When I was 12 years old. I started

When I was 12 years old. I started study at Satrirachinuthit School in Udonthani province.
Satrirachinuthit is girls school. I studied 6 years at here. I’m very happy with my friends.
I had many friends they are lovely. We spend a lot of time together.

Normally everybody must study in general subjects in 3 years. Afterward we could choose a different programme. I choose study Art & Linguistic programme in hight school.
My favorite subjects is Art, Social studies and Thai language. I don’t like Maths subject that very difficult and complicated. I worried about maths exam everytime. which is different from the art subject. I very happy when I studied it. I prefer equipment of art such as a color, a paper , a pencil , a brush etc. I love a texture of paper and love to sketch an idea for artwork. In classroom very quiet because everyone need a concentration to get idea.
Actually, I want to study Art subject 2-3 times per week, but I couldn’t. Art is special subject that not much students interested on it. Cause, most of the students must spend time to study a general subjects for Admission to a University. I was practise drawing more on my free time. My teacher she give advice me about university of art always. Finally I could passed an exam and admission to KMITL University. Me my Mom and my family very happy. This is all about my school. It’s a good memories for me.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อผมอายุ 12 ปี ผมเริ่มศึกษาที่โรงเรียน Satrirachinuthit ในจังหวัดอุดรธานีSatrirachinuthit เป็นโรงเรียนหญิง ศึกษาปีที่ 6 ที่นี่ ผมมีความสุขกับเพื่อนของฉันผมมีเพื่อนน่ารัก เราใช้เวลาด้วยกัน ปกติทุกคนต้องเรียนในวิชาใน 3 ปี หลังจากนั้นเราสามารถเลือกหลักสูตรที่แตกต่างกัน เลือกศึกษาศิลปะ Linguistic โปรแกรมในโรงเรียนทาขนมปังเรื่องโปรดของฉันคือ ภาษาไทย สังคมศึกษา และศิลปะ ฉันไม่ชอบเรื่องคณิตศาสตร์ที่มากยาก และซับซ้อน ฉันกังวลเกี่ยวกับคณิตศาสตร์สอบทุกครั้ง ซึ่งจะแตกต่างจากเรื่องศิลปะ ฉันมีความสุขมากเมื่อผมเรียน ต้องการอุปกรณ์ศิลปะเช่นสี เอกสาร ดินสอ แปรงเป็นต้น ฉันรักพื้นผิวของกระดาษ และต้องร่างความคิดในงานศิลปะ ในห้องเรียนที่เงียบ เพราะทุกคนต้องเข้มข้นได้ความคิดจริง ต้องศึกษาเรื่องศิลปะ 2 - 3 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่ฉันไม่ ศิลปะเป็นเรื่องพิเศษที่นักเรียนมากไม่สนใจมัน สาเหตุ นักเรียนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาในการศึกษาวิชาทั่วไปสำหรับเข้ามหาวิทยาลัย ผมฝึกวาดเพิ่มเติมในเวลาว่างของฉัน ครูของฉันเธอให้คำแนะนำฉันเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยศิลปะเสมอ ในที่สุด ผมสามารถผ่านการสอบและศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าฯ แม่ของฉันฉันและครอบครัวมีความสุขมากขึ้น นี่คือทั้งหมดเกี่ยวกับโรงเรียนของฉัน มันเป็นความทรงจำที่ดีสำหรับฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อตอนที่ผมอายุ 12 ปี ผมเริ่มการศึกษาที่โรงเรียน Satrirachinuthit ในจังหวัดอุดรธานี.
Satrirachinuthit เป็นโรงเรียนหญิง ผมเรียน 6 ปีที่ผ่านมาที่นี่ ฉันมีความสุขมากกับเพื่อนของฉัน.
ฉันมีเพื่อนหลายคนที่พวกเขาจะน่ารัก เราใช้จ่ายมากเวลาอยู่ด้วยกัน. โดยปกติทุกคนต้องศึกษาในวิชาทั่วไปในรอบ 3 ปี ต่อจากนั้นเราสามารถเลือกโปรแกรมที่แตกต่างกัน ฉันเลือกการศึกษาศิลปะและโปรแกรมภาษาในโรงเรียนสูง. วิชาที่ฉันชอบคือศิลปะสังคมศึกษาและภาษาไทย ฉันไม่ชอบเรื่องคณิตศาสตร์ที่ยากมากและมีความซับซ้อน ผมกังวลเกี่ยวกับการสอบทุกวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งจะแตกต่างจากเรื่องศิลปะ ฉันมีความสุขมากเมื่อผมเรียนมัน ฉันชอบที่อุปกรณ์ของศิลปะเช่นสี, กระดาษ, ดินสอ, แปรง ฯลฯ ฉันรักพื้นผิวของกระดาษและรักที่จะวาดความคิดสำหรับงานศิลปะ ในห้องเรียนที่เงียบสงบมากเพราะทุกคนต้องมีความเข้มข้นที่จะได้รับความคิด. ที่จริงผมต้องการที่จะศึกษาเรื่องศิลปะ 2-3 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่ผมทำไม่ได้ ศิลปะเป็นเรื่องพิเศษที่นักเรียนไม่สนใจมากเกี่ยวกับมัน สาเหตุส่วนใหญ่ของนักเรียนจะต้องใช้เวลาในการศึกษาวิชาทั่วไปสำหรับการเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ผมได้รับการปฏิบัติที่การวาดภาพมากขึ้นในเวลาว่างของฉัน ครูของฉันที่เธอให้คำแนะนำฉันเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยศิลปะเสมอ ในที่สุดผมก็สามารถผ่านการสอบและการเข้าสู่ KMITL มหาวิทยาลัย ฉันแม่และครอบครัวของฉันมีความสุขมากของฉัน นี่คือทั้งหมดที่เกี่ยวกับโรงเรียนของฉัน มันเป็นความทรงจำที่ดีสำหรับฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนฉันอายุ 12 ผมเริ่มเรียนที่โรงเรียน satrirachinuthit จังหวัดอุดรธานี .
satrirachinuthit โรงเรียนสาว ผมเรียน 6 ปี ในที่นี้ ผมมีความสุขกับเพื่อนๆ ของฉัน ฉันมีเพื่อนมากมาย
พวกเขาจะน่ารัก เราใช้จ่ายมากเวลาอยู่ด้วยกัน

