 เดือนที่ผ่านมาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่างเพราะไม่ได้ไปเจอรอยยิ้มเสียงหัวเราะไปเจออุปสรรคและความซาบซึ้งด้วยกันมันทำให้ฉันได้นึกย้อนกลับไปถึงกิจกรรมที่ผ่านมามันทำให้ฉันได้รับรู้อะไรหลายๆนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ก็เหมือนกับเด็กๆที่มีพี่ๆที่น่ารักคอยดูแลเราเป็นอย่างดีตลอดเวลาเป็นห่วงเราทุกเรื่องเวลาจะกินข้าวก็มีคนตักให้จะเข้าห้องน้ำหรือข้ามถนนพี่ก็เป็นดูแลคอยใส่ใจเราในทุกๆกิจกรรมทำให้น้องๆทุกคนมีรอยยิ้มพอหมดกิจกรรมของแต่ละวันพี่ก็จะเดินมาส่งที่หน้าหอทุกวันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นและอยากจะขอบคุณพี่ๆคณะวิทยาศาสตร์
มหาวิทยาลัยบูรพามากๆเลยค่ะที่คอยดูแลน้องเนอย่างดีแต่หลังจากวันนี้คงจะไม่มีอีกแล้วก็จะเหลือเพียงเรื่องราวดีๆที่พี่ทำให้กับภาพความประทับใจที่จะอยู่ในความทรงจำของพวกเราตลอดไปขอบคุณค่ะ