ปกติทุกคนต้องเรียนวิชาทั่วไปใน 3 ปี หลังจากนั้นเราก็เลือกโปรแกรมที่แตกต่างกันผมเลือกเรียนหลักสูตรภาษา&ศิลปะสมัยมัธยม วิชาที่ฉันชอบคือ
ศิลปะ สังคมศึกษา และภาษาไทย ฉันไม่ชอบคณิตศาสตร์ วิชาที่ยาก และซับซ้อน ฉันกังวลเกี่ยวกับคณิตศาสตร์ทุกครั้งที่สอบ ซึ่งแตกต่างจากวิชาศิลปะ ผมมีความสุขมากเมื่อผมได้ศึกษามัน ผมชอบอุปกรณ์ศิลปะ เช่น สี กระดาษ ดินสอ พู่กัน ฯลฯผมชอบเนื้อของกระดาษ และรักที่จะวาดไอเดียสำหรับงานศิลปะ ห้องเงียบมาก เพราะทุกคนต้องการสมาธิเพื่อให้ได้รับความคิด .
ที่จริงผมอยากเรียนวิชาศิลปะ 2-3 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่ผมก็ทำไม่ได้ ศิลปะ เป็นวิชาพิเศษที่ไม่มีนักเรียนที่สนใจในมัน สาเหตุที่นักเรียนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาศึกษาวิชาสามัญเข้าเรียนมหาวิทยาลัยผมก็ฝึกวาดเพิ่มเติมในช่วงเวลาว่าง ครูของฉันเธอแนะนำฉันเกี่ยวกับศิลปะมหาวิทยาลัยเสมอ ในที่สุดผมก็ผ่านการสอบ และเรียนที่ลาดกระบัง มหาวิทยาลัย ฉันแม่ของฉันและครอบครัวของฉันมีความสุขมาก นี้คือทั้งหมดที่เกี่ยวกับโรงเรียน มันคือความทรงจำที่ดีสำหรับฉัน .